آیه 1 سوره مرسلات

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۸ آوریل ۲۰۱۶، ساعت ۰۴:۴۶ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْ...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ وَالْمُرْسَلَاتِ عُرْفًا

مشاهده آیه در سوره


<<1 آیه 1 سوره مرسلات 2>>
سوره : سوره مرسلات (77)
جزء : 29
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

قسم به رسولانی که از پی هم (بر خیر و سعادت خلق) فرستاده شدند.

سوگند به آن فرشتگانی که پی در پی فرستاده می شوند،

سوگند به فرستادگان پى‌درپى،

سوگند به بادهايى كه از پى هم مى‌آيند،

سوگند به فرشتگانی که پی در پی فرستاده می‌شوند،

ترجمه های انگلیسی(English translations)

By the [angelic] emissaries sent successively,

I swear by the emissary winds, sent one after another (for men's benefit),

By the emissary winds, (sent) one after another

By the (Winds) sent forth one after another (to man's profit);

معانی کلمات آیه

«الْمُرْسَلاتِ»: فرو فرستاده شده‌ها. درباره پنج واژه مُرْسَلات، عَاصِفَات، نَاشِرَات، فَارِقَات، و مُلْقِیَات، در پنج آیه اوّل این سوره، نظریّه‌های گوناگونی اظهار شده است، از جمله: برخی آنها را فرشتگان، و برخی بادها، و بعضی آیات قرآن می‌دانند. این سه نظریّه از سایر نظرات، طرفداران بیشتری دارد. ما رأی سوم را برگزیدیم که در تفسیر کبیر و المنتخب بدان اشاره شده است. «عُرْفاً»: به معنی معروف، کار نیک. خیر و خوبی. مفعولٌ‌له است یا منصوب به نزع خافض. پیاپی. در این صورت حال ضمیر مستتر در (مرسلات) یا مفعول مطلق است و در اصل چنین است: وَ الْمُرْسَلاتِ إِرْسَالاً، أَیْ مُتَتَابِعَةً.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)


{{{1}}}

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً «1»

وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً: در مقسم به اقوالى است:

1- از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام: سوگند به ملائكه فرستاده شده به‌

«1» به نقل از نور الثقلين، جلد 5، صفحه 487.

جلد 13 - صفحه 428

معروف و نيكوئى، يعنى به امر و نهى كه موجب هدايت و نيكنامى است.

2- به آيات قرآنى كه فرستاده شده است براى نيكوئى و خيرخواهى بندگان.

3- به بادهاى عذاب كه روان گردانيده شده‌اند متعاقب يكديگر. 4- سوگند به نفوس كامله كه فرستاده شده‌اند با بدان به جهت استكمال آن. «1»


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌

وَ الْمُرْسَلاتِ عُرْفاً «1» فَالْعاصِفاتِ عَصْفاً «2» وَ النَّاشِراتِ نَشْراً «3» فَالْفارِقاتِ فَرْقاً «4»

فَالْمُلْقِياتِ ذِكْراً «5» عُذْراً أَوْ نُذْراً «6» إِنَّما تُوعَدُونَ لَواقِعٌ «7» فَإِذَا النُّجُومُ طُمِسَتْ «8» وَ إِذَا السَّماءُ فُرِجَتْ «9»

وَ إِذَا الْجِبالُ نُسِفَتْ «10» وَ إِذَا الرُّسُلُ أُقِّتَتْ «11» لِأَيِّ يَوْمٍ أُجِّلَتْ «12» لِيَوْمِ الْفَصْلِ «13» وَ ما أَدْراكَ ما يَوْمُ الْفَصْلِ «14»

وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّبِينَ «15»

ترجمه‌

سوگند بفرشتگان فرستاده شده براى امور خير

پس سير كنندگانند در فرمان مانند باد تند سير كردنى‌

و سوگند به فرشتگان منتشر سازنده علوم و معارف منتشر ساختنى‌

پس جدا كنندگان حق از باطلند جدا كردنى‌

پس القاء كنندگانند موجبات تذكّر مردم را

براى معذور داشتن آنان و ترساندنشان‌

همانا آنچه وعده داده ميشويد البته واقع شونده است‌

پس وقتى كه ستاره‌ها بى‌نور شوند

و وقتى كه آسمان شكافته گردد

و وقتى كه كوهها پراكنده شوند

و وقتى كه پيغمبران وقتشان تعيين شود

ميدانيد براى چه روزى در اين امور تأخير شده‌

براى روز جدا كردن‌

و چه ميدانى كه چه روزى است روز جدا كردن‌

واى در چنين روز بر تكذيب كنندگان.

تفسير

خداوند متعال قسم ياد فرموده بفرشتگانى كه فرستاده شدند براى نيكى و نكوئى و آنچه معروف و پسنديده است از فرمان الهى و بنابر اين عرفا مفعول له است و اينمعنى از امير المؤمنين عليه السّلام نقل شده و بعضى عرفا را بمعناى پى در پى گرفته‌اند و بنابر اين حال است پس مانند بادهاى تند در انجام او امر حق شتاب مينمايند و نيز بفرشتگانى كه نشر و شيوع ميدهند علوم و معارف حقّه الهيّه را در عالم بخوبى پس جدا كنندگانند ميان حق و باطل بطور واضح پس‌

جلد 5 صفحه 325

القاء و وحى مينمايند به پيغمبران خدا موجبات تذكّر و هدايت خلق را براى آنكه معذور باشند كسانيكه عمل نمودند بآنچه واصل شده بآنان از احكام در ترك آنچه بايشان نرسيده و بترسند كسانيكه عمل ننمودند از عقاب الهى و بنابر اين عذرا او نذرا دو مصدر و مفعول له ميباشند و كلمه او براى تقسيم است و در واقع قسم بدو دسته از فرشتگان ياد شده يكدسته وسائط خير و سعادت بشر و دسته ديگر امناء وحى و ابلاغ بانبياء عظام و بقيه فقرات اوصاف آن دو دسته‌اند كه خداوند ذكر فرموده ولى بر حسب ظاهر مفسّرين هر پنج جمله و آيه را بقسم تفسير نموده‌اند و بنابر اين فرقى بين واو وفاء نيست و در معناى جمله‌ها هم اختلافاتى شده كه حاجت بذكر آنها نيست چون آنچه ذكر شد اقرب و اظهر است و فائده اين جمله‌ها و قسم تأكيد مطالب آتيه و تعظيم ملائكه و بيان ترتيب نزول خيرات و حكمت بعثت انبياء است و آنچه قسم براى آن ياد شده آنستكه وعده انبيا كه بمردم ميدهند از حشر و نشر و حساب و جزا واقع شونده و حق است و فرموده پس آن در وقتى است كه ستاره‌ها بى‌نور شوند چنانچه قمّى ره نقل نموده و از امام باقر عليه السّلام بآن تصريح شده و در وقتى است كه آسمان شكافته گردد براى نزول ملائكه و در وقتى است كه كوهها از جا كنده و پراكنده گردد و در وقتى است كه پيغمبران مبعوث شوند در اوقات مختلفه چنانچه قمّى ره نقل نموده و در مجمع نسبت بامام صادق عليه السّلام داده و ظاهرا مراد تعيين وقت شهادت ايشان بر امّتهاشان بسعادت و شقاوت است و اقتت در اصل وقتت بوده و او براى ثقالت ضمّه قلب بهمزه شده يعنى تعيين وقت شود براى ايشان و بواو نيز قرائت شده است و بعد از اين علائم و آيات قيامت خداوند از روى تعجب ميفرمايد اى مردم ميدانيد براى چه روزى در اين آيات و شهادت انبيا بر اممشان تأخير روى داده و اجل و مدّت قرار داده شده براى رسيدن آن و جواب فرموده براى روز فصل خصومت حقّ در ميان خلق و براى عظمت امر و سختى آنروز فرموده و چه ميدانى تو اى انسان چه روزى است روز فصل خصومت نمودن خداوند در ميان بندگان و جدائى افكندن بين حقّ و باطل و محقّ و مبطل و اى در آنروز بحال تكذيب كنندگان انبيا و اوليا در دنيا خبر ايشان را از قيامت‌

جلد 5 صفحه 326

و غيرها و كلمه ويل تهديد بعذاب و سختى و گرفتارى آنروز است كه در اينسوره براى تأكيد مكرّر ميشود.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


بِسم‌ِ اللّه‌ِ الرَّحمن‌ِ الرَّحِيم‌ِ

وَ المُرسَلات‌ِ عُرفاً «1» فَالعاصِفات‌ِ عَصفاً «2» وَ النّاشِرات‌ِ نَشراً «3» فَالفارِقات‌ِ فَرقاً «4»

فَالمُلقِيات‌ِ ذِكراً «5»

پنج‌ قسم‌ ‌است‌ ‌که‌ خداوند قسم‌ ياد ميكند ‌بر‌ اثبات‌ يوم القيامة و آنچه‌ وعده‌ داده‌ شد.

وَ المُرسَلات‌ِ عُرفاً سه‌ تفسير كرده‌اند:

يك‌: مراد باران‌ و امطار ‌است‌ ‌که‌ ‌در‌ پي‌ يكديگر ريزش‌ ميكند مثل‌ كاكل‌ اسب‌ ‌که‌ ‌در‌ گردن‌ اسب‌ ‌است‌ ‌که‌ خداوند ارسال‌ فرموده‌ و عرف‌ همان‌ گيسوان‌ و يال‌ اسب‌ ‌است‌ ‌يعني‌ باران‌ شبيه‌ ‌آن‌ ‌است‌.

دو: مراد ملائكه‌ هستند ‌که‌ ‌بر‌ انبياء فرستاده‌ شده‌اند ‌براي‌ احكام‌ و دستورات‌ ‌از‌ اوامر و نواهي‌، و مراد عرفا تمام‌ مطابق‌ حكمت‌ و مصلحت‌ ‌است‌ و معارف‌ الهيه‌ ‌است‌.

سه‌: مراد پيغمبران‌ هستند ‌که‌ فرستادگان‌ الهي‌ هستند ‌براي‌ تبليغ‌ امت‌ بمعارف‌ الهيه‌ ‌از‌ عقائد حقه‌ و صفات‌ حميده‌ و افعال‌ حسنه‌ و فرائض‌ و نواهي‌ و مواعظ كافيه‌ شافيه‌.

اقول‌: آنچه‌ ‌از‌ جانب‌ حق‌ ‌بر‌ بندگان‌ نازل‌ ميشود ‌از‌ بركات‌ و تفضلات‌ و نعم‌ الهيه‌

جلد 17 - صفحه 336

دينيه‌ و دنيويه‌ و اخرويه‌ ‌از‌ ملائكه‌ و انبياء و رحمت‌ و مغفرت‌ و نعمت‌ مرسلات‌ الهيه‌ ‌است‌، و المرسلات‌ جمع‌ محلي‌ بلام‌ افاده عموم‌ دارد و مكرر گفته‌ايم‌ ‌که‌ تفسيرات‌ بيان‌ مصاديق‌ ‌است‌ و منافي‌ ‌با‌ عموم‌ نيست‌. ‌اينکه‌ اول‌ قسم‌ ‌است‌ ‌پس‌ ‌از‌ ‌آن‌:

فَالعاصِفات‌ِ عَصفاً لذا تعبير بفا كرده‌ قسم‌ ‌بعد‌ ‌از‌ قسم‌، و عصف‌ ‌را‌ گفتند: باد شديد ‌که‌ وزيدن‌ ميكند و هوا ‌را‌ تلطيف‌ ميكند و ميكروبات‌ ‌را‌ برطرف‌ ميكند و اشجار و نباتات‌ و رياحين‌ ‌را‌ خرم‌ ميكند.

اقول‌: عصف‌ ‌در‌ قرآن‌ مجيد اطلاقاتي‌ دارد مثل‌: وَ الحَب‌ُّ ذُو العَصف‌ِ وَ الرَّيحان‌ُ الرحمن‌ آيه 12 بمعني‌ برگهاي‌ حبوبات‌ و رياحين‌، و مثل‌: فَجَعَلَهُم‌ كَعَصف‌ٍ مَأكُول‌ٍ فيل‌ آيه 5 بمعني‌ گوشت‌ جويده‌ ‌ يا ‌ برگ‌ ريخته‌ ‌شده‌ مأكول‌ حيوانات‌، و مثل‌: جاءَتها رِيح‌ٌ عاصِف‌ٌ يونس‌ آيه 12 باد تند، و مثل‌: فِي‌ يَوم‌ٍ عاصِف‌ٍ ابراهيم‌ آيه 18 خاكستري‌ ‌که‌ بتوسط باد پراكنده‌ ‌در‌ هوا ميشود. و ‌در‌ اينجا شدت‌ شديدي‌ ‌است‌ ‌که‌ تمام‌ ‌را‌ ‌در‌ ‌هم‌ ميكوبد.

وَ النّاشِرات‌ِ نَشراً برانگيختن‌ ‌که‌ تمام‌ جن‌ و انس‌ ‌حتي‌ حيوانات‌ ‌در‌ قيامت‌ زنده‌ ميشوند و لذا يكي‌ ‌از‌ اسامي‌ قيامت‌ يوم النشور ‌است‌، و چند تفسير ‌شده‌ يكي‌:

بادهايي‌ ‌که‌ ابرها ‌را‌ پراكنده‌ ميكنند و مواد مائيه‌ ‌آنها‌ ريزش‌ ميكند باران‌ ميبارد، ديگر ملائكه‌ ‌که‌ نشر كتب‌ ميكنند مثل‌ صحف‌ انبياء و كتب‌ آسماني‌، ديگر باران‌ ‌که‌ نشر نباتات‌ و گياهان‌ ميكند و ‌از‌ زمين‌ ميروياند چنانچه‌ ميفرمايد: وَ اللّه‌ُ الَّذِي‌ أَرسَل‌َ الرِّياح‌َ فَتُثِيرُ سَحاباً فَسُقناه‌ُ إِلي‌ بَلَدٍ مَيِّت‌ٍ فَأَحيَينا بِه‌ِ الأَرض‌َ بَعدَ مَوتِها كَذلِك‌َ النُّشُورُ فاطر آيه 9.

فَالفارِقات‌ِ فَرقاً اموري‌ ‌که‌ فرق‌ ميگذارد ‌بين‌ حق‌ و باطل‌ هدايت‌ و ضلالت‌ واجب‌ و حرام‌ ايمان‌ و كفر علم‌ و جهل‌ سعادت‌ و شقاوت‌ حسن‌ و قبح‌ خير و شر و امثال‌ اينها مثل‌ آيات‌ شريفه‌ قرآن‌ و احكام‌ نازله‌ ‌بر‌ انبياء و ملائكه‌ نازله‌ ‌بر‌ رسل‌ و ‌بين‌ نجات‌ و هلاكت‌ و نعمت‌ و بلا بهشت‌ و جهنم‌ و نفع‌ و ضرر و امثال‌ اينها.

فَالمُلقِيات‌ِ ذِكراً القاء انداختن‌ شي‌ء ‌است‌ نزد ‌غير‌، و القاء ذكر ملائكه‌

جلد 17 - صفحه 337

‌بر‌ انبياء و انبياء ‌بر‌ امم‌ و علماء ‌بر‌ جهّال‌، و ذكر قرآن‌ مجيد ‌است‌ و بيان‌ احكام‌ و دستورات‌ الهي‌ ‌براي‌ ذكر بندگان‌ و اتمام‌ حجت‌ و تنبيه‌ غفله‌ و آگاهي‌ امت‌ و هدايت‌ و ارشاد و مواعظ و انذار ‌از‌ مخالفت‌ چه‌ امور اعتقاديه‌ ‌از‌ توحيد و نبوت‌ و معاد ‌که‌ اصول‌ دين‌ ‌است‌ و عدل‌ و امامت‌ ‌که‌ ‌از‌ اصول‌ مذهب‌ ‌است‌، و ‌از‌ اخلاق‌ و صفات‌ حميده‌ و ملكات‌ حسنه‌ و ازاله صفات‌ قبيحه‌ و ملكات‌ رذيله‌، و ‌از‌ اعمال‌ حسنه‌ و فرائض‌ الهيه‌ و اطاعت‌ اوامر الهيه‌ و ازاله‌ صفات‌ معاصي‌ و مخالفت‌ نواهي‌ الهيه‌ تمام‌ ملقيات‌ ذكر ‌است‌، و قسم‌ ياد كردن‌ الهي‌ ‌به‌ أيمان‌ مذكوره‌ ‌بر‌ ‌اينکه‌ ‌است‌ ‌که‌ تمام‌ دلالت‌ دارد ‌بر‌ قدرت‌ و عظمت‌ خداوند متعال‌.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 1)- در آغاز این سوره مقدمتا در پنج آیه، پنج سوگند آمده که در تفسیر معنی آنها سخن بسیار است:

می‌فرماید: «سوگند به فرشتگانی که پی در پی فرستاده می‌شوند» (و المرسلات عرفا).

سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

تفسیر های فارسی

ترجمه تفسیر المیزان

تفسیر خسروی

تفسیر عاملی

تفسیر جامع

تفسیر های عربی

تفسیر المیزان

تفسیر مجمع البیان

تفسیر نور الثقلین

تفسیر الصافی

تفسیر الکاشف

پانویس

منابع