شموال بن زید: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | {{ | + | «شموال (شموئیل) بن زید»، از [[بنی قریظه|یهود بنىقریظه]] در [[یثرب]] و از دشمنان [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلى الله علیه وآله بود.<ref>السّیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۵۱۵.</ref> گفته شده در پى پرسش شموئیل و تنى چند از [[یهود|یهود]] درباره زمان برپایى [[قیامت|قیامت]]، آیه {{متن قرآن|«يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ...»}}<ref>[[سوره اعراف]]، ۱۸۷.</ref> (همواره درباره قیامت از تو می پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: دانش آن فقط نزد پروردگار من است، غیر او آن را در وقت معینش آشکار نمی کند...) نازل گردید، که آگاهى از آن مختص [[الله|خداوند]] متعال دانسته شد.<ref>همان، ص ۵۶۹؛ جامع البیان، طبری، ج ۶، جزء ۹، ص ۱۸۳؛ الدرالمنثور، سیوطی، ج ۳، ص ۶۱۹.</ref> |
| − | + | [[ابن عباس]] گوید: عدهاى از یهودیان نزد رسول خدا صلى الله علیه وآله آمدند و گفتند: یا [[محمد]] ما را از ساعت یعنى از روز قیامت خبر بده كه چه وقتى برپا خواهد شد؟ سپس این [[آیه]] نازل گردید. و نیز گویند: [[قریش]] چند نفر امثال [[عاص بن وائل]] و عقبة بن ابىمعیط را بسوى [[نجران]] فرستادند تا از علماء یهود سؤالى را كه از پیامبر اسلام راجع به ساعت و قیامت پرسیده بودند، فراگیرند و در این باره این آیه نازل گردیده بود.<ref>تفسیر على بن ابراهیم قمی؛ تفسیر برهان.</ref> | |
| + | |||
| + | همچنین ذیل [[آیه|آیات]] دیگر، نام شموال (شموئیل) بن زید ذکر شده است.<ref>السّیرة النبویه، ابن هشام، ج ۲، ص ۵۷۰.</ref> | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| سطر ۷: | سطر ۹: | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
*[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج ۱۷، ص ۴۴۲. | *[[فرهنگ قرآن (کتاب)|فرهنگ قرآن]]، ج ۱۷، ص ۴۴۲. | ||
| − | + | *[[نمونه بينات در شأن نزول آيات]]، محمدباقر محقق، ص ۳۶۱. | |
[[رده:دشمنان پیامبر]] | [[رده:دشمنان پیامبر]] | ||
[[رده:شخصیتهای شان نزول آیات قرآن]] | [[رده:شخصیتهای شان نزول آیات قرآن]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۳۱ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۵۳
«شموال (شموئیل) بن زید»، از یهود بنىقریظه در یثرب و از دشمنان پیامبر اکرم صلى الله علیه وآله بود.[۱] گفته شده در پى پرسش شموئیل و تنى چند از یهود درباره زمان برپایى قیامت، آیه «يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِنْدَ رَبِّي ۖ لَا يُجَلِّيهَا لِوَقْتِهَا إِلَّا هُوَ...»[۲] (همواره درباره قیامت از تو می پرسند که وقوع آن چه وقت است؟ بگو: دانش آن فقط نزد پروردگار من است، غیر او آن را در وقت معینش آشکار نمی کند...) نازل گردید، که آگاهى از آن مختص خداوند متعال دانسته شد.[۳]
ابن عباس گوید: عدهاى از یهودیان نزد رسول خدا صلى الله علیه وآله آمدند و گفتند: یا محمد ما را از ساعت یعنى از روز قیامت خبر بده كه چه وقتى برپا خواهد شد؟ سپس این آیه نازل گردید. و نیز گویند: قریش چند نفر امثال عاص بن وائل و عقبة بن ابىمعیط را بسوى نجران فرستادند تا از علماء یهود سؤالى را كه از پیامبر اسلام راجع به ساعت و قیامت پرسیده بودند، فراگیرند و در این باره این آیه نازل گردیده بود.[۴]
همچنین ذیل آیات دیگر، نام شموال (شموئیل) بن زید ذکر شده است.[۵]
پانویس
منابع
- فرهنگ قرآن، ج ۱۷، ص ۴۴۲.
- نمونه بينات در شأن نزول آيات، محمدباقر محقق، ص ۳۶۱.
