قرآن/ جزء 30 (متن و ترجمه): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۷ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۵: سطر ۵:
 
|بعدی=
 
|بعدی=
 
|محدوده=این جزء از آیه 1[[سوره نباء ]] آغاز و تا آیه 6 [[سوره ناس]] ادامه دارد. در این جز  سوره [[سوره نباء|  نباء]]، [[ سوره نازعات| نازعات]]،  [[سوره عبس|عبس]] ، [[سوره تکویر| تکویر]]،  [[سوره انفطار| انفطار]]،[[سوره مطففین| مطففین]]،  [[سوره انشقاق|  انشقاق]] ، [[سوره بروج| بروج]] ، [[سوره الطارق|الطارق]]، [[سوره اعلی| اعلی]]، [[سوره الغاشية|الغاشية]]، [[سوره فجر|فجر]]، [[سوره بلد|بلد]]، [[سوره الشمس|الشمس]]، [[سوره الليل|الليل]]، [[سوره ضحى|ضحى]]، [[سوره انشراح|انشراح]]، [[سوره تین|تین]]، [[سوره علق|علق]]، [[سوره قدر|قدر]]، [[سوره بينة|بينة]]، [[سوره زلزال|زلزال]]، [[سوره عادیات|عادیات]]، [[سوره قارعه|قارعه]]، [[سوره تکاثر|تکاثر]]، [[سوره عصر|عصر]]، [[سوره همزة|همزة]]، [[سوره فیل|فیل]]، [[سوره قریش|قریش]]، [[سوره ماعون|ماعون]]، [[سوره کوثر|کوثر]]، [[سوره کافرون|کافرون]]، [[سوره نصر|نصر]]، [[سوره مسد|مسد]]، [[سوره توحید|توحید]]، [[سوره فلق|فلق]]، [[سوره ناس|ناس]] قرار دارد.
 
|محدوده=این جزء از آیه 1[[سوره نباء ]] آغاز و تا آیه 6 [[سوره ناس]] ادامه دارد. در این جز  سوره [[سوره نباء|  نباء]]، [[ سوره نازعات| نازعات]]،  [[سوره عبس|عبس]] ، [[سوره تکویر| تکویر]]،  [[سوره انفطار| انفطار]]،[[سوره مطففین| مطففین]]،  [[سوره انشقاق|  انشقاق]] ، [[سوره بروج| بروج]] ، [[سوره الطارق|الطارق]]، [[سوره اعلی| اعلی]]، [[سوره الغاشية|الغاشية]]، [[سوره فجر|فجر]]، [[سوره بلد|بلد]]، [[سوره الشمس|الشمس]]، [[سوره الليل|الليل]]، [[سوره ضحى|ضحى]]، [[سوره انشراح|انشراح]]، [[سوره تین|تین]]، [[سوره علق|علق]]، [[سوره قدر|قدر]]، [[سوره بينة|بينة]]، [[سوره زلزال|زلزال]]، [[سوره عادیات|عادیات]]، [[سوره قارعه|قارعه]]، [[سوره تکاثر|تکاثر]]، [[سوره عصر|عصر]]، [[سوره همزة|همزة]]، [[سوره فیل|فیل]]، [[سوره قریش|قریش]]، [[سوره ماعون|ماعون]]، [[سوره کوثر|کوثر]]، [[سوره کافرون|کافرون]]، [[سوره نصر|نصر]]، [[سوره مسد|مسد]]، [[سوره توحید|توحید]]، [[سوره فلق|فلق]]، [[سوره ناس|ناس]] قرار دارد.
 +
|کد صوت= <AudioTag url="http://cdn.ahlolbait.com/files/20/download/PART-30_1.mp3"></AudioTag>   
 +
(قاری: پرهیزگار)
 +
|لینک پاورپوینت = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-joz-30.pdf
 +
|لینک پی دی اف = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-joz-30.pdf
 
}}
 
}}
 +
 
==[[سوره نباء]]==
 
==[[سوره نباء]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|78|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|1|﴿١﴾}}<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.
 
درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟ (۱)<p></P>
 
درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|2|﴿٢﴾}}<p></P>
سطر ۳۰: سطر ۳۶:
 
و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛ (۱۱)<p></P>
 
و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛ (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
و بر فرازتان هفت آسماناستوار بنا نهادیم، (۱۲)<p></P>
+
و بر فرازتان هفت آسمان استوار بنا نهادیم، (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
و چراغی روشن و حرارت زا پدید آوردیم، (۱۳)<p></P>
 
و چراغی روشن و حرارت زا پدید آوردیم، (۱۳)<p></P>
سطر ۸۸: سطر ۹۴:
 
{{متن قرآن/در جزء|78|40|﴿٤٠﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|78|40|﴿٤٠﴾}}<p></P>
 
ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!] (۴۰)<p></P>
 
ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!] (۴۰)<p></P>
 +
 
==[[سوره نازعات]]==
 
==[[سوره نازعات]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|79|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|79|1|﴿١﴾}}<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.
 
سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند، (۱)<p></P>
 
سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|79|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|79|2|﴿٢﴾}}<p></P>
سطر ۱۸۶: سطر ۱۹۴:
 
==[[سوره عبس]]==
 
==[[سوره عبس]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|80|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|80|1|﴿١﴾}}<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.
 
چهره در هم کشید و روی گردانید، (۱)<p></P>
 
چهره در هم کشید و روی گردانید، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|80|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|80|2|﴿٢﴾}}<p></P>
سطر ۲۷۲: سطر ۲۸۱:
 
==[[سوره تکویر]]==
 
==[[سوره تکویر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|81|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|81|1|﴿١﴾}}<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.
 
هنگامی که خورشید را به هم درپیچند (۱)<p></P>
 
هنگامی که خورشید را به هم درپیچند (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|81|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|81|2|﴿٢﴾}}<p></P>
سطر ۳۳۰: سطر ۳۴۰:
 
و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد. (۲۹)<p></P>
 
و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد. (۲۹)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۸۶}}
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۸۶}}
==[[سوره انفطار]]==
+
[[قرآن/ جزء 30 /بخش2|ادامه ...]]
{{متن قرآن/در جزء|82|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
هنگامی که آسمان بشکافد (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که ستارگان پراکنده شوند (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که دریاها شکافته شوند [و به هم بپیوندند] (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که قبرها زیر و رو شوند، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
هرکسی آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده و باز پس نهاده بداند. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
ای انسان! چه چیزی تو را به پروردگار بزرگوارت مغرور کرده است؟ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
همان کسی که تو را آفرید و اندامت را درست و نیکو ساخت و متعادل و متناسب قرار داد، (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و تو را در هر نقش و صورتی که خواست ترکیب کرد. (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست [که سبب ارتکاب گناهانتان مغرور بودنتان به بزرگواری پروردگار باشد]، بلکه روز جزا را تکذیب می کنید [و با این تکذیب، راه گناه را به روی خود باز می نمایید،] (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و بی تردید بر شما نگهبانانی گماشته اند (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
بزرگوارانی نویسنده (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
که آنچه را [از خیر و شر] انجام می دهید، می دانند [و ضبط می کنند.] (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
به یقین نیکان در نعمت فراوانی قرار دارند (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
و مسلماً گناهکاران در دوزخ اند (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
[که] روز پاداش در آن درآیند، (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
و آنان از دوزخ غایب نمی شوند (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
باز چه می دانی روز جزا چیست؟ (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|82|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
روزی که کسی از کسی چیزی از عذاب را دفع نمی کند، و در آن روز، فرمان و حکم ویژه خداست. (۱۹)<p></P>
 
==[[سوره مطففین]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|83|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
وای بر کم فروشان! (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
آنان که چون از مردم کالایی را با پیمانه و وزنمی ستانند، تمام و کامل می ستانند، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و چون برای آنان پیمانه و وزن کنند، کم می دهند. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
آیا اینان یقین ندارند که حتماً بر انگیخته می شوند؟ (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
برای روزی بزرگ، (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
روزی که مردم در برابر پروردگار جهانیان به پا می ایستند. (۶)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۸۷}}
 
{{متن قرآن/در جزء|83|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که می پندارند [در آن روز] یقیناً پرونده بدکاران در سجّین است. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی که سجّین چیست؟ (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
قضا و سرنوشتی حتمی [برای خائنان] است. (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
وای در آن روز بر تکذیب کنندگان. (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
آنان که همواره روز جزا را تکذیب می کنند. (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
و آن را جز هر متجاوز گناه پیشه تکذیب نکند، (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
[که] هرگاه آیات ما را بر او خوانند می گوید: افسانه های پیشینیان است. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که می گویند، بلکه گناهانی که همواره مرتکب شده اند بر دل هایشان چرک و زنگار بسته است [که حقایق را افسانه می پندارند.] (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که آنان می پندارند، بلکه اینان در آن روز از پروردگارشان محجوب اند. (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
سپس آنان بی تردید وارد دوزخ می شوند. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
[به آنان] گویند: این است آن دوزخی که همواره تکذیبش می کردید. (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست [که این سبک مغزان درباره نیکان می پندارند] بلکه پرونده نیکان در علیّین است (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
تو چه می دانی علیّین چیست؟ (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
قضا و سرنوشتی حتمی [برای نیکان] است. (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
مقربان آن را مشاهده می کنند. (۲۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
بی تردید نیکان در نعمتی فراوانند (۲۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده و مناظر زیبای بهشت را با چشم سر و جمال محبوب را با چشم دل] می نگرند. (۲۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
در چهره هایشان شادابی و طراوت نعمت را می یابی. (۲۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
آنان را از باده ناب و طهوری که سربسته و مُهر و موم شده است، می نوشانند. (۲۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
 
مُهر و مومش مشک است، و رقابت کنندگان و مسابقه گران باید به سوی این نعمت ها بر یکدیگر پیشی گیرند، (۲۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|27|﴿٢٧﴾}}<p></P>
 
و [این باده ناب مُهر و موم شده،] آمیخته ای از «تسنیم» است (۲۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|28|﴿٢٨﴾}}<p></P>
 
[آن] چشمه ای که همواره مقربان از آن می نوشند. (۲۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|29|﴿٢٩﴾}}<p></P>
 
بدکاران همواره [در دنیا از روی ریشخند و استهزا] به مؤمنان می خندیدند (۲۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|30|﴿٣٠﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که بر آنان می گذشتند آنان را با اشاره چشم وابرو به مسخره می گرفتند، (۳۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|31|﴿٣١﴾}}<p></P>
 
و چون به خانواده خود بازمی گشتند [به سبب تمسخر مؤمنان] خوشحال و شادمان باز می گشتند، (۳۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|32|﴿٣٢﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که مؤمنان را می دیدند، می گفتند: بی تردید اینان گمراه اند؛ (۳۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|33|﴿٣٣﴾}}<p></P>
 
و حال آنکه کافران را بر مؤمنان نگهبان و مراقب نفرستاده بودند [که مراقب هدایت و گمراهی آنان باشند.] (۳۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|34|﴿٣٤﴾}}<p></P>
 
پس امروز همواره مؤمنان به کافران می خندند. (۳۴)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۸۸}}
 
{{متن قرآن/در جزء|83|35|﴿٣٥﴾}}<p></P>
 
بر تخت ها [ی آراسته و پرارزش تکیه زده] می نگرند (۳۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|83|36|﴿٣٦﴾}}<p></P>
 
که آیا کافران را در برابر آنچه همواره انجام می دادند کیفر داده اند؟ (۳۶)<p></P>
 
==[[سوره انشقاق]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|84|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
هنگامی که آسمان بشکافد (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و فرمان پروردگارش را اطاعت کند، و [به این اطاعت از فرمان،] سزاوارتر گردد (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که زمین گسترده شود (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و آنچه را در درون دارد بیرون افکند، و تهی گردد (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و فرمان پروردگارش را اطاعت کند، و [به این اطاعتِ از فرمان،] سزاوارتر گردد، (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
ای انسان! یقیناً تو با کوشش و تلاشی سخت به سوی پروردگارت در حرکتی، پس او را [در حالی که مقام فرمانروایی مطلق و حکومت بر همه چیز ویژه اوست و هیچ حکومتی در برابرش وجود ندارد،] دیدار می کنی، (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
اما کسی که نامه اعمالش را به دست راستش دهند، (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
به زودی با حسابی آسان به حسابش رسیدگیشود، (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
و خوشحال و شادمان به سوی خانواده اش [در بهشت] باز گردد، (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و اما کسی که نامه اعمالش را از پشت سرش دهند، (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
به زودی با فریادی حسرت بار، هلاکت و نابودی خود را خواهد، (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
و در آتش افروخته در آید. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
او همواره در میان خانواده اش [به ثروت و مال و مقام] خوشحال و شادمان بود. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
او می پنداشت که هرگز پس از مرگ [به حیات دوباره] باز نخواهد گشت. (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
آری، بی تردید پروردگارش نسبت به [همه امور] او بینا بود [از این جهت تمام اعمال و دست آوردش را برای پاداش و کیفر ثبت کرد.] (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
سوگند به سرخی کنار افق به هنگام غروب خورشید (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
و سوگند به شب و آنچه را [از موجودات پراکنده شده در روز، در خانه ها و لانه ها] جمع می کند (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
و سوگند به ماه هنگامی که بَدْر کامل می شود ﴿۱۸﴾<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
که شما حالی را پس از حالی [که مراحل مختلف زندگی است و در سختی و زحمت مطابق یکدیگرند] طی می کنید [تا به دیدار پروردگارتان نایل آیید.] (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
پس اینان را چه می شود که ایمان نمی آورند؟! (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
و هرگاه قرآن را بر آنان خوانند، خاضع و تسلیم نمی شوند؟! (۲۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
بلکه کافران همواره انکار هم می کنند! (۲۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
و خدا به آنچه [از انکار، کفر، نفاق، حسد و...] در دل خود جمع می کنند، داناتر است. (۲۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
پس آنان را به عذابی دردناک بشارت ده. …. (۲۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|84|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
مگر آنان را که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، که آنان را پاداشی جاودان و بی منت است. (۲۵)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۸۹}}
 
==[[سوره بروج]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|85|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به آسمان که دارای برج هاست (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و سوگند به روزی که [برپا شدنش را برای داوری میان مردم] وعده داده اند (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و سوگند به شاهد [که پیامبر هر امت است] و مورد مشاهده [که اعمال هر امت است؛] (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
مرده باد صاحبان آن خندق [که مؤمنان را در آن سوزاندند.] (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آن آتشی که آتش گیرانه اش فراوان و بسیار بود، (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
هنگامی که آنان پیرامونش [به تماشا] نشسته بودند (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و آنچه را از شکنجه و آسیب درباره مؤمنان انجام می دادند تماشاگر و ناظر بودند (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و از مؤمنان چیزی را منفور و ناپسند نمی داشتند مگر ایمانشان را به خدای توانای شکست ناپذیر و ستوده؛ (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
خدایی که مالکیّت و فرمانروایی آسمان ها و زمین در سیطره اوست و خدا بر همه چیز گواه است. (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
کسانی که مردان و زنان مؤمن را مورد شکنجه و آزار قرار دادند، سپس توبه نکردند، نهایتاً عذاب دوزخ و عذاب سوزان برای آنان است. (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
بی تردید کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند بهشت هایی که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، ویژه آنان است، این است کامیابی بزرگ. (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
بی تردید به قهر گرفتن و مجازات پروردگارت بسیار سخت است. …. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
اوست که [مخلوقات را] می آفریند، و [پس از مرگ] باز می گرداند…. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
و او بسیار آمرزنده و دوستدار [مؤمنان] است. (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
صاحب عرش و ارجمند [و عالی صفات] است. …. (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
آنچه را بخواهد [بی آنکه بازدارنده ای در برابرش باشد] انجام می دهد. …. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
آیا خبر آن سپاهیان به تو رسیده است؟ (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
[سپاهیان] فرعون و ثمود [که به سبب تکذیبشان به عذابی دردناک دچار شدند؛] (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
[فقط آنان تکذیب گر نبودند] بلکه کافران [قوم تو] در تکذیبی سخت ترند…. (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
و خدا از همه سو بر آنان احاطه دارد. (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
[چنین نیست که درباره قرآن می پندارند] بلکه آن، قرآنی باعظمت و بلند مرتبه است (۲۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|85|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
که در لوح محفوظ است [به همین خاطر از دستبرد هر تحریف گری مصون است.] (۲۲)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۰}}
 
==[[سوره طارق]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|86|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به آسمان و به چیزی که در شب پدیدار می شود؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی چیزی که در شب پدیدار می شود، چیست؟ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
همان ستاره درخشانی است که پرده ظلمت را می شکافد. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
هیچ کس نیست مگر اینکه بر او نگهبانی است. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
پس انسان باید با تأمل بنگرد که از چه چیز آفریده شده است؟ (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
از آبی جهنده آفریده شده است؛ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
[آبی که] از صلب مرد و از میان استخوان های سینه زن بیرون می آید. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
بی تردید خدا بر بازگرداندن انسان [پس از مرگش] تواناست، (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
روزی که رازها فاش می شود. (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
پس انسان را [در آن روز در برابر عذاب] نه نیرویی است و نه یاوری. (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
سوگند به آسمان که دارای باران فراوان و پرریزش است. (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
و سوگند به زمین که [برای جوشیدن چشمه ها و کشت و زرع و روییدن نباتات] دارای شکاف است. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
بی تردید که این قرآن، سخنی جداکننده [میان حق و باطل] است (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
و آن هرگز شوخی نیست. (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
آنان همواره [برای خاموش کردن نور حق] حیله می کنند (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
و من [هم در برابر آنان] چاره و تدبیری [مناسب] می کنم. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|86|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
پس کافران را مهلت ده و مدت اندکی آنان را در این حالی که هستند، واگذار. (۱۷)<p></P>
 
==[[سوره اعلی]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|87|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
نام پروردگار برتر و بلند مرتبه ات را [از هرچه رنگ شرک خفی و جلی دارد] منزّه و پاک بدار. (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
آنکه آفرید، پس درست و نیکو گردانید. (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و آنکه اندازه قرار داد و هدایت کرد، (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و آنکه چراگاه را رویانید، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و آن را خاشاکی سیاه گردانید، (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
به زودی قرآن را بر تو می خوانیم، پس هرگز فراموش نخواهی کرد، (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
جز آنچه را خدا بخواهد، که او آشکار و آنچه را پنهان است، می داند. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و تو را برای آسان ترین راه [که شریعت سمحه و سهله است] آماده می کنیم. (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
پس [مردم را] اندرز ده، اگر اندرز سودمند افتد. (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
کسی که از خدا می ترسد، به زودی متذکّر می شود. (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
و کسی که از همه بدبخت تر است از آن کناره می گیرد. (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
همان کسی که در آتش بزرگ تر در می آید. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
آن گاه در آنجا نه می میرد و نه به خوشی زندگی می کند. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
بی تردید کسی که خود را [از زشتی های باطن و ظاهر] پاک کرد، رستگار شد. (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
و نام پروردگارش را یاد کرد، پس نماز خواند. (۱۵)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۱}}
 
{{متن قرآن/در جزء|87|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
[ولی شما منکران لجوج به سوی راه رستگاری نمی روید] بلکه زندگی دنیا را [بر آن] ترجیح می دهید. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است. (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
همانا این [حقایق] در کتاب های آسمانی پیشین هست. (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|87|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
[در] کتاب های ابراهیم وموسی. (۱۹)<p></P>
 
==[[سوره الغاشية]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|88|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
آیا خبر حادثه هولناکی که [همه انسان ها را از هر سو] فرا می گیرد، به تو رسیده است؟ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
در آن روز چهره هایی زبون و شرمسارند؛ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
[آنان که همواره در دنیا] کوشیده اند و خسته شده اند [و سرانجام سودی نیافته اند] (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
در آتشی سوزان درآیند. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آنان را از چشمه ای بسیار داغ می نوشانند؛ (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
برای آنان طعامی جز خار خشک و زهرآگین وجود ندارد (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
که نه فربه می کند و نه از گرسنگی بی نیاز می نماید. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
در آن روز چهره هایی شاداب و باطراوت اند (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
از تلاش و کوشش خود خشنودند (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
در بهشتی برین اند (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
در آنجا سخن لغو وبیهوده نشنوند (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
در آن چشمه ای روان است (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
[و] در آنجا تخت هایی بلند و با ارزش قرار دارد (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
و [در کنار چشمه هایش] قدح ها نهاده شده است (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
و [دیگر از نعمت هایش] بالش هایی پهلوی هم چیده [برای تکیه زدن بهشتی ها] ست (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
و فرش هایی زربافت و گسترده [که روی آن می نشینند.] (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
آیا با تأمل به شتر نمی نگرند که چگونه آفریده شده؟ (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
و به آسمان که چگونه بر افراشته شده؟ (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
و به کوه ها که چگونه در جای خود نصب شده؟ (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
و به زمین که چگونه گسترده شده؟ (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
پس تذکر ده که تو فقط تذکر دهنده ای؛ (۲۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
تو بر آنان مسلط نیستی [که به قبول ایمان مجبورشان کنی،] (۲۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
ولی کسی که [به دنبال تذکر پی در پی] روی گردانید و کفر ورزید. (۲۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
پس خدا او را به عذاب بزرگ تر عذاب خواهد کرد. (۲۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
قطعاً بازگشت آنان به سوی ماست. (۲۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|88|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
 
آن گاه بی تردید حسابشان بر عهده ماست. (۲۶)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۲}}
 
==[[سوره فجر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|89|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به سپیده دم (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و به شب های ده گانه (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و به زوج و فرد (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و به شب هنگامی که می گذرد. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آیا در آنچه گفته شد، سوگندی برای خردمند هست؟ (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
آیا ندانسته ای که پروردگارت با قوم عاد چه کرد؟ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و [با آن شهر] اِرم که دارای کاخ های باعظمت و ساختمان های بلند بود؟ (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
همان که مانندش در شهرها ساخته نشده بود؟ (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
و با قوم ثمود آنان که در آن وادی [برای ساختن بناهای استوار و محکم] تخته سنگ ها را می بریدند؟ (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و با فرعون نیرومند که دارای میخ های شکنجه بود؟ (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
همانان که در شهرها، طغیان وسرکشی کردند؟ (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
و در آنها فساد وتباه کاری فراوانی به بار آوردند؟ (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
پس پروردگارت تازیانه عذاب های گوناگون را بر آنان فرو ریخت. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
بی تردید پروردگارت در کمین گاه است؛ (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
اما انسان، هنگامی که پروردگارش او را بیازماید و گرامی داردش و نعمتش بخشد، می گوید: پروردگارم [چون شایسته و سزاوار بودم] مرا گرامی داشت، (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
و اما چون او را بیازماید، پس روزی اش را بر او تنگ گیرد، گوید: پروردگارم مرا خوار و زبون کرد. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که می پندارید، بلکه [زبونی، خواری و دور شدن شما از رحمت خدا برای این است که] یتیم را گرامی نمی دارید (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
و یکدیگر را بر طعام دادن به مستمند تشویق نمی کنید (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
و میراث خود را [با میراث دیگران بی توجه به حلال وحرام بودنش] یک جا و کامل می خورید (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
وثروت را بسیار دوست دارید. (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که می پندارید، هنگامی که زمین را به شدت درهم کوبند (۲۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
و [فرمان] پروردگارت برسد، وفرشتگان صف اندر صف حاضر شوند، (۲۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
در آن روز دوزخ را بیاورند، در آن روز انسان متذکّر شود و کجا این تذکر برای او سودمند افتد؟! (۲۳)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۳}}
 
{{متن قرآن/در جزء|89|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
می گوید: ای کاش برای این زندگی ام [عبادت خالصانه و کار نیک] پیش فرستاده بودم. (۲۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
پس در آن روز هیچ کس چون عذاب کردن او عذاب نکند، (۲۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
 
و هیچ کس چون به بند کشیدن او به بند نکشد. (۲۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|27|﴿٢٧﴾}}<p></P>
 
ای جان آرام گرفته و اطمینان یافته! (۲۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|28|﴿٢٨﴾}}<p></P>
 
به سوی پروردگارت در حالی که از او خشنودی و او هم از تو خشنود است، باز گرد. (۲۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|29|﴿٢٩﴾}}<p></P>
 
پس در میان بندگانم درآی (۲۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|89|30|﴿٣٠﴾}}<p></P>
 
و در بهشتم وارد شو. (۳۰)<p></P>
 
==[[سوره بلد]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|90|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
قسم می خورم به این شهر، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
در حالی که تو در آن جای داری (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و سوگند به پدر و آنچه زاده است؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
همانا ما انسان را در رنج و زحمت آفریدیم. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آیا گمان می کند که هرگز کسی بر او دست نیابد؟! (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
می گوید: ثروت فراوانی را [برای مبارزه با پیامبر و اسلام] تباه کرده ام! (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
آیا گمان می کند که هیچ کس او را ندیده است [که همه اعمال و کردارش را ثبت کند؟] (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
آیا برای او دو چشم قرار ندادیم؟ (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
و یک زبان و دو لب؟ (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و او را به راه خیر و شر هدایت نکردیم [تا راه خیر را بگزیند و راه شر را واگذارد؟] (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
پس شتابان و با شدت به آن گردنه سخت وارد نشد؛ (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی آن گردنه سخت چیست؟ (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
آزاد کردن برده، (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
یا طعام دادن در روز گرسنگی و قحطی، (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
به یتیمی خویشاوند، (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
یا مستمندی خاک نشین؛ (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
علاوه بر [انجام] این [تکالیف]، از کسانی باشد که ایمان آورده اند و یکدیگر را به صبر و مهربانی سفارش کرده اند؛ (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
اینان سعادتمندان اند؛ (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
و کسانی که به آیات ما کفر ورزیدند، آنان شقاوتمندان اند (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|90|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
بر آنان آتشی سرپوشیده احاطه دارد [که هیچ راه گریزی از آن ندارند.] (۲۰)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۴}}
 
==[[سوره الشمس]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|91|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به خورشید و گسترش روشنی اش (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و به ماه هنگامی که از پی آن برآید (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و به روزچون خورشید را به خوبی آشکار کند (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و به شب هنگامی که خورشید را فرو پوشد (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و به آسمان و آنکه آن را بنا کرد (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
و به زمین و آنکه آن را گستراند (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و به نفس و آنکه آن را درست و نیکو نمود، (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
پس بزه کاری و پرهیزکاری اش را به او الهام کرد. (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
بی تردید کسی که نفس را [از آلودگی پاک کرد و] رشد داد، رستگار شد. (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و کسی که آن را [به آلودگی ها و امور بازدارنده از رشد] بیالود [از رحمت حق] نومید شد. (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
قوم ثمود به سبب سرکشی و طغیانش [پیامبرشان را] تکذیب کرد، (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
زمانی که بدبخت ترینشان به پا خاست. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
پس فرستاده خدا به آنان گفت: ناقه خدا و آبشخورش را [واگذارید] (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
ولی به تکذیب او برخاستند و ناقه را پی کردند، و در نتیجه پروردگارشان به خاطر گناهشان عذاب سختی بر آنان فرو ریخت و همه قوم را با خاک یکسان و برابر ساخت؛ (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|91|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
و خدا از سرانجام آن کار [که نابودی ستمکاران است] پروایی ندارد. (۱۵)<p></P>
 
==[[سوره الليل]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|92|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به شب هنگامی که فرو پوشد (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و به روز هنگامی که آشکار شود (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و به آنکه نر و ماده آفرید؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
همانا تلاشتان گوناگون و پراکنده است؛ (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
اما کسی که [ثروتش را در راه خدا] انفاق کرد و پرهیزکاری پیشه ساخت (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
و وعده نیکوتر را [که وعده خدا نسبت به پاداش انفاق و پرهیزکاری است] باور کرد؛ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
پس به زودی او را برای راه آسانی [که انجام همه اعمال نیک به توفیق خداست] آماده می کنیم (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و اما کسی که [از انفاق ثروت] بخل ورزید و خود را بی نیاز نشان داد (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
و وعده نیکوتر را تکذیب کرد، (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
پس او را برای راه سخت و دشواری [که سلب هرگونه توفیق از اوست] آماده می کنیم، (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
و هنگامی که [به چاه هلاکت و گودال گور] سقوط کند ثروتش [چیزی از عذاب خدا] را از او دفع نمی کند. (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
بی تردید هدایت کردن بر عهده ماست. (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
و به یقین دنیا و آخرت در سیطره مالکیّت ماست. (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
پس شما را از آتشی که زبانه می کشد بیم می دهم. (۱۴)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۵}}
 
{{متن قرآن/در جزء|92|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
[که] جز بدبخت ترین مردم در آن در نیایند. (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
همان که [دین را] تکذیب کرد و از آن روی گردانید. (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
و به زودی پرهیزکارترین [مردم] را از آن دور می دارند. (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
همان که مال خود را انفاق می کند تا [مال] رشد و نمو کند. (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
و هیچ کس را نزد خدا حق نعمتی نیست تا این مالی که انفاق کرده به عنوان پاداش آن نعمت به حساب او گذارد. (۱۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
بلکه [انفاق کننده با تقوا مال خود را در راه خدا انفاق می کند] تا خشنودی پروردگار والایش را به دست آورد. (۲۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|92|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
و [بی تردید] به زودی [در قیامت با دریافت لطف، رحمت حق و پاداش بی پایان او] خشنود خواهد شد. (۲۱)<p></P>
 
==[[سوره ضحی]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|93|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به ابتدای روز [وقتی که خورشید پرتو افشانی می کند] (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و سوگند به شب آن گاه که آرام گیرد، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
که پروردگارت تو را رها نکرده و مورد خشم و کینه قرار نداده است. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و بی تردید آخرت برای تو از دنیا بهتر است، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و به زودی پروردگارت بخششی به تو خواهد کرد تا خشنود شوی. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
آیا تو را یتیم نیافت، پس پناه داد؟ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و تو را بدون شریعت نیافت، پس به شریعت هدایت کرد؟ (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و تو را تهیدست نیافت، پس بی نیاز ساخت؟ (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
و اما [به شکرانه این همه نعمت] یتیم را خوار و رانده مکن (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و تهیدست حاجت خواه را [به بانگ زدن] از خود مران (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|93|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
و نعمت های پروردگارت را بازگو کن. (۱۱)<p></P>
 
==[[سوره شرح]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|94|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
آیا سینه ات را [به نوری از سوی خود] گشاده نکردیم؟ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و بار گرانت را فرو ننهادیم؟ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
همان بار گرانی که پشتت را شکست. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و آوازه ات را برایت بلند نکردیم؟ (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
پس بی تردید با دشواری آسانی است. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
[آری] بی تردید با دشواری آسانی است. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
پس هنگامی که [از کار بسیار مهم تبلیغ] فراغت می یابی، به عبادت و دعا بکوش (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|94|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و مشتاقانه به سوی پروردگارت رو آور. (۸)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۶}}
 
==[[سوره تین]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|95|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به انجیر و زیتون (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و سوگند به طور سینا (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و سوگند به این [مکه] شهر امن (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
که ما انسان را در نیکوترین نظم و اعتدال و ارزش آفریدیم. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آن گاه او را [به سبب گناهکاری] به [مرحله] پست ترینِ پَستان بازگرداندیم. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
مگر آنان که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، پس آنان را پاداشی بی منت و همیشگی است. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
[ای انسان!] پس چه چیزی تو را بعد [از این همه دلایل] به تکذیب دین و [روز قیامت]، وامی دارد؟ (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|95|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
آیا خدا بهترین داوران نیست؟ (۸)<p></P>
 
==[[سوره علق]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|96|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بخوان به نام پروردگارت که [همه آفریده ها را] آفریده؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
[همان که] انسان را از علق به وجود آورد. (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
بخوان در حالی که پروردگارت کریم ترین [کریمان] است. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
همان که به وسیله قلم آموخت، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
[و] به انسان آنچه را نمی دانست تعلیم داد. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست [که انسان سپاس گزار باشد] مسلماً انسان سرکشی می کند. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
برای اینکه خود را بی نیاز می پندارد. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
بی تردید بازگشت به سوی پروردگار توست. (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
مرا خبر ده، آیا آن کسی که باز می دارد، (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
بنده ای را هنگامی که نماز می خواند؟ (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
مرا خبر ده، اگر این بنده نمازگزار بر راه راست باشد (۱۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
یا [دیگران را] به پرهیزکاری وادارد؟ [آیا آن بازدارنده سزاوار کیفر سخت نیست؟] (۱۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
مرا خبر ده، اگر این بازدارنده [دین را] تکذیب کند و [از فرمان حق] روی برگرداند [مستحق مجازات سخت نیست؟!] (۱۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
مگر ندانسته که قطعاً خدا [همه کارهایش را] می بیند؟ (۱۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست که می پندارد [که ما کارهایش را زیرنظر نداریم،] اگر [از کارهایش] باز نایستد، به شدت موی جلوی سرش را می گیریم [و به سوی دوزخ می کشانیم.] (۱۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
[آری] موی جلوی سر دروغگوی خطاپیشه را (۱۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
پس [اگر بخواهد] اهل مجلس و انجمنش را [برای یاری دادنش] فرا خواند، (۱۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
ما هم به زودی مأموران آتش دوزخ را فرا می خوانیم. (۱۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|96|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست [که بتواند برای نجات خود کاری کند]، هرگز از او اطاعت مکن، و سجده کن و به خدا تقرب جوی. (۱۹)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۷}}
 
==[[سوره قدر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|97|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
ما قرآن را در شب قدر نازل کردیم. (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|97|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
تو چه می دانی شب قدر چیست؟ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|97|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
شب قدر، بهتر از هزار ماه است. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|97|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
فرشتگان و روح در آن شب به اذن پروردگارشان برای [تقدیر و تنظیم] هر کاری نازل می شوند. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|97|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
این شب تا برآمدن سپیده دم [سراسر] سلام و رحمت است. (۵)<p></P>
 
==[[سوره بینه]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|98|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
کافران از اهل کتاب و مشرکان [از آیین خود] جدا نمی شدند تا آن دلیل روشن برای آنان بیاید. (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
[آن دلیل روشن] فرستاده ای [چون پیامبر اسلام] از سوی خداست که صحیفه هایی پاک را می خواند. (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
در آنها نوشته هایی استوار و باارزش است؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و اهل کتاب درباره دین، [گروه گروه و] پراکنده نشدند مگر پس از آنکه آن دلیل روشن برای آنان آمد [و به طور کامل نسبت به آنان اتمام حجت شد.] (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
در حالی که فرمان نیافته بودند جز آنکه خدا را بپرستند، و ایمان و عبادت را برای او از هرگونه شرکی خالص کنند، و حق گرا باشند، و نماز را برپا دارند، و زکات بپردازند؛ و این است آیین استوار و ثابت. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
به یقین کافرانِ از اهل کتاب و مشرکان در آتش دوزخ اند و در آن جاودانه اند؛ اینانند که بدترین مخلوقاتند. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|98|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
مسلماً کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، اینانند که بهترین مخلوقاتند. (۷)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۸}}
 
{{متن قرآن/در جزء|98|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
پاداششان نزد پروردگارشان بهشت های پاینده ای است که از زیرِ [درختانِ] آن نهرها جاری است، در آنها جاودانه اند، خدا از آنان خشنود است و آنان هم از خدا خشنودند؛ این [پاداش] برای کسی است که از پروردگارش بترسد. (۸)<p></P>
 
==[[سوره زلزله]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|99|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
هنگامی که زمین را با [شدیدترین] لرزشش بلرزانند، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و زمین بارهای گرانش را بیرون اندازد، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و انسان بگوید: زمین را چه شده است؟ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
آن روز است که زمین اخبار خود را می گوید؛ (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
زیرا که پروردگارت به او وحی کرده است. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
آن روز مردم [پس از پایان حساب] به صورت گروه های پراکنده [به سوی منزل های ابدی خود بهشت یا دوزخ] باز می گردند، تا اعمالشان را [به صورت تجسم یافته] به آنان نشان دهند. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
پس هرکس هموزن ذره ای نیکی کند، آن نیکی را ببیند. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|99|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و هرکس هموزن ذره ای بدی کند، آن بدی را ببیند. (۸)<p></P>
 
==[[سوره عادیات]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|100|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به اسبان دونده ای که همهمه کنان [به سوی جنگ] می تازند (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و سوگند به اسبانی که با کوبیدن سمشان از سنگ ها جرقه می جهانند (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و سوگند به سوارانی که هنگام صبح غافل گیرانه به دشمن هجوم می برند (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و به وسیله آن هجوم، گرد و غبار فراوانی بر انگیزند (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و ناگاه در آن وقت در میان گروهی دشمن در آیند؛ (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
[که] قطعاً انسان نسبت به پروردگارش بسیار ناسپاس است، (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و بی تردید خود او بر این ناسپاسی گواه است، (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و همانا او نسبت به ثروت و مال سخت علاقه مند است [و به این سبب بخل می ورزد.] (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
آیا نمی داند هنگامی که آنچه در گورهاست برانگیخته شود. (۹)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۵۹۹}}
 
{{متن قرآن/در جزء|100|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و آنچه در سینه هاست پدیدار گردد، (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|100|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
بی تردید در آن روز پروردگارشان نسبت به آنان آگاه است [و بر پایه اعمال نیک و بدشان به آنان پاداش و کیفر دهد.] (۱۱)<p></P>
 
==[[سوره قارعه]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|101|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
آن کوبنده (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
چیست آن کوبنده؟ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی آن کوبنده چیست؟ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
روزی که مردم [در سراسیمگی] چون پروانه های پراکنده اند (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و کوه ها مانند پشم رنگین حلاجی شده گردد! (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
اما هرکس اعمال وزن شده اش سنگین و باارزش است؛ (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
پس او در یک زندگی خوش و پسندیده ای است، (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
و اما هرکساعمال وزن شده اش سبک و بی ارزش است، (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
پس جایگاه و پناهگاهش هاویه است، (۹)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی هاویه چیست؟ (۱۰)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|101|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
آتشی بسیار داغ و سوزان است. (۱۱)<p></P>
 
==[[سوره تکاثر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|102|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
مباهات و افتخار بر یکدیگر [به ثروت و کثرت نفرات] شما را [از پرداختن به تکالیف دینی و یاد آخرت] بازداشت؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
تا جایی که گورها را دیدار کردید [و به تعداد مردگان هم به یکدیگر مباهات و افتخار نمودید!!] (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست [که شما می پندارید]، به زودی [به آثار شوم این اوضاع و احوالی که دارید] آگاه خواهید شد. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
باز هم این چنین نیست، به زودی آگاه خواهید شد. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
[زندگی واقعی] این چنین نیست [که می پندارید]، اگر به علم الیقین [که علم استوار و غیر قابل تردید است به آخرت] آگاه بودید [از تکالیف دینی و توجه به آباد کردن آخرت باز نمی ماندید.] (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
بی تردید دوزخ را خواهید دید. (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
سپس [با وارد شدن در آن،] قطعاً آن را به دیده یقین و باور خواهید دید. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|102|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
آن گاه شما در آن روز از نعمت ها بازپرسی خواهید شد. (۸)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۶۰۰}}
 
==[[سوره عصر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|103|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
سوگند به عصر [ظهور پیامبر اسلام] (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|103|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
[که] بی تردید انسان در زیان کاری بزرگی است؛ (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|103|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند و یکدیگر را به حق توصیه نموده و به شکیبایی سفارش کرده اند. (۳)<p></P>
 
==[[سوره همزه]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|104|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
وای بر هر عیب جوی بدگوی! (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
همان که ثروتی فراهم آورده و [پی در پی] آن را شمرد [و ذخیره کرد.] (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
گمان می کند که ثروتش او را جاودانه خواهد کرد. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
این چنین نیست، بی تردید او را در آن شکننده، اندازند؛ (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و تو چه می دانی آن شکننده چیست؟ (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
آتش برافروخته خداست (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
[آتشی] که بر دل ها برآید و چیره شود. (۷)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
آن آتش بر آنان سربسته است [که هیچ راه گریزی از آن ندارند؛] (۸)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|104|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
[آتشی] در ستون هایی بلند و کشیده. (۹)<p></P>
 
==[[سوره فیل]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|105|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
آیا ندانسته ای که پروردگارت با فیل سواران چه کرد؟ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|105|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
آیا نیرنگشان را در تباهی قرار نداد [ونقشه آنان را نقش بر آب نساخت؟!] (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|105|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و بر ضد آنان گروه گروه پرندگانی فرستاد؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|105|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
[که] بر آنان سنگ هایی از نوع سنگ گِل می افکندند. (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|105|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
سرانجام همه آنان را چون کاه جویده شده قرار داد. (۵)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۶۰۱}}
 
==[[سوره قریش]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|106|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
[خدا فیل سواران را هلاک کرد] تا قریش را [با یکدیگر و با مردم و با حرم امن] الفت دهد؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|106|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
[و نیز] به سفرهای [تجارتی] زمستانی و [سفرهای تجارتی] تابستانی پیوند و انس دهد [تا در آرامش و امنیت، امر معاششان را تأمین کنند.] (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|106|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
پس باید پروردگار این خانه را بپرستند؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|106|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
پروردگاری که آنان را از گرسنگی نجات داد، و از بیمی [که از دشمن داشتند] ایمنی شان بخشید. (۴)<p></P>
 
==[[سوره ماعون]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|107|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
آیا کسی که همواره روز جزا را انکار می کند، دیدی؟ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
همان که یتیم را به خشونت و جفا از خود می راند، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و [کسی را] به طعام دادن به مستمند تشویق نمی کند. (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
پس وای بر نمازگزاران (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
که از نمازشان غافل و نسبت به آن سهل انگارند. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
همانان که همواره ریا می کنند (۶)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|107|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
و از [دادن] وسایل و ابزار ضروری زندگی [و زکات، هدیه و صدقه به نیازمندان] دریغ می ورزند. (۷)<p></P>
 
==[[سوره کوثر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|108|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بی تردید ما به تو خیر فراوان [که برکت در نسل است و از فاطمه ریشه می گیرد] عطا کردیم. (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|108|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
پس [به شکرانه آن] برای پروردگارت نماز بخوان و شتر قربانی کن. (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|108|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
یقیناً دشمن [که به] تو [زخم زبان می زند] خود بدون تبار و نسل [و بریده از همه خیرات و برکات] است. (۳)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۶۰۲}}
 
==[[سوره کافرون]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|109|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بگو: ای کافران! (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|109|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
آنچه را شما می پرستید، من نمی پرستم، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|109|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و نه شما آنچه را من می پرستم، می پرستید، (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|109|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و نه من آنچه را شما پرستیده اید، می پرستم، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|109|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و نه شما آنچه را که من می پرستم، می پرستید. (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|109|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
دین شما برای خودتان، و دین من برای خودم. (۶)<p></P>
 
==[[سوره نصر]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|110|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
هنگامی که یاری خدا و [آن] پیروزی فرا رسد، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|110|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
و مردم را ببینی که گروه گروه در دین خدا درآیند، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|110|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
پس پروردگارت را همراه با سپاس و ستایش تسبیح گوی، و از او آمرزش بخواه، که او همواره توبه پذیر است. (۳)<p></P>
 
==[[سوره مسد]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|111|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
نابود باد قدرت ابولهب، و نابود باد خودش؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|111|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
ثروتش و آنچه از امکانات به دست آورد چیزی [از عذاب خدا را که در دنیا عذاب استیصال است] از او دفع نکرد. (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|111|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
به زودی در آتشی زبانه دار درآید؛ (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|111|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و [نیز] همسرش که هیزم کش است [در آتش زبانه دار در آید.] (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|111|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
[همان که] بر گردنش طنابی تابیده از لیف خرماست. (۵)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۶۰۳}}
 
==[[سوره اخلاص]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|112|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بگو: او خدای یکتاست؛ (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|112|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
خدای بی نیاز [همه موجودات هستی که نیازمند و عین فقرند برای رفع نیازشان روی به او کنند و از حضرتش گدایی نمایند.] (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|112|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
نزاده، و زاییده نشده است، (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|112|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و هیچ کس [در ذات و صفات] همانند و همتا و شبیه او نمی باشد. (۴)<p></P>
 
==[[سوره فلق]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|113|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بگو: به پروردگار سپیده دم پناه می برم، (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|113|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
از زیان مخلوقاتی که [با انحرافشان از قوانین الهی به انسان] ضرر می رسانند، (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|113|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
و از زیان شب هنگامی که با تاریکی اش درآید [که در آن تاریکی انواع حیوانات موذی و انسان های فاسق و فاجر برای ضربه زدن به انسان در کمین اند] (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|113|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
و از زیان زنان دمنده [که افسون و جادو] در گره ها [می دمند و با این کار شیطانی در زندگی فرد، خانواده و جامعه خسارت به بار می آورند] (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|113|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
و از زیان حسود، زمانی که حسد می ورزد. (۵)<p></P>
 
==[[سوره ناس]]==
 
{{متن قرآن/در جزء|114|1|﴿١﴾}}<p></P>
 
بگو: پناه می برم به پروردگار مردم (۱)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|114|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
[به] پادشاه مردم (۲)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|114|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
[به] معبود مردم (۳)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|114|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
از زیان وسوسه گر کمین گرفته و پنهان، (۴)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|114|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
آنکه همواره در سینه های مردم وسوسه می کند (۵)<p></P>
 
{{متن قرآن/در جزء|114|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
از جنّیان و آدمیان. (۶)<p></P>
 
{{قرآن/صفحه جزء| ۶۰۴}}
 
 
{{پایان جزء
 
{{پایان جزء
 
|جزء=٣٠
 
|جزء=٣٠
 
|قبلی=29
 
|قبلی=29
|بعدی=
+
|بعدی=30 /بخش2
 
}}
 
}}
 
[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)|30]]
 
[[رده:متن و ترجمه قرآن (جزء به جزء)|30]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ آوریل ۲۰۲۱، ساعت ۰۹:۴۹



<< جزء ٣٠ (ترجمه انصاریان) >>


این جزء از آیه 1سوره نباء آغاز و تا آیه 6 سوره ناس ادامه دارد. در این جز سوره نباء، نازعات، عبس ، تکویر، انفطار، مطففین، انشقاق ، بروج ، الطارق، اعلی، الغاشية، فجر، بلد، الشمس، الليل، ضحى، انشراح، تین، علق، قدر، بينة، زلزال، عادیات، قارعه، تکاثر، عصر، همزة، فیل، قریش، ماعون، کوثر، کافرون، نصر، مسد، توحید، فلق، ناس قرار دارد.


(قاری: پرهیزگار)


دانلود پی دی اف


دانلود پاورپوینت


سوره نباء

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَاءَلُونَ ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.

درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟ (۱)

عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ ﴿٢﴾

از آن خبر بزرگ [قیامت کبری] (۲)

الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿٣﴾

که همواره درباره آن با یکدیگر اختلاف دارند [که واقع می شود یا نه؟] (۳)

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٤﴾

نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد. (۴)

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿٥﴾

باز هم نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد. (۵)

أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا ﴿٦﴾

آیا زمین را بستر آرامش قرار ندادیم؟ (۶)

وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا ﴿٧﴾

و کوه ها را میخ هایی [برای استواری آن؟] (۷)

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿٨﴾

و شما را جفت هایی [به صورت نر و ماده] آفریدیم، (۸)

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا ﴿٩﴾

و خوابتان را مایه استراحت و آرامش [و تمدّد اعصاب] قرار دادیم، (۹)

وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا ﴿١٠﴾

و شب راپوششی (۱۰)

وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا ﴿١١﴾

و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛ (۱۱)

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا ﴿١٢﴾

و بر فرازتان هفت آسمان استوار بنا نهادیم، (۱۲)

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا ﴿١٣﴾

و چراغی روشن و حرارت زا پدید آوردیم، (۱۳)

وَأَنْزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاءً ثَجَّاجًا ﴿١٤﴾

و از ابرهای متراکم و باران زا آبی ریزان نازل کردیم (۱۴)

لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا ﴿١٥﴾

تا به وسیله آن دانه و گیاه برویانیم، (۱۵)

وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا ﴿١٦﴾

و باغ هایی از درختان به هم پیچیده و انبوه بیرون آوریم. (۱۶)

إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا ﴿١٧﴾

بی تردید روز داوری وعده گاه است. (۱۷)

يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا ﴿١٨﴾

روزی که در صور می دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر می آیید، (۱۸)

وَفُتِحَتِ السَّمَاءُ فَكَانَتْ أَبْوَابًا ﴿١٩﴾

و آسمان گشوده می شود، پس به صورت درهایی درمی آید. (۱۹)

وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿٢٠﴾

و کوه ها را [از جای خود] روان کنند و سرابی شوند! (۲۰)

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا ﴿٢١﴾

بی تردید دوزخ کمین گاه است. (۲۱)

لِلطَّاغِينَ مَآبًا ﴿٢٢﴾

جایگاه بازگشت برای سرکشان و طاغیان است. (۲۲)

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا ﴿٢٣﴾

روزگاری دراز در آن بمانند. (۲۳)

لَا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا ﴿٢٤﴾

در آنجا نه [آب] خنکی می چشند و نه آشامیدنی [باب طبع] (۲۴)

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا ﴿٢٥﴾

مگر آب جوشان و چرکاب و خونابه ای [از بدن دوزخیان] (۲۵)

جَزَاءً وِفَاقًا ﴿٢٦﴾

پاداشی است مناسب [اعمالشان.] (۲۶)

إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا ﴿٢٧﴾

اینان بودند که به [روز] حساب امیدی نداشتند، (۲۷)

وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا ﴿٢٨﴾

و آیات ما را به شدت و با همه وجود انکار می کردند (۲۸)

وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا ﴿٢٩﴾

و [ما] همه چیز را [از خوبی و بدی آنان] برشمرده و در نامه اعمالشان ثبت کرده ایم. (۲۹)

فَذُوقُوا فَلَنْ نَزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿٣٠﴾

[در قیامت به آنان می گوییم:] پس بچشید که هرگز جز عذاب بر شما نیفزاییم. (۳۰)

--- صفحه ۵۸۲ ---

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿٣١﴾

بی تردید برای پرهیزکاران پیروزی و کامیابی است. (۳۱)

حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿٣٢﴾

باغ هایی [سرسبز و خرم] و انواع انگورها (۳۲)

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا ﴿٣٣﴾

و دخترانی نو رسیده و هم سن (۳۳)

وَكَأْسًا دِهَاقًا ﴿٣٤﴾

و جام هایی لبریز [از باده طهور] (۳۴)

لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا ﴿٣٥﴾

در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند و نه دروغ و تکذیبی. (۳۵)

جَزَاءً مِنْ رَبِّكَ عَطَاءً حِسَابًا ﴿٣٦﴾

[این] پاداشی کافی و به اندازه از سوی پروردگار توست. (۳۶)

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا ﴿٣٧﴾

همان پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، آن مهربانی که هیچ کس را اختیار چون و چرای با او نیست. (۳۷)

يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا ۖ لَا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًا ﴿٣٨﴾

روزی که روح و فرشتگان در یک صف می ایستند و سخن نمی گویند مگر کسی که [خدای] رحمان به او اجازه دهد و سخن حق و درست گوید. (۳۸)

ذَٰلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ ۖ فَمَنْ شَاءَ اتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِ مَآبًا ﴿٣٩﴾

آن [روز] روز حق است، پس هرکه بخواهد راه بازگشتی به سوی پروردگارش برگزیند؛ (۳۹)

إِنَّا أَنْذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنْظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنْتُ تُرَابًا ﴿٤٠﴾

ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!] (۴۰)

سوره نازعات

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.

سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند، (۱)

وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ﴿٢﴾

و سوگند به فرشتگانی که [روح نیکوکاران را به نرمی و ملایمت از بدن هایشان] بیرون می آورند؛ (۲)

وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ﴿٣﴾

و سوگند به فرشتگانی که [برای اجرای فرمان های حق] به سرعت نازل می شوند، (۳)

فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ﴿٤﴾

و سوگند به فرشتگانی که [در ایمان، عبادت، پرستش و اطاعت] بر یکدیگر [به صورتی ویژه] سبقت می گیرند، (۴)

فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ﴿٥﴾

و سوگند به فرشتگانی که [به اذن خدا امور آفرینش را] تدبیر می کنند؛ (۵)

يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

[که همه برای رسیدن به پاداش و کیفر برانگیخته می شوند در] روزی که لرزاننده همه چیز را به شدت بلرزاند؛ (۶)

تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

در حالی که لرزاننده دیگری از پی آن در آید. (۷)

قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

دل هایی در آن روز مضطرب و هراسان اند (۸)

أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ﴿٩﴾

دیدگانشان [از ترس و هول قیامت] فرو افتاده است. (۹)

يَقُولُونَ أَإِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

می گویند: آیا ما [پس از مرگ] به همان حالت اول [که در دنیا بودیم] باز گردانده می شویم؟ (۱۰)

أَإِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً ﴿١١﴾

[شگفتا!] آیا زمانی که ما استخوان های پوسیده و ریز ریز شدیم [بازمی گردیم؟!] (۱۱)

قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ﴿١٢﴾

[و] گویند: [اگر قیامتی در کار باشد] بازگشت به حیات دوباره در آن زمان بازگشتی زیانبار است. (۱۲)

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ﴿١٣﴾

جز این نیست آن بازگشت فقط با یک بانگ عظیم است [و بس] (۱۳)

فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

که ناگاه همه بر یک زمین صاف و هموار حاضر شوند. (۱۴)

هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَىٰ ﴿١٥﴾

آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟ (۱۵)

--- صفحه ۵۸۳ ---

إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد (۱۶)

اذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

که به سوی فرعون برو؛ زیرا که طغیان کرده است. (۱۷)

فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَىٰ أَنْ تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

پس به او بگو: می خواهی [از آلودگی شرک و طغیان] پاک و پاکیزه شوی؟ (۱۸)

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

من تو را به سوی پروردگارت راهنمایی می کنم تا از او بترسی [و از طغیان دست برداری.] (۱۹)

فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

پس آن معجزه بزرگ تر را به او نشان داد. (۲۰)

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

ولی [او آن را] تکذیب کرد و سرپیچی نمود. (۲۱)

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

سپس [به حق] پشت کرد [و برای نابودی موسی] به تلاش برخاست! (۲۲)

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

پس [قومش را] گرد آورد، و ندا داد (۲۳)

فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

و گفت: من پروردگار بزرگ تر شما هستم. (۲۴)

فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾

پس خدا هم [به کیفر این ادعای نابجا] او را به عذاب آخرت و دنیا دچار ساخت. (۲۵)

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَىٰ ﴿٢٦﴾

بی تردید در این سرگذشت برای کسی که [از عذاب خدا] بترسد عبرتی است. (۲۶)

أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ ۚ بَنَاهَا ﴿٢٧﴾

آیا آفریدن شما [پس از مرگ] دشوارتر است یا آسمان که او آن را بنا کرد؟ (۲۷)

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ﴿٢٨﴾

سقفش را برافراشت، پس آن را درست و نیکو قرار داد، (۲۸)

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ﴿٢٩﴾

و شبش را تاریکو روزش را روشن ساخت، (۲۹)

وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَاهَا ﴿٣٠﴾

و زمین را پس از آن گسترانید، (۳۰)

أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا ﴿٣١﴾

و از آن آبو چراگاهش را بیرون آورد، (۳۱)

وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ﴿٣٢﴾

و کوه ها را محکم و استوار نمود (۳۲)

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿٣٣﴾

تا مایه بهرهوری شما و دام هایتان باشد. (۳۳)

فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

پس زمانی که آن حادثه بزرگ تر [و غیر قابل دفع] در رسد، (۳۴)

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

در آن روز انسان آنچه تلاش و کوشش کرده به یاد آورد (۳۵)

وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

و دوزخ رابرای هر بیننده ای آشکار سازند، (۳۶)

فَأَمَّا مَنْ طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

و اما کسی که طغیان و سرکشی کرده (۳۷)

وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

و زندگی دنیا را [بر زندگی ابد و جاوید آخرت] ترجیح داده، (۳۸)

فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

پس بی تردید جایگاهش دوزخ است؛ (۳۹)

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

و اما کسی که از مقام و منزلت پروردگارش ترسیده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است؛ (۴۰)

فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

پس بی تردید جایگاهش بهشت است. (۴۱)

يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ﴿٤٢﴾

همواره ازتو درباره قیامت می پرسند که در چه زمانی واقع می شود؟ (۴۲)

فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا ﴿٤٣﴾

تو از بسیار یاد کردنش [و سخن گفتن درباره آن] چه به دست می آوری؟ (۴۳)

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا ﴿٤٤﴾

نهایتش به سوی پروردگار توست [کیفیت برپا شدن و زمان وقوع و اوصافش را کسی جز خدا نمی داند.] (۴۴)

إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا ﴿٤٥﴾

وظیفه تو فقط بیم دادن کسانی است که همواره از آن می ترسند. (۴۵)

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ﴿٤٦﴾

گویی آنان روزی که قیامت را می بینند چنین می پندارند که در برزخ جز شامگاهی یا صبح گاه آن درنگ نکرده اند! (۴۶)

--- صفحه ۵۸۴ ---

سوره عبس

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰ ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.

چهره در هم کشید و روی گردانید، (۱)

أَنْ جَاءَهُ الْأَعْمَىٰ ﴿٢﴾

از اینکه آن مرد نابینا نزد او آمد! (۲)

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّىٰ ﴿٣﴾

تو چه می دانی شاید او [در پرتو تعالیم اسلام از آلودگی] پاک و پاکیزه شود (۳)

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنْفَعَهُ الذِّكْرَىٰ ﴿٤﴾

یا متذکّر [حقایق] گردد و آن تذکر او را سود دهد؛ (۴)

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَىٰ ﴿٥﴾

اما کسی که خود را ثروتمند نشان می دهد (۵)

فَأَنْتَ لَهُ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

تو به او روی می آوری [و نسبت به وی اهتمام می ورزی] (۶)

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

در حالی که اگر او نخواهد خود را [از آلودگی های باطنی و عملی] پاک کند تکلیفی بر عهده تو [نسبت به او] نیست؛ (۷)

وَأَمَّا مَنْ جَاءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

و اما آنکه شتابان نزد تو آمد (۸)

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

در حالی که [از پروردگارش] می ترسد، (۹)

فَأَنْتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

تو [با روی گردانی] از او به دیگران می پردازی. (۱۰)

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿١١﴾

این چنین [برخوردی شایسته] نیست، بی تردید این آیات قرآن مایه پند است. (۱۱)

فَمَنْ شَاءَ ذَكَرَهُ ﴿١٢﴾

پس هرکه خواست از آن پند گیرد، (۱۲)

فِي صُحُفٍ مُكَرَّمَةٍ ﴿١٣﴾

در صحیفه هایی است ارزشمند (۱۳)

مَرْفُوعَةٍ مُطَهَّرَةٍ ﴿١٤﴾

بلند مرتبه و پاکیزه (۱۴)

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ﴿١٥﴾

در دست سفیرانی (۱۵)

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿١٦﴾

بزرگوار و نیکوکار. (۱۶)

قُتِلَ الْإِنْسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ﴿١٧﴾

مرگ بر انسان، چه کافر و ناسپاس است! (۱۷)

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ﴿١٨﴾

[خدا] او را از چه چیز آفریده؟ (۱۸)

مِنْ نُطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿١٩﴾

از نطفه ای [ناچیز و بی مقدار] آفریده است، پس او را [در ذات، صفات و اندام] اندازه لازم عطا کرد. (۱۹)

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ﴿٢٠﴾

آن گاه راه [هدایت، سعادت، خیر و طاعت] را برایش آسان ساخت. (۲۰)

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿٢١﴾

سپس او را میراند و در گور نهاد، (۲۱)

ثُمَّ إِذَا شَاءَ أَنْشَرَهُ ﴿٢٢﴾

و سپس چون بخواهد او را زنده می کند. (۲۲)

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿٢٣﴾

این چنین نیست [که وظیفه اش را انجام داده باشد] هنوز آنچه را به او دستور داده به جا نیاورده است. (۲۳)

فَلْيَنْظُرِ الْإِنْسَانُ إِلَىٰ طَعَامِهِ ﴿٢٤﴾

پس انسان باید به خوراکش با تأمل بنگرد (۲۴)

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاءَ صَبًّا ﴿٢٥﴾

که ما [از آسمان] آب فراوانی فرو ریختیم. (۲۵)

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿٢٦﴾

سپس زمین را [به صورتی سودمند] از هم شکافتیم. (۲۶)

فَأَنْبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿٢٧﴾

پس در آن دانه های فراوانی رویاندیم، (۲۷)

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿٢٨﴾

و انگور و سبزیجات (۲۸)

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿٢٩﴾

و زیتون و درخت خرما…. (۲۹)

وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿٣٠﴾

و بوستان های پر از درخت تناور و بزرگ (۳۰)

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿٣١﴾

و میوه و چراگاه (۳۱)

مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿٣٢﴾

تا مایه برخورداری شما و دام هایتان باشد. …. (۳۲)

فَإِذَا جَاءَتِ الصَّاخَّةُ ﴿٣٣﴾

پس زمانی که آن بانگ هولناک و مهیب در رسد، (۳۳)

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

روزی که آدمی فرار می کند، از برادرش…. (۳۴)

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

و از مادر و پدرش…. (۳۵)

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

و از همسر و فرزندانش (۳۶)

لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

در آن روز هرکسی از آنان را کاری است که او را به خود مشغول می کند [تا جایی که نمی گذارد به چیز دیگری بپردازد.] (۳۷)

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُسْفِرَةٌ ﴿٣٨﴾

در آن روز چهره هایی درخشان و نورانی است (۳۸)

ضَاحِكَةٌ مُسْتَبْشِرَةٌ ﴿٣٩﴾

خندان و خوشحال…. (۳۹)

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿٤٠﴾

و در آن روز چهره هایی است که بر آنان غبار نشسته (۴۰)

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

[و] سیاهی و تاریکی آنان را فرا گرفته است؛ …. (۴۱)

أُولَٰئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

آنان همان کافران بد کارند. (۴۲)

--- صفحه ۵۸۵ ---

سوره تکویر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی.

هنگامی که خورشید را به هم درپیچند (۱)

وَإِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ ﴿٢﴾

و هنگامی که ستارگان تیره و بی نور شوند (۲)

وَإِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ ﴿٣﴾

و هنگامی که کوه ها را به حرکت آرند و از جا برکنند (۳)

وَإِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ ﴿٤﴾

و هنگامی که اموال نفیس و با ارزش رها و بی صاحب شود (۴)

وَإِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ ﴿٥﴾

و هنگامی که همه حیوانات وحشی محشور شوند (۵)

وَإِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ ﴿٦﴾

و هنگامی که دریاها مشتعل و برافروخته گردند (۶)

وَإِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ ﴿٧﴾

و هنگامی که هرکس [با همسان خود] قرین و جفت شوند [خوبان با خوبان و بدان با بدان] (۷)

وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ ﴿٨﴾

و هنگامی که از [دختر] زنده به گور بپرسند (۸)

بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ﴿٩﴾

به کدام گناه کشته شده؟ (۹)

وَإِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ ﴿١٠﴾

و هنگامی که نامه های اعمال را بگشایند…. (۱۰)

وَإِذَا السَّمَاءُ كُشِطَتْ ﴿١١﴾

و هنگامی که آسمان را به شدت برکنند و برچینند (۱۱)

وَإِذَا الْجَحِيمُ سُعِّرَتْ ﴿١٢﴾

و هنگامی که دوزخ افروخته شود…. (۱۲)

وَإِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ ﴿١٣﴾

و هنگامی که بهشت را نزدیک آرند (۱۳)

عَلِمَتْ نَفْسٌ مَا أَحْضَرَتْ ﴿١٤﴾

[در چنین موقعیت و زمانی است که] هر کس هر عملی را [از خیر و شر] حاضر کرده است، بداند. (۱۴)

فَلَا أُقْسِمُ بِالْخُنَّسِ ﴿١٥﴾

پس سوگند به ستارگانی که باز می گردند، (۱۵)

الْجَوَارِ الْكُنَّسِ ﴿١٦﴾

ستارگانی که به سرعت می روند و پنهان می شوند (۱۶)

وَاللَّيْلِ إِذَا عَسْعَسَ ﴿١٧﴾

و سوگند به شب هنگامی که [روی می آورد، و زمانی که] می رود (۱۷)

وَالصُّبْحِ إِذَا تَنَفَّسَ ﴿١٨﴾

و سوگند به صبح هنگامی که می دمد [و با گستردن نورش تاریکی را می زداید] (۱۸)

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ كَرِيمٍ ﴿١٩﴾

که قرآن کلام فرستاده ای ارجمند و بزرگوار است. (۱۹)

ذِي قُوَّةٍ عِنْدَ ذِي الْعَرْشِ مَكِينٍ ﴿٢٠﴾

نیرومندی که نزد صاحب عرش دارای مقام و منزلت است؛ …. (۲۰)

مُطَاعٍ ثَمَّ أَمِينٍ ﴿٢١﴾

آنجا مورد اطاعت [فرشتگان] و امین است…. (۲۱)

وَمَا صَاحِبُكُمْ بِمَجْنُونٍ ﴿٢٢﴾

و رفیق و یار شما دیوانه نیست. (۲۲)

وَلَقَدْ رَآهُ بِالْأُفُقِ الْمُبِينِ ﴿٢٣﴾

بی تردید امین وحی را در افق روشن دیده است، (۲۳)

وَمَا هُوَ عَلَى الْغَيْبِ بِضَنِينٍ ﴿٢٤﴾

و او نسبت به [ابلاغ و تعلیم] آنچه به او وحی می شود، بخیل نیست (۲۴)

وَمَا هُوَ بِقَوْلِ شَيْطَانٍ رَجِيمٍ ﴿٢٥﴾

و قرآن، کلام شیطان رانده شده نیست؛ (۲۵)

فَأَيْنَ تَذْهَبُونَ ﴿٢٦﴾

پس [با انکار قرآن و روی گرداندن از آن] کجا می روید؟ (۲۶)

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿٢٧﴾

قرآن فقط وسیله یادآوری و پند برای جهانیان است؛ (۲۷)

لِمَنْ شَاءَ مِنْكُمْ أَنْ يَسْتَقِيمَ ﴿٢٨﴾

برای هرکس از شما که بخواهد [در همه شؤون زندگی مادی و معنوی] راه مستقیم بپیماید (۲۸)

وَمَا تَشَاءُونَ إِلَّا أَنْ يَشَاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ ﴿٢٩﴾

و شما [طیِ راهِ مستقیم را] نخواهید خواست مگر آنکه خدا پروردگار جهانیان بخواهد. (۲۹)

--- صفحه ۵۸۶ ---

ادامه ...

<< جزء ٣٠ >>