طغرایی اصفهانی

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۴ سپتامبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۴:۴۶ توسط مرضیه الله وکیل جزی (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''طغرایی اصفهانی، ابواسماعیل حسین''' * ملیت:...' ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


طغرایی اصفهانی، ابواسماعیل حسین

  • ملیت: ایرانی
  • قرن: 6

(453-شهادت518/515/513 ق)، شاعر، ادیب و نویسنده. ملقب به مؤیدالدین، عمید فخرالكتاب معروف به طغرایى. وى از استادان بزرگ شعر و ادبیات عرب است كه در خانواده‌اى كه نسب خود را به ابوالاسود دؤلى مى‌رسانید، در اصفهان تولد یافت.

نسبت طغرایى به جهت اشتغال او به منصب طغرانویسى یا نگارش فرمان‌هاى رسمى حكومتى بود. ابتداى امر در نزد خواجه نظام‌الملك بسر برد و در قصاید خود او را مدح گفت. در 505 ق دیوان طغرا و انشاء سلطان مسعود بن محمد بن ملك شاه سلجوقى به وى واگذار شد و در همین سال به سبب گرفتارى كه در بغداد براى او پیش آمد، قصیده‌ى معروف «لامیه العجم» را سرود و همین قصیده از اسباب عمده اشتهار او در ادب عربى است.

طغرایى در جنگى كه میان سلطان مسعود با برادرش سلطان محمود، در نزدیكى همدان درگرفت. اسیر و بدست وزیر سلطان محمود به ناحق كشته شد. از دیگر آثار وى: «ارشاد الاولاد»؛ «تركیب الانوار»؛ «جامع الامرار»؛ «حقایق الاستشهادات»؛ «ذات الفوائد»؛ «الرد على ابن سینا»؛ «مفاتیح الرحمه و مصابیح الحكمه»؛ «دیوان» طغرائى.

منابع