آیه 2 سوره کوثر

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۵۳ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ|سوره=108|آیه =2}} {{مشخصات آیه |شماره آی...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَانْحَرْ

مشاهده آیه در سوره


<<1 آیه 2 سوره کوثر 3>>
سوره : سوره کوثر (108)
جزء : 30
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

پس تو هم برای خدایت به نماز (و طاعت) و قربانی (و مناسک حج) بپرداز.

پس [به شکرانه آن] برای پروردگارت نماز بخوان و شتر قربانی کن.

پس براى پروردگارت نماز گزار و قربانى كن.

پس براى پروردگارت نماز بخوان و قربانى كن‌

پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

So pray to your Lord, and sacrifice [the sacrificial camel].

Therefore pray to your Lord and make a sacrifice.

So pray unto thy Lord, and sacrifice.

Therefore to thy Lord turn in Prayer and Sacrifice.

معانی کلمات آیه

«صَلِّ لِرَبِّکَ»: تنها برای پروردگارت نماز بخوان. مراد نماز خالی از ریا است. «إنْحَرْ»: تنها برای پروردگارت، و تنها به نام او، نه کس و چیز دیگری، قربانی کن.

نزول

این سوره در روز حدیبیه نازل شد، وقتى که کفار رسول خدا صلى الله علیه و آله را از حج خانه خدا منع کرده بودند. خداوند با فرستادن این سوره به رسول خود فرمود: هر جا که هستى نماز بخوان و قربانى کن و مراجعت بنما.[۱]

سعید بن جبیر گوید: این سوره در روز حدیبیه نازل شد و جبرئیل طى نزول این سوره به پیامبر گفت: قربانى کن و نماز بخوان. پیامبر خطبه خواند و نماز بگذارد سپس قربانى نمود.[۲]

مقاتل بن حیان از اصبغ بن نباته و او از امیرالمؤمنین على علیه‌السلام نقل نماید که فرمود: وقتى که این سوره نازل شد. پیامبر به جبرئیل گفت: منظور از نحیرة که در این سوره به من امر شده که آن را انجام بدهم چیست؟

جبرئیل گفت: یا رسول اللّه منظور از آن، نحیرة نیست بلکه خداوند به تو دستور می‌دهد که هر وقتى خواستى تکبیرة الاحرام بگوئى دست‌هاى خود را هنگام گفتن تکبیر بلند کنى و همچنین وقتى خواستى رکوع نمائى دست‌هاى خود را بلند کنى و نیز موقعى که سر از رکوع برمی‌دارى باز دست‌هاى خود را بلند کنى و نیز هنگامى که خواستى به سجده روى باز دست‌هاى خود را بلند کنى زیرا این قسم نماز گذاردن روش نمازگذارى ما و فرشتگان در هفت آسمان است و از براى هر چیزى زینت و آرایشى است و زینت نماز بلند کردن دست‌ها است.

در موقع گفتن هر تکبیرى، رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: بلند نمودن دست‌ها در موقع نماز از استکانة و وقار است. از پیامبر سؤال شد که یا رسول الله استکانه چیست؟ فرمود: آیه «فَمَا اسْتَکانُوا لِرَبِّهِمْ وَ ما یتَضَرَّعُونَ» را در قرآن نخوانده اى؟[۳]

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)


{{{1}}}

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ «2»

فَصَلِّ لِرَبِّكَ‌: پس نماز گزار براى پروردگار خود، اقدام كن در آن براى رضاى خدا و خالص بر خلاف ساهى و مرائى در آن به جهت اداى شكر گزارى بركت و نعمت، وَ انْحَرْ: و قربانى كن شتر را كه خيار اموال عرب است و تصدق نما آن را به محتاجان براى رضاى خدا.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

إِنَّا أَعْطَيْناكَ الْكَوْثَرَ «1» فَصَلِّ لِرَبِّكَ وَ انْحَرْ «2» إِنَّ شانِئَكَ هُوَ الْأَبْتَرُ «3»

ترجمه‌

همانا ما عطا كرديم بتو خير كثير را

پس نماز بخوان براى پروردگارت و بلند نما دستت را در تكبيرات مقابل قبله‌

همانا دشمن تو دم بريده و مقطوع النّسل است.

