حرکت مسلم بن عقیل به سوی کوفه: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) جز (مهدی موسوی صفحهٔ تقویم: حركت مسلم بن عقيل به سوي كوفه را به حرکت مسلم بن عقیل به سوی کوفه منتقل کرد) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | {{تقویم|روز= 15 رمضان|سال= سال | + | {{تقویم|روز= 15 رمضان|سال= سال ۶۰ هجری قمری}} |
| − | پس از آن كه | + | پس از آن كه اهالی [[كوفه]] به ویژه [[شیعیان]] این شهر از حضور [[امام حسین]] علیهالسلام در [[مكه]] معظمه و امتناع وی از [[بیعت]] با [[یزید بن معاویه]] باخبر شده و جنبش بزرگی در كوفه ایجاد نمودند و آن حضرت را با ارسال نامههای بیشمار به سوی خود دعوت كردند، امام حسین علیهالسلام تصمیم گرفت دعوتشان را پذیرفته و با فرستادن نخستین نماینده خویش به سوی آنان، عملاً رهبری قیام بر ضد دستگاه جبار [[بنیامیه]] را بر عهده گیرد و از آن پس حكومت سراسر تباهی یزید را با یك جنبش بزرگ مردمی و مذهبی روبرو كند. |
| − | آن حضرت [[وضو]] گرفت و | + | آن حضرت [[وضو]] گرفت و میان [[ارکان کعبه|ركن]] و [[مقام ابراهیم|مقام]] در [[مسجدالحرام]]، دو ركعت [[نماز]] به جای آورد و پس از نیایش و راز و نیاز در درگاه الهی، پسرعمویش [[مسلم بن عقیل]] را به حضور طلبید و او را از وضعیت [[كوفه]] باخبر گردانید و به وی فرمود كه میخواهد او را به عنوان نماینده خویش به كوفه بفرستد، تا قیام اهالی این شهر را سامان بخشد.<ref> وقایع عاشورا (سید محمدتقی مقدم)، ص ۱۹۹.</ref> |
| − | مسلم بن | + | مسلم بن عقیل - از مردان دلیر [[بنیهاشم]]، اهل علم و دارای بینش وسیع سیاسی و مذهبی و پیرو خالص [[امامت]] بود - با روحیه باز و نشاط بالا، درخواست امام حسین علیهالسلام را پذیرفت و برای این مأموریت خطیر اعلان آمادگی نمود. آنگاه امام علیهالسلام نامهای برای مردم [[كوفه]] نوشت و به مسلم بن عقیل سپرد تا برای اهالی كوفه قرائت كند. |
| − | من برادرم و | + | نامه امام حسین علیهالسلام به این قرار است: «به نام خداوند بخشاینده مهربان. از [[امام حسین علیه السلام|حسین بن علی]] علیهالسلام به جامعه مؤمنین و مسلمین. اما بعد، [[هانی بن عروه مرادی|هانی]] و [[سعید بن عبدالله حنفی|سعید]] آخرین فرستادگانتان، نامههای شما را به من تسلیم نمودند. من از مضمون نامههای شما آگاه شدم. نوشتهاید: ما [[امام|امامی]] نداریم، به سوی ما بیا، شاید خداوند به وسیله تو ما را هدایت فرماید. من برادرم و پسرعمویم و شخصیت مورد وثوق و مورد اعتماد از میان خاندانم، یعنی مسلم بن عقیل را به سوی شما میفرستم. اگر او برای من بنویسد كه نظر اكثریت شما به ویژه فرزانگان و مردان شایسته و شاخص شما مطابق با نامههایی است كه به من نوشتهاید، به سوی شما خواهم آمد إن شاءالله. به جان خودم سوگند یاد میكنم كه [[امام]] بر حق تنها كسی است كه بر اساس كتاب خدا حكومت كند و در جامعه به [[عدل]] و داد رفتار نماید و [[حق]] را پذیرا باشد و خود را بر انجام دستورات [[دین]] ملزم و متعهد بداند. والسلام».<ref> الارشاد (شیخ مفید)، ص ۳۸۰؛ منتهی الآمال (شیخ عباس قمی)، ج ۱، ص ۳۰۳.</ref> |
| − | امام | + | امام حسین علیهالسلام به مسلم بن عقیل سفارشهای لازم را نمود و وی را با آخرین نامهرسانان؛ یعنی [[قیس بن مسهر صیداوی|قیس بن مسهر صیداوی]]، عمارة بن عبدالله سلولی، عبدالله بن شداد و عبدالرحمن شداد در تاریخ ۱۵ ماه [[رمضان]] سال ۶۰ قمری به سوی [[كوفه]] اعزام نمود.<ref> الارشاد، ص ۳۸۱؛ منتهی الآمال، ج ۱، ص ۳۰۳؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۳۵؛ وقایع عاشورا، ص ۲۰۱.</ref> |
| − | + | مسلم بن عقیل از [[مكه]] معظمه به [[مدینه]] منوره رفت و در آن جا با خانوادهاش خداحافظی نمود و به همراه دو فرزندش و دو راهنما از طایفه بنیقیس از بیراهه حركت كرد تا هم زودتر به مقصد برسد و هم از چشم نگهبانان حكومتی و راهبانها در امان بماند.<ref> الارشاد، ص ۳۸۱؛ منتهی الآمال، ج ۱، ص ۳۰۶؛ وقایع عاشوار، ص ۲۰۱.</ref> | |
| − | |||
| − | |||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| − | <references/> | + | <references /> |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | + | * نرمافزار دایرةالمعارف چهارده معصوم علیهمالسلام، مؤسسه تبیان. | |
منابع بیشتر: | منابع بیشتر: | ||
| − | [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=19 وقایع | + | * [http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/&sa=false&#!page=19 وقایع الایام، شیخ عباس قمی، ۱۵ رمضان]. |
| − | |||
[[رده:سال ۶۰ هجری قمری]] | [[رده:سال ۶۰ هجری قمری]] | ||
| + | [[رده:وقایع ماه رمضان]][[رده:مسلم بن عقیل]] | ||
| + | [[رده:واقعه عاشورا]] | ||
| + | [[رده:تاریخ اسلام]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۴۰
|
تقویم هجری قمری |
| روز واقعه:15 رمضان |
| سال ۶۰ هجری قمری |
پس از آن كه اهالی كوفه به ویژه شیعیان این شهر از حضور امام حسین علیهالسلام در مكه معظمه و امتناع وی از بیعت با یزید بن معاویه باخبر شده و جنبش بزرگی در كوفه ایجاد نمودند و آن حضرت را با ارسال نامههای بیشمار به سوی خود دعوت كردند، امام حسین علیهالسلام تصمیم گرفت دعوتشان را پذیرفته و با فرستادن نخستین نماینده خویش به سوی آنان، عملاً رهبری قیام بر ضد دستگاه جبار بنیامیه را بر عهده گیرد و از آن پس حكومت سراسر تباهی یزید را با یك جنبش بزرگ مردمی و مذهبی روبرو كند.
آن حضرت وضو گرفت و میان ركن و مقام در مسجدالحرام، دو ركعت نماز به جای آورد و پس از نیایش و راز و نیاز در درگاه الهی، پسرعمویش مسلم بن عقیل را به حضور طلبید و او را از وضعیت كوفه باخبر گردانید و به وی فرمود كه میخواهد او را به عنوان نماینده خویش به كوفه بفرستد، تا قیام اهالی این شهر را سامان بخشد.[۱]
مسلم بن عقیل - از مردان دلیر بنیهاشم، اهل علم و دارای بینش وسیع سیاسی و مذهبی و پیرو خالص امامت بود - با روحیه باز و نشاط بالا، درخواست امام حسین علیهالسلام را پذیرفت و برای این مأموریت خطیر اعلان آمادگی نمود. آنگاه امام علیهالسلام نامهای برای مردم كوفه نوشت و به مسلم بن عقیل سپرد تا برای اهالی كوفه قرائت كند.
نامه امام حسین علیهالسلام به این قرار است: «به نام خداوند بخشاینده مهربان. از حسین بن علی علیهالسلام به جامعه مؤمنین و مسلمین. اما بعد، هانی و سعید آخرین فرستادگانتان، نامههای شما را به من تسلیم نمودند. من از مضمون نامههای شما آگاه شدم. نوشتهاید: ما امامی نداریم، به سوی ما بیا، شاید خداوند به وسیله تو ما را هدایت فرماید. من برادرم و پسرعمویم و شخصیت مورد وثوق و مورد اعتماد از میان خاندانم، یعنی مسلم بن عقیل را به سوی شما میفرستم. اگر او برای من بنویسد كه نظر اكثریت شما به ویژه فرزانگان و مردان شایسته و شاخص شما مطابق با نامههایی است كه به من نوشتهاید، به سوی شما خواهم آمد إن شاءالله. به جان خودم سوگند یاد میكنم كه امام بر حق تنها كسی است كه بر اساس كتاب خدا حكومت كند و در جامعه به عدل و داد رفتار نماید و حق را پذیرا باشد و خود را بر انجام دستورات دین ملزم و متعهد بداند. والسلام».[۲]
امام حسین علیهالسلام به مسلم بن عقیل سفارشهای لازم را نمود و وی را با آخرین نامهرسانان؛ یعنی قیس بن مسهر صیداوی، عمارة بن عبدالله سلولی، عبدالله بن شداد و عبدالرحمن شداد در تاریخ ۱۵ ماه رمضان سال ۶۰ قمری به سوی كوفه اعزام نمود.[۳]
مسلم بن عقیل از مكه معظمه به مدینه منوره رفت و در آن جا با خانوادهاش خداحافظی نمود و به همراه دو فرزندش و دو راهنما از طایفه بنیقیس از بیراهه حركت كرد تا هم زودتر به مقصد برسد و هم از چشم نگهبانان حكومتی و راهبانها در امان بماند.[۴]
پانویس
منابع
- نرمافزار دایرةالمعارف چهارده معصوم علیهمالسلام، مؤسسه تبیان.
منابع بیشتر:
