شطیطه نیشابوری

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

شطیطه نیشابوری (متوفی قرن ۲ هـ.ق)، از زنان فاضل، مؤمن و پرهیزگار شیعه است. علامه مجلسی در «بحارالانوار»، درباره معجزات و کرامات امام کاظم علیه‌السلام می‌نویسد:

شیعیان نیشابور به عادت هر ساله، یکی از شیعیان امین را به نزد امام کاظم می‌فرستادند تا مسائل شرعی خود را بپرسند و نیز سهم امام خویش را تقدیم کنند. در یک سال ابوجعفر محمد بن ابراهیم (یا محمد بن علی نیشابوری) را به خدمت امام فرستادند. شطیطه نیز یک درهم و یک پارچه خام که به دست خود رشته و بافته بود و چهار درهم بیشتر ارزش نداشت آورد. ابو جعفر گفت: من خجالت می‌کشم که این ناقابل را خدمت امام برم. شطیطه گفت: «وَ اللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ»(سوره احزاب، ۵۳)؛ آن چه بر ذمّه من هست همین مقدار است.

ابوجعفر در مدینه به خدمت امام کاظم علیه‌السلام رسید و امام ضمن پاسخگویی به سؤالات فرمود: درهم شطیطه را بیاور؛ پس دست در کیسه کردند و درهم و پارچه شطیطه را برداشتند و رد کردند و همان سخن شطیطه را فرمود: «وَ اللَّهُ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ الْحَقِّ» و افزودند: به شطیطه سلام مرا برسان و این چهل درهم را نیز به او بده و پارچه‌ای نیز به او دادند و فرمودند: این هدیه من به شطیطه است، به او بگو که آن را کفن خود قرار بده که پنبه این پارچه از مزرعه خود ماست و خواهرم آن را رشته و بافته است. و نیز از روز رسیدن ابوجعفر تا روز نوزدهم زنده خواهی بود. از این چهل درهم شانزده درهم خرج کن و بیست و چهار درهم برای کفن و دفن خود نگاه‌دار و به جنازه او خود نماز خواهم خواند.

منابع

مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه