صحاف باشی تهرانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
 
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}}
  
'''صحاف‌ باشی تهرانی، ابراهیم‌'''
+
'''ابراهیم‌ صحاف‌‌باشی تهرانی''' (م، ۱۳۰۰ ش)، نویسنده و شاعر [[ایران|ایرانی]] ملقب به «صحاف ‌باشى» بود.
  
* ملیت: ایرانی
+
او در دارالفنون، زبان انگلیسى خوانده بود و سفرهاى طولانی زمینى و دریایى را به منظور تجارت، از حدود ۱۲۵۸ ش. آغاز کرده بود. صحاف ‌باشى سه بار دور دنیا را گشته و حاصل این سفرها، «[[سفرنامه]]»اى است که از وى بازمانده است. در یکى از این سفرها با دستگاه سینماتوگراف آشنا شد و در بازگشت به ایران، در ۱۳۲۲ ق. نخستین سالن عمومى سینما را دایر کرد. از این رو او مؤسس اولین سالن عمومى سینما در [[ایران]] بود و نخستین گام براى عمومى شدن سینما به وسیله ‌وى آغاز شد.
* قرن: ۱۴ (وفات ۱۳۰۰ ش)
 
  
نویسنده و شاعر. ملقب به صحاف ‌باشى. مؤسس اولین سالن عمومى سینما در [[ایران]] بود و نخستین گام براى عمومى شدن سینما به وسیله ‌ى وى آغاز شد. او در دارالفنون، زبان انگلیسى خوانده بود و سفرهاى دور و دراز زمینى و دریایى را به منظور تجارت، از حدود ۱۲۵۸ ش آغاز کرده بود.
+
صحاف ‌باشى مدتى به هندوستان رفت و در آنجا روزنامه «نامه ‌وطن» را منتشر کرد. در پایان عمر به [[مشهد]] آمد و سکنى گزید. او در این شهر مدتى سمت مترجمى قشون انگلیس را عهده‌‌دار بود و در ایام بیکارى به کار صحافى و پاکت‌ سازى مى‌ پرداخت. به گفته ‌فرزندش، وى [[شعر]] نیز مى‌ سرود و «[[دیوان (شعر)|دیوان]]» شعرى هم داشته است.
  
در یکى از این سفرها با دستگاه سینماتوگراف آشنا شد و در بازگشت به ایران، در ۱۳۲۲ ق نخستین سالن عمومى سینما را دایر کرد. پس از مدتى به هندوستان رفت و در آنجا روزنامه «نامه ‌وطن» را منتشر کرد.
+
ابراهیم‌ صحاف‌ باشى سرانجام در [[مشهد]] در ۱۳۰۰ ش. درگذشت و در باغ نادرى دفن شد. کارهاى نیکی نیز به او نسبت داده‌اند؛ از جمله، دارالأیتامى بنا نمود و آن را [[وقف]] کرد و نیز حمام نمره را در [[تهران]] ایجاد کرد.
 
 
در پایان عمر به [[مشهد]] آمد و سکنى گزید. او در این شهر مدتى سمت مترجمى قشون انگلیس را عهده‌ دار بود و در ایام بیکارى به کار صحافى و پاکت‌ سازى مى‌ پرداخت. صحاف‌باشى در مشهد درگذشت و در باغ نادرى دفن شد. وى علاوه بر این که نخستین سالن سینماى ایران را بنیاد نهاد، حمام نمره را نیز در تهران ایجاد کرد و دارالایتامى نیز بنا نمود و آن را [[وقف]] کرد. کارهاى نیک دیگرى نیز به او نسبت مى ‌دهند.
 
 
 
به گفته ‌فرزندش، وى [[شعر]] نیز مى‌ سرود و «[[دیوان (شعر)|دیوان]]» شعرى هم داشته و سه بار دور دنیا را گشته و حاصل این سفرها، «[[سفرنامه]]»اى است که از وى بازمانده است. در «شرح حال رجال» از شخصى به نام محمد صحاف ‌باشى یاد شده که شرح احوال او با صاحب عنوان بسیار نزدیک است و ممکن است که یکى باشند.
 
  
 
==منابع==
 
==منابع==
 
+
*[[اثرآفرینان]]، [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، ج۴، ص۲۸.
*[[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج۴، ص۲۸.
 
 
 
{{رده:ادیبان}}
 
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 
[[رده:شعرای پارسی گو]]
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن چهاردهم]]
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۶

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


ابراهیم‌ صحاف‌‌باشی تهرانی (م، ۱۳۰۰ ش)، نویسنده و شاعر ایرانی ملقب به «صحاف ‌باشى» بود.

او در دارالفنون، زبان انگلیسى خوانده بود و سفرهاى طولانی زمینى و دریایى را به منظور تجارت، از حدود ۱۲۵۸ ش. آغاز کرده بود. صحاف ‌باشى سه بار دور دنیا را گشته و حاصل این سفرها، «سفرنامه»اى است که از وى بازمانده است. در یکى از این سفرها با دستگاه سینماتوگراف آشنا شد و در بازگشت به ایران، در ۱۳۲۲ ق. نخستین سالن عمومى سینما را دایر کرد. از این رو او مؤسس اولین سالن عمومى سینما در ایران بود و نخستین گام براى عمومى شدن سینما به وسیله ‌وى آغاز شد.

صحاف ‌باشى مدتى به هندوستان رفت و در آنجا روزنامه «نامه ‌وطن» را منتشر کرد. در پایان عمر به مشهد آمد و سکنى گزید. او در این شهر مدتى سمت مترجمى قشون انگلیس را عهده‌‌دار بود و در ایام بیکارى به کار صحافى و پاکت‌ سازى مى‌ پرداخت. به گفته ‌فرزندش، وى شعر نیز مى‌ سرود و «دیوان» شعرى هم داشته است.

ابراهیم‌ صحاف‌ باشى سرانجام در مشهد در ۱۳۰۰ ش. درگذشت و در باغ نادرى دفن شد. کارهاى نیکی نیز به او نسبت داده‌اند؛ از جمله، دارالأیتامى بنا نمود و آن را وقف کرد و نیز حمام نمره را در تهران ایجاد کرد.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۹۱ نهج البلاغه