شیخ احمد بحرانی: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) جز (مهدی موسوی صفحهٔ شيخ احمـد بحرانی را به شیخ احمد بحرانی منتقل کرد) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | احمد بن | + | {{شناسنامه عالم |
| + | ||نام کامل = احمد بن محمد بحرانی | ||
| + | ||تصویر= | ||
| + | ||زادروز = | ||
| + | |زادگاه = [[بحرین|بحرین]] | ||
| + | |وفات = قرن دوازدهم قمری | ||
| + | |مدفن = [[کاظمین]] | ||
| + | |اساتید = [[محقق سبزواری|محمدباقر سبزواری]]، [[آقا حسین خوانساری]]،... | ||
| + | |شاگردان = | ||
| + | |آثار = ریاض الدلایل، امور خفیة، رساله در وجوب نماز جمعه،... | ||
| + | }} | ||
| + | '''«احمد بن محمد بحرینی»''' معروف به «شیخ احمد بحرانی»، از علما و فقهای بزرگ [[شیعه]] در قرن یازدهم و دوازدهم هجری و از شاگردان [[محقق سبزواری|محمدباقر سبزواری]] و [[آقا حسین خوانساری]] است. شیخ احمد بحرانی، مجتهدی کامل و عالمی پارسا بود. | ||
| − | == | + | ==زندگینامه== |
| − | احمد بحرینی | + | احمد بحرینی متولد قرن یازدهم هجری است. پدرش شیخ محمد بحرینی، در علوم [[فلسفه|فلسفی]] و [[ریاضی|ریاضیات]] و [[علم هیئت|هیئت]] و نجوم مهارت داشت. |
| − | با توجه به نظریه صاحب تراجم مختلف، | + | با توجه به نظریه صاحب تراجم مختلف، شیخ احمد بحرانی از بزرگترین علمای [[بحرین|بحرین]] و بلاد در عصر خویش بوده است. صاحب «[[روضات الجنات (کتاب)|روضات الجنات]]» به نقل از [[شیخ یوسف بحرانی|شیخ یوسف بحرینی]] (صاحب لؤلؤة البحرین) چنین می نویسد: «بحرانی دانائی بود که فهمی بسیار کنجکاو داشت، و در پارسائی و بندگی حق و بیاعتنائی به زر و سیم دنیا و پرهیزکاری، به عالی ترین درجات انسانی رسیده بود. در فصاحت و [[بلاغت]] و تقریر، گوی سبقت را از اقران ربوده، به قاعده سخن و به مقتضای حال حقایق را بیان نمودی و بر صحایف تحریر درآوردی. او در میان دانشمندان بحرین از همه برتر و من او را افضل علمای آن سامان می دانم. او در مسافرتش به [[اصفهان]] هفتهای دو روز از مجلس [[محقق سبزواری]] به طور خصوصی استفاده می نمود و از محضر [[آقا حسین خوانساری|محقق خوانساری]] نیز بهره ها برد». |
| − | [[علامه مجلسى|علامه مجلسی]] در مورد شیخ احمد بحرانی گوید: | + | [[علامه مجلسى|علامه مجلسی]] در مورد شیخ احمد بحرانی گوید: «او را دریای مالامالی از دانش یافتم که کسی تاب برابری با او نداشت، و او را دانشمند ماهری دیدم که کسی در فضل و [[علم]] همتای او نبود». |
| + | |||
| + | مرحوم شیخ احمد بحرانی، سرانجام در اوایل قرن دوازدهم قمری در شهر [[کاظمین|کاظمین]] وفات نمود. | ||
== آثار و تألیفات == | == آثار و تألیفات == | ||
| − | * | + | * ریاض الدلایل، در [[فقه]]؛ که [[سید علی طباطبایی]] صاحب «[[ریاض المسائل (کتاب)|ریاض المسائل]]» نام اثر فقهی خود را از کتاب او اقتباس نمود. |
| − | * | + | * امور خفیّة، در مسائل [[منطق|منطقی]]. |
| − | * | + | * رسالهای در وجوب [[نماز جمعه]]. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * پایگاه شعائر | + | *"شیخ احمد بحرانی"، پایگاه شعائر. |
| − | [[رده:علمای قرن | + | [[رده:علمای قرن دوازدهم]][[رده:علماء شیعه]][[رده:فقیهان]][[رده:مدفونین در کاظمین]] |
نسخهٔ کنونی تا ۱۷ آوریل ۲۰۲۶، ساعت ۱۶:۳۲
| نام کامل | احمد بن محمد بحرانی |
| زادگاه | بحرین |
| وفات | قرن دوازدهم قمری |
| مدفن | کاظمین |
|
| |
| اساتید | |
|
| |
| آثار |
ریاض الدلایل، امور خفیة، رساله در وجوب نماز جمعه،... |
«احمد بن محمد بحرینی» معروف به «شیخ احمد بحرانی»، از علما و فقهای بزرگ شیعه در قرن یازدهم و دوازدهم هجری و از شاگردان محمدباقر سبزواری و آقا حسین خوانساری است. شیخ احمد بحرانی، مجتهدی کامل و عالمی پارسا بود.
زندگینامه
احمد بحرینی متولد قرن یازدهم هجری است. پدرش شیخ محمد بحرینی، در علوم فلسفی و ریاضیات و هیئت و نجوم مهارت داشت.
با توجه به نظریه صاحب تراجم مختلف، شیخ احمد بحرانی از بزرگترین علمای بحرین و بلاد در عصر خویش بوده است. صاحب «روضات الجنات» به نقل از شیخ یوسف بحرینی (صاحب لؤلؤة البحرین) چنین می نویسد: «بحرانی دانائی بود که فهمی بسیار کنجکاو داشت، و در پارسائی و بندگی حق و بیاعتنائی به زر و سیم دنیا و پرهیزکاری، به عالی ترین درجات انسانی رسیده بود. در فصاحت و بلاغت و تقریر، گوی سبقت را از اقران ربوده، به قاعده سخن و به مقتضای حال حقایق را بیان نمودی و بر صحایف تحریر درآوردی. او در میان دانشمندان بحرین از همه برتر و من او را افضل علمای آن سامان می دانم. او در مسافرتش به اصفهان هفتهای دو روز از مجلس محقق سبزواری به طور خصوصی استفاده می نمود و از محضر محقق خوانساری نیز بهره ها برد».
علامه مجلسی در مورد شیخ احمد بحرانی گوید: «او را دریای مالامالی از دانش یافتم که کسی تاب برابری با او نداشت، و او را دانشمند ماهری دیدم که کسی در فضل و علم همتای او نبود».
مرحوم شیخ احمد بحرانی، سرانجام در اوایل قرن دوازدهم قمری در شهر کاظمین وفات نمود.
آثار و تألیفات
- ریاض الدلایل، در فقه؛ که سید علی طباطبایی صاحب «ریاض المسائل» نام اثر فقهی خود را از کتاب او اقتباس نمود.
- امور خفیّة، در مسائل منطقی.
- رسالهای در وجوب نماز جمعه.
منابع
- "شیخ احمد بحرانی"، پایگاه شعائر.
