طغرایی اصفهانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۱ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۴: سطر ۴:
  
 
* ملیت: ایرانی
 
* ملیت: ایرانی
* قرن: 6
+
* قرن: ۶ (۴۵۳- شهادت ۵۱۳ ق)
  
(453-شهادت518/515/513 ق)، شاعر، ادیب و نویسنده. ملقب به مؤیدالدین، عمید فخرالكتاب معروف به طغرایى. وى از استادان بزرگ شعر و [[ادبیات عرب]] است كه در خانواده‌ اى كه نسب خود را به [[ابوالاسود دؤلى]] مى‌ رسانید، در اصفهان تولد یافت.
+
شاعر، ادیب و نویسنده. ملقب به مؤیدالدین، عمید فخرالکتاب معروف به طغرایى. وى از استادان بزرگ [[شعر]] و [[ادبیات عرب]] است که در خانواده‌ اى که نسب خود را به [[ابوالاسود دئلى|ابوالاسود دؤلى]] مى‌ رسانید، در [[اصفهان]] تولد یافت.
  
نسبت طغرایى به جهت اشتغال او به منصب طغرانویسى یا نگارش فرمان‌هاى رسمى حكومتى بود. ابتداى امر در نزد خواجه نظام‌ الملك بسر برد و در قصاید خود او را مدح گفت. در 505 ق دیوان طغرا و انشاء سلطان مسعود بن محمد بن ملك شاه سلجوقى به وى واگذار شد و در همین سال به سبب گرفتارى كه در [[بغداد]] براى او پیش آمد، قصیده ‌ى معروف «لامیه العجم» را سرود و همین قصیده از اسباب عمده اشتهار او در ادب عربى است.
+
نسبت طغرایى به جهت اشتغال او به منصب طغرانویسى یا نگارش فرمان‌هاى رسمى حکومتى بود. ابتداى امر در نزد [[خواجه نظام الملک|خواجه نظام‌ الملک]] بسر برد و در [[قصیده|قصاید]] خود او را مدح گفت.  
  
طغرایى در جنگى كه میان سلطان مسعود با برادرش سلطان محمود، در نزدیكى همدان درگرفت. اسیر و بدست وزیر سلطان محمود به ناحق كشته شد. از دیگر آثار وى: «ارشاد الاولاد»؛ «تركیب الانوار»؛ «جامع الامرار»؛ «حقایق الاستشهادات»؛ «ذات الفوائد»؛ «الرد على ابن سینا»؛ «مفاتیح الرحمه و مصابیح الحكمه»؛[[دیوان (شعر)]] طغرائى.
+
در ۵۰۵ قمری دیوان طغرا و انشاء سلطان مسعود بن محمد بن ملک شاه سلجوقى به وى واگذار شد و در همین سال به سبب گرفتارى که در [[بغداد]] براى او پیش آمد، [[قصیده]] ‌معروف «لامیة العجم» را سرود و همین قصیده از اسباب عمده اشتهار او در ادب عربى است.
 +
 
 +
طغرایى در جنگى که میان سلطان مسعود با برادرش سلطان محمود، در نزدیکى همدان درگرفت، اسیر و بدست وزیر سلطان محمود به ناحق کشته شد.  
 +
 
 +
از دیگر آثار وى: «ارشاد الاولاد»؛ «ترکیب الانوار»؛ «جامع الامرار»؛ «حقایق الاستشهادات»؛ «ذات الفوائد»؛ «الرد على ابن سینا»؛ «مفاتیح الرحمه و مصابیح الحکمه»؛ دیوان شعر.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج4، ص111.
 
  
 +
*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۴، ص۱۱۱.
  
 
[[رده:شعرای عرب]]
 
[[رده:شعرای عرب]]
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:ادیبان]]
 
[[رده:ادیبان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۸ ژوئن ۲۰۲۰، ساعت ۰۹:۴۵

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


طغرایی اصفهانی، ابواسماعیل حسین

  • ملیت: ایرانی
  • قرن: ۶ (۴۵۳- شهادت ۵۱۳ ق)

شاعر، ادیب و نویسنده. ملقب به مؤیدالدین، عمید فخرالکتاب معروف به طغرایى. وى از استادان بزرگ شعر و ادبیات عرب است که در خانواده‌ اى که نسب خود را به ابوالاسود دؤلى مى‌ رسانید، در اصفهان تولد یافت.

نسبت طغرایى به جهت اشتغال او به منصب طغرانویسى یا نگارش فرمان‌هاى رسمى حکومتى بود. ابتداى امر در نزد خواجه نظام‌ الملک بسر برد و در قصاید خود او را مدح گفت.

در ۵۰۵ قمری دیوان طغرا و انشاء سلطان مسعود بن محمد بن ملک شاه سلجوقى به وى واگذار شد و در همین سال به سبب گرفتارى که در بغداد براى او پیش آمد، قصیده ‌معروف «لامیة العجم» را سرود و همین قصیده از اسباب عمده اشتهار او در ادب عربى است.

طغرایى در جنگى که میان سلطان مسعود با برادرش سلطان محمود، در نزدیکى همدان درگرفت، اسیر و بدست وزیر سلطان محمود به ناحق کشته شد.

از دیگر آثار وى: «ارشاد الاولاد»؛ «ترکیب الانوار»؛ «جامع الامرار»؛ «حقایق الاستشهادات»؛ «ذات الفوائد»؛ «الرد على ابن سینا»؛ «مفاتیح الرحمه و مصابیح الحکمه»؛ دیوان شعر.

منابع