حسبله: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | ترکیب | + | '''«حَسبَلَه»''' ترکیب منحوت<ref>تراشیده شده.</ref> از عبارت «حَسبِیَ اللهُ» به معنای خدا مرا کافی است؛ که مخفّف «حسبی اﷲ و کَفی» و گاه «حسبی و کفی» و مأخوذ از [[آیه]]: {{متن قرآن|«فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِی اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَیهِ تَوَکلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ»}}<ref>[[سوره توبه]]/۱۲۹.</ref> و نیز آیه {{متن قرآن|«قُلْ حَسْبِی اللَّهُ عَلَیهِ یتَوَکلُ الْمُتَوَکلُونَ»}}<ref>[[سوره زمر]]/۳۸.</ref> میباشد. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| + | و یا مخفّف «حسبی اﷲ و نعمَ الوکیل» است؛ یعنی بسنده است مرا خدای و بس نیکو کارگذار که اوست، یا بس نیکو کاردانی است او. | ||
| + | {{بیت|بُدَم نا امید و زبان مرا|همه گفته جز حسبی اﷲ نبود<ref>مسعود سعد.</ref>}} | ||
| + | {{بیت|چون «تمسّکتُ بحبل اﷲ» از اول دیدند|«حسبی اﷲ و کفی» آخر انشا بینند<ref>خاقانی.</ref>}} | ||
{{بیت|حسب رزق از خدای دارم و بس|حسبی اﷲ وحده ابدا<ref>خاقانی.</ref>}} | {{بیت|حسب رزق از خدای دارم و بس|حسبی اﷲ وحده ابدا<ref>خاقانی.</ref>}} | ||
| − | و | + | و گفتن این جمله (حَسبِیَ اللهُ) را «حَسبَلَه» گویند، چنانکه «[[بسمله|بَسمَله]]» و «[[حوقله|حَوقَله]]» از کنار هم نهادن پارهای حروف یک عبارت ساخته شدهاند. |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| − | <references/> | + | <references /> |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * | + | |
| + | *لغتنامه دهخدا، ذیل "حسبی الله"، در دسترس در [http://www.vajehyab.com/dehkhoda/%D8%AD%D8%B3%D8%A8%DB%8C+%D8%A7 واژه یاب]، بازیابی: ۲ بهمن ۱۳۹۲. | ||
[[رده: اذکار]] | [[رده: اذکار]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۱۵
«حَسبَلَه» ترکیب منحوت[۱] از عبارت «حَسبِیَ اللهُ» به معنای خدا مرا کافی است؛ که مخفّف «حسبی اﷲ و کَفی» و گاه «حسبی و کفی» و مأخوذ از آیه: «فَإِنْ تَوَلَّوْا فَقُلْ حَسْبِی اللَّهُ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ عَلَیهِ تَوَکلْتُ وَهُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ»[۲] و نیز آیه «قُلْ حَسْبِی اللَّهُ عَلَیهِ یتَوَکلُ الْمُتَوَکلُونَ»[۳] میباشد.
و یا مخفّف «حسبی اﷲ و نعمَ الوکیل» است؛ یعنی بسنده است مرا خدای و بس نیکو کارگذار که اوست، یا بس نیکو کاردانی است او.
بُدَم نا امید و زبان مرا همه گفته جز حسبی اﷲ نبود[۴]
چون «تمسّکتُ بحبل اﷲ» از اول دیدند «حسبی اﷲ و کفی» آخر انشا بینند[۵]
حسب رزق از خدای دارم و بس حسبی اﷲ وحده ابدا[۶]
و گفتن این جمله (حَسبِیَ اللهُ) را «حَسبَلَه» گویند، چنانکه «بَسمَله» و «حَوقَله» از کنار هم نهادن پارهای حروف یک عبارت ساخته شدهاند.
پانویس
منابع
- لغتنامه دهخدا، ذیل "حسبی الله"، در دسترس در واژه یاب، بازیابی: ۲ بهمن ۱۳۹۲.
