شیخ احمد بحرانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(اضافه کردن رده)
 
(۵ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+
{{شناسنامه عالم
 +
||نام کامل = احمد بن محمد بحرانی
 +
||تصویر=
 +
||زادروز =
 +
|زادگاه = [[بحرین|بحرین]]
 +
|وفات =  قرن دوازدهم قمری
 +
|مدفن = [[کاظمین]]
 +
|اساتید =  [[محقق سبزواری|محمدباقر سبزواری]]، [[آقا حسین خوانساری]]،...
 +
|شاگردان =
 +
|آثار = ریاض الدلایل، امور خفیة، رساله‌ در وجوب نماز جمعه،...
 +
}}
 +
'''«احمد بن محمد بحرینی»''' معروف به «شیخ احمد بحرانی»، از علما و فقهای بزرگ [[شیعه]] در قرن یازدهم و دوازدهم هجری و از شاگردان [[محقق سبزواری|محمدباقر سبزواری]] و [[آقا حسین خوانساری]] است. شیخ احمد بحرانی، مجتهدی کامل و عالمی پارسا بود.
  
شيخ احمـد بحرانی
+
==زندگی‌نامه==
  
احمد بن حمد بحرينی معروف به شيخ احمد بحرانی از دانشمندان بزرگ اسلام در اواخر قرن یازدهم است. بحرينی دانشمندی محقق و مجتهدی کامل و عالمی پارسا و پرهيزکار بود. با توجه به نظريه صاحب تراجم مختلف معظم له از بزرگترين علمای بحرين و بلاد در عصر خويش بوده است. صاحب روضات به نقل از شيخ یوسف بحرينی (صاحب لوء لوء) چنين می نويسد: بحرانی دانائی بد که فهمی بسيار کنجکاو داشت، و در پارسائی و بندگی حق و بی اعتنائی به زر و سيم دنيا و پرهيزکاری به عالی ترين درجات انسانی رسيده بود. در فصاحت و بلاغت و تقرير گوی سبقت را از اقران ربوده، به قاعده سخن و به مقتضای حال حقايق را بيان نمودی و بر صحايف تحرير در آوردی. او در ميان دانشمندان بحرين از همه برتر و من او را افضل علمای آن سامان می دانم. او در مسافرتش به اصفهان هفته ای دو روز از مجلس محقق سبزواری به طور خصوصی استفاده می نمود و از محضر محقق خوانساری نيز بهره ها برد. علامه مجلسی در مورد شيخ احمد بحرانی گويد: او را دريای مالا مالی از دانش یافتم که کسی تاب بر ابری با او نداشت، و دانشمند ماهری او را ديدم که کسی در فضل و علم همتای او نبود. از آثار مهم او: رياض الدلايل در فقه می باشد که مرحوم آقا سيد علی صاحب رياض المسائل نام کتاب فقهی خويش را از کتاب معظم له اقتباس نمود (در آينده با اين سيد انشاء الله آشنا می شويم). بحرانی امور خفيه را در مسائل منطقی تأليف نمود و رساله ای نيز در وجوب نماز جمعه به رشته تحرير برد و سرانجام در اوايل قرن دوازدهم در شهر کاظمين وفات نمود. پدرش شيخ محمد بحرينی در علوم فلسفی و رياضيات و هيئت و نجوم مهارت داشت.
+
احمد بحرینی متولد قرن یازدهم هجری است. پدرش شیخ محمد بحرینی، در علوم [[فلسفه|فلسفی]] و [[ریاضی|ریاضیات]] و [[علم هیئت|هیئت]] و نجوم مهارت داشت.
  
منبع:پایگاه شعائر
+
با توجه به نظریه صاحب تراجم مختلف، شیخ احمد بحرانی از بزرگترین علمای [[بحرین|بحرین]] و بلاد در عصر خویش بوده است. صاحب «[[روضات الجنات (کتاب)|روضات الجنات]]» به نقل از [[شیخ یوسف بحرانی|شیخ یوسف بحرینی]] (صاحب لؤلؤة البحرین) چنین می نویسد: «بحرانی دانائی بود که فهمی بسیار کنجکاو داشت، و در پارسائی و بندگی حق و بی‌اعتنائی به زر و سیم دنیا و پرهیزکاری، به عالی ترین درجات انسانی رسیده بود. در فصاحت و [[بلاغت]] و تقریر، گوی سبقت را از اقران ربوده، به قاعده سخن و به مقتضای حال حقایق را بیان نمودی و بر صحایف تحریر درآوردی. او در میان دانشمندان بحرین از همه برتر و من او را افضل علمای آن سامان می دانم. او در مسافرتش به [[اصفهان]] هفته‌ای دو روز از مجلس [[محقق سبزواری]] به طور خصوصی استفاده می نمود و از محضر [[آقا حسین خوانساری|محقق خوانساری]] نیز بهره ها برد».
[[رده:علمای قرن یازدهم]]
+
 
 +
[[علامه مجلسى|علامه مجلسی]] در مورد شیخ احمد بحرانی گوید: «او را دریای مالامالی از دانش یافتم که کسی تاب برابری با او نداشت، و او را دانشمند ماهری دیدم که کسی در فضل و [[علم]] همتای او نبود».
 +
 
 +
مرحوم شیخ احمد بحرانی، سرانجام در اوایل قرن دوازدهم قمری در شهر [[کاظمین|کاظمین]] وفات نمود.
 +
 
 +
== آثار و تألیفات ==
 +
 
 +
* ریاض الدلایل، در [[فقه]]؛ که [[سید علی طباطبایی]] صاحب «[[ریاض المسائل (کتاب)|ریاض المسائل]]» نام اثر فقهی خود را از کتاب او اقتباس نمود.
 +
* امور خفیّة، در مسائل [[منطق|منطقی]].
 +
* رساله‌ای در وجوب [[نماز جمعه]].
 +
 
 +
==منابع==
 +
 
 +
*"شیخ احمد بحرانی"، پایگاه شعائر.
 +
 
 +
[[رده:علمای قرن دوازدهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فقیهان]][[رده:مدفونین در کاظمین]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۲

نام کامل احمد بن محمد بحرانی
زادگاه بحرین
وفات قرن دوازدهم قمری
مدفن کاظمین

Line.png

اساتید

محمدباقر سبزواری، آقا حسین خوانساری،...


آثار

ریاض الدلایل، امور خفیة، رساله‌ در وجوب نماز جمعه،...

«احمد بن محمد بحرینی» معروف به «شیخ احمد بحرانی»، از علما و فقهای بزرگ شیعه در قرن یازدهم و دوازدهم هجری و از شاگردان محمدباقر سبزواری و آقا حسین خوانساری است. شیخ احمد بحرانی، مجتهدی کامل و عالمی پارسا بود.

زندگی‌نامه

احمد بحرینی متولد قرن یازدهم هجری است. پدرش شیخ محمد بحرینی، در علوم فلسفی و ریاضیات و هیئت و نجوم مهارت داشت.

با توجه به نظریه صاحب تراجم مختلف، شیخ احمد بحرانی از بزرگترین علمای بحرین و بلاد در عصر خویش بوده است. صاحب «روضات الجنات» به نقل از شیخ یوسف بحرینی (صاحب لؤلؤة البحرین) چنین می نویسد: «بحرانی دانائی بود که فهمی بسیار کنجکاو داشت، و در پارسائی و بندگی حق و بی‌اعتنائی به زر و سیم دنیا و پرهیزکاری، به عالی ترین درجات انسانی رسیده بود. در فصاحت و بلاغت و تقریر، گوی سبقت را از اقران ربوده، به قاعده سخن و به مقتضای حال حقایق را بیان نمودی و بر صحایف تحریر درآوردی. او در میان دانشمندان بحرین از همه برتر و من او را افضل علمای آن سامان می دانم. او در مسافرتش به اصفهان هفته‌ای دو روز از مجلس محقق سبزواری به طور خصوصی استفاده می نمود و از محضر محقق خوانساری نیز بهره ها برد».

علامه مجلسی در مورد شیخ احمد بحرانی گوید: «او را دریای مالامالی از دانش یافتم که کسی تاب برابری با او نداشت، و او را دانشمند ماهری دیدم که کسی در فضل و علم همتای او نبود».

مرحوم شیخ احمد بحرانی، سرانجام در اوایل قرن دوازدهم قمری در شهر کاظمین وفات نمود.

آثار و تألیفات

منابع

  • "شیخ احمد بحرانی"، پایگاه شعائر.
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه