جندب بن زهیر عامری: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۳: سطر ۳:
 
'''«جُنْدَب بن زُهیر عامرى»''' از قبیله اَزد، [[صحابی|صحابى]] بزرگوار [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلى الله علیه و آله و از یاران و فرماندهان سپاه [[امام على]] علیه السلام در [[جنگ صفین]] بود.<ref>اسدالغابه، ج‌۱، ص‌۵۶۵؛ الاصابه، ج‌۱، ص‌۶۱۲‌.</ref>
 
'''«جُنْدَب بن زُهیر عامرى»''' از قبیله اَزد، [[صحابی|صحابى]] بزرگوار [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلى الله علیه و آله و از یاران و فرماندهان سپاه [[امام على]] علیه السلام در [[جنگ صفین]] بود.<ref>اسدالغابه، ج‌۱، ص‌۵۶۵؛ الاصابه، ج‌۱، ص‌۶۱۲‌.</ref>
  
بنا به نقل [[ابن عباس|ابن‌عبّاس]]، آیه {{متن قرآن|«قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکمْ یوحَىٰ إِلَی أَنَّمَا إِلَٰهُکمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ فَمَنْ کانَ یرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْیعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا یشْرِک بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»}} ([[سوره کهف]]، ۱۱۰) درباره وى نازل شد که به [[اخلاص]] در اعمال و پرهیز از هر [[شرک|شرکى]] اشاره دارد.<ref>اسباب النّزول، واحدى، ص‌۱۷۲؛ روض‌الجنان، ج‌۱۳، ص‌۴۸؛ الجامع لاحکام القرآن، قرطبى، ج‌۱۱، ص‌۴۷.</ref>
+
بنا به نقل [[ابن عباس|ابن‌عبّاس]]، آیه {{متن قرآن|«{{آیه|18|110}}»}}<ref>[[آیه 110 سوره کهف|سوره کهف، آیه ۱۱۰.]]</ref>، درباره وى نازل شد که به [[اخلاص]] در اعمال و پرهیز از هر [[شرک|شرکى]] اشاره دارد.<ref>اسباب النّزول، واحدى، ص‌۱۷۲؛ روض‌الجنان، ج‌۱۳، ص‌۴۸؛ الجامع لاحکام القرآن، قرطبى، ج‌۱۱، ص‌۴۷.</ref>
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
{{پانویس}}
 
{{پانویس}}

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۵ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۳۹

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از فرهنگ قرآن است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


«جُنْدَب بن زُهیر عامرى» از قبیله اَزد، صحابى بزرگوار پیامبر اکرم صلى الله علیه و آله و از یاران و فرماندهان سپاه امام على علیه السلام در جنگ صفین بود.[۱]

بنا به نقل ابن‌عبّاس، آیه «قُلْ إِنَّمَا أَنَا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُوحَىٰ إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَٰهُكُمْ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَمَنْ كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلًا صَالِحًا وَلَا يُشْرِكْ بِعِبَادَةِ رَبِّهِ أَحَدًا»[۲]، درباره وى نازل شد که به اخلاص در اعمال و پرهیز از هر شرکى اشاره دارد.[۳]

پانویس

  1. اسدالغابه، ج‌۱، ص‌۵۶۵؛ الاصابه، ج‌۱، ص‌۶۱۲‌.
  2. سوره کهف، آیه ۱۱۰.
  3. اسباب النّزول، واحدى، ص‌۱۷۲؛ روض‌الجنان، ج‌۱۳، ص‌۴۸؛ الجامع لاحکام القرآن، قرطبى، ج‌۱۱، ص‌۴۷.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه