منابع و پی نوشتهای متوسط
رعایت ادبیات دانشنامه ای متوسط
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

القاب امام موسی کاظم (علیه السلام): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 +
{{خوب}}
 +
القاب [[امام موسی کاظم علیه السلام|امام موسی کاظم]] (علیه السلام) که دلیل مظاهر شخصیت و جهات عظمت او است، به شرح زیر می باشد:
 +
 +
*'''صابر''': از آن جهت است که امام کاظم علیه السلام بر گرفتاریها و سختیهایی که از طرف حاکمان ظالم [[حکومت بنی عباس|عباسی]] می دید صبر می کرد. براستی که اینان انواع غمها بر دل آن بزرگوار وارد کردند، و هر نوع بدی و ناروائی را بر آن حضرت روا داشتند.
 +
 +
*'''زاهر''': از آنرو که تجلی [[اخلاق]] والا و شخصیت نورانی اش، تجسم خلق و خوی جد بزرگوارش [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] (صلی الله علیه و آله) بود.
 +
 +
*'''عبد صالح''': به خاطر [[عبادت]] و کوشش در اطاعت پروردگار به این لقب مشهور شد. تا آن جا که در طول زمان و گذشت نسلها، در عبادت خدا ضرب المثل گشت، و با این لقب در نزد راویان [[حدیث]] معروف شد، و کسی که از او حدیث نقل می کرد، می گفت: عبد صالح چنین فرمود.
 +
 +
*'''سیّد''': زیرا که آن بزرگوار از [[سادات]] و بزرگان مسلمین و یکی از پیشوایان آنها است و شاعر معروف ابوالفتح، با همین لقب او را در [[شعر]] خود ستوده است: أنا للسید الشریف غلام حیثما کنت فلیبلغ سلامی * واذا کنت للشریف غلاما فأنا الحرّ و الزمان غلامی
 +
 +
*'''وفیّ''': از آن رو که وی باوفاترین انسان زمان خود بود. او به حق، نسبت به برادران و شیعیانش وفادار و نیکوکار بود و حتی نسبت به دشمنان و کینه توزان به نیکی رفتار می کرد.
 +
 +
*'''امین''': کلمه [[امانت]] - به تمام معنی - در شخصیت بزرگ امام کاظم علیه السلام تجسم یافته بود. براستی که او امین بر تمام شؤون و [[احکام شرعی|احکام]] دینی بود و همچنین نسبت به امور مسلمانان رعایت امانت می فرمود و همچون جدش [[پیامبر اسلام]]  -که پیش از او به امین ملقبشده بود  به این لقب شهرت یافت و بدین وسیله مورد اطمینان همه ی مردم قرار گرفت.
 +
 +
*'''کاظم''': این لقب را از آن جهت گرفته است که نسبت به هر نوع سرکوبی و ستمی که از ستمگران می دید، خشم خود را فرو می خورد؛ به حدی که با زهر جفا در سیاهچاله ی زندان به شهادت رسید و هرگز از غمها و گرفتاری هایش به کسی چیزی نگفت، بلکه در مقابل آن همه شداید به شکر و ثنای خدا می پرداخت. ابن اثیر می گوید: او به خاطر شکیبائی و نرمش اخلاقی و نیکی در برابر بدی،به این لقب، مشهور شد.
 +
 +
*'''نفس زکیه''': به دلیل صفای ذاتش که هرگز به [[گناهان]] زندگی و پلیدیهای مادی آلوده نشد و به حد والایی رسیده و بی نظیر گردید.
 +
 +
*'''باب الحوائج''': امام هفتم بیش از هر لقبی، به این لقب یاد می شود و از همه القاب آن بزرگوار معروف تر است. در میان عام و خاص مشهور است که هیچ گرفتار و یا اندوه رسیده ای رو به آن حضرت نیاورد، مگر این که خداوند گرفتاریها و غم های او را برطرف ساخت. ابوعلی خلال دانشمند بزرگ و رهبر فکری [[حنبلی]] ها است که می گوید: هیچ گرفتاری برای من پیش نیامد که من به قبر موسی بن جعفر علیه السلام متوسل شدم، مگر این که آنچه می خواستم خداوند برایم فراهم ساخت. گرفتاری های روزگار و مصائب دوران بر شانه گروهی از شعرا و ادبا سنگینی کرده و متوسل به آن بزرگوار و پناهندهی [[ضریح]] مقدس او شده اند و او را در رفع اندوه و برطرف ساختن رنج گرفتاری و بلای خویش، به پیشگاه خدا وسیله قرار داده اند و خداوند گرفتاری آنها را برطرف ساخته است.
 +
==منابع==
 +
 +
*تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیه‌السلام، باقر شریف قرشی، ترجمه محمدرضا عطایی.
 +
 
{{شناختنامه امام کاظم (ع)}}
 
{{شناختنامه امام کاظم (ع)}}
القاب آن بزرگوار که دلیل مظاهر شخصیت و جهات عظمت او است به شرح زیر میباشد:
+
{{سنجش کیفی
*'''صابر'''
+
|سنجش=شده
از آن جهت است که امام علیهالسلام بر گرفتاریها و سختیهایی که از طرف حاکمان جور و فرعونهاي سرکش میدید صبر میکرد. براستی که اینان انواع غمها بر دل آن بزرگوار وارد کردند، و هر نوع بدي و ناروائی را بر آن حضرت روا داشتند.
+
|شناسه= خوب
*'''زاهر'''
+
|عنوان بندی مناسب= خوب
از آنرو که تجلی اخلاق والا و شخصیت نورانیاش، تجسم خلق و خوي جد بزرگوارش پیامبر (صلی الله علیه و آله و سلم) بود.
+
|کفایت منابع و پی نوشت ها= متوسط
*'''عبد صالح'''
+
|رعایت سطح مخاطب عام= خوب
به خاطر عبادت و کوشش در اطاعت پروردگار به این لقب مشهور شد. تا آن جا که در طول زمان و گذشت نسلها، در عبادت خدا ضرب المثل گشت، و با این لقب در نزد راویان حدیث معروف شد، و کسی که از او حدیث نقل می کرد، می گفت: عبد صالح چنین فرمود.
+
|رعایت ادبیات دانشنامه ای= متوسط
* '''سید'''
+
|جامعیت= خوب
زیرا که آن بزرگوار از سادات و بزرگان مسلمین و یکی از پیشوایان آنها است و شاعر معروف ابوالفتح، با همین لقب او را در شعر خود ستوده است:
+
|رعایت اختصار= خوب
أنا للسید الشریف غلام حیثما کنت فلیبلغ سلامی      واذا کنت للشریف غلاما فأنا الحر و الزمان غلامی
+
|سیر منطقی= خوب
 
+
|کیفیت پژوهش= خوب
*'''وفی'''
+
|رده= دارد
از آن رو که وي باوفاترین انسان زمان خود بود. او به حق نسبت به برادران و شیعیانش وفادار و نیکوکار بود و حتی نسبت به دشمنان و کینه توزان به نیکی رفتار می کرد.
+
}}
*'''امین'''
 
کلمه ي امانت - به تمام معنی - در شخصیت بزرگ امام علیهالسلام تجسم یافته بود. براستی که او امین بر تمام شؤون و احکام دینی بود و همچنین نسبت به امور مسلمانان رعایت امانت می فرمود و همچون جدش پیامبر گرامی اسلام  -که پیش از او به امین ملقبشده بود  به این لقب شهرت یافت و بدین وسیله مورد اطمینان همه ي مردم قرار گرفت.
 
*'''فرمانده سپاه'''
 
از جمله القاب آن حضرت، فرمانده سپاه و سرلشگر بود. ثقۀ الاسلام، محقق نامی شیخ عباس قمی - که خداوند آرامگاهش را خوش و خرم سازد - بعید شمرده است که علت این شهرت آن باشد که در یک روز نوروز از طرف منصور نمایندگی یافت و سپاهیان و فرماندهان به حضور آن حضرت شرفیاب شده، تبریک میگفتند و هدایا و ارمغانهایی تقدیم او می کردند، کاري که  براي هیچ یک از پدران و فرزندان آن بزرگوار اتفاق نیفتاده است، از اینرو چنین لقبی را گرفت!
 
*'''کاظم'''
 
این لقب را از آن جهت گرفته است که نسبت به هر نوع سرکوبی و ستمی که از ستمگران میدید، خشم خود را فرو می خورد، به حدي که با زهر جفا در سیاهچاله ي زندان به شهادت رسید و هرگز از غمها و گرفتاري هایش به کسی چیزي نگفت، بلکه در مقابل آن همه شداید به شکر و ثناي خدا می پرداخت. ابن اثیر میگوید: او به خاطر شکیبائی و نرمش اخلاقی و نیکی در برابر بدي،به این لقب، مشهور شد.
 
* '''پاك نفس'''
 
به دلیل صفاي ذاتش که هرگز به گناهان زندگی و پلیديهاي مادي آلوده نشد و به حد والایی رسیده و بی نظیر گردید.
 
* '''باب الحوائج'''
 
امام هفتم بیش از هر لقبی به این لقب یاد می شود و از همه ي القاب آن بزرگوار مشهورتر و معروف تر است. در میان عام و خاص مشهور است که هیچ گرفتار و یا اندوه رسیده اي رو به آن حضرت نیاورد، مگر این که خداوند گرفتاریها و غم هاي او را برطرف ساخت، هیچ کسی به ضریح مقدس او پناهنده نشد جز این که حاجاتش برآورده شده و با دلی شاد و فکري آسوده از رنجها و بلایاي روزگار و حوادث دوران به میان خانوادهاش بازگشته است و همه ي شیعیان آن حضرت بلکه توده ي مسلمان با اختلاف
 
طبقات و درجاتی که دارند به این مطلب معتقدند. این ابوعلی خلال دانشمند بزرگ و رهبر فکري حنبلی ها است که میگوید:هیچ گرفتاري براي من پیش نیامد که من به قبر موسی بن جعفر علیه السلام متوسل شدم، مگر این که آنچه می خواستم خداوند  برایم فراهم ساخت. گرفتاری هاي روزگار و مصائب دوران بر شانهي گروهی از شعرا و ادبا سنگینی کرده و متوسل به آن بزرگوار و پناهندهي ضریح مقدس او شده اند و او را در رفع اندوه و برطرف ساختن رنج گرفتاري و بلاي خویش، به پیشگاه خدا وسیله قرار
 
داده اند و خداوند گرفتاري آنها را برطرف ساخته است.
 
== منابع ==
 
*تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیهالسلام،باقر شریف قرشی، ترجمه محمد رضا عطایی
 
  
 
[[رده:امام کاظم علیه السلام]]
 
[[رده:امام کاظم علیه السلام]]
 +
[[رده:القاب ائمه اطهار]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ مارس ۲۰۲۴، ساعت ۱۱:۰۵

القاب امام موسی کاظم (علیه السلام) که دلیل مظاهر شخصیت و جهات عظمت او است، به شرح زیر می باشد:

  • صابر: از آن جهت است که امام کاظم علیه السلام بر گرفتاریها و سختیهایی که از طرف حاکمان ظالم عباسی می دید صبر می کرد. براستی که اینان انواع غمها بر دل آن بزرگوار وارد کردند، و هر نوع بدی و ناروائی را بر آن حضرت روا داشتند.
  • زاهر: از آنرو که تجلی اخلاق والا و شخصیت نورانی اش، تجسم خلق و خوی جد بزرگوارش پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) بود.
  • عبد صالح: به خاطر عبادت و کوشش در اطاعت پروردگار به این لقب مشهور شد. تا آن جا که در طول زمان و گذشت نسلها، در عبادت خدا ضرب المثل گشت، و با این لقب در نزد راویان حدیث معروف شد، و کسی که از او حدیث نقل می کرد، می گفت: عبد صالح چنین فرمود.
  • سیّد: زیرا که آن بزرگوار از سادات و بزرگان مسلمین و یکی از پیشوایان آنها است و شاعر معروف ابوالفتح، با همین لقب او را در شعر خود ستوده است: أنا للسید الشریف غلام حیثما کنت فلیبلغ سلامی * واذا کنت للشریف غلاما فأنا الحرّ و الزمان غلامی
  • وفیّ: از آن رو که وی باوفاترین انسان زمان خود بود. او به حق، نسبت به برادران و شیعیانش وفادار و نیکوکار بود و حتی نسبت به دشمنان و کینه توزان به نیکی رفتار می کرد.
  • امین: کلمه امانت - به تمام معنی - در شخصیت بزرگ امام کاظم علیه السلام تجسم یافته بود. براستی که او امین بر تمام شؤون و احکام دینی بود و همچنین نسبت به امور مسلمانان رعایت امانت می فرمود و همچون جدش پیامبر اسلام -که پیش از او به امین ملقبشده بود به این لقب شهرت یافت و بدین وسیله مورد اطمینان همه ی مردم قرار گرفت.
  • کاظم: این لقب را از آن جهت گرفته است که نسبت به هر نوع سرکوبی و ستمی که از ستمگران می دید، خشم خود را فرو می خورد؛ به حدی که با زهر جفا در سیاهچاله ی زندان به شهادت رسید و هرگز از غمها و گرفتاری هایش به کسی چیزی نگفت، بلکه در مقابل آن همه شداید به شکر و ثنای خدا می پرداخت. ابن اثیر می گوید: او به خاطر شکیبائی و نرمش اخلاقی و نیکی در برابر بدی،به این لقب، مشهور شد.
  • نفس زکیه: به دلیل صفای ذاتش که هرگز به گناهان زندگی و پلیدیهای مادی آلوده نشد و به حد والایی رسیده و بی نظیر گردید.
  • باب الحوائج: امام هفتم بیش از هر لقبی، به این لقب یاد می شود و از همه القاب آن بزرگوار معروف تر است. در میان عام و خاص مشهور است که هیچ گرفتار و یا اندوه رسیده ای رو به آن حضرت نیاورد، مگر این که خداوند گرفتاریها و غم های او را برطرف ساخت. ابوعلی خلال دانشمند بزرگ و رهبر فکری حنبلی ها است که می گوید: هیچ گرفتاری برای من پیش نیامد که من به قبر موسی بن جعفر علیه السلام متوسل شدم، مگر این که آنچه می خواستم خداوند برایم فراهم ساخت. گرفتاری های روزگار و مصائب دوران بر شانه گروهی از شعرا و ادبا سنگینی کرده و متوسل به آن بزرگوار و پناهندهی ضریح مقدس او شده اند و او را در رفع اندوه و برطرف ساختن رنج گرفتاری و بلای خویش، به پیشگاه خدا وسیله قرار داده اند و خداوند گرفتاری آنها را برطرف ساخته است.

منابع

  • تحلیلی از زندگانی امام کاظم علیه‌السلام، باقر شریف قرشی، ترجمه محمدرضا عطایی.