رحلت حضرت آدم علیه السلام: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۷ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{تقویم|روز= 11 محرم|سال= -- }}  
 
{{تقویم|روز= 11 محرم|سال= -- }}  
  
به دستور خداى متعال [[حضرت آدم]] علیه‌السلام پسرش شیث را وصى خود قرار داد و اسرار [[نبوت]] را به او سپرد، سپس فرمود: (پس از [[مرگ]]) مرا [[غسل]] بده و [[کفن]] کن و بر من [[نماز]] گذار و بدنم را در تابوتى بگذار و تو نیز هنگام مرگ آنچه آموختى به بهترین فرزندانت بسپار.
+
به دستور خداى متعال، [[حضرت آدم]] علیه‌السلام پسرش شیث را وصى خود قرار داد و اسرار [[نبوت]] را به او سپرد، سپس فرمود: (پس از [[مرگ]]) مرا [[غسل]] بده و [[کفن]] کن و بر من [[نماز]] گزار و بدنم را در [[تابوت|تابوتی]] بگذار و تو نیز هنگام مرگ آنچه آموختى به بهترین فرزندانت بسپار.
  
گویند: حضرت آدم علیه‌السلام در 930 سالگى وفات نمود. شیث او را در تابوتى نهاد و در کوه ابوقبیس دفن کرد تا وقتى که [[حضرت نوح]] علیه‌السلام در زمان طوفان آمد و آن تابوت را برداشت و در کشتى نهاد و به [[کوفه]] برده، در شهر [[نجف]] اشرف به خاک سپرد. قبر آدم و نوح نزدیک قبر مولا [[امیرالمومنین]] علیه‌السلام است.
+
گویند: [[حضرت آدم]] علیه‌السلام در ۹۳۰ سالگى وفات نمود. شیث او را در تابوتى نهاد و در [[کوه ابوقبیس]] دفن کرد، تا وقتى که [[حضرت نوح]] علیه‌السلام در زمان طوفان آمد و آن تابوت را برداشت و در کشتى نهاد و به [[کوفه]] برده، در شهر [[نجف]] اشرف به خاک سپرد.  
  
 +
اکنون [[قبر]] آدم و نوح علیهماالسلام کنار قبر مولا [[امیرالمومنین|امیرالمؤمنین]] علیه‌السلام است؛ چنانکه در [[زیارتنامه]] آن حضرت نیز آمده است: «السّلامُ عَلَیک وَ عَلى ضَجیعَیک آدمَ وَ نُوحٍ»؛<ref>المزار، ص۲۵۵؛ اقبال الاعمال، ج۳، ص۱۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۲۷۱.</ref> سلام بر تو و بر آدم و نوح که در کنار تو آرمیده اند.
 +
 +
== پانویس ==
 +
{{پانویس}}
 
==منابع==
 
==منابع==
  
سيد مهدى مرعشى نجفى، حوادث الایام، صفحه 38.
+
*حوادث الایام، سيد مهدى مرعشى نجفى، صفحه ۳۸.
  
 
[[رده:وقایع ماه محرم]]
 
[[رده:وقایع ماه محرم]]
 +
[[رده:پیامبران]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ اوت ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۱۸

تقویم هجری قمری

روز واقعه:11 محرم


به دستور خداى متعال، حضرت آدم علیه‌السلام پسرش شیث را وصى خود قرار داد و اسرار نبوت را به او سپرد، سپس فرمود: (پس از مرگ) مرا غسل بده و کفن کن و بر من نماز گزار و بدنم را در تابوتی بگذار و تو نیز هنگام مرگ آنچه آموختى به بهترین فرزندانت بسپار.

گویند: حضرت آدم علیه‌السلام در ۹۳۰ سالگى وفات نمود. شیث او را در تابوتى نهاد و در کوه ابوقبیس دفن کرد، تا وقتى که حضرت نوح علیه‌السلام در زمان طوفان آمد و آن تابوت را برداشت و در کشتى نهاد و به کوفه برده، در شهر نجف اشرف به خاک سپرد.

اکنون قبر آدم و نوح علیهماالسلام کنار قبر مولا امیرالمؤمنین علیه‌السلام است؛ چنانکه در زیارتنامه آن حضرت نیز آمده است: «السّلامُ عَلَیک وَ عَلى ضَجیعَیک آدمَ وَ نُوحٍ»؛[۱] سلام بر تو و بر آدم و نوح که در کنار تو آرمیده اند.

پانویس

  1. المزار، ص۲۵۵؛ اقبال الاعمال، ج۳، ص۱۳۵؛ بحارالانوار، ج۵۳، ص۲۷۱.

منابع

  • حوادث الایام، سيد مهدى مرعشى نجفى، صفحه ۳۸.
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه