حطمه

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

«حُطَمه» یکی از نامهای دوزخ در قرآن کریم و به معناى «در هم شکستن» است.

واژه‌شناسى حُطَمه

حُطمه، صیغه مبالغه است از مادّه «حطم» به معناى در هم شکستن. از این رو به سالهاى قحطى، «حُطْمه» گفته مى شود زیرا همه چیز را در هم مى شکند. نیز به محلى از اطراف کعبه که میان حجرالأسود و درِ خانه واقع شده «حطیم» گفته مى شود؛ زیرا در اثر ازدحام و فشار مردم، گویا استخوان ها در هم مى شکند.

ابن فارس در این باره آورده است: الحاء والطاء والمیم أصل واحد و هو کسر الشیء. یقال: حطمت الشیء حطما: کسرته... و الحطمة: السنة الشدیدة، لأنّها تحطم کلّ شىء.[۱] ح ط م، یک ریشه است و آن شکستن چیزى است. گفته مى شود: «حطمتُ الشىء حطما»، یعنى: آن را شکستم. حُطمه به معناى قحطى شدید است؛ چون همه چیز را در هم مى شکند. بنابراین نامگذارى دوزخ به «حُطمه» بدین جهت است که آتش دوزخ، همه چیز را در هم مى شکند و متلاشى مى سازد.

حُطَمه در قرآن و حدیث

واژه «حطمه» دو بار در سوره همزة تکرار شده است. قرآن کریم در توضیح این نام، اوّلاً براى تصویر مبالغه و بیان عظمت آن، «نار (آتش)» را به «اللّه» اضافه مى کند و ثانیاً از ویژگى هاى آن مى گوید که: آتشى است که نه تنها ظاهر جسم، بلکه جان و دل را هم مى سوزاند: «وَ مَآ أَدْرَاک مَا الْحُطَمَةُ × نَارُ اللَّهِ الْمُوقَدَةُ × الَّتِى تَطَّلِعُ عَلَى الْأَفْئدَةِ»؛[۲] و تو چه مى دانى «حطمه» چیست؟! آتش برافروخته خداوند است که به دلها مى رسد.

این بیان مؤید آن است که در کاربرد واژه «حطمه» براى دوزخ معناى لغوى آن مورد توجه بوده؛ چرا که آتش دوزخ تا اعماق جان انسانِ تبهکار نفوذ مى کند و آن را در هم مى شکند.

در حدیثى از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله آمده است که آتش دوزخ علاوه بر این که دوزخیان را به شدت در هم مى شکند و خرد مى کند، خودِ پاره ها و توده هاى آتش نیز یکدیگر را در هم مى شکنند. متن حدیث چنین است: «تُعرَضُ لِلنّاسِ جَهَنَّمُ کأَنَّها سَرابٌ یحطِمُ بَعضُها بَعضا».[۳] دوزخ، چونان سرابى که شعله هاى آن بر یکدیگر فرومى کوبند، بر مردم نمایان مى شود.

سید رضى در توضیح این حدیث مى گوید: این گفته، مَجاز است زیرا منظور پیامبر خدا ـ که درود و سلام بر او باد ـ شدت شعله و در هم پیچیدن زبانه اش است، چنان که گویى بخشهایى از آن، بخشهاى دیگر را در هم مى کوبد یعنى خرد مى کند و مى شکند. «حَطْم» به معناى شکستن است. احتمال هم دارد که مراد این باشد که جهنم تن عذاب شوندگان را در هم مى شکند و آنها را جزئى از جهنم قرار مى دهد زیرا آنان مدام در آن ماندگارند و از آن بیرون نمى آیند.[۴]

پانویس

  1. پرش به بالا معجم مقاییس اللغة، ماده حطم، ج۲، ص۷۸.
  2. پرش به بالا سوره همزه، آیه ۵ـ۷.
  3. پرش به بالا ر.ک: ص۲۹، ح۱۳.
  4. پرش به بالا المجازات النبویة، ص۱۰۹، ح۷۰.

منابع

قرآن
متن و ترجمه قرآن
اوصاف قرآن (اسامی و صفات قرآن، اعجاز قرآن، عدم تحریف در قرآن)
اجزاء قرآن آیه، سوره، جزء، حزب، حروف مقطعه
ترجمه و تفسیر قرآن تاریخ تفسیر، روشهای تفسیری قرآن، سیاق آیات، اسرائیلیات، تاویل، فهرست تفاسیر شیعه، فهرست تفاسیر اهل سنت، ترجمه های قرآن
علوم قرآنی تاریخ قرآن: نزول قرآن، جمع قرآن، شان نزول، کاتبان وحی، قراء سبعه
دلالت الفاظ قرآن: عام و خاص، مجمل و مبین، مطلق و مقید، محکم و متشابه، مفهوم و منطوق، نص و ظاهر، ناسخ و منسوخ
تلاوت قرآن تجوید، آداب قرائت قرآن، تدبر در قرآن
رده ها: سوره های قرآن * آیات قرآن * واژگان قرآنی * شخصیت های قرآنی * قصه های قرآنی * علوم قرآنی * معارف قرآن