صحاف باشی تهرانی: تفاوت بین نسخهها
(←منابع) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}} | {{مدخل دائرة المعارف|[[اثر آفرینان]]}} | ||
| − | ''' | + | '''ابراهیم صحافباشی تهرانی''' (م، ۱۳۰۰ ش)، نویسنده و شاعر [[ایران|ایرانی]] ملقب به «صحاف باشى» بود. |
| − | + | او در دارالفنون، زبان انگلیسى خوانده بود و سفرهاى طولانی زمینى و دریایى را به منظور تجارت، از حدود ۱۲۵۸ ش. آغاز کرده بود. صحاف باشى سه بار دور دنیا را گشته و حاصل این سفرها، «[[سفرنامه]]»اى است که از وى بازمانده است. در یکى از این سفرها با دستگاه سینماتوگراف آشنا شد و در بازگشت به ایران، در ۱۳۲۲ ق. نخستین سالن عمومى سینما را دایر کرد. از این رو او مؤسس اولین سالن عمومى سینما در [[ایران]] بود و نخستین گام براى عمومى شدن سینما به وسیله وى آغاز شد. | |
| − | |||
| − | + | صحاف باشى مدتى به هندوستان رفت و در آنجا روزنامه «نامه وطن» را منتشر کرد. در پایان عمر به [[مشهد]] آمد و سکنى گزید. او در این شهر مدتى سمت مترجمى قشون انگلیس را عهدهدار بود و در ایام بیکارى به کار صحافى و پاکت سازى مى پرداخت. به گفته فرزندش، وى [[شعر]] نیز مى سرود و «[[دیوان (شعر)|دیوان]]» شعرى هم داشته است. | |
| − | در | + | ابراهیم صحاف باشى سرانجام در [[مشهد]] در ۱۳۰۰ ش. درگذشت و در باغ نادرى دفن شد. کارهاى نیکی نیز به او نسبت دادهاند؛ از جمله، دارالأیتامى بنا نمود و آن را [[وقف]] کرد و نیز حمام نمره را در [[تهران]] ایجاد کرد. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * [[ | + | *[[اثرآفرینان]]، [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، ج۴، ص۲۸. |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
[[رده:شعرای پارسی گو]] | [[رده:شعرای پارسی گو]] | ||
| − | |||
| − | |||
| − | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۰:۱۶
ابراهیم صحافباشی تهرانی (م، ۱۳۰۰ ش)، نویسنده و شاعر ایرانی ملقب به «صحاف باشى» بود.
او در دارالفنون، زبان انگلیسى خوانده بود و سفرهاى طولانی زمینى و دریایى را به منظور تجارت، از حدود ۱۲۵۸ ش. آغاز کرده بود. صحاف باشى سه بار دور دنیا را گشته و حاصل این سفرها، «سفرنامه»اى است که از وى بازمانده است. در یکى از این سفرها با دستگاه سینماتوگراف آشنا شد و در بازگشت به ایران، در ۱۳۲۲ ق. نخستین سالن عمومى سینما را دایر کرد. از این رو او مؤسس اولین سالن عمومى سینما در ایران بود و نخستین گام براى عمومى شدن سینما به وسیله وى آغاز شد.
صحاف باشى مدتى به هندوستان رفت و در آنجا روزنامه «نامه وطن» را منتشر کرد. در پایان عمر به مشهد آمد و سکنى گزید. او در این شهر مدتى سمت مترجمى قشون انگلیس را عهدهدار بود و در ایام بیکارى به کار صحافى و پاکت سازى مى پرداخت. به گفته فرزندش، وى شعر نیز مى سرود و «دیوان» شعرى هم داشته است.
ابراهیم صحاف باشى سرانجام در مشهد در ۱۳۰۰ ش. درگذشت و در باغ نادرى دفن شد. کارهاى نیکی نیز به او نسبت دادهاند؛ از جمله، دارالأیتامى بنا نمود و آن را وقف کرد و نیز حمام نمره را در تهران ایجاد کرد.
منابع
- اثرآفرینان، انجمن مفاخر فرهنگی، ج۴، ص۲۸.
