شیخ خضر نجفی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۲ نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
خضر بن شلال نجفی یکی از شيوخ بزرگ و اعلام معروف عراق بود. وی از شاگردان مرحوم وحيد بهبهانی و کاشف الغطاء است. در جوانی به مدارج علمی و کمالات معنوی نايل آمد. نجفی عالمی فاضل و محدثی ماهر بود. در عبادت و بندگی و مراتب ايمان و یقين به مدارجی از کمالات انسانی رسيد و به او کراماتی نسبت می دهند. نجفی مربی اخلاق و بيانگر علوم آل محمد بود. در عدالت و تقوی مشهور بود. عابدی زاهد و دانشمندی متذکر بود که علما و فضلا با رغبتی کامل و تمام مردم با حرصی غالب به جماعت او از یکديگر سبقت می گرفتند. بعد از فوت وحيد، گاه سيد بحر العلوم و شيخ جعفر کبير به اتفاق اعلام حوزه خاضعانه به دنبال اين شيخ خالص خدای را سجده نمودند و در اتحاد علما و بقای حوزه ها کوشش فرمودند. محدث قمی به نقل از استاد خود علامه نوری می نويسد: اين شيخ شريف به درس کاشف الغطاء مرتبا حاضر می شد و از مراجع و مدرسين بزرگ عراق بود.
+
{{شناسنامه عالم
 +
|نام کامل = خضر بن شلال نجفی
 +
|تصویر=
 +
|زادروز = ۱۱۸۵ قمری
 +
|زادگاه = [[نجف]]
 +
|وفات = ۱۲۵۵ قمری
 +
|مدفن = نجف
 +
|اساتید = [[وحید بهبهانی|وحید بهبهانی]]، [[شیخ جعفر کاشف الغطاء]]، [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید محمدمهدی بحرالعلوم]]،...
 +
|شاگردان =
 +
|آثار =تحفه غرویه، ابواب الجنان، رساله عملیه،...
 +
}}
 +
'''«شیخ خضر بن شلال نجفی»''' (م ۱۲۵۵ ق)، فقیه، محدث و عالم ربانی [[شیعه]] در قرن سیزدهم هجری و از شاگردان [[شیخ جعفر کاشف الغطاء]] بود. خضر نجفی در [[عبادت]] و بندگی و مراتب [[ایمان|ایمان]] و [[عدالت]] به مدارجی از کمال رسید و صاحب کرامات بود.  
  
کتابی به نام تحفه غرويه در شرح لمعه نوشت و اثر ديگری به نام ابواب جنان (مزار شيخ) و رساله ای در عمل مقلدينش به رشته تحرير برد و پس از هفتاد سال خدمت به اعلام و حوزه عراق و مردم آن ديار در سال 1255 در خاک نجف اشرف مدفون شد.
+
== زندگی‌نامه ==
 +
[[حاج شیخ عباس قمی|شیخ عباس قمی]] به نقل از استاد خود [[محدث نوری]] می نویسد: شیخ خضر نجفی به درس [[شیخ جعفر کاشف الغطاء]] مرتباً حاضر می شد و از مراجع و مدرسین بزرگ [[عراق]] بود.
 +
 
 +
خضر بن شلال نجفی در جوانی به مدارج علمی و کمالات معنوی نایل آمد و مربی [[اخلاق]] و بیانگر علوم [[اهل البیت|آل محمد]] علیهم‌السلام بود. در [[عبادت]] و بندگی و مراتب [[ایمان|ایمان]] و [[یقین|یقین]] به مدارجی از کمالات انسانی رسید و به او کراماتی نسبت می دهند. او در [[عدالت]] و [[تقوا|تقوی]] مشهور بود. عابدی [[زهد|زاهد]] و دانشمندی متذکر بود که علما و فضلا با رغبتی کامل و تمام و مردم با حرصی بسیار به [[نماز جماعت]] او از یکدیگر سبقت می گرفتند.
 +
 
 +
بعد از فوت [[وحید بهبهانی|وحید بهبهانی]]، گاهی [[سید محمد مهدی بحرالعلوم|سید بحرالعلوم]] و [[شیخ جعفر کاشف الغطاء]] به اتفاق اعلام [[حوزه علمیه|حوزه علمیه]]، خاضعانه به دنبال این شیخ خالص، خدای را [[سجده]] نمودند و در اتحاد علما و بقای حوزه ها کوشش فرمودند.
 +
 
 +
مرحوم شیخ خضر نجفی، در هفتاد سالگی در سال ۱۲۵۵ هجری درگذشت و در خاک [[نجف]] اشرف مدفون شد.
 +
 
 +
==آثار و تألیفات==
 +
شیخ خضر نجفی کتابهایی تألیف نمود، از جمله:
 +
*«تحفه غرویه» در «[[شرح لمعه]]»
 +
*«ابواب الجنان» (مزار شیخ)
 +
*«[[رساله]] عملیه» برای عمل مقلدین.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
سایت شعائر
+
 
[[رده:علمای قرن سیزدهم]]
+
*"شیخ خضر نجفی"، سایت شعائر.
 +
 
 +
[[رده:علمای قرن سیزدهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:علمای اخلاق]][[رده:فقیهان]][[رده:مدفونین در نجف]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۱ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۳۸

نام کامل خضر بن شلال نجفی
زادروز ۱۱۸۵ قمری
زادگاه نجف
وفات ۱۲۵۵ قمری
مدفن نجف

Line.png

اساتید

وحید بهبهانی، شیخ جعفر کاشف الغطاء، سید محمدمهدی بحرالعلوم،...


آثار

تحفه غرویه، ابواب الجنان، رساله عملیه،...

«شیخ خضر بن شلال نجفی» (م ۱۲۵۵ ق)، فقیه، محدث و عالم ربانی شیعه در قرن سیزدهم هجری و از شاگردان شیخ جعفر کاشف الغطاء بود. خضر نجفی در عبادت و بندگی و مراتب ایمان و عدالت به مدارجی از کمال رسید و صاحب کرامات بود.

زندگی‌نامه

شیخ عباس قمی به نقل از استاد خود محدث نوری می نویسد: شیخ خضر نجفی به درس شیخ جعفر کاشف الغطاء مرتباً حاضر می شد و از مراجع و مدرسین بزرگ عراق بود.

خضر بن شلال نجفی در جوانی به مدارج علمی و کمالات معنوی نایل آمد و مربی اخلاق و بیانگر علوم آل محمد علیهم‌السلام بود. در عبادت و بندگی و مراتب ایمان و یقین به مدارجی از کمالات انسانی رسید و به او کراماتی نسبت می دهند. او در عدالت و تقوی مشهور بود. عابدی زاهد و دانشمندی متذکر بود که علما و فضلا با رغبتی کامل و تمام و مردم با حرصی بسیار به نماز جماعت او از یکدیگر سبقت می گرفتند.

بعد از فوت وحید بهبهانی، گاهی سید بحرالعلوم و شیخ جعفر کاشف الغطاء به اتفاق اعلام حوزه علمیه، خاضعانه به دنبال این شیخ خالص، خدای را سجده نمودند و در اتحاد علما و بقای حوزه ها کوشش فرمودند.

مرحوم شیخ خضر نجفی، در هفتاد سالگی در سال ۱۲۵۵ هجری درگذشت و در خاک نجف اشرف مدفون شد.

آثار و تألیفات

شیخ خضر نجفی کتابهایی تألیف نمود، از جمله:

  • «تحفه غرویه» در «شرح لمعه»
  • «ابواب الجنان» (مزار شیخ)
  • «رساله عملیه» برای عمل مقلدین.

منابع

  • "شیخ خضر نجفی"، سایت شعائر.
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه