آیه 31 آل عمران: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
−
==متن و ترجمه آيه==
+
==متن آيه==
  
−
'''«قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَ يَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ».'''{{محل آیه|محل=3:31}}
+
{{قرآن در قاب|«قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَ يَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ».|سوره=3|آیه=31}}
 +
 
 +
==ترجمه آیه==
  
 
بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و [[گناهان]] شما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.
 
بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و [[گناهان]] شما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.

نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۴۳

متن آيه

مشاهده آیه در سوره

«قُلْ إِن كُنتُمْ تُحِبُّونَ اللّهَ فَاتَّبِعُونِي يُحْبِبْكُمُ اللّهُ وَ يَغْفِرْلَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ».

مشاهده آیه در سوره


ترجمه آیه

بگو: اگر خدا را دوست داريد از من پيروى كنيد تا خدا دوستتان بدارد و گناهان شما را بر شما ببخشايد و خداوند آمرزنده مهربان است.

نزول

محل نزول:

اين آيه در همچون ديگر آيات سوره آل عمران در مدينه بر پيامبر اسلام صلي الله عليه و آله نازل گرديده است. [۱]

شأن نزول:[۲]

«شیخ طوسى» گوید: حسن بصرى و ابن جريج گويند: اين آيه درباره عده اى از اهل كتاب نازل گرديده كه گفته بودند. ما كسانى هستيم كه خداى خود را دوست مي‌داريم و خداوند همين محبت ما را متابعت و پيروى از رسول خدا قرار خواهد داد.[۳][۴][۵]

پانويس

  1. ↑ طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، ج ‌2، ص 693.
  2. ↑ محمدباقر محقق،‌ نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شيخ طوسي و ساير مفسرين خاصه و عامه، ص 116.
  3. ↑ در تفسير ابن المنذر نيز از حسن بصرى روايت شده است.
  4. ↑ صاحب مجمع البيان از محمد بن جعفر الزبير روايت كند كه اين آيه درباره وفد نجران نازل شده كه مى گفتند: ما به خاطر دوستى با خدا مسيح را بزرگ مي‌داريم چنان كه در متن ملاحظه شود. شيخ بزرگوار اين موضوع را درباره شأن و نزول آيه بعدى يعني آيه 32 آورده است.
  5. ↑ صاحب كشف الاسرار گويد: پيامبر كعب بن اشرف را كه از سران يهود بود به اسلام دعوت كرد و نيز سيد و عاقب را به اسلام خواند. اينان گفتند: ما پسران خدائيم در واقع حرفى را مي‌زدند كه مسيحيان گفته بودند و نيز گفته بودند ما دوستان خدائيم. رسول خدا فرمود: اگر دوستان خدا بوديد چرا خداوند بر شما غضب و لعنت فرستاده است سپس اين آيه نازل گرديد.

منابع

  • قرآن کريم، ترجمه محمدمهدي فولادوند.
  • محمدباقر محقق، نمونه بينات در شأن نزول آيات از نظر شيخ طوسي و ساير مفسرين خاصه و عامه، انتشارات اسلامي، تهران، 1361 ش.
  • فضل بن حسن طبرسي، مجمع البيان في تفسير القرآن، انتشارات ناصرخسرو، تهران، 1372 ش.

پيوندها

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه