سوره ص/متن و ترجمه: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۱۰ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
__بی‌فهرست__
 
__بی‌فهرست__
 
__بی‌بخش__
 
__بی‌بخش__
{{متن و ترجمه سوره|نام=ص}}
+
{{متن و ترجمه سوره|نام=ص|شماره=38|کد صوت=<AudioTag url="
 +
https://wiki.ahlolbait.com/audios/full/038.mp3
 +
 
 +
"></AudioTag>
 +
|توصیف= پخش و دانلود ترتیل سوره (پرهیزگار)
 +
|لینک پی دی اف = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-saad-38.pdf
 +
|لینک پاورپوینت = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-saad-38.rar
 +
}}
  
 
<center>'''سورة ص'''</center>   
 
<center>'''سورة ص'''</center>   
  
<center>(ترجمه آیتی)</center>  
+
<center>(ترجمه حسین انصاریان)</center>  
 
 
{{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}
 
 
 
به نام خدای بخشاینده مهربان
 
  
 +
{{کلیک آیه}}
 
==1==
 
==1==
{{متن قرآن|ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ}}
+
<span style="font-family:me_quran,Scheherazade,mry_KacstQurn,Tahoma; font-size:11pt; color: #2039C7; word-spacing:4px">بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ</span><p></P>
 
+
<span style="font-family:me_quran,Scheherazade,mry_KacstQurn,Tahoma; font-size:11pt; color: #2039C7; word-spacing:4px"> [[آیه 1 سوره صۚ وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ]] <span font-size:14pt>﴿١﴾</span></span>
صاد سوگند به قرآن شریف صاحب اندرز
+
<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
 +
صاد، سوگند به قرآن که مشتمل بر ذکر [حقایق، معارف، مطالب اخلاقی و اجتماعی و احکام حلال و حرام] است. (۱)<p></P>
 
==2==
 
==2==
{{متن قرآن|بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
+
[اینکه قرآن را نمی‌پذیرند، برای این نیست که زمینه‌‌ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی‌‌‌اند. (۲)<p></P>
، که کافران همچنان در سرکشی و خلافند
 
 
==3==
 
==3==
{{متن قرآن|كَمْ أَهْلَكْنَا مِن قَبْلِهِم مِّن قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
+
چه بسیار اقوامی که پیش از آنان هلاک کردیم که [وقت نزول عذاب] فریاد کمک خواهی سر دادند، در حالی که وقت گریز و یافتن پناهگاه نبود؛ (۳)<p></P>
چه بسا مردمی را که پیش از آنها به هلاکت رسانیدیم آنان فریاد بر می آوردند ولی گریزگاهی نبود
 
 
==4==
 
==4==
{{متن قرآن|وَعَجِبُوا أَن جَاءهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
+
و از اینکه بیم دهنده‌‌ای از جنس خودشان به سوی آنان آمده است تعجب کردند، و کافران گفتند: این جادوگری بسیار دروغگوست. (۴)<p></P>
در شگفت شدند از اینکه بیم دهنده ای از میان خودشان برخاست و کافران گفتند: این جادوگری دروغگوست
 
 
==5==
 
==5==
{{متن قرآن|أَجَعَلَ الْآلِهَةَ إِلَهًا وَاحِدًا إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
+
آیا [محمّد] معبودان [گوناگون] را معبودی یگانه قرار داده است؟ به راستی [که منحصر کردن معبودان در یک معبود] چیزی بسیار شگفت است. (۵)<p></P>
آیا همه خدایان را یک خدا گردانیده است ? و این چیزی شگفت است
 
 
==6==
 
==6==
{{متن قرآن|وَانطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلَى آلِهَتِكُمْ إِنَّ هَذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
+
سران و اشرافشان روان شدند [و فریاد برداشتند] که بروید و بر پرستش و نگهداری معبودانتان ایستادگی کنید زیرا از این دعوت [به سوی خدای یگانه] ریاست و آقایی بر اراده شده است. (۶)<p></P>
مهترانشان به راه افتادند و گفتند: بروید و بر پرستش خدایان خویش، پایداری ورزید که این است چیزی که از شما خواسته شده
 
 
==7==
 
==7==
{{متن قرآن|مَا سَمِعْنَا بِهَذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هَذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
+
ما این [پرستش معبود یگانه] را در آخرین آیین [که پدرانمان بر آن بودند] نشنیده‌‌‌‌ایم؛ این جز دروغی ساخته شده نیست. (۷)<p></P>
ما در این آخرین آیین ، چنین سخنی نشنیده ایم و این جز دروغ هیچ نیست
 
 
==8==
 
==8==
{{متن قرآن|أَأُنزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِن بَيْنِنَا بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِّن ذِكْرِي بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
+
آیا از میان ما [که دارای ثروت فراوان و مقام و قدرتیم] قرآن، فقط بر او [که فقیری یتیم بیش نیست] نازل شده است؟! [نه، قرآن دروغی ساخته شده نیست] بلکه اینان درباره قرآن من در شک هستند، بلکه هنوز عذاب را نچشیده‌‌‌اند [تا از بیماری شک درآیند و به حقّانیّت آن اقرار کنند و زبان از گستاخی و جسارت ببندند.] (۸)<p></P>
آیا از میان همه ما وحی بر او نازل شده است ? بلکه آنها از وحی من در تردیدند، و هنوز عذاب مرا نچشیده اند
 
 
==9==
 
==9==
{{متن قرآن|أَمْ عِندَهُمْ خَزَائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
+
مگر خزانه‌‌‌‌‌های رحمت پروردگار توانای شکست ناپذیر و بخشنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نزد آنان است [که منصب نبوّت را به هر کس که دلشان خواست ببخشند؟] (۹)<p></P>
یا آنکه خزاین رحمت پروردگار پیروزمند بخشنده ات در نزد آنهاست ?
 
 
==10==
 
==10==
{{متن قرآن|أَمْ لَهُم مُّلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
+
یا مگر مالکیّت و فرمانروایی آسمان‌‌‌‌‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست، در اختیار آنان است؟ [اگر چنین است] پس [بیایند] از نردبان‌‌‌‌‌ها [ی رساننده به این مالکیّت و فرمانروایی] بالا روند [و امور را به دست گیرند و مانع نزول وحی بر محمّد شوند و خود به هر کس که بخواهند وحی کنند.] (۱۰)<p></P>
یا فرمانروایی آسمانها و زمین و هر چه میان آن دوست ، از آن آنهاست ?پس با نردبامهایی خود را به آسمان کشند
 
 
==11==
 
==11==
{{متن قرآن|جُندٌ مَّا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِّنَ الْأَحْزَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
+
اینان لشکری ناچیز و اندک [از احزاب کفر و شرک]‌‌‌اند که در آنجا [که میدان جنگ بدر است] شکست خوردنی هستند. (۱۱)<p></P>
آنجا لشکری است ناچیز از چند گروه شکست خورده به هزیمت رفته
 
 
==12==
 
==12==
{{متن قرآن|كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
+
پیش از اینان نیز قوم نوح و عاد و فرعون که از تمام ابزار حاکمیت برخوردار بودند [پیامبران را] انکار کردند؛ (۱۲)<p></P>
پیش از، آنها قوم نوح و عاد و فرعون ، که مردم را به چهار میخ می کشید ،پیامبران را تکذیب می کردند
 
 
==13==
 
==13==
{{متن قرآن|وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الأَيْكَةِ أُوْلَئِكَ الْأَحْزَابُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
+
و نیز قوم ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه همان احزاب کفر و شرک‌‌‌اند، (۱۳)<p></P>
و نیز قوم ثمود و قوم لوط و مردم ایکه از آن جماعتها بودند
 
 
==14==
 
==14==
{{متن قرآن|إِن كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
+
که هر یک از اینان پیامبران را انکار کردند، پس عقوبت [من بر آنان] محقق و ثابت شد، (۱۴)<p></P>
از اینان کس نبود مگر آنکه پیامبران را تکذیب کرد، و عقوبت من واجب آمد
 
 
==15==
 
==15==
{{متن قرآن|وَمَا يَنظُرُ هَؤُلَاء إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَّا لَهَا مِن فَوَاقٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
+
و اینان [که تو را انکار می‌‌‌‌‌‌کنند] جز یک فریاد مرگبار را که هیچ تأخیری در آن نیست، انتظار نمی‌کشند، (۱۵)<p></P>
اینان نیز جز بانگی سهمناک انتظاری ندارند، چنان که آدمی را دیگر بازگشت نباشد
 
 
==16==
 
==16==
{{متن قرآن|وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّل لَّنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
+
و [اینان از روی مسخره] گفتند: پروردگارا! پیش از روز حساب، هر چه زودتر سهم ما را از عذاب به ما بده. (۱۶)<p></P>
و گفتند: ای پروردگار ما، نامه اعمال ما را پیش از فرا رسیدن روز حساب به دست ما بده
 
 
==17==
 
==17==
{{متن قرآن|اصْبِرْ عَلَى مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ إِنَّهُ أَوَّابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
+
بر آنچه می‌‌‌‌‌‌گویند شکیبا باش، و بنده ما داود را که دارای نیرومندی [در دانش و حکومت] بود یاد کن. او بسیار رجوع کننده [به سوی خدا] بود. (۱۷)<p></P>
بر هر چه می گویند صبر کن و از داود قدرتمند، که همواره به درگاه، ماتوبه می کرد، یادآور
 
 
==18==
 
==18==
{{متن قرآن|إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
+
همانا ما کوه‌‌‌‌‌ها را مسخّر و رام کردیم که با او در شبانگاه و هنگام برآمدن آفتاب تسبیح می‌‌‌‌‌‌گفتند، (۱۸)<p></P>
ما کوهها را رام کردیم و کوهها هر شامگاه و بامدادان با او تسبیح می کردند
 
 
==19==
 
==19==
{{متن قرآن|وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً كُلٌّ لَّهُ أَوَّابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
+
و پرندگان را [نیز] به طور دسته جمعی [مسخّر و رام کردیم که با او تسبیح می‌‌‌‌‌‌گفتند]، و همه رجوع کننده به سوی خدا بودند، (۱۹)<p></P>
و پرندگان بر او گرد می آمدند، همه فرمانبر او بودند
 
 
==20==
 
==20==
{{متن قرآن|وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
+
و حکومتش را محکم و استوار ساختیم و به او حکمت و منصب داوری عطا کردیم، (۲۰)<p></P>
فرمانرواییش را استواری بخشیدیم و او را حکمت و فصاحت در سخن عطا کردیم
 
 
==21==
 
==21==
{{متن قرآن|وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
+
و آیا خبر مهم آن دادخواهان هنگامی که از دیوار بلند نمازخانه او بالا رفتند به تو رسیده است؟ (۲۱)<p></P>
آیا خبر آن مدعیان را شنیده ای آنگاه که از دیوار قصر بالا رفتند ?
 
 
==22==
 
==22==
{{متن قرآن|إِذْ دَخَلُوا عَلَى دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوا لَا تَخَفْ خَصْمَانِ بَغَى بَعْضُنَا عَلَى بَعْضٍ فَاحْكُم بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَى سَوَاء الصِّرَاطِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
+
زمانی که [به طور ناگهانی] بر داود وارد شدند، و او از آنان هراسان شد، گفتند: نترس [ما] دو گروه دادخواه و شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده است؛ بنابراین میان ما به حق داوری کن و [در داوریت] ستم روا مدار، و ما را به راه راست راهنمایی کن. (۲۲)<p></P>
بر داود داخل شدند داود از آنها ترسید گفتند: مترس ، ما دو مدعی، هستیم که یکی بر دیگری ستم کرده است میان ما به حق داوری کن و پای از عدالت بیرون منه و ما را به راه راست هدایت کن
 
 
==23==
 
==23==
{{متن قرآن|إِنَّ هَذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
+
این برادر من است، نود و نه میش دارد و من یک میش دارم، گفته است: این یکی را هم به من واگذار. و در گفتگو مرا مغلوب ساخت. (۲۳)<p></P>
این برادر من است او را نود و نه میش است و مرا یک میش می گوید: آن را هم به من واگذار، و در دعوی بر من غلبه یافته است
 
 
==24==
 
==24==
{{متن قرآن|قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَى نِعَاجِهِ وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنْ الْخُلَطَاء لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَّا هُمْ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ . }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
+
گفت: یقیناً او با درخواست افزودن میش تو به میش‌‌‌‌‌های خود بر تو ستم روا داشته است، و قطعاً بسیاری از معاشران و شریکان به یکدیگر ستم می‌‌‌‌‌‌کنند، به جز کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌‌‌اند و اینان اندک‌‌‌اند. و داود دانست که ما او را [در این حادثه] آزموده‌‌‌‌ایم، در نتیجه از پروردگارش درخواست آمرزش کرد و بی‌درنگ به حالت خضوع به رو در افتاد و به خدا بازگشت. (۲۴)<p></P>
داود گفت : او که میش تو را از تو می خواهد تا به میشهای خویش بیفزاید، بر تو ستم می کند و بسیاری از شریکان جز کسانی که ایمان آورده اند وکارهای شایسته کرده اند و اینان نیز اندک هستند بر یکدیگر ستم می کنند و داود دانست که او را آزموده ایم پس از پروردگارش آمرزش خواست وبه رکوع در افتاد و توبه کرد
 
 
==25==
 
==25==
{{متن قرآن|فَغَفَرْنَا لَهُ ذَلِكَ وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
+
و ما او را در این [داوری] آمرزیدیم، بی‌تردید او نزد ما تقرب و منزلتی بلند و سرانجامی نیکو دارد. (۲۵)<p></P>
ما این خطایش را بخشیدیم او را به درگاه ما تقرب است و بازگشتی نیکو
 
 
==26==
 
==26==
{{متن قرآن|يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
 
+
[و گفتیم:]‌‌ای داود! همانا تو را در زمین جانشین [و نماینده خود] قرار دادیم؛ پس میان مردم به حق داوری کن و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا منحرف می‌‌‌‌‌‌کند. بی‌تردید کسانی که از راه خدا منحرف می‌‌‌‌‌‌شوند، چون روز حساب را فراموش کرده‌‌‌اند، عذابی سخت دارند. (۲۶)<p></P>
ای داود، ما تو را خلیفه روی زمین گردانیدیم در میان مردم به حق داوری کن و از پی هوای نفس مرو که تو را از راه خدا منحرف سازد آنان که از راه خدا منحرف شوند، بدان سبب که روز حساب را از یاد برده اند ، به عذابی شدید گرفتار می شوند
 
 
==27==
 
==27==
{{متن قرآن|وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|27|﴿٢٧﴾}}<p></P>
 
+
و ما آسمان و زمین و آنچه را که میان آنهاست، بیهوده نیافریده‌‌‌‌ایم، این پندار کافران است، پس وای بر آنان که کافرند از آتش دوزخ. (۲۷)<p></P>
ما این آسمان و زمین و آنچه را که میان آنهاست به باطل نیافریده ایم، این گمان کسانی است که کافر شدند پس وای بر کافران از آتش
 
 
==28==
 
==28==
{{متن قرآن|أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|28|﴿٢٨﴾}}<p></P>
 
+
آیا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌‌‌اند مانند مفسدان در زمین قرار می‌‌‌‌‌‌دهیم یا پرهیزکاران را چون بدکاران؟! (۲۸)<p></P>
آیا کسانی را که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند، همانند فسادکنندگان در زمین قرار خواهیم داد ? یا پرهیزگاران را چون گناهکاران ?
 
 
==29==
 
==29==
{{متن قرآن|كِتَابٌ أَنزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِّيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|29|﴿٢٩﴾}}<p></P>
 
+
این کتاب پربرکتی است که آن را بر تو نازل کرده‌‌‌‌ایم تا آیاتش را تدبّر کنند و خردمندان متذکّر شوند. (۲۹)<p></P>
کتابی مبارک است که آن را بر تو نازل کرده ایم ، تا در آیاتش بیندیشند و خردمندان از آن پند گیرند
 
 
==30==
 
==30==
{{متن قرآن|وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|30|﴿٣٠﴾}}<p></P>
 
+
و سلیمان را به داود بخشیدیم، چه نیکو بنده‌‌ای بود به راستی او بسیار رجوع کننده [به خدا] بود. (۳۰)<p></P>
سلیمان را به داود عطا کردیم چه بنده نیکویی بود و روی به خدا داشت،
 
 
==31==
 
==31==
{{متن قرآن|إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|31|﴿٣١﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که در پایان روز اسب‌‌‌‌‌های چابک و تیزرو بر او عرضه کردند. (۳۱)<p></P>
آنگاه که به هنگام عصر اسبان تیزرو را که ایستاده بودند به او عرضه کردند،
 
 
==32==
 
==32==
{{متن قرآن|فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَن ذِكْرِ رَبِّي حَتَّى تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|32|﴿٣٢﴾}}<p></P>
 
+
پس گفت: من دوستی اسبان را بر یاد پروردگارم [که نماز مستحب پایان روز است] اختیار کردم [زیرا می‌‌‌‌‌‌خواهم از آنان در جهاد با دشمن استفاده کنم و همواره به آنها نظر می‌‌‌‌‌‌کرد] تا [خورشید] پشت پرده افق پنهان شد. (۳۲)<p></P>
گفت : من دوستی این اسبان را بر یاد پروردگارم بگزیدم تا آفتاب در پرده غروب پوشیده شد،
 
 
==33==
 
==33==
{{متن قرآن|رُدُّوهَا عَلَيَّ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|33|﴿٣٣﴾}}<p></P>
 
+
[اسب‌‌‌‌‌ها چنان توجه او را جلب کرده بودند که گفت:] آنها را به من بازگردانید. پس [برای نوازش آنها] به دست کشیدن به ساق‌‌‌‌‌ها و گردن‌‌‌‌‌های آنها پرداخت؛ (۳۳)<p></P>
آن اسبان را نزد من باز گردانید پس به بریدن ساقها و گردنشان آغاز کرد
 
 
==34==
 
==34==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَى كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|34|﴿٣٤﴾}}<p></P>
 
+
و به راستی سلیمان را [درباره فرزندش] آزمودیم، و [آزمون این بود که] بر تختش جسدی [بی جان از فرزندش] افکندیم [فرزندی که سلیمان به زنده بودن او بسیار امید داشت]، آنگاه به درگاه خدا رجوع کرد [و همه امورش را به خدا واگذاشت.] (۳۴)<p></P>
ما سلیمان را آزمودیم و بر تخت او جسدی را افکندیم و او روی به خدا آورد
 
 
==35==
 
==35==
{{متن قرآن|قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَّا يَنبَغِي لِأَحَدٍ مِّنْ بَعْدِي إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|35|﴿٣٥﴾}}<p></P>
 
+
گفت: پروردگارا! مرا بیامرز و حکومتی به من ببخش که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد؛ یقیناً تو بسیار بخشنده‌ای. (۳۵)<p></P>
گفت : ای پروردگار من ، مرا بیامرز و مرا ملکی عطا کن که پس از من کسی سزاوار آن نباشد، که تو بخشاینده ای
 
 
==36==
 
==36==
{{متن قرآن|فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاء حَيْثُ أَصَابَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|36|﴿٣٦﴾}}<p></P>
 
+
پس باد را برای او مسخّر و رام کردیم که به فرمان او هر جا که می‌‌‌‌‌‌خواست نرم و آرام روان می‌‌‌‌‌‌شد. (۳۶)<p></P>
پس باد را رام او کردیم که به نرمی هر جا که آهنگ می کرد، به فرمان او، می رفت
 
 
==37==
 
==37==
{{متن قرآن|وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاء وَغَوَّاصٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|37|﴿٣٧﴾}}<p></P>
 
+
و هر بنّا و غواصی از شیاطین را [مسخّر و رام او نمودیم،] (۳۷)<p></P>
و دیوان را، که هم بنا بودند و هم غواص
 
 
==38==
 
==38==
{{متن قرآن|وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|38|﴿٣٨﴾}}<p></P>
 
+
و دیگر شیاطین را که با غل و زنجیر به هم بسته بودند [در سلطه او درآوردیم تا نتوانند در حکومت او فتنه و آشوب برپا کنند.] (۳۸)<p></P>
و گروهی دیگر را، که همه بسته در زنجیر او بودند
 
 
==39==
 
==39==
{{متن قرآن|هَذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|39|﴿٣٩﴾}}<p></P>
 
+
[و به او گفتیم:] این عطای بی‌حساب ماست، [به هر کس خواهی] بی‌حساب ببخش و [از هر کس خواهی] دریغ کن. (۳۹)<p></P>
این عطای بی حساب ماست خواهی آن را ببخش و خواهی نگه دار
 
 
==40==
 
==40==
{{متن قرآن|وَإِنَّ لَهُ عِندَنَا لَزُلْفَى وَحُسْنَ مَآبٍ}}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|40|﴿٤٠﴾}}<p></P>
 
+
بی تردید او نزد ما تقرب و منزلتی بلند و سرانجامی نیکو دارد. (۴۰)<p></P>
او راست نزد ما تقرب و بازگشتی نیکو
 
 
==41==
 
==41==
{{متن قرآن|وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَى رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ}}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|41|﴿٤١﴾}}<p></P>
 
+
و بنده ما ایوب را یاد کن، هنگامی که پروردگارش را ندا داد که شیطان [به سبب رنج و شکنجه‌‌ای که دچارش هستم] مرا سرزنش و شماتت می‌‌‌‌‌‌کند [تا از رحمت تو دلسردم کند.] (۴۱)<p></P>
و از بنده ما ایوب یاد کن آنگاه که پروردگارش را ندا داد که : مرا شیطان به رنج و عذاب افکنده است
 
 
==42==
 
==42==
{{متن قرآن|ارْكُضْ بِرِجْلِكَ هَذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|42|﴿٤٢﴾}}<p></P>
 
+
[به او گفتیم:] با پایت به زمین بکوب، این آبی است برای شسشتو، آبی سرد و آشامیدنی. (۴۲)<p></P>
پایت را بر زمین بکوب : این آبی است برای شست و شو و این آبی است سرد برای آشامیدن
 
 
==43==
 
==43==
{{متن قرآن|وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُم مَّعَهُمْ رَحْمَةً مِّنَّا وَذِكْرَى لِأُوْلِي الْأَلْبَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|43|﴿٤٣﴾}}<p></P>
 
+
و خانواده اش را [که در حادثه‌‌‌‌‌ها از دستش رفته بودند] و مانندشان را همراه با آنان به او بخشیدیم تا رحمتی از سوی ما و تذکری برای خردمندان باشد. (۴۳)<p></P>
و به او خانواده اش و همچند آن از دیگر یاران را عطا کردیم و این خود، رحمتی از ما بود و برای خردمندان اندرزی
 
 
==44==
 
==44==
{{متن قرآن|وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِب بِّهِ وَلَا تَحْنَثْ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا نِعْمَ الْعَبْدُ إِنَّهُ أَوَّابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|44|﴿٤٤﴾}}<p></P>
 
+
و [به او گفتیم: چون سوگند خورده‌‌ای که همسرت را برای اینکه تو را در امور معنوی ناراحت کرده بود، صد تازیانه بزنی] با دستت بسته‌‌ای ترکه خشک برگیر و همسرت را با آن بزن، و سوگندت را مشکن. بی‌تردید ما او را شکیبا یافتیم. چه نیکو بنده‌ای! یقیناً بسیار رجوع کننده به سوی ما بود. (۴۴)<p></P>
دسته ای از چوبهای باریک به دست گیر و با آن بزن و سوگند خویش را مشکن او را بنده ای صابر یافتیم او که همواره روی به درگاه ما داشت چه نیکو بنده ای بود
 
 
==45==
 
==45==
{{متن قرآن|وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إبْرَاهِيمَ وَإِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ أُوْلِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|45|﴿٤٥﴾}}<p></P>
 
+
و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن که دارای قدرت و بصیرت بودند. (۴۵)<p></P>
بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب آن مردان قدرتمند و با بصیرت را یاد کن
 
 
==46==
 
==46==
{{متن قرآن|إِنَّا أَخْلَصْنَاهُم بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|46|﴿٤٦﴾}}<p></P>
 
+
ما آنان را با [صفت بسیار پرارزش] یاد کردن سرای آخرت با اخلاصی ویژه خالص ساختیم. (۴۶)<p></P>
آنان را خصلت پاکدلی بخشیدیم تا یاد قیامت کنند
 
 
==47==
 
==47==
{{متن قرآن|وَإِنَّهُمْ عِندَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|47|﴿٤٧﴾}}<p></P>
 
+
به یقین آنان در پیشگاه ما از برگزیدگان و نیکان‌‌‌اند. (۴۷)<p></P>
آنها در نزد ما برگزیدگان و نیکانند
 
 
==48==
 
==48==
{{متن قرآن|وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ وَكُلٌّ مِّنْ الْأَخْيَارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|48|﴿٤٨﴾}}<p></P>
 
+
و اسماعیل والیسع وذوالکفل را یاد کن و همه از نیکان‌‌‌اند. (۴۸)<p></P>
و اسماعیل و الیسع و ذوالکفل را یاد کن که همه از نیکانند
 
 
==49==
 
==49==
{{متن قرآن|هَذَا ذِكْرٌ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|49|﴿٤٩﴾}}<p></P>
 
+
این [سرگذشت‌‌‌‌‌های سازنده] یادآوری و پند است؛ و بی‌تردید برای پرهیزکاران بازگشت گاه نیکویی خواهد بود. (۴۹)<p></P>
این قرآن، پندی است ، و پرهیزکاران را منزلتی نیکوست ،
 
 
==50==
 
==50==
{{متن قرآن|جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|50|﴿٥٠﴾}}<p></P>
 
+
[آن بازگشت گاه] بهشت‌‌‌‌‌های جاویدانی است که درهایش را به روی آنان گشوده‌‌‌اند، (۵۰)<p></P>
بهشتهای جاویدان که در آن به رویشان گشاده است
 
 
==51==
 
==51==
{{متن قرآن|مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|51|﴿٥١﴾}}<p></P>
 
+
در حالی که در آنجا بر تخت‌‌‌‌‌ها تکیه می‌‌‌‌‌‌زنند و میوه‌‌‌‌‌های فراوان و نوشیدنی مورد دلخواهشان را در آنجا می‌‌‌‌‌‌طلبند، (۵۱)<p></P>
در آنجا تکیه زده اند و هر گونه میوه و نوشیدنی که بخواهند می طلبند
 
 
==52==
 
==52==
{{متن قرآن|وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|52|﴿٥٢﴾}}<p></P>
 
+
و نزد آنان زنانی است که فقط به شوهرانشان عشق می‌‌‌‌‌‌ورزند، و با شوهرانشان هم سن و سال‌‌‌اند. (۵۲)<p></P>
زنانی همسال از آن گونه که جز به شوی خویش نظر ندارند گرداگرد آنهاست
 
 
==53==
 
==53==
{{متن قرآن|هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|53|﴿٥٣﴾}}<p></P>
 
+
[به آنان گویند:] این است آنچه شما را برای روز حساب وعده می‌‌‌‌‌‌دادند. (۵۳)<p></P>
این است آن چیزهایی که برای روز حساب به شما وعده داده اند
 
 
==54==
 
==54==
{{متن قرآن|إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِن نَّفَادٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|54|﴿٥٤﴾}}<p></P>
 
+
این بی‌تردید عطای ماست که برای آن پایانی نیست. (۵۴)<p></P>
این رزق ماست که پایان نیافتنی است ،
 
 
==55==
 
==55==
{{متن قرآن|هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|55|﴿٥٥﴾}}<p></P>
 
+
این [همه برای پرهیزکاران استو مسلماً برای سرکشان، بدترین بازگشتگاه خواهد بود. (۵۵)<p></P>
چنین است و سرکشان را بدترین بازگشتهاست
 
 
==56==
 
==56==
{{متن قرآن|جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|56|﴿٥٦﴾}}<p></P>
 
+
دوزخ که در آن وارد می‌‌‌‌‌‌شوند و چه بد آرامگاهی است! (۵۶)<p></P>
به جهنم می روند که بد، جایگاهی است
 
 
==57==
 
==57==
{{متن قرآن|هَذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|57|﴿٥٧﴾}}<p></P>
 
+
این آب جوشان و مایع چرکین متعفّن است که باید آن را بچشند، (۵۷)<p></P>
باید آب جوشان و چرک و خونابه دوزخیان را بنوشند
 
 
==58==
 
==58==
{{متن قرآن|وَآخَرُ مِن شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|58|﴿٥٨﴾}}<p></P>
 
+
و [جز اینها] عذاب‌‌‌‌‌های دیگری مانند آن دارند. (۵۸)<p></P>
و شکنجه هایی دیگر، از هر نوع
 
 
==59==
 
==59==
{{متن قرآن|هَذَا فَوْجٌ مُّقْتَحِمٌ مَّعَكُمْ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ إِنَّهُمْ صَالُوا النَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|59|﴿٥٩﴾}}<p></P>
 
+
[چون پیشوایان کفر به دوزخ درآیند، و پیروانشان را نیز راهی دوزخ کنند ندا رسد:] این گروهی [از پیروان شما] هستند که با فشار و زور با شما وارد دوزخ می‌‌‌‌‌‌شوند. [پیشوایان کفر در پاسخ ندا دهنده گویند:] خوش آمد و گشایشی بر آنان [که پیروان ما بودند] مباد، بی‌تردید آنان به آتش خواهند سوخت. (۵۹)<p></P>
این گروه با شما به آتش در می آیند خوش آمدشان مباد که به آتش می افتند
 
 
==60==
 
==60==
{{متن قرآن|قَالُوا بَلْ أَنتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ أَنتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا فَبِئْسَ الْقَرَارُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|60|﴿٦٠﴾}}<p></P>
 
+
[پیروان به پیشوایان] گویند: بلکه بر شما خوش آمد و گشایشی مباد، شما این عذاب را از پیش برای ما فراهم کردید، و چه بد قرارگاهی است. (۶۰)<p></P>
گویند: نه ، خوش آمد شما را مباد شما این عذاب را پیشاپیش برای مافرستاده بودید، چه بد جایگاهی است
 
 
==61==
 
==61==
{{متن قرآن|قَالُوا رَبَّنَا مَن قَدَّمَ لَنَا هَذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|61|﴿٦١﴾}}<p></P>
 
+
می گویند: پروردگارا! هر کس این عذاب را از پیش برای ما فراهم آورده است، برای او در آتش عذابی دو چندان بیفزا. (۶۱)<p></P>
گویند: ای پروردگار ما، هر کس که این عذاب را پیشاپیش برای ما آماده کرده است عذابش را در آتش دو چندان افزون کن
 
 
==62==
 
==62==
{{متن قرآن|وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُم مِّنَ الْأَشْرَارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|62|﴿٦٢﴾}}<p></P>
 
+
و می‌‌‌‌‌‌گویند: ما را چه شده که [مردان مؤمن و شایسته]‌‌ای که از اشرارشان می‌‌‌‌‌‌شمردیم، نمی‌بینیم. (۶۲)<p></P>
و گویند: چرا مردانی را که از اشرار می شمردیم اکنون نمی بینیم ?
 
 
==63==
 
==63==
{{متن قرآن|أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|63|﴿٦٣﴾}}<p></P>
 
+
آیا ما آنان را به ناحق به مسخره گرفتیم [و اکنون در بهشت جای دارند] یا [در دوزخ‌‌‌اند و] دیدگان ما به آنان نمی‌افتد؟! (۶۳)<p></P>
، آنان را به مسخره می گرفتیم آیا از نظرها دور مانده اند ?
 
 
==64==
 
==64==
{{متن قرآن|إِنَّ ذَلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|64|﴿٦٤﴾}}<p></P>
 
+
این گفتگو و مجادله اهل آتش حتمی و واقع شدنی است. (۶۴)<p></P>
این جدال اهل جهنم با یکدیگر چیزی است که به حقیقت واقع شود
 
 
==65==
 
==65==
{{متن قرآن|قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنذِرٌ وَمَا مِنْ إِلَهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|65|﴿٦٥﴾}}<p></P>
 
+
بگو: من فقط بیم دهنده ام، و هیچ معبودی جز خدای یگانه قهّار نیست. (۶۵)<p></P>
بگو: جز این نیست که من بیم دهنده ای هستم و هیچ خدایی جز خدای یکتای قهار نیست
 
 
==66==
 
==66==
{{متن قرآن|رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|66|﴿٦٦﴾}}<p></P>
 
+
پروردگار آسمان‌‌‌‌‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست، توانای شکست ناپذیر و بسیار آمرزنده است. (۶۶)<p></P>
آن پیروزمند و آمرزنده ، پروردگار آسمانها و زمین و هر چه میان آنهاست
 
 
==67==
 
==67==
{{متن قرآن|قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|67|﴿٦٧﴾}}<p></P>
 
+
بگو: این [قرآن من] خبری بزرگ است، (۶۷)<p></P>
بگو: این خبری بزرگ است ،
 
 
==68==
 
==68==
{{متن قرآن|أَنتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|68|﴿٦٨﴾}}<p></P>
 
+
که شما از آن روی می‌‌‌‌‌‌گردانید. (۶۸)<p></P>
که شما از آن اعراض می کنید
 
 
==69==
 
==69==
{{متن قرآن|مَا كَانَ لِي مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَى إِذْ يَخْتَصِمُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|69|﴿٦٩﴾}}<p></P>
 
+
من از ملأ اعلی هنگامی که [درباره آفرینش آدم] مجادله می‌‌‌‌‌‌کردند، هیچ خبری ندارم. (۶۹)<p></P>
هنگامی که با یکدیگر جدال می کردند من خبری از ساکنان عالم بالا نداشتم،
 
 
==70==
 
==70==
{{متن قرآن|إِن يُوحَى إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|70|﴿٧٠﴾}}<p></P>
 
+
به من وحی نمی‌شود جز برای اینکه بیم دهنده‌‌ای آشکارم. (۷۰)<p></P>
تنها از آن روی به من وحی می شود که بیم دهنده ای روشنگر هستم
 
 
==71==
 
==71==
{{متن قرآن|إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِن طِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|71|﴿٧١﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من بشری از گل خواهم آفرید. (۷۱)<p></P>
پروردگارت به فرشتگان گفت : من بشری را از گل می آفرینم
 
 
==72==
 
==72==
{{متن قرآن|فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|72|﴿٧٢﴾}}<p></P>
 
+
پس زمانی که اندامش را درست و نیکو نمودم و از روح خود در او دمیدم، برای او سجده کنید. (۷۲)<p></P>
چون تمامش کردم و در آن از روح خود دمیدم ، همه سجده اش کنید
 
 
==73==
 
==73==
{{متن قرآن|فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|73|﴿٧٣﴾}}<p></P>
 
+
پس فرشتگان همه با هم سجده کردند؛ (۷۳)<p></P>
همه فرشتگان سجده کردند
 
 
==74==
 
==74==
{{متن قرآن|إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنْ الْكَافِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|74|﴿٧٤﴾}}<p></P>
 
+
مگر ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران شد. (۷۴)<p></P>
مگر ابلیس که بزرگی فروخت و از کافران شد
 
 
==75==
 
==75==
{{متن قرآن|قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَن تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنتَ مِنَ الْعَالِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|75|﴿٧٥﴾}}<p></P>
 
+
[خدا] فرمود: ای ابلیس! تو را چه چیزی از سجده کردن بر آنچه که با دستان قدرت خود آفریدم، بازداشت؟ آیا تکبّر کردی یا از بلند مرتبه گانی؟ (۷۵)<p></P>
گفت : ای ابلیس ، چه چیز تو را از سجده کردن در برابر آنچه من با دو، دست خود آفریده ام منع کرد ? آیا بزرگی فروختی یا مقامی ارجمند داشتی ?
 
