آیه 12 سوره عنکبوت

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۱۲ ژوئن ۲۰۱۶، ساعت ۰۷:۴۹ توسط Quran (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای تازه حاوی «{{قرآن در قاب|وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِ...» ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
پرش به ناوبری پرش به جستجو
مشاهده آیه در سوره

وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُمْ بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُمْ مِنْ شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

مشاهده آیه در سوره


<<11 آیه 12 سوره عنکبوت 13>>
سوره : سوره عنکبوت (29)
جزء : 20
نزول : مکه

ترجمه های فارسی

و کافران به اهل ایمان گفتند: شما طریقه ما را پیروی کنید (اگر به خطا رفتید) بار خطاهای شما را ما به دوش می‌گیریم، در صورتی که هیچ از بار گناهشان را به دوش نگیرند، آنها دروغ می‌گویند.

و کافران به مؤمنان گفتند: از راه ما پیروی کنید تا ما [اگر آخرتی و عذابی در کار باشد] گناهان شما را به عهده گیریم. و آنان [به اختیار خود] بر عهده گیرنده چیزی از گناهان اینان نیستند، آنان یقیناً [در پیشنهادی که به مؤمنان می دهند] دروغگویند،

و كسانى كه كافر شده‌اند، به كسانى كه ايمان آورده‌اند مى‌گويند: «راه ما را پيروى كنيد و گناهانتان به گردن ما.» و[لى‌] چيزى از گناهانشان را به گردن نخواهند گرفت؛ قطعاً آنان دروغگويانند.

كافران به مؤمنان گفتند: به راه ما بياييد، بار گناهتان بر گردن ما. حال آنكه اينان بار گناه كسى را بر گردن نخواهند گرفت و دروغ مى‌گويند.

و کافران به مؤمنان گفتند: «شما از راه ما پیروی کنید، (و اگر گناهی دارد) ما گناهانتان را بر عهده خواهیم گرفت!» آنان هرگز چیزی از گناهان اینها را بر دوش نخواهند گرفت؛ آنان به یقین دروغگو هستند!

ترجمه های انگلیسی(English translations)

The faithless say to the faithful, ‘Follow our way and we will bear [responsibility for] your iniquities.’ They will not bear anything of their iniquities. They are indeed liars.

And those who disbelieve say to those who believe: Follow our path and we will bear your wrongs. And never shall they be the bearers of any of their wrongs; most surely they are liars.

Those who disbelieve say unto those who believe: Follow our way (of religion) and we verily will bear your sins (for you). They cannot bear aught of their sins. Lo! they verily are liars.

And the Unbelievers say to those who believe: "Follow our path, and we will bear (the consequences) of your faults." Never in the least will they bear their faults: in fact they are liars!

معانی کلمات آیه

«إِتَّبِعُوا سَبِیلَنَا»: از راه و روش ما پیروی کنید. از آئین و مکتب ما پیروی کنید. «وَ لْنَحْمِلْ»: باید که برداریم. به گردن می‌گیریم. «مِن شَیْءٍ»: اصلاً. به هیچ وجه.

تفسیر آیه

تفسیر نور (محسن قرائتی)


وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ «12»

و كسانى كه كافر شده‌اند، به كسانى كه ايمان آوردند گفتند: شما راه ما را پيروى كنيد، (اگر گناهى داشته باشد) ما گناهان شما را بر عهده مى‌گيريم. در حالى كه چيزى از گناهانشان را عهده‌دار نيستند؛ قطعاً آنان دروغگويانند.

نکته ها

منحرفان براى دعوت و تشويق ديگران به كار خلاف مى‌گويند: اگر اين كار گناهى دارد به گردن ما. در حالى‌كه هيچ‌كس نمى‌تواند گناه ديگرى را به عهده بگيرد. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ»

شايد بتوان گفت: كفّار كه علاقه دارند مردم از ايمانشان دست بردارند. «وَدَّ كَثِيرٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ لَوْ يَرُدُّونَكُمْ مِنْ بَعْدِ إِيمانِكُمْ كُفَّاراً» «1»، كار خود را در چند مرحله انجام مى‌دهند:

الف: با آزار مؤمنان، مانع ايمان آوردن آنان مى‌شوند. «يَصُدُّونَ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ» «2»*

ب: جنگ به راه مى‌اندازند. «لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا» «3»

ج: مى‌گويند: شما لااقل در عمل پيرو ما باشيد. «اتَّبِعُوا سَبِيلَنا» كه اگر چنين نموديد، ديگرآزار و اذيّتى نمى‌شويد و ما تمام مسئوليّت ارتداد شما را بر عهده مى‌گيريم. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ»

د: اگر به هيچ يك از كارهاى فوق موفّق نشدند، دوست دارند حداقل با آنان مداهنه و

«1». بقره، 109.

«2». حج، 25 و اعراف، 45.

«3». بقره، 217.

جلد 7 - صفحه 120

سازش كنيد. «وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ» «1»

پیام ها

1- دشمنان، از شما دست بر نمى‌دارند و اهداف خود را تبليغ مى‌كنند. (مسلمانان هم گرفتار شكنجه و آزار جسمى كفّار بودند، «فِتْنَةَ النَّاسِ» و هم مورد تهاجم فرهنگى، تبليغاتى و روانى آنان.) «وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا»

2- ارتداد و بازگشت به كفر، گناه بزرگى است كه كفّار ادّعا مى‌كنند جبران مى‌كنند.

«وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ»

3- در جهان‌بينى اسلام، هيچ‌كس بار كسى را به دوش نمى‌كشد. «وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرى‌» «2»* ولى در تفكّر ديگران چنين نيست. «وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ» (هنوز كليسا، گناهان ديگران را مى‌خرد!)

4- وعده‌هاى كفّار و شيطان، تو خالى و بى‌اساس است. «وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ» (شيطان نيز به انسان دستور مى‌دهد كفر ورزد، ولى بعد از كفر ورزيدن، او را رها مى‌كند. «إِذْ قالَ لِلْإِنْسانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قالَ إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِنْكَ» «3»)

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)



وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ «12»

شأن نزول: در لباب نقل نموده كه ابو سفيان و امية بن خلف اصحاب حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله را در مقام فريب و اضلال آنها برآمده گفتند از دين پيغمبر برگرديد و طريقه پدران خود را وامگذاريد، زيرا ما و شما هرگز مبعوث نشويم و قيامتى نخواهد بود، و بر تقدير فرض اگر در قيامت به سبب برگشتن بر دين پدران گناهى باشد، شما را در زير گناه نگذاريم‌ «1». حق تعالى در تكذيب قول آنها و هشيارى مؤمنان از فريب دادن منافقان، آيه شريفه را نازل فرمود:

وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا: و گفتند آنانكه كافر بودند، لِلَّذِينَ آمَنُوا: مر آنان را كه تصديق نمودند و ايمان آوردند به خدا و رسول و قيامت، اتَّبِعُوا سَبِيلَنا: پيروى كنيد راه ما را در دين، يعنى متابع كيش پدران باشيد، وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ‌:

و بايد برداريم و تحمل كنيم گناهان شما را. امر كردن ايشان نفسهاى خود را به حمل نمودن خطاياى اهل ايمان در حين ارتداد و عطف اين امر بر امر به اتباع پدران، جهت مبالغه است در تعليق حمل به اتباع و وعده به تخفيف اوزار ايشان و اجتماع اين هر دو امر در حصول، يعنى بايد كه اتباع شما طريقه ما را و حمل ما خطاياى شما را مجتمع و منوط به يكديگر باشد.

حاصل آنكه منافقين بدين كلام خواستند فريب دهند مؤمنين را و از طريقه حق برگردانند به اينكه ما گناه خطاهاى شما را متحمل مى‌شويم، و شما به كيش بت پرستى پدران خود برگرديد و بازگشت كنيد؛ حق تعالى به جهت‌

«1» منهج الصادقين، ج 7، ص 144 به نقل از لباب.

جلد 10 - صفحه 210

آگاهى مؤمنان از ادعاى منافقان، تكذيب قول منافقان را در حمل خطاهاى مؤمنان فرموده: وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ: و نيستند آن كافران بردارندگان از گناهان مؤمنان هيچ چيز را، و قادر نباشند بر حمل اندك و بسيار آن به جهت سنگينى گناهان خود و گناه آنانكه به سبب ايشان گمراه شده‌اند از دين حق. إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ‌: بدرستى كه ايشان دروغگويانند در سخن خود كه مى‌گويند كه ما خطاياى شما را برداريم و عقوبت شما را بكشيم، زيرا آنچه از آن خبر مى‌دهند مطابق واقع نيست و به جهت عدم قدرت آن را به فعل نيارند، يا قلوب ايشان مخالف قول ايشان است در آنچه مى‌گويند.


تفسیر روان جاوید (ثقفى تهرانى)


وَ لَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَيَعْلَمَنَّ الْمُنافِقِينَ «11» وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطاياكُمْ وَ ما هُمْ بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَكاذِبُونَ «12» وَ لَيَحْمِلُنَّ أَثْقالَهُمْ وَ أَثْقالاً مَعَ أَثْقالِهِمْ وَ لَيُسْئَلُنَّ يَوْمَ الْقِيامَةِ عَمَّا كانُوا يَفْتَرُونَ «13» وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى‌ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِينَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ «14» فَأَنْجَيْناهُ وَ أَصْحابَ السَّفِينَةِ وَ جَعَلْناها آيَةً لِلْعالَمِينَ «15»

ترجمه‌

و هر آينه ميداند البته خدا آنانرا كه ايمان آوردند و هر آينه ميداند البته منافقانرا

و گفتند آنها كه كافر شدند بآنانكه ايمان آوردند پيروى كنيد راه ما را و بايد بر داريم گناهان شما را و نباشند آنها بر دارندگان از گناهان ايشان چيزيرا همانا آنها هر آينه دروغگويانند

و هر آينه بر ميدارند البته بارهاى گران خود را و بارهاى گرانى با بارهاى گران خود و هر آينه پرسيده ميشوند روز قيامت از آنچه كه بدروغ نسبت ميدادند

و بتحقيق فرستاديم نوح را بسوى قومش پس درنگ كرد در ميان آنها هزار سال مگر پنجاه سال پس گرفت آنها را طوفان و آنها بودند ستمكاران‌

پس نجات داديم او و اهل كشتى را و قرار داديم آنرا عبرتى براى جهانيان.

تفسير

خداوند متعال براى تأكيد ابطال تصوّر منافقان سابق الذّكر قسم ياد فرموده كه از ضمير اهل ايمان و آنها آگاه است چون لام مشعر بقسم ميباشد و ميداند و ميشناسد بخوبى يكايكشان را و بجزاى كامل خواهد رسانيد و بعضى گفته‌اند مراد

جلد 4 صفحه 219

از علم تميز است چنانچه در اوائل سوره گذشت يعنى خداوند ممتاز ميفرمايد در خارج آن دو فرقه را از يكديگر بامتحان براى رسوائى منافقان و سر بلندى اهل ايمان و نيز نقل فرموده كلام كفّار را كه در صدر اسلام باهل ايمان ميگفتند شما تابع مسلك ما باشيد و اگر از عذاب الهى ميترسيد كه آن حق باشد ما گناهان شما را بگردن ميگيريم تا از اين جهت خاطر شما مشوّش نباشد ولى واقعا معتقد بمعاد نبودند و اين سخن را براى گمراه نمودن اهل ايمان ميگفتند كه آنها را فريب دهند و از راه حق باز دارند و خداوند در ردّ قول آنها فرموده كه بهيچ اندازه اينجماعت نميتوانند گناهان غير خودشان را بگردن بگيرند بطوريكه خداوند بجاى غير آنها آنها را عذاب نمايد و از عذاب غير صرف نظر فرمايد اينها دروغ ميگويند و مقصودشان اضلال اهل ايمان است بلى گناه اشخاصيكه بفريب آنها مرتكب معصيت شدند بر گناهان فريب دهندگان افزوده و روى بار گناه آنها خواهد آمد ولى چنين نيست كه مرتكب معصيت از عذاب آن ايمن گردد بلكه او معذّب بيك عذاب و گمراه كننده معذّب بدو عذاب خواهد بود عذاب گناه خود و عذاب گناه غير كه باضلال او مرتكب شده است و روز قيامت بازخواست خواهد شد كه چرا چنين دروغى گفته‌اند و چنين افترائى بسته‌اند كه اين قبيل ضمانت از گناه در پيشگاه الهى مقبول است چون مستفاد از كلام آنها با اهل ايمان كه تعهّدى بصورت امر بخودشان است اين بوده. از پيغمبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم روايت شده كه هر كس ديگرى را دعوت بضلالت نمايد و او دعوتش را اجابت نمايد و پيروى از آن كند پس بر دوش آن گمراه كننده مانند گناهان پيروى كننده است بدون اينكه از گناه پيروان چيزى كم گردد و خداوند حضرت نوح پيغمبر را مبعوث فرمود بر قومش و او در ميان آنها نهصد و پنجاه سال بدون شريك سرّا و علنا مشغول بدعوت بود و چون سركشى و طغيان آنها از حدّ گذشت عرضه داشت ربّ انّى مغلوب فانتصر پس طوفان بر آنها احاطه نمود و غرق شدند چون ستمكار بودند و در سور سابقه شرح اين واقعه بتفصيل گذشت و خداوند آنحضرت و كسانيرا كه با او در كشتى بودند نجات داد و قرار داد آن كشتى را موجب عبرت براى جهانيان كه معلوم شد موحّدين و اهل ايمان بأمان و اصل شدند و براى‌

جلد 4 صفحه 220

مشركين و مخالفين جز خسران دنيا و آخرت چيزى حاصل نشد پس نبايد خاطر مبارك پيغمبر خاتم آزرده و ملول از مكر و حيله كفّار براى اضلال و گمراه نمودن مسلمانان باشد چون خداوند هميشه دوستان خود را بر دشمنان ظفر داده و خواهد داد.

اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)


وَ قال‌َ الَّذِين‌َ كَفَرُوا لِلَّذِين‌َ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنا وَ لنَحمِل‌ خَطاياكُم‌ وَ ما هُم‌ بِحامِلِين‌َ مِن‌ خَطاياهُم‌ مِن‌ شَي‌ءٍ إِنَّهُم‌ لَكاذِبُون‌َ «12»

و گفتند كساني‌ ‌که‌ كافر بودند ‌براي‌ كساني‌ ‌که‌ ايمان‌ آورده‌ بودند ‌که‌ بيائيد متابعت‌ كنيد طريقه‌ ‌ما ‌را‌ ‌ما متحمل‌، ميشويم‌ خطايا و پيشامد شده‌هاي‌ ‌شما‌ ‌را‌ و حال‌ اينكه‌ نيستند ‌آنها‌ ‌که‌ كوچكترين‌

جلد 14 - صفحه 298

پيشامدهاي‌ ‌آنها‌ ‌را‌ و خطاياي‌ ‌آنها‌ ‌را‌ تحمل‌ كنند هستند ‌اينکه‌ كفار بتحقيق‌ ‌هر‌ آينه‌ دروغگويان‌.

مثل‌ ‌اينکه‌ كفار مثل‌ شيطان‌ و شيطان‌ صفتان‌ ‌است‌ ‌که‌ يك‌ وعده‌هاي‌ دروغي‌ ميدهند و جهال‌ ‌را‌ فريب‌ ميدهند و خردلي‌ بوعده‌ ‌خود‌ عمل‌ نميكنند ‌که‌ ميفرمايد كَمَثَل‌ِ الشَّيطان‌ِ إِذ قال‌َ لِلإِنسان‌ِ اكفُر فَلَمّا كَفَرَ قال‌َ إِنِّي‌ بَرِي‌ءٌ مِنك‌َ (حشر ‌آيه‌ 16) ‌از‌ ‌اينکه‌ نمره‌ امروز ‌از‌ ‌اينکه‌ وعده‌ها بسيار ‌است‌ و موارد تخلفش‌ ‌هم‌ بسيار ديده‌ ‌شده‌ و تعجب‌ ‌است‌ ‌از‌ اينكه‌ باز جهال‌ فريب‌ ميخورند و رو ‌به‌ باطل‌ ميروند و دست‌ ‌از‌ حق‌ ‌بر‌ ميدارند و اعجب‌ ‌از‌ اينكه‌ بوعده‌هاي‌ ‌خدا‌ و ‌رسول‌ و ائمه‌ و علماء اطمينان‌ ندارند و بوعده‌هاي‌ دروغي‌ اينها كمال‌ اعتماد و اطمينان‌ دارند.

وَ قال‌َ الَّذِين‌َ كَفَرُوا و مثل‌ ‌آنها‌ ‌الّذين‌ ظلموا و ‌الّذين‌ فسقوا و ‌الّذين‌ ضلوا و امثالهم‌ لِلَّذِين‌َ آمَنُوا بهزار حيله‌ و تزوير و تقلب‌ و مكر.

اتَّبِعُوا سَبِيلَنا بيائيد ‌با‌ ‌ما ‌هم‌ مسلك‌ و همراه‌ شويد و ‌از‌ اسلام‌ بيرون‌ رويد.

وَ لنَحمِل‌ خَطاياكُم‌ تمام‌ گرفتاريهاي‌ ‌شما‌ ‌را‌ رفع‌ ميكنيم‌ بلكه‌ تهديد ميكنند ‌که‌ ‌اگر‌ نيامديد چنين‌ و چنان‌ ميكنيم‌.

وَ ما هُم‌ بِحامِلِين‌َ مِن‌ خَطاياهُم‌ بلكه‌ قدرت‌ ندارند ‌در‌ مقابل‌ قدرت‌ الهي‌.

‌من‌ شي‌ء بقدر خردلي‌ ‌از‌ عهده‌ ‌آنها‌ خارج‌ ‌است‌ نميتوانند و ‌اگر‌ بتوانند ‌هم‌ نمي‌كنند بالاخص‌ فرداي‌ قيامت‌ يَوم‌َ يَفِرُّ المَرءُ مِن‌ أَخِيه‌ِ وَ أُمِّه‌ِ وَ أَبِيه‌ِ وَ صاحِبَتِه‌ِ وَ بَنِيه‌ِ لِكُل‌ِّ امرِئ‌ٍ مِنهُم‌ يَومَئِذٍ شَأن‌ٌ يُغنِيه‌ِ (عبس‌ ‌آيه‌ 34 ‌الي‌ 37).

إِنَّهُم‌ لَكاذِبُون‌َ ‌هم‌ كذب‌ ‌در‌ قول‌ ‌که‌ ‌از‌ اول‌ قصد عمل‌ ندارند و ‌هم‌ كذب‌ ‌در‌ وعده‌ ‌که‌ عمل‌ نميكنند.

برگزیده تفسیر نمونه


]

(آیه 12)- این آیه به یک نمونه از منطقهای سست و پوچ مشرکان اشاره کرده، می‌گوید: «کافران به مؤمنان گفتند: شما بیایید از راه و آیین ما پیروی کنید و (اگر گناهی داشته باشید) ما گناه شما را به دوش می‌گیریم» (وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِیلَنا وَ لْنَحْمِلْ خَطایاکُمْ).

ج3، ص493

امروز نیز بسیاری از وسوسه‌گران را می‌بینیم که هنگام دعوت به یک عمل خلاف می‌گویند اگر گناهی دارد به گردن ما! در حالی که می‌دانیم هیچ کس نمی‌تواند گناه دیگری را به گردن بگیرد، چرا که خداوند عادل است و کسی را به جرم دیگری مجازات نمی‌کند.

لذا در جمله بعد با صراحت می‌گوید: «آنها هرگز چیزی از خطاها و گناهان اینها را بر دوش نخواهند گرفت، آنها دروغ می‌گویند» (وَ ما هُمْ بِحامِلِینَ مِنْ خَطایاهُمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ إِنَّهُمْ لَکاذِبُونَ).

سایرتفاسیر این آیه را می توانید در سایت قرآن مشاهده کنید:

تفسیر های فارسی

ترجمه تفسیر المیزان

تفسیر خسروی

تفسیر عاملی

تفسیر جامع

تفسیر های عربی

تفسیر المیزان

تفسیر مجمع البیان

تفسیر نور الثقلین

تفسیر الصافی

تفسیر الکاشف

پانویس

منابع