منصور نمری: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
(۷ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
==معرفی اجمالی منصور نمری==
+
منصور بن سلمة بن زبرقان از طایفه ‌نمر بن قاسط نزاری بود. [[کنیه|کنیه]] ‌او ابوالفضل الشاعر الجرزی البغدادی بود. وی از خواص بارگاه [[هارون الرشید|هارون الرشید]] بوده ولی در باطن به [[اهل بیت]] علیهم ‌السلام ارادت می‌ورزیده است.
  
منصور بن سلمة بن زبرقان از طايفه ‌ي نمر بن قاسط نزاري بود. کنيه ‌ي او ابوالفضل الشاعر الجرزي البغدادي بود. وي از خواص بارگاه هارون الرشيد بوده ولي در باطن به [[اهل بيت]] عليهم ‌السلام ارادت مي‌ورزيده است.
+
==منصور النمری و اهل بیت علیهم السلام==
  
==منصور النمری و اهل البیت علیهم السلام==
+
وی‌ در دوران‌ سرکوب‌ [[علویان|علویان‌]] و خصوصاً [[شیعه|شیعیان‌]] توانست‌ مصیبت و ستمی‌ که‌ به‌ [[اهل البیت|اهل‌ بیت‌]] علیهم السلام رسیده‌ بود در گوش‌ تاریخ‌ فریاد کند و با [[مرثیه|مرثیه‌]] سرایی‌ و مدیحه‌ گویی‌ فضایل‌ و [[مناقب|مناقب‌]] آنان‌ را در اشعار خود به طور صادقانه‌ و با صراحت‌ لهجه‌ به‌ همگان‌ برساند. اعتقاد حقیقی او از لابه لای اشعارش به خوبی آشکار است و بکارگیری صنعت [[توریه‌‌‌‌|توریه]] که گاهی نوعی تصریح نیز در آن است این مدعا را اثبات می کند.
  
وي‌ در دوران‌ سركوب‌ علويان‌ و خصوصاً شيعيان‌ توانست‌ مصيب‌ و ستمي‌ كه‌ به‌ اهل‌ بيت‌ علیهم السلام رسيده‌ بود در گوش‌ تاريخ‌ فرياد كند و با مرثيه‌ سرايي‌ و مديحه‌ گويي‌ فضايل‌ و مناقب‌ آنان‌ را در اشعار خود به طور صادقانه‌ و باصراحت‌ لهجه‌ به‌ همگان‌ برساند. اعتقاد حقیقی او از لابه لای اشعارش به خوبی آشکار است و بکارگیری صنعت توریه که گاهی نوعی تصریح نیز در آن است این مدعا را اثبات می کند.
+
او از جهت توانایی در [[شعر]] از برگزیدگان شاعران عصر خویش است. شاعری متفنن و چیره دست در انواع شعر است. شعرش سهل و روان، لطیف و دقیق و پرفراز است. بدخواهان و کینه توزان نزد [[هارون الرشید|هارون]] اسرار او را فاش نموده و پرده از [[تشیع]] و محبت بسیارش به اهل بیت [[پیامبر اسلام|پیامبر]] صلی الله علیه و آله برداشتند و خشم هارون را بر وی برانگیختند.  
  
او از جهت توانایی در شعر از برگزیدگان شاعران عصر خویش است. شاعری متفنن و چیره دست در انواع شعر است. شعرش سهل و روان، لطیف و دقیق و پرفراز است. بدخواهان و کینه توزان نزد هارون اسرار او را فاش نموده و پرده از تشیع و محبت بسیارش به اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله برداشتند و خشم هارون را بر وی برانگیختند.
+
==وفات منصور النمری==
  
==مرگ منصور النمری==
+
منصور نمری‌ با تکیه‌ بر اصل‌ [[تقیه|تقیه‌]] خود را به‌ [[هارون الرشید|هارون‌ الرشید]] نزدیک‌ کرد ولی‌ دیری‌ نپایید که‌ تشیع‌ وی‌ توسط‌ استادش‌ عتابی‌ برای‌ هارون‌ آشکار شد و بدنبال‌ آن‌ هارون‌ دستور داد که‌ هر جا نمری‌ را یافتند دست‌ و زبانش‌ را قطع‌ کنند و سپس‌ گردنش‌ را بزنند، اما قبل‌ از اجرای‌ حکم‌ خلیفه‌ منصور نمری‌ با مرگ‌ طبیعی‌ از دنیا رفته‌ بود.
  
منصور نمري‌ با تكيه‌ بر اصل‌ [[تقيه‌]] خود را به‌ هارون‌ الرشيد نزديك‌ كرد ولي‌ ديري‌ نپاييد كه‌ تشيع‌ وي‌ توسط‌ استادش‌ عتابي‌ براي‌ هارون‌ آشكار شد و بدنبال‌ آن‌ هارون‌ دستور داد كه‌ هر جا نمري‌ را يافتند دست‌ و زبانش‌ را قطع‌ كنند و سپس‌ گردنش‌ را بزنند، اما قبل‌ از اجراي‌ حكم‌ خليفه‌ منصور نمري‌ با مرگ‌ طبيعي‌ از دنيا رفته‌ بود.
+
بعد از مرگ‌ منصور نمری‌ و سوزانده‌ شدن‌ دیوان‌ اشعارش‌ توسط‌ هارون‌ الرشید، هیچگونه‌ کوششی‌ در جمع‌آوری‌ و نگهداری‌ اشعار وی‌ بخاطر ترس‌ از حکومت‌ وقت‌ صورت‌ نگرفت‌. لذا تعداد اشعار بجا مانده‌ از وی‌ کم‌ می‌باشد و در کتب‌ امالی‌ و تراجم‌ بصورت‌ پراکنده‌ موجود است‌. او به سال ۱۹۰ یا ۱۹۳ هـ.ق درگذشته است.
  
بعد از مرگ‌ منصور نمري‌ و سوزانده‌ شدن‌ ديوان‌ اشعارش‌ توسط‌ هارون‌ الرشيد هيچگونه‌ كوششي‌ در جمع‌آوري‌ و نگهداري‌ اشعار وي‌ بخاطر ترس‌ از حكومت‌ وقت‌ صورت‌ نگرفت‌. لذا تعداد اشعار بجا مانده‌وي‌ كم‌ مي‌باشد و در كتب‌ امالي‌ و تراجم‌ بصورت‌ پراكنده‌ موجود است‌. او به سال 190 يا 193 هـ.ق درگذشته است.
+
==از اشعار نمری در مدح اهل بیت==
  
==در مدح اهل البیت==
+
{{بیت|و قد شرقت رماح بنی ‌زیاد|بری من دماء بنی‌ الرسول‌}}
 +
{{بیت|برئنا یا رسول الله ممن|أصابک بالاذاة و بالذحول‌}}
 +
{{بیت|ألا یا لیتنی وصلت یمینی|هناک بقائم السیف الصقیل‌}}
 +
{{بیت|فجدت علی السیوف بحر وجهی|ولم أخذل بنیک مع الخذول‌}}
  
{{بیت|و قد شرقت رماح بني ‌زياد|بري من دماء بني‌ الرسول‌}}
+
*نیزه‌ های بنی ‌زیاد آنقدر از خون فرزندان رسول صلی الله علیه و آله و سلم نوشیدند که گلوی آنها گرفت.
{{بیت|برئنا يا رسول الله ممن|أصابک بالاذاة و بالذحول‌}}
+
*ای رسول خدا من از تمام کسانی که تو را آزردند و به کین و دشمنی تو برخاستند، بیزارم و از آنان تبری می‌جویم.
{{بیت|ألا يا ليتني وصلت يميني|هناک بقائم السيف الصقيل‌}}
+
*ای کاش من در آنجا بودم و (در یاری تو) شمشیر بران بدست می‌گرفتم.
{{بیت|فجدت علي السيوف بحر وجهي|ولم أخذل بنيک مع الخذول‌}}
+
*و با چهره ‌ای گشاده خود را سپر شمشیرها قرار می‌دادم و هرگز مانند دیگر مردم نمی‌شدم و نمی‌گذاشتم که فرزندان تو را خوار کنند.
  
==ترجمه==
+
==منابع==
  
* نيزه‌ هاي بني ‌زياد آنقدر از خون فرزندان رسول صلي الله عليه و آله و سلم نوشيدند که گلوي آنها گرفت.
+
*محمد حسن فؤادیان، "منصور النمری الشاعر الشیعی"، نشریه شناخت فلسفه و کلام، شماره 47 و 48 (پاييز و زمستان 1384): 101-112، در دسترس در [http://www.noormags.com/view/fa/articlepage/80674 پایگاه مجلات تخصصی نور]، بازیابی: 11 مهر 1392.
* اي رسول خدا من از تمام کساني که تو را آزردند و به کين و دشمني تو برخاستند، بيزارم و از آنان تبري مي‌جويم.
+
*[http://www.ashoora.ir/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D8%B4%D9%86%D8%A7%D9%85%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%88%D8%B1%D8%A7/article/1695.html دانشنامه عاشورا]، بازیابی: 11 مهر 1392.
* اي کاش من در آنجا بودم و (در ياري تو) شمشير بران بدست مي‌گرفتم.
 
* و با چهره ‌اي گشاده خود را سپر شمشيرها قرار مي‌دادم و هرگز مانند ديگر مردم نمي‌شدم و نمي‌گذاشتم که فرزندان تو را خوار کنند.
 
  
==منابع==
+
[[رده:شعرای عرب]]
* محمد حسن فؤادیان، "منصور النمری الشاعر الشیعی"، نشریه شناخت فلسفه و کلام، شماره 47 و 48 (پاييز و زمستان 1384): 101-112، در دسترس در [http://www.noormags.com پایگاه مجلات تخصصی نور]، بازیابی: 11 مهر 1392.
+
[[رده:شعرای اهل البیت]]
* [http://www.ashoora.ir/1695.html دانشنامه عاشورا]، بازیابی: 11 مهر 1392.
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۸ اوت ۲۰۱۹، ساعت ۰۷:۳۱

منصور بن سلمة بن زبرقان از طایفه ‌نمر بن قاسط نزاری بود. کنیه ‌او ابوالفضل الشاعر الجرزی البغدادی بود. وی از خواص بارگاه هارون الرشید بوده ولی در باطن به اهل بیت علیهم ‌السلام ارادت می‌ورزیده است.

منصور النمری و اهل بیت علیهم السلام

وی‌ در دوران‌ سرکوب‌ علویان‌ و خصوصاً شیعیان‌ توانست‌ مصیبت و ستمی‌ که‌ به‌ اهل‌ بیت‌ علیهم السلام رسیده‌ بود در گوش‌ تاریخ‌ فریاد کند و با مرثیه‌ سرایی‌ و مدیحه‌ گویی‌ فضایل‌ و مناقب‌ آنان‌ را در اشعار خود به طور صادقانه‌ و با صراحت‌ لهجه‌ به‌ همگان‌ برساند. اعتقاد حقیقی او از لابه لای اشعارش به خوبی آشکار است و بکارگیری صنعت توریه که گاهی نوعی تصریح نیز در آن است این مدعا را اثبات می کند.

او از جهت توانایی در شعر از برگزیدگان شاعران عصر خویش است. شاعری متفنن و چیره دست در انواع شعر است. شعرش سهل و روان، لطیف و دقیق و پرفراز است. بدخواهان و کینه توزان نزد هارون اسرار او را فاش نموده و پرده از تشیع و محبت بسیارش به اهل بیت پیامبر صلی الله علیه و آله برداشتند و خشم هارون را بر وی برانگیختند.

وفات منصور النمری

منصور نمری‌ با تکیه‌ بر اصل‌ تقیه‌ خود را به‌ هارون‌ الرشید نزدیک‌ کرد ولی‌ دیری‌ نپایید که‌ تشیع‌ وی‌ توسط‌ استادش‌ عتابی‌ برای‌ هارون‌ آشکار شد و بدنبال‌ آن‌ هارون‌ دستور داد که‌ هر جا نمری‌ را یافتند دست‌ و زبانش‌ را قطع‌ کنند و سپس‌ گردنش‌ را بزنند، اما قبل‌ از اجرای‌ حکم‌ خلیفه‌ منصور نمری‌ با مرگ‌ طبیعی‌ از دنیا رفته‌ بود.

بعد از مرگ‌ منصور نمری‌ و سوزانده‌ شدن‌ دیوان‌ اشعارش‌ توسط‌ هارون‌ الرشید، هیچگونه‌ کوششی‌ در جمع‌آوری‌ و نگهداری‌ اشعار وی‌ بخاطر ترس‌ از حکومت‌ وقت‌ صورت‌ نگرفت‌. لذا تعداد اشعار بجا مانده‌ از وی‌ کم‌ می‌باشد و در کتب‌ امالی‌ و تراجم‌ بصورت‌ پراکنده‌ موجود است‌. او به سال ۱۹۰ یا ۱۹۳ هـ.ق درگذشته است.

از اشعار نمری در مدح اهل بیت

و قد شرقت رماح بنی ‌زیاد بری من دماء بنی‌ الرسول‌

برئنا یا رسول الله ممن أصابک بالاذاة و بالذحول‌

ألا یا لیتنی وصلت یمینی هناک بقائم السیف الصقیل‌

فجدت علی السیوف بحر وجهی ولم أخذل بنیک مع الخذول‌

  • نیزه‌ های بنی ‌زیاد آنقدر از خون فرزندان رسول صلی الله علیه و آله و سلم نوشیدند که گلوی آنها گرفت.
  • ای رسول خدا من از تمام کسانی که تو را آزردند و به کین و دشمنی تو برخاستند، بیزارم و از آنان تبری می‌جویم.
  • ای کاش من در آنجا بودم و (در یاری تو) شمشیر بران بدست می‌گرفتم.
  • و با چهره ‌ای گشاده خود را سپر شمشیرها قرار می‌دادم و هرگز مانند دیگر مردم نمی‌شدم و نمی‌گذاشتم که فرزندان تو را خوار کنند.

منابع

  • محمد حسن فؤادیان، "منصور النمری الشاعر الشیعی"، نشریه شناخت فلسفه و کلام، شماره 47 و 48 (پاييز و زمستان 1384): 101-112، در دسترس در پایگاه مجلات تخصصی نور، بازیابی: 11 مهر 1392.
  • دانشنامه عاشورا، بازیابی: 11 مهر 1392.