 
==76==
 
==76==
{{متن قرآن|قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|76|﴿٧٦﴾}}<p></P>
 
+
گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل ساختی. (۷۶)<p></P>
گفت : من از او بهترم مرا از آتش آفریده ای و او را از گل
 
 
==77==
 
==77==
{{متن قرآن|قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|77|﴿٧٧﴾}}<p></P>
 
+
[خدا] گفت: از آن [جایگاه] بیرون رو که بی‌تردید تو رانده شده‌ای؛ (۷۷)<p></P>
گفت : از اینجا بیرون شو که تو مطرودی
 
 
==78==
 
==78==
{{متن قرآن|وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَى يَوْمِ الدِّينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|78|﴿٧٨﴾}}<p></P>
 
+
و حتماً لعنت من تا روز قیامت بر تو باد. (۷۸)<p></P>
و تا روز قیامت لعنت من بر توست
 
 
==79==
 
==79==
{{متن قرآن|قَالَ رَبِّ فَأَنظِرْنِي إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|79|﴿٧٩﴾}}<p></P>
 
+
گفت: پروردگارا! مرا تا روزی که مردم برانگیخته می‌‌‌‌‌‌شوند، مهلت ده. (۷۹)<p></P>
گفت : ای پروردگار من ، مرا تا روزی که از نو زنده شوند مهلت ده
 
 
==80==
 
==80==
{{متن قرآن|قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنظَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|80|﴿٨٠﴾}}<p></P>
 
+
[خدا] گفت: تو از مهلت یافتگانی، (۸۰)<p></P>
گفت : تو از مهلت یافتگانی ،
 
 
==81==
 
==81==
{{متن قرآن|إِلَى يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|81|﴿٨١﴾}}<p></P>
 
+
تا زمانی معین و معلوم. (۸۱)<p></P>
تا آن روز معین معلوم
 
 
==82==
 
==82==
{{متن قرآن|قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|82|﴿٨٢﴾}}<p></P>
 
+
گفت: به عزتت سوگند همه آنان را گمراه می‌‌‌‌‌‌کنم، (۸۲)<p></P>
گفت : به عزت تو سوگند که همگان را گمراه کنم ،
 
 
==83==
 
==83==
{{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|83|﴿٨٣﴾}}<p></P>
 
+
مگر بندگان خالص شده ‌‌‌‌‌‌را. (۸۳)<p></P>
مگر آنها که از بندگان مخلص تو باشند
 
 
==84==
 
==84==
{{متن قرآن|قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|84|﴿٨٤﴾}}<p></P>
 
+
[خدا] گفت: سوگند به حق و فقط حق را می‌‌‌‌‌‌گویم (۸۴)<p></P>
گفت : حق است و آنچه می گویم راست است
 
 
==85==
 
==85==
{{متن قرآن|لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنكَ وَمِمَّن تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|85|﴿٨٥﴾}}<p></P>
 
+
که بی‌تردید دوزخ را از تو و آنان که از تو پیروی کنند، از همگی پر خواهم کرد (۸۵)<p></P>
که جهنم را از تو و از همه، پیروانت پر کنم
 
 
==86==
 
==86==
{{متن قرآن|قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|86|﴿٨٦﴾}}<p></P>
 
+
بگو: من برای ابلاغ دین هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم و از کسانی که چیزی را از نزد خود می‌‌‌‌‌‌سازند [و ادعای باطل می‌‌‌‌‌‌کنند] نیستم. (۸۶)<p></P>
بگو: من از شما مزدی نمی طلبم و نیستم از آنان که به دروغ چیزی بر خودمی بندند
 
 
==87==
 
==87==
{{متن قرآن|إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِّلْعَالَمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|87|﴿٨٧﴾}}<p></P>
 
+
آن [قرآن را که بر شما می‌‌‌‌‌‌خوانم] جز مایه تذکر و پندی برای جهانیان نیست. (۸۷)<p></P>
و این جز اندرزی برای مردم جهان نیست
 
 
==88==
 
==88==
{{متن قرآن|وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|ص|38|88|﴿٨٨﴾}}<p></P>
 
+
و بی‌تردید پس از مدتی خبر [صدق حقّانیّت و ظهور عینی آیات ‌‌‌‌‌‌و وعده‌‌‌‌‌های] آن را خواهید دانست. (۸۸)<p></P>
و تو بعد از این از خبر آن آگاه خواهی شد
+
{{فهرست متن سوره‌‌‌‌‌های قرآن
 
+
|سوره=۳۸.[[سوره ص/متن و ترجمه|ص]]
 +
|قبلی=۳۷.[[سوره صافات/متن و ترجمه|الصافات]]
 +
|بعدی=۳۹.[[سوره زمر/متن و ترجمه|الزمر]]
 +
}}
 
[[رده:قرآن دانشنامه اسلامی]]
 
[[رده:قرآن دانشنامه اسلامی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۴۴


Quran1.jpg
درباره سوره ص (38)
آیات سوره ص
فهرست قرآن
پخش و دانلود ترتیل سوره (پرهیزگار)


دانلود پی دی اف


دانلود پاورپوینت

سورة ص
(ترجمه حسین انصاریان)

برای مشاهده ترجمه ها و تفسیرهای هر آیه روی آن کلیک کنید.

1

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

ص ۚ وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ ﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

صاد، سوگند به قرآن که مشتمل بر ذکر [حقایق، معارف، مطالب اخلاقی و اجتماعی و احکام حلال و حرام] است. (۱)

2

بَلِ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي عِزَّةٍ وَشِقَاقٍ ﴿٢﴾

[اینکه قرآن را نمی‌پذیرند، برای این نیست که زمینه‌‌ای برای پذیرش آن وجود ندارد] بلکه کافران [غرق] در تکبّر [و سرکشی و عداوت] و دشمنی‌‌‌اند. (۲)

3

كَمْ أَهْلَكْنَا مِنْ قَبْلِهِمْ مِنْ قَرْنٍ فَنَادَوْا وَلَاتَ حِينَ مَنَاصٍ ﴿٣﴾

چه بسیار اقوامی که پیش از آنان هلاک کردیم که [وقت نزول عذاب] فریاد کمک خواهی سر دادند، در حالی که وقت گریز و یافتن پناهگاه نبود؛ (۳)

4

وَعَجِبُوا أَنْ جَاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ ۖ وَقَالَ الْكَافِرُونَ هَٰذَا سَاحِرٌ كَذَّابٌ ﴿٤﴾

و از اینکه بیم دهنده‌‌ای از جنس خودشان به سوی آنان آمده است تعجب کردند، و کافران گفتند: این جادوگری بسیار دروغگوست. (۴)

5

أَجَعَلَ الْآلِهَةَ إِلَٰهًا وَاحِدًا ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ عُجَابٌ ﴿٥﴾

آیا [محمّد] معبودان [گوناگون] را معبودی یگانه قرار داده است؟ به راستی [که منحصر کردن معبودان در یک معبود] چیزی بسیار شگفت است. (۵)

6

وَانْطَلَقَ الْمَلَأُ مِنْهُمْ أَنِ امْشُوا وَاصْبِرُوا عَلَىٰ آلِهَتِكُمْ ۖ إِنَّ هَٰذَا لَشَيْءٌ يُرَادُ ﴿٦﴾

سران و اشرافشان روان شدند [و فریاد برداشتند] که بروید و بر پرستش و نگهداری معبودانتان ایستادگی کنید زیرا از این دعوت [به سوی خدای یگانه] ریاست و آقایی بر اراده شده است. (۶)

7

مَا سَمِعْنَا بِهَٰذَا فِي الْمِلَّةِ الْآخِرَةِ إِنْ هَٰذَا إِلَّا اخْتِلَاقٌ ﴿٧﴾

ما این [پرستش معبود یگانه] را در آخرین آیین [که پدرانمان بر آن بودند] نشنیده‌‌‌‌ایم؛ این جز دروغی ساخته شده نیست. (۷)

8

أَأُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنَا ۚ بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي ۖ بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذَابِ ﴿٨﴾

آیا از میان ما [که دارای ثروت فراوان و مقام و قدرتیم] قرآن، فقط بر او [که فقیری یتیم بیش نیست] نازل شده است؟! [نه، قرآن دروغی ساخته شده نیست] بلکه اینان درباره قرآن من در شک هستند، بلکه هنوز عذاب را نچشیده‌‌‌اند [تا از بیماری شک درآیند و به حقّانیّت آن اقرار کنند و زبان از گستاخی و جسارت ببندند.] (۸)

9

أَمْ عِنْدَهُمْ خَزَائِنُ رَحْمَةِ رَبِّكَ الْعَزِيزِ الْوَهَّابِ ﴿٩﴾

مگر خزانه‌‌‌‌‌های رحمت پروردگار توانای شکست ناپذیر و بخشنده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ نزد آنان است [که منصب نبوّت را به هر کس که دلشان خواست ببخشند؟] (۹)

10

أَمْ لَهُمْ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ فَلْيَرْتَقُوا فِي الْأَسْبَابِ ﴿١٠﴾

یا مگر مالکیّت و فرمانروایی آسمان‌‌‌‌‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست، در اختیار آنان است؟ [اگر چنین است] پس [بیایند] از نردبان‌‌‌‌‌ها [ی رساننده به این مالکیّت و فرمانروایی] بالا روند [و امور را به دست گیرند و مانع نزول وحی بر محمّد شوند و خود به هر کس که بخواهند وحی کنند.] (۱۰)

11

جُنْدٌ مَا هُنَالِكَ مَهْزُومٌ مِنَ الْأَحْزَابِ ﴿١١﴾

اینان لشکری ناچیز و اندک [از احزاب کفر و شرک]‌‌‌اند که در آنجا [که میدان جنگ بدر است] شکست خوردنی هستند. (۱۱)

12

كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ ذُو الْأَوْتَادِ ﴿١٢﴾

پیش از اینان نیز قوم نوح و عاد و فرعون که از تمام ابزار حاکمیت برخوردار بودند [پیامبران را] انکار کردند؛ (۱۲)

13

وَثَمُودُ وَقَوْمُ لُوطٍ وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ ۚ أُولَٰئِكَ الْأَحْزَابُ ﴿١٣﴾

و نیز قوم ثمود و قوم لوط و اصحاب ایکه همان احزاب کفر و شرک‌‌‌اند، (۱۳)

14

إِنْ كُلٌّ إِلَّا كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ عِقَابِ ﴿١٤﴾

که هر یک از اینان پیامبران را انکار کردند، پس عقوبت [من بر آنان] محقق و ثابت شد، (۱۴)

15

وَمَا يَنْظُرُ هَٰؤُلَاءِ إِلَّا صَيْحَةً وَاحِدَةً مَا لَهَا مِنْ فَوَاقٍ ﴿١٥﴾

و اینان [که تو را انکار می‌‌‌‌‌‌کنند] جز یک فریاد مرگبار را که هیچ تأخیری در آن نیست، انتظار نمی‌کشند، (۱۵)

16

وَقَالُوا رَبَّنَا عَجِّلْ لَنَا قِطَّنَا قَبْلَ يَوْمِ الْحِسَابِ ﴿١٦﴾

و [اینان از روی مسخره] گفتند: پروردگارا! پیش از روز حساب، هر چه زودتر سهم ما را از عذاب به ما بده. (۱۶)

17

اصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَاذْكُرْ عَبْدَنَا دَاوُودَ ذَا الْأَيْدِ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿١٧﴾

بر آنچه می‌‌‌‌‌‌گویند شکیبا باش، و بنده ما داود را که دارای نیرومندی [در دانش و حکومت] بود یاد کن. او بسیار رجوع کننده [به سوی خدا] بود. (۱۷)

18

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ ﴿١٨﴾

همانا ما کوه‌‌‌‌‌ها را مسخّر و رام کردیم که با او در شبانگاه و هنگام برآمدن آفتاب تسبیح می‌‌‌‌‌‌گفتند، (۱۸)

19

وَالطَّيْرَ مَحْشُورَةً ۖ كُلٌّ لَهُ أَوَّابٌ ﴿١٩﴾

و پرندگان را [نیز] به طور دسته جمعی [مسخّر و رام کردیم که با او تسبیح می‌‌‌‌‌‌گفتند]، و همه رجوع کننده به سوی خدا بودند، (۱۹)

20

وَشَدَدْنَا مُلْكَهُ وَآتَيْنَاهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ ﴿٢٠﴾

و حکومتش را محکم و استوار ساختیم و به او حکمت و منصب داوری عطا کردیم، (۲۰)

21

وَهَلْ أَتَاكَ نَبَأُ الْخَصْمِ إِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَ ﴿٢١﴾

و آیا خبر مهم آن دادخواهان هنگامی که از دیوار بلند نمازخانه او بالا رفتند به تو رسیده است؟ (۲۱)

22

إِذْ دَخَلُوا عَلَىٰ دَاوُودَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ خَصْمَانِ بَغَىٰ بَعْضُنَا عَلَىٰ بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَا إِلَىٰ سَوَاءِ الصِّرَاطِ ﴿٢٢﴾

زمانی که [به طور ناگهانی] بر داود وارد شدند، و او از آنان هراسان شد، گفتند: نترس [ما] دو گروه دادخواه و شاکی هستیم که یکی از ما بر دیگری ستم کرده است؛ بنابراین میان ما به حق داوری کن و [در داوریت] ستم روا مدار، و ما را به راه راست راهنمایی کن. (۲۲)

23

إِنَّ هَٰذَا أَخِي لَهُ تِسْعٌ وَتِسْعُونَ نَعْجَةً وَلِيَ نَعْجَةٌ وَاحِدَةٌ فَقَالَ أَكْفِلْنِيهَا وَعَزَّنِي فِي الْخِطَابِ ﴿٢٣﴾

این برادر من است، نود و نه میش دارد و من یک میش دارم، گفته است: این یکی را هم به من واگذار. و در گفتگو مرا مغلوب ساخت. (۲۳)

24

قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ إِلَىٰ نِعَاجِهِ ۖ وَإِنَّ كَثِيرًا مِنَ الْخُلَطَاءِ لَيَبْغِي بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَقَلِيلٌ مَا هُمْ ۗ وَظَنَّ دَاوُودُ أَنَّمَا فَتَنَّاهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهُ وَخَرَّ رَاكِعًا وَأَنَابَ ۩ ﴿٢٤﴾

گفت: یقیناً او با درخواست افزودن میش تو به میش‌‌‌‌‌های خود بر تو ستم روا داشته است، و قطعاً بسیاری از معاشران و شریکان به یکدیگر ستم می‌‌‌‌‌‌کنند، به جز کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌‌‌اند و اینان اندک‌‌‌اند. و داود دانست که ما او را [در این حادثه] آزموده‌‌‌‌ایم، در نتیجه از پروردگارش درخواست آمرزش کرد و بی‌درنگ به حالت خضوع به رو در افتاد و به خدا بازگشت. (۲۴)

25

فَغَفَرْنَا لَهُ ذَٰلِكَ ۖ وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٢٥﴾

و ما او را در این [داوری] آمرزیدیم، بی‌تردید او نزد ما تقرب و منزلتی بلند و سرانجامی نیکو دارد. (۲۵)

26

يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُمْ بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَىٰ فَيُضِلَّكَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ ۚ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ ﴿٢٦﴾

[و گفتیم:]‌‌ای داود! همانا تو را در زمین جانشین [و نماینده خود] قرار دادیم؛ پس میان مردم به حق داوری کن و از هوای نفس پیروی مکن که تو را از راه خدا منحرف می‌‌‌‌‌‌کند. بی‌تردید کسانی که از راه خدا منحرف می‌‌‌‌‌‌شوند، چون روز حساب را فراموش کرده‌‌‌اند، عذابی سخت دارند. (۲۶)

27

وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاءَ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ۚ ذَٰلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ ﴿٢٧﴾

و ما آسمان و زمین و آنچه را که میان آنهاست، بیهوده نیافریده‌‌‌‌ایم، این پندار کافران است، پس وای بر آنان که کافرند از آتش دوزخ. (۲۷)

28

أَمْ نَجْعَلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَالْمُفْسِدِينَ فِي الْأَرْضِ أَمْ نَجْعَلُ الْمُتَّقِينَ كَالْفُجَّارِ ﴿٢٨﴾

آیا کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده‌‌‌اند مانند مفسدان در زمین قرار می‌‌‌‌‌‌دهیم یا پرهیزکاران را چون بدکاران؟! (۲۸)

29

كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَيْكَ مُبَارَكٌ لِيَدَّبَّرُوا آيَاتِهِ وَلِيَتَذَكَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ ﴿٢٩﴾

این کتاب پربرکتی است که آن را بر تو نازل کرده‌‌‌‌ایم تا آیاتش را تدبّر کنند و خردمندان متذکّر شوند. (۲۹)

30

وَوَهَبْنَا لِدَاوُودَ سُلَيْمَانَ ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿٣٠﴾

و سلیمان را به داود بخشیدیم، چه نیکو بنده‌‌ای بود به راستی او بسیار رجوع کننده [به خدا] بود. (۳۰)

31

إِذْ عُرِضَ عَلَيْهِ بِالْعَشِيِّ الصَّافِنَاتُ الْجِيَادُ ﴿٣١﴾

[یاد کن] هنگامی را که در پایان روز اسب‌‌‌‌‌های چابک و تیزرو بر او عرضه کردند. (۳۱)

32

فَقَالَ إِنِّي أَحْبَبْتُ حُبَّ الْخَيْرِ عَنْ ذِكْرِ رَبِّي حَتَّىٰ تَوَارَتْ بِالْحِجَابِ ﴿٣٢﴾

پس گفت: من دوستی اسبان را بر یاد پروردگارم [که نماز مستحب پایان روز است] اختیار کردم [زیرا می‌‌‌‌‌‌خواهم از آنان در جهاد با دشمن استفاده کنم و همواره به آنها نظر می‌‌‌‌‌‌کرد] تا [خورشید] پشت پرده افق پنهان شد. (۳۲)

33

رُدُّوهَا عَلَيَّ ۖ فَطَفِقَ مَسْحًا بِالسُّوقِ وَالْأَعْنَاقِ ﴿٣٣﴾

[اسب‌‌‌‌‌ها چنان توجه او را جلب کرده بودند که گفت:] آنها را به من بازگردانید. پس [برای نوازش آنها] به دست کشیدن به ساق‌‌‌‌‌ها و گردن‌‌‌‌‌های آنها پرداخت؛ (۳۳)

34

وَلَقَدْ فَتَنَّا سُلَيْمَانَ وَأَلْقَيْنَا عَلَىٰ كُرْسِيِّهِ جَسَدًا ثُمَّ أَنَابَ ﴿٣٤﴾

و به راستی سلیمان را [درباره فرزندش] آزمودیم، و [آزمون این بود که] بر تختش جسدی [بی جان از فرزندش] افکندیم [فرزندی که سلیمان به زنده بودن او بسیار امید داشت]، آنگاه به درگاه خدا رجوع کرد [و همه امورش را به خدا واگذاشت.] (۳۴)

35

قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكًا لَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ۖ إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ ﴿٣٥﴾

گفت: پروردگارا! مرا بیامرز و حکومتی به من ببخش که بعد از من سزاوار هیچ کس نباشد؛ یقیناً تو بسیار بخشنده‌ای. (۳۵)

36

فَسَخَّرْنَا لَهُ الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِهِ رُخَاءً حَيْثُ أَصَابَ ﴿٣٦﴾

پس باد را برای او مسخّر و رام کردیم که به فرمان او هر جا که می‌‌‌‌‌‌خواست نرم و آرام روان می‌‌‌‌‌‌شد. (۳۶)

37

وَالشَّيَاطِينَ كُلَّ بَنَّاءٍ وَغَوَّاصٍ ﴿٣٧﴾

و هر بنّا و غواصی از شیاطین را [مسخّر و رام او نمودیم،] (۳۷)

38

وَآخَرِينَ مُقَرَّنِينَ فِي الْأَصْفَادِ ﴿٣٨﴾

و دیگر شیاطین را که با غل و زنجیر به هم بسته بودند [در سلطه او درآوردیم تا نتوانند در حکومت او فتنه و آشوب برپا کنند.] (۳۸)

39

هَٰذَا عَطَاؤُنَا فَامْنُنْ أَوْ أَمْسِكْ بِغَيْرِ حِسَابٍ ﴿٣٩﴾

[و به او گفتیم:] این عطای بی‌حساب ماست، [به هر کس خواهی] بی‌حساب ببخش و [از هر کس خواهی] دریغ کن. (۳۹)

40

وَإِنَّ لَهُ عِنْدَنَا لَزُلْفَىٰ وَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٤٠﴾

بی تردید او نزد ما تقرب و منزلتی بلند و سرانجامی نیکو دارد. (۴۰)

41

وَاذْكُرْ عَبْدَنَا أَيُّوبَ إِذْ نَادَىٰ رَبَّهُ أَنِّي مَسَّنِيَ الشَّيْطَانُ بِنُصْبٍ وَعَذَابٍ ﴿٤١﴾

و بنده ما ایوب را یاد کن، هنگامی که پروردگارش را ندا داد که شیطان [به سبب رنج و شکنجه‌‌ای که دچارش هستم] مرا سرزنش و شماتت می‌‌‌‌‌‌کند [تا از رحمت تو دلسردم کند.] (۴۱)

42

ارْكُضْ بِرِجْلِكَ ۖ هَٰذَا مُغْتَسَلٌ بَارِدٌ وَشَرَابٌ ﴿٤٢﴾

[به او گفتیم:] با پایت به زمین بکوب، این آبی است برای شسشتو، آبی سرد و آشامیدنی. (۴۲)

43

وَوَهَبْنَا لَهُ أَهْلَهُ وَمِثْلَهُمْ مَعَهُمْ رَحْمَةً مِنَّا وَذِكْرَىٰ لِأُولِي الْأَلْبَابِ ﴿٤٣﴾

و خانواده اش را [که در حادثه‌‌‌‌‌ها از دستش رفته بودند] و مانندشان را همراه با آنان به او بخشیدیم تا رحمتی از سوی ما و تذکری برای خردمندان باشد. (۴۳)

44

وَخُذْ بِيَدِكَ ضِغْثًا فَاضْرِبْ بِهِ وَلَا تَحْنَثْ ۗ إِنَّا وَجَدْنَاهُ صَابِرًا ۚ نِعْمَ الْعَبْدُ ۖ إِنَّهُ أَوَّابٌ ﴿٤٤﴾

و [به او گفتیم: چون سوگند خورده‌‌ای که همسرت را برای اینکه تو را در امور معنوی ناراحت کرده بود، صد تازیانه بزنی] با دستت بسته‌‌ای ترکه خشک برگیر و همسرت را با آن بزن، و سوگندت را مشکن. بی‌تردید ما او را شکیبا یافتیم. چه نیکو بنده‌ای! یقیناً بسیار رجوع کننده به سوی ما بود. (۴۴)

45

وَاذْكُرْ عِبَادَنَا إِبْرَاهِيمَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ أُولِي الْأَيْدِي وَالْأَبْصَارِ ﴿٤٥﴾

و بندگان ما ابراهیم و اسحاق و یعقوب را یاد کن که دارای قدرت و بصیرت بودند. (۴۵)

46

إِنَّا أَخْلَصْنَاهُمْ بِخَالِصَةٍ ذِكْرَى الدَّارِ ﴿٤٦﴾

ما آنان را با [صفت بسیار پرارزش] یاد کردن سرای آخرت با اخلاصی ویژه خالص ساختیم. (۴۶)

47

وَإِنَّهُمْ عِنْدَنَا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيَارِ ﴿٤٧﴾

به یقین آنان در پیشگاه ما از برگزیدگان و نیکان‌‌‌اند. (۴۷)

48

وَاذْكُرْ إِسْمَاعِيلَ وَالْيَسَعَ وَذَا الْكِفْلِ ۖ وَكُلٌّ مِنَ الْأَخْيَارِ ﴿٤٨﴾

و اسماعیل والیسع وذوالکفل را یاد کن و همه از نیکان‌‌‌اند. (۴۸)

49

هَٰذَا ذِكْرٌ ۚ وَإِنَّ لِلْمُتَّقِينَ لَحُسْنَ مَآبٍ ﴿٤٩﴾

این [سرگذشت‌‌‌‌‌های سازنده] یادآوری و پند است؛ و بی‌تردید برای پرهیزکاران بازگشت گاه نیکویی خواهد بود. (۴۹)

50

جَنَّاتِ عَدْنٍ مُفَتَّحَةً لَهُمُ الْأَبْوَابُ ﴿٥٠﴾

[آن بازگشت گاه] بهشت‌‌‌‌‌های جاویدانی است که درهایش را به روی آنان گشوده‌‌‌اند، (۵۰)

51

مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ ﴿٥١﴾

در حالی که در آنجا بر تخت‌‌‌‌‌ها تکیه می‌‌‌‌‌‌زنند و میوه‌‌‌‌‌های فراوان و نوشیدنی مورد دلخواهشان را در آنجا می‌‌‌‌‌‌طلبند، (۵۱)

52

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ ﴿٥٢﴾

و نزد آنان زنانی است که فقط به شوهرانشان عشق می‌‌‌‌‌‌ورزند، و با شوهرانشان هم سن و سال‌‌‌اند. (۵۲)

53

هَٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ ﴿٥٣﴾

[به آنان گویند:] این است آنچه شما را برای روز حساب وعده می‌‌‌‌‌‌دادند. (۵۳)

54

إِنَّ هَٰذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِنْ نَفَادٍ ﴿٥٤﴾

این بی‌تردید عطای ماست که برای آن پایانی نیست. (۵۴)

55

هَٰذَا ۚ وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ ﴿٥٥﴾

این [همه برای پرهیزکاران است]، و مسلماً برای سرکشان، بدترین بازگشتگاه خواهد بود. (۵۵)

56

جَهَنَّمَ يَصْلَوْنَهَا فَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿٥٦﴾

دوزخ که در آن وارد می‌‌‌‌‌‌شوند و چه بد آرامگاهی است! (۵۶)

57

هَٰذَا فَلْيَذُوقُوهُ حَمِيمٌ وَغَسَّاقٌ ﴿٥٧﴾

این آب جوشان و مایع چرکین متعفّن است که باید آن را بچشند، (۵۷)

58

وَآخَرُ مِنْ شَكْلِهِ أَزْوَاجٌ ﴿٥٨﴾

و [جز اینها] عذاب‌‌‌‌‌های دیگری مانند آن دارند. (۵۸)

59

هَٰذَا فَوْجٌ مُقْتَحِمٌ مَعَكُمْ ۖ لَا مَرْحَبًا بِهِمْ ۚ إِنَّهُمْ صَالُو النَّارِ ﴿٥٩﴾

[چون پیشوایان کفر به دوزخ درآیند، و پیروانشان را نیز راهی دوزخ کنند ندا رسد:] این گروهی [از پیروان شما] هستند که با فشار و زور با شما وارد دوزخ می‌‌‌‌‌‌شوند. [پیشوایان کفر در پاسخ ندا دهنده گویند:] خوش آمد و گشایشی بر آنان [که پیروان ما بودند] مباد، بی‌تردید آنان به آتش خواهند سوخت. (۵۹)

60

قَالُوا بَلْ أَنْتُمْ لَا مَرْحَبًا بِكُمْ ۖ أَنْتُمْ قَدَّمْتُمُوهُ لَنَا ۖ فَبِئْسَ الْقَرَارُ ﴿٦٠﴾

[پیروان به پیشوایان] گویند: بلکه بر شما خوش آمد و گشایشی مباد، شما این عذاب را از پیش برای ما فراهم کردید، و چه بد قرارگاهی است. (۶۰)

61

قَالُوا رَبَّنَا مَنْ قَدَّمَ لَنَا هَٰذَا فَزِدْهُ عَذَابًا ضِعْفًا فِي النَّارِ ﴿٦١﴾

می گویند: پروردگارا! هر کس این عذاب را از پیش برای ما فراهم آورده است، برای او در آتش عذابی دو چندان بیفزا. (۶۱)

62

وَقَالُوا مَا لَنَا لَا نَرَىٰ رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الْأَشْرَارِ ﴿٦٢﴾

و می‌‌‌‌‌‌گویند: ما را چه شده که [مردان مؤمن و شایسته]‌‌ای که از اشرارشان می‌‌‌‌‌‌شمردیم، نمی‌بینیم. (۶۲)

63

أَتَّخَذْنَاهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زَاغَتْ عَنْهُمُ الْأَبْصَارُ ﴿٦٣﴾

آیا ما آنان را به ناحق به مسخره گرفتیم [و اکنون در بهشت جای دارند] یا [در دوزخ‌‌‌اند و] دیدگان ما به آنان نمی‌افتد؟! (۶۳)

64

إِنَّ ذَٰلِكَ لَحَقٌّ تَخَاصُمُ أَهْلِ النَّارِ ﴿٦٤﴾

این گفتگو و مجادله اهل آتش حتمی و واقع شدنی است. (۶۴)

65

قُلْ إِنَّمَا أَنَا مُنْذِرٌ ۖ وَمَا مِنْ إِلَٰهٍ إِلَّا اللَّهُ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ ﴿٦٥﴾

بگو: من فقط بیم دهنده ام، و هیچ معبودی جز خدای یگانه قهّار نیست. (۶۵)

66

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ ﴿٦٦﴾

پروردگار آسمان‌‌‌‌‌ها و زمین و آنچه میان آنهاست، توانای شکست ناپذیر و بسیار آمرزنده است. (۶۶)

67

قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ ﴿٦٧﴾

بگو: این [قرآن من] خبری بزرگ است، (۶۷)

68

أَنْتُمْ عَنْهُ مُعْرِضُونَ ﴿٦٨﴾

که شما از آن روی می‌‌‌‌‌‌گردانید. (۶۸)

69

مَا كَانَ لِيَ مِنْ عِلْمٍ بِالْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ إِذْ يَخْتَصِمُونَ ﴿٦٩﴾

من از ملأ اعلی هنگامی که [درباره آفرینش آدم] مجادله می‌‌‌‌‌‌کردند، هیچ خبری ندارم. (۶۹)

70

إِنْ يُوحَىٰ إِلَيَّ إِلَّا أَنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُبِينٌ ﴿٧٠﴾

به من وحی نمی‌شود جز برای اینکه بیم دهنده‌‌ای آشکارم. (۷۰)

71

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِنْ طِينٍ ﴿٧١﴾

[یاد کن] هنگامی را که پروردگارت به فرشتگان گفت: همانا من بشری از گل خواهم آفرید. (۷۱)

72

فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِنْ رُوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ ﴿٧٢﴾

پس زمانی که اندامش را درست و نیکو نمودم و از روح خود در او دمیدم، برای او سجده کنید. (۷۲)

73

فَسَجَدَ الْمَلَائِكَةُ كُلُّهُمْ أَجْمَعُونَ ﴿٧٣﴾

پس فرشتگان همه با هم سجده کردند؛ (۷۳)

74

إِلَّا إِبْلِيسَ اسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ ﴿٧٤﴾

مگر ابلیس که تکبّر ورزید و از کافران شد. (۷۴)

75

قَالَ يَا إِبْلِيسُ مَا مَنَعَكَ أَنْ تَسْجُدَ لِمَا خَلَقْتُ بِيَدَيَّ ۖ أَسْتَكْبَرْتَ أَمْ كُنْتَ مِنَ الْعَالِينَ ﴿٧٥﴾

[خدا] فرمود: ای ابلیس! تو را چه چیزی از سجده کردن بر آنچه که با دستان قدرت خود آفریدم، بازداشت؟ آیا تکبّر کردی یا از بلند مرتبه گانی؟ (۷۵)

76

قَالَ أَنَا خَيْرٌ مِنْهُ ۖ خَلَقْتَنِي مِنْ نَارٍ وَخَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ ﴿٧٦﴾

گفت: من از او بهترم، مرا از آتش آفریدی و او را از گل ساختی. (۷۶)

77

قَالَ فَاخْرُجْ مِنْهَا فَإِنَّكَ رَجِيمٌ ﴿٧٧﴾

[خدا] گفت: از آن [جایگاه] بیرون رو که بی‌تردید تو رانده شده‌ای؛ (۷۷)

78

وَإِنَّ عَلَيْكَ لَعْنَتِي إِلَىٰ يَوْمِ الدِّينِ ﴿٧٨﴾

و حتماً لعنت من تا روز قیامت بر تو باد. (۷۸)

79

قَالَ رَبِّ فَأَنْظِرْنِي إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿٧٩﴾

گفت: پروردگارا! مرا تا روزی که مردم برانگیخته می‌‌‌‌‌‌شوند، مهلت ده. (۷۹)

80

قَالَ فَإِنَّكَ مِنَ الْمُنْظَرِينَ ﴿٨٠﴾

[خدا] گفت: تو از مهلت یافتگانی، (۸۰)

81

إِلَىٰ يَوْمِ الْوَقْتِ الْمَعْلُومِ ﴿٨١﴾

تا زمانی معین و معلوم. (۸۱)

82

قَالَ فَبِعِزَّتِكَ لَأُغْوِيَنَّهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٢﴾

گفت: به عزتت سوگند همه آنان را گمراه می‌‌‌‌‌‌کنم، (۸۲)

83

إِلَّا عِبَادَكَ مِنْهُمُ الْمُخْلَصِينَ ﴿٨٣﴾

مگر بندگان خالص شده ‌‌‌‌‌‌را. (۸۳)

84

قَالَ فَالْحَقُّ وَالْحَقَّ أَقُولُ ﴿٨٤﴾

[خدا] گفت: سوگند به حق و فقط حق را می‌‌‌‌‌‌گویم (۸۴)

85

لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ مِنْكَ وَمِمَّنْ تَبِعَكَ مِنْهُمْ أَجْمَعِينَ ﴿٨٥﴾

که بی‌تردید دوزخ را از تو و آنان که از تو پیروی کنند، از همگی پر خواهم کرد (۸۵)

86

قُلْ مَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُتَكَلِّفِينَ ﴿٨٦﴾

بگو: من برای ابلاغ دین هیچ پاداشی از شما نمی‌خواهم و از کسانی که چیزی را از نزد خود می‌‌‌‌‌‌سازند [و ادعای باطل می‌‌‌‌‌‌کنند] نیستم. (۸۶)

87

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ لِلْعَالَمِينَ ﴿٨٧﴾

آن [قرآن را که بر شما می‌‌‌‌‌‌خوانم] جز مایه تذکر و پندی برای جهانیان نیست. (۸۷)

88

وَلَتَعْلَمُنَّ نَبَأَهُ بَعْدَ حِينٍ ﴿٨٨﴾

و بی‌تردید پس از مدتی خبر [صدق حقّانیّت و ظهور عینی آیات ‌‌‌‌‌‌و وعده‌‌‌‌‌های] آن را خواهید دانست. (۸۸)

سوره قبلی:

۳۷.الصافات

۳۸.ص سوره بعدی:

۳۹.الزمر

۱.الفاتحة ۲.البقرة ۳.آل عمران ۴.النساء ۵.المائدة ۶.الأنعام ۷.الأعراف ۸.الأنفال ۹.التوبة ۱۰.يونس ۱۱.هود ۱۲.يوسف ۱۳.الرعد ۱۴.ابراهيم ۱۵.الحجر ۱۶.النحل ۱۷.الإسراء ۱۸.الكهف ۱۹.مريم ۲۰.طه ۲۱.الأنبياء ۲۲.الحج ۲۳.المؤمنون ۲۴.النور ۲۵.الفرقان ۲۶.الشعراء ۲۷.النمل ۲۸.القصص ۲۹.العنكبوت ۳۰.الروم ۳۱.لقمان ۳۲.السجدة ۳۳.الأحزاب ۳۴.سبإ ۳۵.الفاطر ۳۶.يس ۳۷.الصافات ۳۸.ص ۳۹.الزمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.الشورى ۴۳.الزخرف ۴۴.الدخان ۴۵.الجاثية ۴۶.الأحقاف ۴۷.محمد ۴۸.الفتح ۴۹.الحجرات ۵۰.ق ۵۱.الذاريات ۵۲.الطور ۵۳.النجم ۵۴.القمر ۵۵.الرحمن ۵۶.الواقعة ۵۷.الحديد ۵۸.المجادلة ۵۹.الحشر ۶۰.الممتحنة ۶۱.الصف ۶۲.الجمعة ۶۳.المنافقون ۶۴.التغابن ۶۵.الطلاق ۶۶.التحريم ۶۷.الملك ۶۸.القلم ۶۹.الحاقة ۷۰.المعارج ۷۱.نوح ۷۲.الجن ۷۳.المزمل ۷۴.المدثر ۷۵.القيامة ۷۶.الانسان ۷۷.المرسلات ۷۸.النبإ ۷۹.النازعات ۸۰.عبس ۸۱.التكوير ۸۲.الإنفطار ۸۳.المطففين ۸۴.الإنشقاق ۸۵.البروج ۸۶.الطارق ۸۷.الأعلى ۸۸.الغاشية ۸۹.الفجر ۹۰.البلد ۹۱.الشمس ۹۲.الليل ۹۳.الضحى ۹۴.الشرح ۹۵.التين ۹۶.العلق ۹۷.القدر ۹۸.البينة ۹۹.الزلزلة ۱۰۰.العاديات ۱۰۱.القارعة ۱۰۲.التكاثر ۱۰۳.العصر ۱۰۴.الهمزة ۱۰۵.الفيل ۱۰۶.قريش ۱۰۷.الماعون ۱۰۸.الكوثر ۱۰۹.الكافرون ۱۱۰.النصر ۱۱۱.المسد ۱۱۲.الإخلاص ۱۱۳.الفلق ۱۱۴.الناس