تفسير

خداوند منّان در اين سوره مباركه منّت نهاده است بر پيغمبر خود و ميفرمايد همانا ما عطا نموديم بتو كوثر را كه آن موضوع براى مبالغه در كثرت است و در خير كثير استعمال ميشود و در روايات متعدّده بنهرى كه جارى از زير عرش است در بهشت و آبش از شير سفيدتر و از عسل شيرين‌تر و از سر شير گواراتر و مخصوص به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و امير المؤمنين عليه السّلام و دوستان او است و بحوض كوثر كه آن هم مخصوص است به پيغمبر و ساقى آن امير المؤمنين و ائمه طاهرين ميباشند و بايد دوستان خودشان را از آن مشروب نمايند و دشمنان خودشان را مطرود تفسير شده و عامّه و خاصّه نقل نموده‌اند كه هر كه از آن بنوشد داخل در بهشت شود و جمعى را از آن تشنه برانند و پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم عرضه دارد پروردگارا اينها امّت منند و خطاب رسد كه تو نميدانى آنها بعد از تو چه كردند و چه بدعتها گذاردند و در بعضى از روايات ذكر شده كه آن نهرى است در بهشت خداوند آنرا عوض از پسر به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كرامت فرموده و در مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه مراد شفاعت است و مفسرين آنرا بعلم و عمل و نبوّت و كتاب و شرف دارين و ذريّه طاهره و مطلق خير كثير تفسير نموده‌اند و بنظر حقير ظاهر آيه شريفه همان مطلق خير كثير است و آنچه در روايات ذكر شده مصاديق حقيقيّه معنويّه است كه مخفى از انظار عامّه بوده و براى تنبّه مردم بآن پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و ائمه‌

جلد 5 صفحه 444

اطهار عليهم السلام ذكر فرموده‌اند و مفسرين هم هر يك بنظر خودشان مصداقى از مصاديق جليّه را بيان نموده‌اند و با عموم لفظ و شمول آن نسبت بتمام معانى مذكوره وجهى براى تخصيص ببعض نيست چون آنچه ذكر شده از مصاديق خير كثير است ولى آيه اخيره كه خداوند ميفرمايد بحبيب خود همانا دشمن تو او ابتر و دم بريده و مقطوع النّسل و بى‌ثمر و عقب و بى‌باقيات صالحات است و آنچه در شأن نزول اين سوره قمّى ره و ابن عباس نقل نموده‌اند كه يكى از مشركين مكّه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم را ابتر خواند بعد از فوت پسرش از حضرت خديجه پس اين سوره نازل شد قرينه و دليل است بر آنكه مراد همان ذريّه طاهره است چون اين معنى مناسب و مقابل با ابتر بودن آن مشرك و معاند است و چون اقرب ذريّه طاهره به پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم و اصل ايشان حضرت زهراء عليها السلام است بنظر حقير متعيّن به اراده از خير كثير ميباشد و اين يكى از معجزات بزرگ قرآن است كه در صدر اسلام قبل از ولادت حضرت زهرا ظاهرا خداوند خبر داده كه ما مقدّر نموديم براى تو دخترى را كه از او نسل تو در عالم منتشر گردد بطوريكه هيچ نسبى بپايه شهرت نسب تو نرسد و دشمن تو بى‌عقب بماند و همين طور هم شده چون نه از عاص كه در روايت ابن عباس ذكر شده نسلى مشهود ميباشد و نه از عمرو بن عاص كه قمّى ره نقل نموده اثرى ظاهر است و خداوند پيغمبر خود را امر فرموده كه بشكرانه اين نعمت نماز بخواند و دو دست مبارك را در تكبيرات نماز اعمّ از تكبيرة الاحرام و غيرها بطوريكه كف‌ها رو بقبله باشد بلند نمايد تا محاذى با صورت گردد چنانچه در روايات معتبره بآن تصريح شده و يكى از معانى نحر به پيش سينه رسيدن و بآن مقابل قبله شدن است ولى اهل سنت اين آيه را بنماز عيد و قربانى شتر تفسير نموده‌اند و ظاهرا گول تبادر بدوى و انحر را خورده‌اند و غافل از تخصيص بدون مخصّص فصلّ لربّك شده‌اند و بعضى از مفسرين ما هم تبعيّت نموده‌اند در ثواب الاعمال و مجمع از امام صادق عليه السّلام نقل نموده كه كسيكه قرائت نمايد سوره انا اعطيناك الكوثر را در نمازهاى واجب و مستحبّ خود خداوند در روز قيامت او را از حوض كوثر سيراب نمايد و در پناه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم در زير درخت طوبى او را جاى دهد انشاء اللّه تعالى و الحمد للّه رب العالمين.

جلد 5 صفحه 445

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


فَصَل‌ِّ لِرَبِّك‌َ وَ انحَر «2»

‌پس‌ ‌از‌ ‌اينکه‌ تفضلات‌ و اعطاء كوثر نماز بگذار و نحر كن‌. بعضي‌ گفتند: مراد نماز عيد ‌است‌ عيد قربان‌ و نحر ‌در‌ مني‌ ‌که‌ قرباني‌ ‌باشد‌، بعضي‌ گفتند: مراد صلوة فريضه‌ صبح‌ عيد ‌است‌ ‌در‌ مشعر و نحر ‌در‌ مني‌ ‌بعد‌ ‌از‌ رمي‌ جمرات‌، بعضي‌ گفتند: صلوة و نحر للّه‌ ‌باشد‌ نه‌ مثل‌ مشركين‌ ‌که‌ لغير اللّه‌ ‌است‌ للاصنام‌ ‌است‌، بعضي‌ گفتند: صلوات‌ مكتوبه‌ ‌است‌ مستقبل‌ القبلة و نحر ‌هم‌ مستقبل‌ القبله‌ ‌باشد‌ ‌که‌ يكي‌ ‌از‌ شرايط تزكيه‌ ‌است‌، و معني‌ لربك‌ ‌يعني‌ رو بكعبه‌ ‌که‌ بيت‌ اللّه‌ ‌است‌ لكن‌ ‌در‌ اخبار بسيار ‌از‌ ائمه‌ اطهار داريم‌ ‌که‌ مراد ‌از‌ و انحر رفع‌ يدين‌ ‌است‌ ‌تا‌ مقابل‌ نحر ‌که‌ گلو ‌باشد‌ ‌در‌ تكبيرات‌ صلوة مثل‌ تكبيرات‌ افتتاحيه‌ و تكبيرة الاحرام‌ و قبل‌ الركوع‌ و ‌بعد‌ الركوع‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ سجده اول‌ و قبل‌ ‌از‌ ثانيه‌ و ‌بعد‌ ‌از‌ ثانيه‌.

اقول‌: و تكبيرات‌ ثلاث‌ ‌بعد‌ ‌از‌ سلام‌، و بعيد نيست‌ بگوئيم‌ سرّ و حكمت‌ ‌آن‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ چون‌ ‌خدا‌ ‌را‌ ‌به‌ بزرگي‌ و كبريايي‌ ياد ميكني‌ آنچه‌ ‌غير‌ ‌او‌ ‌است‌ دور بينداز و صرف‌ نظر كن‌ و تمام‌ توجهت‌ بخدا ‌باشد‌ و بس‌ چنانچه‌ حافظ ميگويد:

‌من‌ همان‌ دم‌ ‌که‌ وضو ساختم‌ ‌از‌ چشمه‌ عشق‌

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 2)- این نعمت عظیم و خیر فراوان شکرانه عظیم لازم دارد، هر چند شکر مخلوق هرگز حق نعمت خالق را ادا نمی‌کند، بلکه توفیق شکرگزاری خود نعمت دیگری است از ناحیه او لذا می‌فرماید: اکنون که چنین است «پس برای پروردگارت نماز بخوان و قربانی کن» (فصل لربک و انحر).

آری! بخشنده نعمت اوست بنابر این نماز و عبادت و قربانی که آن هم نوعی عبادت است برای غیر او معنی ندارد.

این در برابر اعمال مشرکان است که برای بتها سجده و قربانی می‌کردند، در حالی که نعمتهای خود را از خدا می‌دانستند!

سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

تفسیر های فارسی

ترجمه تفسیر المیزان

تفسیر خسروی

تفسیر عاملی

تفسیر جامع

تفسیر های عربی

تفسیر المیزان

تفسیر مجمع البیان

تفسیر نور الثقلین

تفسیر الصافی

تفسیر الکاشف

پانویس

  1. تفسیر روض الجنان از خاصه.
  2. طبرى صاحب جامع البیان از عامه.
  3. تفاسیر مجمع البیان از خاصه و ثعلبى و واحدى از عامه.

منابع