آیه توارث بالایمان

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۱ ژوئیهٔ ۲۰۱۲، ساعت ۱۴:۲۰ توسط مرضیه الله وکیل جزی (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای جدید حاوی '- آيه 72 سوره انفال/8 را «آيه توارث بالايمان» گويند.<ref> التمهيد، ج‌ 2، ص‌ 311.</ref> ...' ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو

-

آيه 72 سوره انفال/8 را «آيه توارث بالايمان» گويند.[۱] به اين آيه، آية‌الاخوة هم گفته‌اند.[۲] بر اساس اين آيه، ارث برى ميان خويشان در صورتى بود كه ايمان و ‌هجرت با هم باشد و اگر كسانى هجرت نكرده بودند، گرچه ايمان داشتند از خويشاوندان ارث ‌نمى‌بردند:

«إِنَّ‌الّذينَ ءَامَنوا و هَاجَروا و جَهَدوا بِأَمولِهِم و أَنفُسِهِم فِى سَبِيلِ اللّهِ والّذينَ ءَاوَوا و نَصَروا أُوللكَ بَعضهُم أَولياءُ بَعض والّذينَ ءَامَنوا و‌لَم‌يُهاجِروا ما لَكُم مِن وَليَتِهم مِن شَىء حَتّى يُهاجروا...».

اين آيه با ‌آيه «و‌أُولُواالأَرحامِ بَعضُهُم أَولى بِبَعض» (سوره احزاب/ 33،6) كه ارث را بر مبناى خويشاوندى مى‌داند، نسخ شده است.[۳]

پانویس

  1. ↑ التمهيد، ج‌ 2، ص‌ 311.
  2. ↑ قمى، ج‌ 1، ص‌ 307.
  3. ↑ قمى، ج‌ 1، ص‌ 279؛ التمهيد، ج‌ 2، ص‌ 312.

منابع

علی خراسانی، دائرة‌المعارف قرآن كريم، جلد 1، ص 378

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه