سريه عمرو و حارث: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(تعیین رده)
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
==سریه عمرو و حارث==
+
پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود، چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى شمال [[عربستان]] و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد [[صلح حديبيه|صلح حدیبیه]] خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى دانست که با گذشت یکى دو سال خود به خود مردم [[مکه]] مسلمان خواهند شد و مقدمات [[فتح مکه]] فراهم مى شود، اما قسمت شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و روم بود، محیط مساعدى براى تبلیغ اسلام به شمار مى رفت، به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و دین [[مسیحیت|مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.
  
پس از این که [[رسول خدا]] صلی الله علیه و آله از [[عمرة القضاء]] مراجعت فرمود چند ماه در [[مدینه]] توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى  شمال عربستان و بسط و توسعه [[اسلام]] در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد صلح حدیبیه خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى  دانست که با گذشت  یکى دو سال خود به خود مردم مکه مسلمان خواهند شد و مقدمات فتح مکه فراهم مى  شود، اما قسمت  شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى [[ایران]] و [[روم]] بود محیط مساعدى براى [[تبلیغ اسلام]] به شمار مى  رفت  به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و [[دین مسیح]] بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.
+
از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى «عمرو بن کعب غفارى» براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام «ذات الطلح» فرستاد، ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
  
از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى [[عمرو بن کعب غفارى]] براى تبلیغ اسلام به ناحیه [[شام]] به جایى به نام  «[[ذات الطلح ]]» فرستاد ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست  خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.
+
به دنبال آن نیز [[پیامبر اسلام|پیغمبر اسلام]] «حارث بن عمیر» را با گروهى به سوى شرحبیل بن غسان که فرماندار شهر بُصرى<ref>بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.</ref> از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى شر حبیل، حارث را با همراهان وى به قتل رسانید.
  
به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام [[حارث بن عمیر]] را با گروهى به سوى [[شرحبیل بن  غسان]] که فرماندار شهر بصرى(1) از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه  اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى [[شر حبیل حارث]] را با همراهان وى به قتل رسانید.
+
این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با امپراتور روم گردید و در ماه [[جمادی الاول]] سال هشتم هجرت، رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به جنگ رومیان به [[موته]] که سر حد [[شام]] بود فرستاد.
  
این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با [[امپراتور روم]] گردید و در ماه [[جمادی الاول]] سال هشتم هجرت رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به [[جنگ رومیان]] به [[موته]] که سر حد [[شام]] بود فرستاد.
+
<br />
 +
==پانویس==
 +
<references />
  
پی  نوشت
+
==منابع==
 
 
(1). بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.
 
 
 
==منبع==
 
 
 
هاشم رسولی محلاتی, زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله
 
  
 +
* هاشم رسولی محلاتی، زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله.
  
 
[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
 
[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
 +
[[رده:سریه های پیامبر اکرم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۹ اکتبر ۲۰۲۰، ساعت ۱۰:۱۹

پس از این که رسول خدا صلی الله علیه و آله از عمرة القضاء مراجعت فرمود، چند ماه در مدینه توقف کرد و در این مدت بیشتر توجه آن حضرت به سوى شمال عربستان و بسط و توسعه اسلام در آن نواحى معطوف بود. زیرا از سمت جنوب با قرارداد صلح حدیبیه خیالش تا حدودى آسوده شده بود و از آن سو به خوبى مى دانست که با گذشت یکى دو سال خود به خود مردم مکه مسلمان خواهند شد و مقدمات فتح مکه فراهم مى شود، اما قسمت شمال عربستان که تحت نفوذ دو قدرت بزرگ آن زمان یعنى ایران و روم بود، محیط مساعدى براى تبلیغ اسلام به شمار مى رفت، به خصوص قسمت غربى آن که تحت نفوذ دولت روم و دین مسیح بود آمادگى بیشترى براى پذیرش اسلام داشتند.

از این رو فکر رسول خدا بدان سو معطوف گردید و گروهى را به سرکردگى «عمرو بن کعب غفارى» براى تبلیغ اسلام به ناحیه شام به جایى به نام «ذات الطلح» فرستاد، ولى مردم آن ناحیه دعوت آن ها را نپذیرفته و در صدد قتل آنان - که جمعاً پانزده نفر بودند - بر آمدند و بجز عمرو بن کعب همگى به قتل رسیدند و عمرو بن کعب نیز با زحمتى توانست خود را از معرکه نجات دهد و جان سالم به در برد.

به دنبال آن نیز پیغمبر اسلام «حارث بن عمیر» را با گروهى به سوى شرحبیل بن غسان که فرماندار شهر بُصرى[۱] از طرف امپراتور روم بود، فرستاد و نامه اى هم به منظور دعوت به اسلام بدو نوشت ولى شر حبیل، حارث را با همراهان وى به قتل رسانید.

این دو ماجرا سبب اندوه پیغمبر و خشم مسلمانان مدینه و آمادگى آن ها براى جنگ با امپراتور روم گردید و در ماه جمادی الاول سال هشتم هجرت، رسول خدا صلی الله علیه و آله لشکر مجهزى را به جنگ رومیان به موته که سر حد شام بود فرستاد.


پانویس

  1. بصری - بر وزن کبری - نام شهری در نزدیکی شام بوده است.

منابع

  • هاشم رسولی محلاتی، زندگانی حضرت محمد صلی الله علیه و آله.