محدثان اهل سنت

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به: ناوبری، جستجو

مولفان صحاح سته[ویرایش]

محدثان حدیثی قرن دوم[ویرایش]

از مشاهیر حدیث در قرن دوم که تصنیف حدیثی داشته اند، می توان ابن جریج، سعید بن ابی عروبه، حمّاد بن سلَمه، اَوْزاعی، سفیان ثوری و مالک بن انس را نام برد، هر چند از آثار این دوره جز کتاب موطّأ مالک بن انس اثر دیگری بر جای نمانده است.

محدثان قرن سوم[ویرایش]

نویسندگان مسانید[ویرایش]

در دهه های پایانی قرن دوم تدوین کتابهای به نام مسند [۱] شروع شد و در قرن سوم به شکل گسترده رواج پیدا نمود.

افراد زیر در زمره مسندنویسان این قرن هستند:

  • عبيداللّه بن موسى عبسى كوفى (م۲۱۳ق)
  • مسدّد بن مسرهد بصرى (م۲۲۸ق)
  • اسد بن موسى اموى (م۲۱۲ق)
  • نعيم بن حمّاد خزاعلى (م ۲۲۸ق)
  • احمد بن حنبل (م۲۴۱ق)
  • اسحاق بن راهويه (م۲۳۸ق)
  • عثمان بن ابى شيبه (م۲۳۹ق)

نویسندگان صحاح و سنن[ویرایش]

  • محمد بن اسماعيل بخاري (۱۹۴-۲۵۶) نویسنده صحيح بخاري
  • مسلم بن حجاج قشيري نيشابوري (۲۰۴-۲۶۱) نویسنده صحيح مسلم
  • ابوداوود، سليمان بن اشعث سجستاني (۲۰۲-۲۷۵)
  • ابوعيسي، محمد بن عيسي ترمذي (۲۰۹-۲۷۹)
  • احمد بن شعيب نسائي (۲۱۵-۳۰۳)
  • محمد بن يزيد بن عبدالله بن ماجه قزويني (متوفي ۲۷۵)

محدثان قرن چهارم و پنجم[ویرایش]

  • يعقوب بن اسحاق معروف به ابوعوانه اسفرايني متوفي 316، صاحب مسند يا صحيح
  • محمّد بن حبّان ابن احمد معروف به ابن حبّان و متوفي به سال 354، صاحب المسند الصحيح يا الانواع والتقاسيم
  • ابوالقاسم سليمان بن احمد طبراني متوفي به سال 360، صاحب معاجم سه‌گانه
  • ابوالحسن علي بن عمر معروف به دارقطني صاحب الزامات كه در واقع مستدركي بر صحيحين است.
  • ابو عبدالله محمّد بن عبدالله معروف به حاكم نيشابوري (متوفي 405) صاحب كتاب‌هاي العلل، الامالي، فوائد الشيوخ، امالي العشيات، معرفة علوم الحديث والمستدرك علي الصحيحين.
  • ابوبكر احمد بن حسين خسروجردي مشهور به بيهقي (متوفي 458) صاحب كتاب السنن الكبري والسنن الصغري.
  • جوزقي نيشابوري (متوفي 388)
  • ابو مسعود ابراهيم بن عبيد دمشقي (متوفي 401)
  • اسماعيل بن احمد معروف به ابن فرات سرخسي نيشابوري (متوفي 414)
  • ابوبكر احمد بن محمّد برقاني (متوفي 425)
  • محمّد بن نصريا ابونصر فتوح حميدي (متوفي 488)

محدثان قرن ششم و هفتم[ویرایش]

  • حسين بن مسعود بعوي (متوفي 516) صاحب مصابيح السنة
  • احمد بن زرين بن معاويه (متوفي 535) مؤلف التجريد للصحاح والسنن
  • محمّد بن عبدالحق اشبيلي (متوفي 581)
  • ابوالفرج عبدالرحمان بن علي جوزي معروف به ابن جوزي (متوفي 597) مؤلف جامع المسانيد والالقاب
  • ابوالسعادات مجدالدين مبارك بن ابي الكرم محمّد معروف به ابن اثير جزري (متوفي 606) مؤلف جامع الاصول من احاديث الرسول
  • احمد بن محمّد قرطبي معروف به ابن ابي الحجه (متوفي 642)
  • صاغاني (متوفي 650)
  • محبّ الدين طبري (م 694)

محدثان قرن هشتم تا سیزدهم[ویرایش]

  • اسماعيل بن عمر بن كثير دمشقي معروف به ابن كثير دمشقي (م 744) صاحب جامع المسانيد والسنن الهادي لاقوم السنن
  • جلال الدین عبدالرحمان بن ابی بکر سیوطی (متوفی 911) صاحب جمع الجوامع يا جامع كبير
  • علی بن حسام الدین متقی (متقی هندی؛ متوفی 975) مولف کنزُالعُمّال
  • عبدالرئوف مُناوی (متوفی 1037) مولف الجامع الازهر فی حدیث النبی الْاَنْوَر

محدثان معاصر[ویرایش]

  • محمّد حبيب الله شنقيطي (متوفي 1363) نویسنده زادالمسلم فيما اتّفق عليه البخاري مسلم
  • محمّد فؤاد عبدالباقي (متوفي 1388) نویسنده اللؤلؤ والمرجان فيما اتّفق عليه الشيخان
  • شيخ منصور علي ناصف صاحب التاج الجامع للاصول في احاديث الرسول
  • بشار عوّاد عراقي و همكاران او كه «المسند الجامع لاحاديث الكتب الستة و مؤلفات اصحابها الاخري و موطّا مالك و مسانيد الحميدي و احمد بن حنبل» را تدوين كردند.

پانویس[ویرایش]

  1. مسند کتابی است که در آن احادیث ذیل نام راوی آنها ــ که از یک صحابی است ــ طبقه بندی شده است.


منابع[ویرایش]