آیه ایلاء: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 226 سوره بقره/ 2 را «آيه ايلاء» گفته اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ...' ایجاد کرد)
 
جز
سطر ۱: سطر ۱:
-
+
===آیه ایلاء===
  
آيه 226 [[سوره بقره]]/ 2 را «آيه ايلاء» گفته اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 355.</ref>
+
آیه 226 [[سوره بقره]]/ 2 را «آیه ایلاء» گفته اند.<ref> احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 355.</ref>
  
'''''«لِلّذينَ يُؤلونَ مِن نِسال- هِم تَربُّصُ أَربَعةِ أَشهُرٍ فَإِن فَاءُو فَإِنّ اللّهَ غَفورٌ رَحيمٌ».'''''
+
'''''«لِلّذینَ یُؤلونَ مِن نِسال- هِم تَربُّصُ أَربَعةِ أَشهُرٍ فَإِن فَاءُو فَإِنّ اللّهَ غَفورٌ رَحیمٌ».'''''
  
در جاهليت هنگامى كه مردى از همسر خويش متنفر مى شد، سوگند ياد مى كرد كه با او هم بستر نشود و از طلاق او نيز سرباز مى زد و از اين طريق، او را مى آزرد. در آغاز اسلام نيز برخى چنين مى كردند كه اين آيه نازل شد و فرمود: هر كس چنين سوگندى بخورد، فقط چهارماه مى توان بر اين وضعيت صبر كرد و اگر شوهر پس از اين مدت از تصميم خود برگردد، اشكالى ندارد؛ البته مرد بايد كفاره بدهد و ده فقير را اطعام كند.
+
در جاهلیت هنگامى كه مردى از همسر خویش متنفر مى شد، سوگند یاد مى كرد كه با او هم بستر نشود و از طلاق او نیز سرباز مى زد و از این طریق، او را مى آزرد. در آغاز اسلام نیز برخى چنین مى كردند كه این آیه نازل شد و فرمود: هر كس چنین سوگندى بخورد، فقط چهارماه مى توان بر این وضعیت صبر كرد و اگر شوهر پس از این مدت از تصمیم خود برگردد، اشكالى ندارد؛ البته مرد باید كفاره بدهد و ده فقیر را اطعام كند.
  
اگر پس از اين مدت، مراجعه نكرد. بر اساس روايات، زن مى تواند به حاكم اسلامى مراجعه كند و حاكم اسلامى مرد را وامى دارد كه يا رجوع كند يا زن را [[طلاق]] دهد و اگر سرباز زد، او را حبس مى كند تا بپذيرد.<ref> قمى، ج 1، ص 101.</ref>
+
اگر پس از این مدت، مراجعه نكرد. بر اساس روایات، زن مى تواند به حاكم اسلامى مراجعه كند و حاكم اسلامى مرد را وامى دارد كه یا رجوع كند یا زن را [[طلاق]] دهد و اگر سرباز زد، او را حبس مى كند تا بپذیرد.<ref> قمى، ج 1، ص 101.</ref>
  
 
==پانویس ==
 
==پانویس ==
سطر ۱۳: سطر ۱۳:
 
===منابع===
 
===منابع===
  
علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد  1، ص 375
+
علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد  1، ص 375

نسخهٔ ‏۲۲ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۰۸:۳۰

آیه ایلاء

آیه 226 سوره بقره/ 2 را «آیه ایلاء» گفته اند.[۱]

«لِلّذینَ یُؤلونَ مِن نِسال- هِم تَربُّصُ أَربَعةِ أَشهُرٍ فَإِن فَاءُو فَإِنّ اللّهَ غَفورٌ رَحیمٌ».

در جاهلیت هنگامى كه مردى از همسر خویش متنفر مى شد، سوگند یاد مى كرد كه با او هم بستر نشود و از طلاق او نیز سرباز مى زد و از این طریق، او را مى آزرد. در آغاز اسلام نیز برخى چنین مى كردند كه این آیه نازل شد و فرمود: هر كس چنین سوگندى بخورد، فقط چهارماه مى توان بر این وضعیت صبر كرد و اگر شوهر پس از این مدت از تصمیم خود برگردد، اشكالى ندارد؛ البته مرد باید كفاره بدهد و ده فقیر را اطعام كند.

اگر پس از این مدت، مراجعه نكرد. بر اساس روایات، زن مى تواند به حاكم اسلامى مراجعه كند و حاكم اسلامى مرد را وامى دارد كه یا رجوع كند یا زن را طلاق دهد و اگر سرباز زد، او را حبس مى كند تا بپذیرد.[۲]

پانویس

  1. احكام القرآن، ابن العربى، ج 1، ص 355.
  2. قمى، ج 1، ص 101.

منابع

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كریم، جلد 1، ص 375