منتهى المقال (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
(۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{بخشی از یک کتاب}}
+
{{مشخصات کتاب
 +
 
 +
|عنوان=
 +
 
 +
|تصویر= [[پرونده:منتهی المقال.jpg|240px|وسط]]
 +
 
 +
|نویسنده= ابوعلی حائری
 +
 
 +
|موضوع= علم رجال
 +
 
 +
|زبان= عربی
 +
 
 +
|تعداد جلد= ۷
  
==مؤلف==
+
|عنوان افزوده1=
  
محمد بن اسماعیل بن عبدالجبار بن سعدالدین مازندرانى حائرى، معروف به ابوعلى.(م 1216 ق)<ref> [[الذریعه]]، ج23، ص13.</ref>
+
|افزوده1=
  
==زندگی‌نامه و اظهارنظرها==
+
|عنوان افزوده2=
  
وى یكى از اندیشمندان نام آور و از مدافعان مكتب تشیع بود و براى تحصیل معارف دینى هجرت‌هاى پى  در پى نمود. این دانشمند معروف [[شیعه]] در زمانى حساس، یعنى در زمان ظهور اخباریان زندگى مى كرد.
+
|افزوده2=
  
بدین جهت، ایشان نیز مثل دیگر طرفداران علماى اصولى كمر به دفاع از آنان بست و اولین كتاب خود را به نام عقداللائى البهیثة فى الرّدّ على الطائفة در رد اخباریان نگاشت و مقصود او از این نام، اخباریان بود. وى این كتاب را ده سال قبل از كتاب منتهى المقال نوشت. به همین دلیل است كه علماى شیعه هر یك به نحوى از ایشان تمجید كرده اند.
+
|لینک= [http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/78846/ منتهی المقال فی أحوال الرجال]
  
==استادان==
+
}}
 +
{{بخشی از یک کتاب}}
  
وحید بهبهانى، سید على بن محمد بن على طباطبائى (صاحب ریاض المسائل)، سید محسن بن سید حسن بن مرتضى كاظمى اعرجى، علامه سید مهدى بحرالعلوم و...
+
کتاب '''«منتهى المقال فی احوال الرجال»''' در موضوع [[علم رجال]]، تألیف [[شیخ ابوعلی حائری|ابوعلى حائرى]] (م، ۱۲۱۶ ق) یکى از اندیشمندان و مدافعان مکتب [[تشیع]] است.  
  
==تألیفات==
+
==مؤلف==
  
منتهى المقال، ترجمه رساله مناسك حج، ترجمه رسالة الوسطى، رساله در واجبات، زهرالریاض و...
+
محمد بن اسماعیل بن عبدالجبار بن سعدالدین مازندرانى، معروف به [[شیخ ابوعلی حائری|ابوعلى حائرى]] (م، ۱۲۱۶ ق) براى تحصیل معارف دینى هجرت‌هاى پى در پى نمود. [[وحید بهبهانی|وحید بهبهانى]]، علامه [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید مهدى بحرالعلوم]] و [[سید علی طباطبایی]] (صاحب [[ریاض المسائل (کتاب)|ریاض المسائل]]) از استادان بنام او هستند.
  
==معرفى اجمالى كتاب==
+
این دانشمند معروف [[شیعه]] در زمانى حساس، یعنى در زمان ظهور [[اخباریان]] زندگى مى کرد. بدین جهت، ایشان نیز مثل دیگر طرفداران علماى [[اصول فقه‌‌‌‌|اصولى]] کمر به دفاع از آنان بست و اولین کتاب خود را به نام «عقداللآلى البهیة فى الردّ على الطائفة الغبیة» در رد اخباریان نگاشت. وى این کتاب را ده سال قبل از کتاب «منتهى المقال» نوشت. به همین دلیل است که علماى شیعه هر یک به نحوى از ایشان تمجید کرده اند.
  
این كتاب داراى مقدمه، اصل و خاتمه مى باشد. در مقدمه پنج مقدمه فرعى ذكر مى شود:
+
== انگیزه نگارش ==
 +
در اوایل قرن یازدهم قمری میرزا محمد‌ استرآبادی (متوفی ۱۰۲۸) کتاب کبیر رجالی خود موسوم به «[[منهج المقال (کتاب)|منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال]]» را تألیف کرد. این کتاب مورد توجه بسیاری از فقها و دانشمندان رجال قرار گرفت و عده زیادی بر آن شرح یا تعلیقه نوشتند که «تعلیقة منهج المقال» معروف به «التعلیقة البهبهانیة» از [[وحید بهبهانی|وحید بهبهانی]] (متوفی ۱۲۰۵) معروفترین آنهاست.  
  
# تاریخ موالید معصومان علیه السلام
+
[[شیخ ابوعلی حائری|ابوعلی حائری]] (۱۱۵۹ – ۱۲۱۶)، وقتی عدم مراجعه طلاب به دو کتاب فوق را ملاحظه کرد، تصمیم گرفت کتابی رجالی بنویسد که امتیازات آنها را داشته و در عین حال مختصر بوده و از تشویش و پراکنده کاری جلوگیری کند. به همین جهت کتاب «منتهی المقال فی احوال الرجال» را تألیف کرد که نامش ناظر به کتاب «منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال» است.
# ذكر عده اى كه [[امام زمان]] علیه السلام را دیده اند یا بر معجزات آن حضرت آگاهى شده كرده اند.
 
# در كنیه هاى حضرات معصوم علیهم السلام
 
# بیان اسامى افرادى كه در صورت اطلاق (بدون قید) اشتباه مى شودند.
 
# در فوائد مترتب بر علم رجال و درایه
 
  
مؤلف در كتاب را بر اساس حروف الفبا سامان داده و اقوال عالمان چون: میرزا محمد استرآبادى و علامه وحید بهبهانى اول را نقل كرده و بعد نظر خود را بیان داشته و سپس حدود پنج فائده را ذكر كرده است.
+
==محتوای کتاب==
  
==شروح و تعلیقات==
+
کتاب «منتهى المقال» داراى مقدمه، اصل و خاتمه مى باشد. در مقدمه پنج مقدمه فرعى ذکر مى شود:
  
رجال ابوعلى از شاگرداش درویش على حائرى؛ اكمال منتهى المقال از شیخ محمدعلى بن قاسم الحائرى از شاگردان صاحب فصول.
+
#تاریخ موالید [[معصوم|معصومان]] علیهم السلام.
 +
#ذکر عده اى که [[امام زمان]] علیه السلام را دیده اند یا بر [[معجزه|معجزات]] آن حضرت آگاه شده اند.
 +
#در [[کنیه|کنیه]] هاى حضرات معصوم علیهم السلام.
 +
#بیان اسامى افرادى که در صورت اطلاق (بدون قید) اشتباه مى شوند.
 +
#در فوائد مترتب بر [[علم رجال]] و [[درایه الحدیث|درایه]].
  
==وضعیت نشر==
+
مؤلف کتاب را بر اساس حروف الفبا سامان داده و ذیل نام هر یک از راویان، کلام میرزا محمد استرآبادى را از «[[منهج المقال (کتاب)|منهج المقال]]» نقل کرده و سپس تعلیقات [[وحید بهبهانی|وحید بهبهانی]] را به دنبال آن می آورد؛ آنگاه کلمات علمای دیگر را نقل کرده و نظر خود را نیز بیان داشته است.
  
این كتاب به كوشش مؤسسة آل  البیت علیهم السلام در [[قم]] انتشار یافته است.
+
==شروح و تعلیقات==
  
==پانویس==
+
لازم به ذکر است که [[شیخ ابوعلی حائری]] در کتاب «منتهی المقال»، مجاهیل یا افرادی را که در رجال نامی از آنها نیامده است، اما در [[سند حدیث|سند]] روایات وجود دارند ذکر نمی‌کند، با این استدلال که فایده‌ای در ذکر آنها نیست؛ از این رو شاگرد او مولی درویش علی حائری رساله ای به نام «تکلمة رجال أبی‌علی» تدوین کرده و افرادی را که استادش از رجال خود ساقط کرده، استدراک نموده است تا کتاب استاد را تکمیل کرده باشد.
<references/>
 
  
 +
همچنین محمدعلی آل کشکول از شاگردان [[صاحب فصول]] کتاب «کمال منتهی المقال» را به همین منظور نوشته است.
 
==منابع==
 
==منابع==
محمدرضا ضمیری، کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی.
+
*محمدرضا ضمیری، کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی.
==متن کتاب منتهي المقال في أحوال الرجال==
+
*آینه پژوهش، احمد عابدی، شماره ۳۶، بهمن ۱۳۷۴.
[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/78846/منتهي-المقال-في-أحوال-الرجال منتهي المقال في أحوال الرجال]
+
 
 +
==متن کتاب==
 +
[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/78846/منتهي-المقال-في-أحوال-الرجال '''منتهی المقال فی أحوال الرجال''']
  
 
[[رده:منابع رجالی]]
 
[[رده:منابع رجالی]]
 
{{حدیث}}
 
{{حدیث}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۳ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۸

منتهی المقال.jpg
نویسنده ابوعلی حائری
موضوع علم رجال
زبان عربی
تعداد جلد ۷

منتهی المقال فی أحوال الرجال

این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon book.jpg

محتوای فعلی بخشی از یک کتاب متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


کتاب «منتهى المقال فی احوال الرجال» در موضوع علم رجال، تألیف ابوعلى حائرى (م، ۱۲۱۶ ق) یکى از اندیشمندان و مدافعان مکتب تشیع است.

مؤلف

محمد بن اسماعیل بن عبدالجبار بن سعدالدین مازندرانى، معروف به ابوعلى حائرى (م، ۱۲۱۶ ق) براى تحصیل معارف دینى هجرت‌هاى پى در پى نمود. وحید بهبهانى، علامه سید مهدى بحرالعلوم و سید علی طباطبایی (صاحب ریاض المسائل) از استادان بنام او هستند.

این دانشمند معروف شیعه در زمانى حساس، یعنى در زمان ظهور اخباریان زندگى مى کرد. بدین جهت، ایشان نیز مثل دیگر طرفداران علماى اصولى کمر به دفاع از آنان بست و اولین کتاب خود را به نام «عقداللآلى البهیة فى الردّ على الطائفة الغبیة» در رد اخباریان نگاشت. وى این کتاب را ده سال قبل از کتاب «منتهى المقال» نوشت. به همین دلیل است که علماى شیعه هر یک به نحوى از ایشان تمجید کرده اند.

انگیزه نگارش

در اوایل قرن یازدهم قمری میرزا محمد‌ استرآبادی (متوفی ۱۰۲۸) کتاب کبیر رجالی خود موسوم به «منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال» را تألیف کرد. این کتاب مورد توجه بسیاری از فقها و دانشمندان رجال قرار گرفت و عده زیادی بر آن شرح یا تعلیقه نوشتند که «تعلیقة منهج المقال» معروف به «التعلیقة البهبهانیة» از وحید بهبهانی (متوفی ۱۲۰۵) معروفترین آنهاست.

ابوعلی حائری (۱۱۵۹ – ۱۲۱۶)، وقتی عدم مراجعه طلاب به دو کتاب فوق را ملاحظه کرد، تصمیم گرفت کتابی رجالی بنویسد که امتیازات آنها را داشته و در عین حال مختصر بوده و از تشویش و پراکنده کاری جلوگیری کند. به همین جهت کتاب «منتهی المقال فی احوال الرجال» را تألیف کرد که نامش ناظر به کتاب «منهج المقال فی تحقیق احوال الرجال» است.

محتوای کتاب

کتاب «منتهى المقال» داراى مقدمه، اصل و خاتمه مى باشد. در مقدمه پنج مقدمه فرعى ذکر مى شود:

  1. تاریخ موالید معصومان علیهم السلام.
  2. ذکر عده اى که امام زمان علیه السلام را دیده اند یا بر معجزات آن حضرت آگاه شده اند.
  3. در کنیه هاى حضرات معصوم علیهم السلام.
  4. بیان اسامى افرادى که در صورت اطلاق (بدون قید) اشتباه مى شوند.
  5. در فوائد مترتب بر علم رجال و درایه.

مؤلف کتاب را بر اساس حروف الفبا سامان داده و ذیل نام هر یک از راویان، کلام میرزا محمد استرآبادى را از «منهج المقال» نقل کرده و سپس تعلیقات وحید بهبهانی را به دنبال آن می آورد؛ آنگاه کلمات علمای دیگر را نقل کرده و نظر خود را نیز بیان داشته است.

شروح و تعلیقات

لازم به ذکر است که شیخ ابوعلی حائری در کتاب «منتهی المقال»، مجاهیل یا افرادی را که در رجال نامی از آنها نیامده است، اما در سند روایات وجود دارند ذکر نمی‌کند، با این استدلال که فایده‌ای در ذکر آنها نیست؛ از این رو شاگرد او مولی درویش علی حائری رساله ای به نام «تکلمة رجال أبی‌علی» تدوین کرده و افرادی را که استادش از رجال خود ساقط کرده، استدراک نموده است تا کتاب استاد را تکمیل کرده باشد.

همچنین محمدعلی آل کشکول از شاگردان صاحب فصول کتاب «کمال منتهی المقال» را به همین منظور نوشته است.

منابع

  • محمدرضا ضمیری، کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی.
  • آینه پژوهش، احمد عابدی، شماره ۳۶، بهمن ۱۳۷۴.

متن کتاب

منتهی المقال فی أحوال الرجال