ذخائر العقبی فی مناقب ذوی القربی (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
[[پرونده:Ketab264.jpg|بندانگشتی|ذخائر العقبی في مناقب ذوي القربی]]
+
[[پرونده:Ketab264.jpg|240px|بندانگشتی|ذخائرالعقبی فی مناقب ذوی‌القربی]]
  
'''ذخائر العقبی في مناقب ذوي‌القربی'''، تألیف [[محب‌الدین طبری، احمد بن عبدالله|محب‌الدین احمد بن عبدالله طبرى]] (متوفی 694ق) اثری است یک جلدی که در آن احوال و مناقب فرزندان، عموزادگان و اهل ‌بیت پیامبر(ص) گردآوری شده است. این اثر از این لحاظ که مناقب اهل‌بیت(ع) و به‌ویژه علی(ع) و فاطمه زهرا(س) را از منابع اهل سنت گردآوری نموده، حائز اهمیت است.
+
'''«ذخائر العقبی فی مناقب ذوی‌القربی»'''، تألیف [[محب الدین طبری|محب‌الدین احمد طبرى]] (متوفی ۶۹۴ ق) در موضوع احوال و مناقب اهل ‌بیت [[پیامبر اسلام|پیامبر]](ص) می باشد. این اثر از این لحاظ که مناقب [[اهل البیت|اهل‌بیت]](ع) را از منابع [[اهل سنت]] گردآوری نموده، حائز اهمیت است.
  
==ساختار==
+
==ساختار کتاب==
کتاب با مقدمه‌ مختصری از ناشر، شرح حالی یک صفحه‌ای از مؤلف به نقل از شذرات الذهب ابن عماد و مقدمه مؤلف آغاز شده است. متن اثر مشتمل بر دو قسم (بخش) است. خود مؤلف چنین نوشته که در قسم اول موضوع قرابت به رسول‌الله(ص) به‌نحو عموم و اجمال و در بخش دوم قرابت به آن حضرت به‌گونه تخصیص و تفصیل ذکر شده است<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص6</ref>
+
کتاب با مقدمه‌ مختصری از ناشر، شرح حالی از مؤلف به نقل از «شذرات الذهب» ابن عماد و مقدمه مؤلف آغاز شده است. مؤلف درباره ویژگی‌های کتاب، در مقدمه تصریح مى‌کند که اسناد روایات را حذف کردم تا مطالعه آن براى خواننده راحت‌تر باشد<ref>ر.ک: همان، ص۵</ref>؛ درعین‌حال راوى اصلى و گاه چند نفر از راویان را ذکر مى‌کند.
  
در قسم اول، مطالب متنوعى درباره فضایل اهل‌بیت(ع) و یا نوادگان آن بزرگواران طرح شده است. قسم دوم نیز مشتمل بر ابواب و فصول متعددی است.  
+
متن اثر مشتمل بر دو قسم (بخش) است. خود مؤلف چنین نوشته که در قسم اول موضوع قرابت به [[پیامبر اسلام|رسول‌الله]](ص) به‌نحو عموم و اجمال، و در بخش دوم قرابت به آن حضرت به‌گونه تخصیص و تفصیل ذکر شده است.<ref>ر.ک: مقدمه مؤلف، ص۶</ref>
  
==گزارش محتوا==
+
در قسم اول، مطالب متنوعى درباره فضایل [[اهل البیت|اهل‌بیت]](ع) و یا نوادگان آن بزرگواران طرح شده است. قسم دوم نیز مشتمل بر ابواب و فصول متعددی است.
در قسم اول، نویسنده مباحث خود را با ذکر روایاتی در فضیلت قرابت با رسول‌الله(ص) و فضیلت قریش، بنی‌هاشم و بنی‌عبدالمطلب ‌آغاز کرده است. پس از آن روایاتی را گردآوری نموده که بر موالات اهل‌بیت(ع) و صلوات فرستادن و دعای برای آنان تحریض کرده‌اند. نویسنده در ادامه روایات فراوانی را گرد آورده که در آنها به حضرت فاطمه زهرا(س) و نام‌گذاری، ازدواج آن حضرت با علی(ع) و جزئیات ازدواج آنها، محبت نسبت به ایشان و در آخر وفات، وصیت و مکان قبرشان اشاره شده است<ref>ر.ک: متن کتاب، ص55-26</ref>
+
 
 +
==محتوای کتاب==
 +
در قسم اول کتاب، نویسنده مباحث خود را با ذکر روایاتی در فضیلت قرابت با رسول‌الله(ص) و فضیلت [[قریش]]، [[بنی هاشم|بنی‌هاشم]] و بنی‌عبدالمطلب ‌آغاز کرده است. پس از آن روایاتی را گردآوری نموده که بر موالات [[اهل البیت|اهل‌بیت]](ع) و [[صلوات]] فرستادن و دعای برای آنان تحریض کرده‌اند. نویسنده در ادامه روایات فراوانی را گرد آورده که در آنها به [[حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها|حضرت فاطمه زهرا]](س) و نام‌گذاری، [[ازدواج حضرت علی (ع) و حضرت فاطمه (س)|ازدواج ایشان با حضرت علی]](ع) و جزئیات ازدواج آنها، محبت نسبت به ایشان و در آخر وفات، وصیت و مکان قبرشان اشاره شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص۵۵-۲۶</ref>
 
   
 
   
باب واسعی از کتاب به [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] اختصاص یافته است. نویسنده با ذکر نسب، اسم و صفات علی(ع)، به این موضوع که حضرت اولین مسلمان و اولین نمازگزار بوده‌اند اشاره کرده است. احادیث منزلت، باب الحكمة، باب مدينة العلم و ده‌ها روایت دیگر در این باب از کتاب ذکر شده است<ref>ر.ک: همان، ص116-55</ref>
+
باب واسعی از کتاب به [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی]](ع) اختصاص یافته است. نویسنده با ذکر نسب، اسم و صفات علی(ع)، به این موضوع که حضرت اولین مسلمان و اولین نمازگزار بوده‌اند اشاره کرده است. احادیث [[حدیث منزلت|منزلت]]، باب الحکمة، [[حدیث مدینة العلم|باب مدینة العلم]] و ده‌ها روایت دیگر در این باب از کتاب ذکر شده است.<ref>ر.ک: همان، ص۱۱۶-۵۵</ref>
 
   
 
   
نویسنده، باقی قسم اول از کتاب را به شرح حال امام حسن و امام حسین(ع) و ذکر روایات اهل سنت در رابطه با آن دو بزرگوار اختصاص داده است. در انتهای این قسم پیش از ذکر اولاد امام حسین(ع)، روایتی ذکر شده که [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] از پدر بزگوارشان نقل می‌کنند که هرکس با معرفت، قبر حسین(ع) را زیارت کند خداوند نام او را در علیین ثبت می‌کند و فرمود: اطراف قبر حسین(ع) 70 هزار ملک آشفته‌حال و خاک‌آلود هستند که تا روز قیامت بر آن حضرت می‌گریند<ref>ر.ک: همان، ص151</ref>
+
نویسنده، باقی قسم اول از کتاب را به شرح حال [[امام حسن علیه السلام|امام حسن]] و [[امام حسین علیه السلام|امام حسین]](ع) و ذکر روایات [[اهل سنت]] در رابطه با آن دو بزرگوار اختصاص داده است. در انتهای این قسم پیش از ذکر اولاد امام حسین(ع)، روایتی ذکر شده که [[امام صادق علیه السلام|امام صادق]](ع) از پدر بزگوارشان نقل می‌کنند که هرکس با معرفت، [[حرم امام حسین علیه السلام|قبر حسین]](ع) را زیارت کند، خداوند نام او را در علّیین ثبت می‌کند و فرمود: اطراف قبر حسین(ع) ۷۰ هزار [[فرشته|ملک]] آشفته‌حال و خاک‌آلود هستند که تا روز [[قیامت]] بر آن حضرت می‌گریند.<ref>ر.ک: همان، ص۱۵۱</ref>
 
   
 
   
در قسم دوم کتاب به ترتیب مناقب اولاد رسول‌الله(ص) با ذکر ابراهیم فرزند آن حضرت آغاز و پس از ذکر دیگر اولاد آن حضرت و نیز عقیل بن ابی‌طالب، عبدالله بن عباس و دیگر پسرعموها با یادی از آمنه مادر حضرت و خواهر رضائی ایشان ختم شده است.
+
در قسم دوم کتاب به ترتیب مناقب اولاد [[پیامبر اسلام|رسول‌الله]](ص) با ذکر ابراهیم فرزند آن حضرت آغاز و پس از ذکر دیگر اولاد آن حضرت و نیز [[عقیل بن ابیطالب|عقیل بن ابی‌طالب]]، [[ابن عباس|عبدالله بن عباس]] و دیگر پسرعموها با یادی از [[آمنه]] مادر حضرت رسول و خواهر رضاعی ایشان ختم شده است.
 
   
 
   
درباره ویژگی‌های کتاب، مؤلف در مقدمه تصریح مى‌کند که اسناد روایات را حذف کردم تا مطالعه آن براى خواننده راحت‌تر باشد<ref>ر.ک: همان، ص5</ref>؛ درعین‌حال راوى اصلى و گاه چند نفر از راویان را ذکر مى‌کند.
+
محب‌الدین طبری از جمله علمای [[اهل سنت|اهل‌ سنت]] است که به نزول آیه {{متن قرآن|«الَّذِینَ ینْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّیلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِیةً»}} ([[سوره بقره]]/آیه۲۷۴) و نیز [[آیه ولایت]]: {{متن قرآن|«إِنَّمَا وَلِیکمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا»}} ([[سوره مائده]]/ آیه۵۵) و آیه {{متن قرآن|«وَیطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْکینًا وَیتِیمًا وَأَسِیرًا»}} ([[سوره انسان]]/آیه۸)
 +
در حق [[امام علی علیه السلام|امیرالمؤمنین علی]](ع) اشاره کرده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص۸۸</ref>
 
   
 
   
مؤلف در پایان هر روایتى منبع یا راوى آن را ذکر کرده است. محقق کتاب نیز در پاورقى نام کامل این مؤلفان و کتابى که محب‌الدین از آن نقل کرده را بیان نموده است. ضمن اینکه منابع دیگرى را ارائه داده است؛ به‌عنوان مثال در باب فضیلت اهل‌بیت(ع) پس از نقل حدیث ثقلین از زید بن ارقم، آن را به ترمذی نسبت می‌دهد<ref>ر.ک: متن کتاب، ص16</ref>یا در روایت دیگری شیوه صلوات فرستادن بر پیامبر و آل او را به بخاری نسبت می‌دهد<ref>ر.ک: همان، ص19</ref>
+
مؤلف در پایان هر روایتى منبع یا راوى آن را ذکر کرده است. محقق کتاب نیز در پاورقى نام کامل این مؤلفان و کتابى که محب‌الدین طبری از آن نقل کرده را بیان نموده است. ضمن اینکه منابع دیگرى را ارائه داده است؛ به‌عنوان مثال در باب فضیلت اهل‌بیت(ع) پس از نقل [[حدیث ثقلین]] از [[زید بن ارقم]]، آن را به ترمذی نسبت می‌دهد؛<ref>ر.ک: متن کتاب، ص۱۶</ref> یا در روایت دیگری شیوه [[صلوات]] فرستادن بر پیامبر و آل او را به بخاری نسبت می‌دهد.<ref>ر.ک: همان، ص۱۹</ref>
  
در باب دیگری با عنوان: در بیان اینکه فاطمه و علی و حسن و حسین همان اهل‌بیتی هستند که در آیه تطهیر به آنها اشاره شده است و رسول‌الله(ص) با کساء از آنها تجلیل کرد و آنها را دعا نمود، از عمر بن ابی‌سلمه نقل شده که آیه تطهیر در بیت ام‌سلمه بر رسول‌الله(ص) نازل شد؛ پیامبر(ص)، فاطمه و حسن و حسین را دعا کرد و آنها را زیر کساء قرار داد و فرمود: خداوندا اینها اهل ‌بیت من هستند، پس از آنها ناپاکی را دور کن و پاک و مطهرشان گردان<ref>همان، ص21</ref>
+
در باب دیگری با عنوان: «در بیان اینکه فاطمه و علی و حسن و حسین همان اهل‌بیتی هستند که در [[آیه تطهیر]] به آنها اشاره شده است و رسول‌الله(ص) با کساء از آنها تجلیل کرد و آنها را دعا نمود»، از عمر بن ابی‌سلمه نقل شده که آیه تطهیر در بیت [[ام سلمه|ام‌سلمه]] بر رسول‌الله(ص) نازل شد؛ پیامبر(ص)، فاطمه و حسن و حسین را دعا کرد و آنها را زیر کساء قرار داد و فرمود: خداوندا اینها اهل ‌بیت من هستند، پس از آنها ناپاکی را دور کن و پاک و مطهرشان گردان.<ref>همان، ص۲۱</ref>
 
   
 
   
نویسنده در ذیل برخى از روایات که کلمات دشوارى در آنها آمده، شرحى را افزوده و آن واژه‌ها را توضیح داده است<ref>ر.ک: همان، ص18 و 37</ref>
+
گرچه به قول [[مجدالدین ابن اثیر|ابن اثیر]] حدیث [[عقیل بن ابیطالب|عقیل]] کم است، ولی نویسنده در این کتاب، دو حدیث از‌ احادیث‌ وی را که از رسول خدا روایت‌ شده، نقل‌ نموده است.<ref>ر.ک: نجمی، محمدصادق، ص۶۵؛ متن کتاب، ص۲۲۳</ref>  
 
   
 
   
گرچه به قول [[ابن اثیر، علی بن محمد|ابن اثیر]] حـدیث عـقیل کم است، ولی نویسنده در این کتاب، دو حدیث از‌ احادیث‌ وی را که از رسول خدا روایت‌ شده، نقل‌ نموده است<ref>ر.ک: نجمی، محمدصادق، ص65؛ متن کتاب، ص223</ref>
+
نویسنده در ذیل برخى از روایات که کلمات دشوارى در آنها آمده، شرحى را افزوده و آن واژه‌ها را توضیح داده است.<ref>ر.ک: همان، ص۱۸ و ۳۷</ref>
 
محب‌الدین طبری از جمله علمای اهل‌ سنت است که به نزول آیه {{متن قرآن|«الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً»}} ([[سوره بقره]]/آیه274)و نیز آیه ولایت: {{متن قرآن|«إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا»}}([[سوره مائده]]/ آیه55}} و آیه {{متن قرآن|«وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا»}}([[سوره انسان]]/آیه8)
 
در حق [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] اشاره کرده است<ref>ر.ک: متن كتاب، ص88</ref>
 
 
 
 
==وضعیت کتاب==
 
==وضعیت کتاب==
کتاب به چاپ سنگی در سال 1356 در قاهره چاپ شده و فاقد تحقیق مناسب است. در انتهای کتاب تاریخ فراغت از استنساخ اثر روز جمعه 16 ربیع‌الاول سال 1101 به دست محفوظ بن احمد قوصی اشعری‌مذهب ذکر شده است. نسخه تیموریه، نسخه دیگری است که در روز چهارشنبه 12 ماه محرم سال 860 به دست ابن ابی‌جراده حنفی استنساخ شده است<ref>ر.ک: همان، ص261</ref>
+
کتاب به چاپ سنگی در سال ۱۳۵۶ در قاهره چاپ شده و فاقد تحقیق مناسب است. در انتهای کتاب تاریخ فراغت از استنساخ اثر روز جمعه ۱۶ ربیع‌الاول سال ۱۱۰۱ به دست محفوظ بن احمد قوصی [[اشاعره|اشعری مذهب]] ذکر شده است. نسخه تیموریه، نسخه دیگری است که در روز چهارشنبه ۱۲ ماه محرم سال ۸۶۰ به دست ابن ابی‌جراده [[حنفی]] استنساخ شده است.<ref>ر.ک: همان، ص۲۶۱</ref>
  
فهرست مطالب در انتهای کتاب آمده است.
+
==پانویس==
 
 
==پانویس ==
 
 
<references />
 
<references />
  
==منابع مقاله==
+
==منابع ==
# مقدمه و متن کتاب.
+
*نجمی، محمدصادق، «بقعه عقیل بن ابی‌طالب و حارث بن عبدالمطلب»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله میقات حج، زمستان ۱۳۷۴، صفحات ۵۶ تا ۷۷.
# نجمی، محمدصادق، «بقعه عقیل بن ابی‌طالب و حارث بن عبدالمطلب»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله میقات حج، زمستان 1374، صفحات 56 تا 77
+
[[رده:کتاب‌های فضایل اهل البیت (ع)]]
 
 
==منبع==
 
ویکی نور
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۲:۱۵

ذخائرالعقبی فی مناقب ذوی‌القربی

«ذخائر العقبی فی مناقب ذوی‌القربی»، تألیف محب‌الدین احمد طبرى (متوفی ۶۹۴ ق) در موضوع احوال و مناقب اهل ‌بیت پیامبر(ص) می باشد. این اثر از این لحاظ که مناقب اهل‌بیت(ع) را از منابع اهل سنت گردآوری نموده، حائز اهمیت است.

ساختار کتاب

کتاب با مقدمه‌ مختصری از ناشر، شرح حالی از مؤلف به نقل از «شذرات الذهب» ابن عماد و مقدمه مؤلف آغاز شده است. مؤلف درباره ویژگی‌های کتاب، در مقدمه تصریح مى‌کند که اسناد روایات را حذف کردم تا مطالعه آن براى خواننده راحت‌تر باشد[۱]؛ درعین‌حال راوى اصلى و گاه چند نفر از راویان را ذکر مى‌کند.

متن اثر مشتمل بر دو قسم (بخش) است. خود مؤلف چنین نوشته که در قسم اول موضوع قرابت به رسول‌الله(ص) به‌نحو عموم و اجمال، و در بخش دوم قرابت به آن حضرت به‌گونه تخصیص و تفصیل ذکر شده است.[۲]

در قسم اول، مطالب متنوعى درباره فضایل اهل‌بیت(ع) و یا نوادگان آن بزرگواران طرح شده است. قسم دوم نیز مشتمل بر ابواب و فصول متعددی است.

محتوای کتاب

در قسم اول کتاب، نویسنده مباحث خود را با ذکر روایاتی در فضیلت قرابت با رسول‌الله(ص) و فضیلت قریش، بنی‌هاشم و بنی‌عبدالمطلب ‌آغاز کرده است. پس از آن روایاتی را گردآوری نموده که بر موالات اهل‌بیت(ع) و صلوات فرستادن و دعای برای آنان تحریض کرده‌اند. نویسنده در ادامه روایات فراوانی را گرد آورده که در آنها به حضرت فاطمه زهرا(س) و نام‌گذاری، ازدواج ایشان با حضرت علی(ع) و جزئیات ازدواج آنها، محبت نسبت به ایشان و در آخر وفات، وصیت و مکان قبرشان اشاره شده است.[۳]

باب واسعی از کتاب به امیرالمؤمنین علی(ع) اختصاص یافته است. نویسنده با ذکر نسب، اسم و صفات علی(ع)، به این موضوع که حضرت اولین مسلمان و اولین نمازگزار بوده‌اند اشاره کرده است. احادیث منزلت، باب الحکمة، باب مدینة العلم و ده‌ها روایت دیگر در این باب از کتاب ذکر شده است.[۴]

نویسنده، باقی قسم اول از کتاب را به شرح حال امام حسن و امام حسین(ع) و ذکر روایات اهل سنت در رابطه با آن دو بزرگوار اختصاص داده است. در انتهای این قسم پیش از ذکر اولاد امام حسین(ع)، روایتی ذکر شده که امام صادق(ع) از پدر بزگوارشان نقل می‌کنند که هرکس با معرفت، قبر حسین(ع) را زیارت کند، خداوند نام او را در علّیین ثبت می‌کند و فرمود: اطراف قبر حسین(ع) ۷۰ هزار ملک آشفته‌حال و خاک‌آلود هستند که تا روز قیامت بر آن حضرت می‌گریند.[۵]

در قسم دوم کتاب به ترتیب مناقب اولاد رسول‌الله(ص) با ذکر ابراهیم فرزند آن حضرت آغاز و پس از ذکر دیگر اولاد آن حضرت و نیز عقیل بن ابی‌طالب، عبدالله بن عباس و دیگر پسرعموها با یادی از آمنه مادر حضرت رسول و خواهر رضاعی ایشان ختم شده است.

محب‌الدین طبری از جمله علمای اهل‌ سنت است که به نزول آیه «الَّذِینَ ینْفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ بِاللَّیلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِیةً» (سوره بقره/آیه۲۷۴) و نیز آیه ولایت: «إِنَّمَا وَلِیکمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِینَ آمَنُوا» (سوره مائده/ آیه۵۵) و آیه «وَیطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَىٰ حُبِّهِ مِسْکینًا وَیتِیمًا وَأَسِیرًا» (سوره انسان/آیه۸) در حق امیرالمؤمنین علی(ع) اشاره کرده است.[۶]

مؤلف در پایان هر روایتى منبع یا راوى آن را ذکر کرده است. محقق کتاب نیز در پاورقى نام کامل این مؤلفان و کتابى که محب‌الدین طبری از آن نقل کرده را بیان نموده است. ضمن اینکه منابع دیگرى را ارائه داده است؛ به‌عنوان مثال در باب فضیلت اهل‌بیت(ع) پس از نقل حدیث ثقلین از زید بن ارقم، آن را به ترمذی نسبت می‌دهد؛[۷] یا در روایت دیگری شیوه صلوات فرستادن بر پیامبر و آل او را به بخاری نسبت می‌دهد.[۸]

در باب دیگری با عنوان: «در بیان اینکه فاطمه و علی و حسن و حسین همان اهل‌بیتی هستند که در آیه تطهیر به آنها اشاره شده است و رسول‌الله(ص) با کساء از آنها تجلیل کرد و آنها را دعا نمود»، از عمر بن ابی‌سلمه نقل شده که آیه تطهیر در بیت ام‌سلمه بر رسول‌الله(ص) نازل شد؛ پیامبر(ص)، فاطمه و حسن و حسین را دعا کرد و آنها را زیر کساء قرار داد و فرمود: خداوندا اینها اهل ‌بیت من هستند، پس از آنها ناپاکی را دور کن و پاک و مطهرشان گردان.[۹]

گرچه به قول ابن اثیر حدیث عقیل کم است، ولی نویسنده در این کتاب، دو حدیث از‌ احادیث‌ وی را که از رسول خدا روایت‌ شده، نقل‌ نموده است.[۱۰]

نویسنده در ذیل برخى از روایات که کلمات دشوارى در آنها آمده، شرحى را افزوده و آن واژه‌ها را توضیح داده است.[۱۱]

وضعیت کتاب

کتاب به چاپ سنگی در سال ۱۳۵۶ در قاهره چاپ شده و فاقد تحقیق مناسب است. در انتهای کتاب تاریخ فراغت از استنساخ اثر روز جمعه ۱۶ ربیع‌الاول سال ۱۱۰۱ به دست محفوظ بن احمد قوصی اشعری مذهب ذکر شده است. نسخه تیموریه، نسخه دیگری است که در روز چهارشنبه ۱۲ ماه محرم سال ۸۶۰ به دست ابن ابی‌جراده حنفی استنساخ شده است.[۱۲]

پانویس

  1. ر.ک: همان، ص۵
  2. ر.ک: مقدمه مؤلف، ص۶
  3. ر.ک: متن کتاب، ص۵۵-۲۶
  4. ر.ک: همان، ص۱۱۶-۵۵
  5. ر.ک: همان، ص۱۵۱
  6. ر.ک: متن کتاب، ص۸۸
  7. ر.ک: متن کتاب، ص۱۶
  8. ر.ک: همان، ص۱۹
  9. همان، ص۲۱
  10. ر.ک: نجمی، محمدصادق، ص۶۵؛ متن کتاب، ص۲۲۳
  11. ر.ک: همان، ص۱۸ و ۳۷
  12. ر.ک: همان، ص۲۶۱

منابع

  • نجمی، محمدصادق، «بقعه عقیل بن ابی‌طالب و حارث بن عبدالمطلب»، پایگاه مجلات تخصصی نور، مجله میقات حج، زمستان ۱۳۷۴، صفحات ۵۶ تا ۷۷.