الساعة

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۴، ساعت ۰۵:۰۷ توسط مهدی موسوی (بحث | مشارکت‌ها)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

کلمه «ساعَة» در لغت به جزئى از زمان[۱] یا بخشی از اجزاى شبانه روز گفته مى‌شود؛[۲] و «السّاعَة» در اصطلاح قرآنی، نام زمانى است که انسانها از قبرها برمى خیزند و قیامت برپا مى شود. در قرآن کریم هر جا که این واژه آمده، مقصود زمان برپایى قیامت است.[۳] چنانکه می فرماید: «اِنَّ زَلزَلَةَ السّاعَةِ شَىءٌ عَظیم * یومَ تَرَونَها تَذهَلُ کلُّ مُرضِعَة عَمّا اَرضَعَت وتَضَعُ کلُّ ذاتِ حَمل حَملَها وتَرَى النّاسَ سُکارى وما هُم بِسُکارى ولکنَّ عَذابَ اللّهِ شَدید» (سوره حج، ۱‌ـ‌۲).

همچنین در آیه «اِقتَرَبَتِ السّاعَةُ وانشَقَّ القَمَر» (سوره قمر، ۱)، بخش نخست آیه به گفته مفسران، به نزدیک شدن قیامت اشاره دارد.

تعبیر روایی «اَشْراطُ السّاعة» نیز بر اساس آیه «فَقَد جاءَ اَشراطُها» (سوره محمد، ۱۸)، نشانه‌هایى است که پیش از قیامت یا در آستانه ظهور قیامت، واقع مى‌شوند.

پانویس

  1. مفردات، ص۴۳۴، «ساعة».
  2. لسان‌العرب، ج‌۶، ص‌۴۳۱، «سعى».
  3. لسان العرب، ج۶، ص۴۳۱-۴۳۲، «سوع»؛ التبیان، ج‌۹، ص‌۲۹۹؛ مجمع‌البیان، ج‌۹، ص‌۱۵۴.

منابع