شهید علی شادمانی

سردار سپهبد شهید علی شادمانی (۱۳۳۵ - ۱۴۰۴ ش) فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله بود. وی در دوران دفاع مقدس فرماندهی لشکر ۳۲ انصار الحسین را بر عهده داشت. پس از جنگ ایران و عراق، فرماندهی لشکر بعثت ، معاونی عملیات نیروی زمینی سپاه، فرماندهی لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه سید الشهداء، فرماندهی قرارگاه نجف اشرف، ریاست اداره عملیات ستاد کل نیرو‌های مسلح و معاونی عملیات ستاد کل نیرو‌های مسلح، از سمت های شاخص ایشان است. در ۲۳ خرداد سال ۱۴۰۴، پس از ترور «شهید غلامعلی رشید» توسط رژیم صهیونیستی با حکم فرمانده معظم کل قوا، به فرماندهی قرارگاه مرکزی خاتم الانبیاء منصوب و در ۴ تیر سال ۱۴۰۴شمسی به شهادت رسید.

سپهبد شهید علی شادمانی

زندگی‌نامه

علی شادمانی در ۱۳۳۵ در روستای حیران همدان و در خانواده ای مذهبی متولد شد. وی پس از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در لشکر 64 مشغول به خدمت زیر پرچم شد. وی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران پیوست و تا سال ۱۳۸۴ در رده‌های مختلف سپاه پاسداران مشغول به خدمت بود. از این تاریخ تا پایان عمر، در ستاد کل نیروهای مسلح سمت های مختلفی داشت و در نهایت در حالی که فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء بود توسط رژیم صهیونیستی به شهادت رسید.

شهید شادمانی در دفاع مقدس

شادمانی در سال ۱۳۵۸ به سپاه پاسداران پیوست. او با فرمان امام خمینی مبنی بر آزادسازی شهر پاوه از دست عناصر ضدانقلاب، به این منطقه رفت و پس از آن در سنندج، سقز و مهاباد به مدت تقریبا 6 ماه مشغول خدمت شد. سپس به همدان برگشت و به مدت 6 ماه مسئولیت آموزش سپاه این استان را برعهده گرفت و2 ماه قبل از آغاز جنگ، وقتی مرزهای غربی کشور با تهدید روبرو شد، به قصر شیرین رفت.

مطابق با اظهار محمدعلی نوری‌نژاد، همرزم شهید علی شادمانی ایشان نقش کلیدی در خنثی‌سازی کودتای نوژه در سال ۵۹ داشتند.

از نخستین کارهای میدانی ایشان، یکی از عملیات‌های ایذایی بود که در شهریور ۵۹ در منطقه مهران صورت گرفت. در آن زمان قصر شیرین سقوط کرده بود و دشمن تا نزدیکی سرپل‌ذهاب آمده و مهران تحت اشغال نیروهای بعثی بود. هدف از عملیات، فریب دشمن و فراهم‌سازی مقدمات عملیات بزرگ بیت‌المقدس در خوزستان بود. در آن عملیات، شهید شادمانی به عنوان فرمانده عملیات در آن منطقه حضور داشت. در عملیات والفجر دو، در منطقه حاج عمران عراق ایشان در قرارگاه تاکتیکی زیر ارتفاعات «کدو» که در مسیر کله‌اسبی قرار داشت، مستقر شده بودند و مدیریت عملیات آن منطقه را برعهده داشتند. در آن مقطع، به‌دلیل مجروحیت برخی فرماندهان از جمله حاج آقا همدانی بار مسئولیت‌ها بر دوش سردار شادمانی افتاد.

فرماندهی لشکر انصارالحسین (علیه السلام)

در سال 60، شهید در منطقه یک یگان رزمی تشکیل داده بود . بمرور با همت فرماندهان این عرصه، تیپ رزمی و سپس لشکر انصارالحسین (علیه السلام) شکل گرفت. شهید بعد از فرماندهی سپاه پاوه، در میانه عملیات کربلای ۵، فرمانده لشکر ۳۲ انصارالحسین (۱۳۶۵ تا ۱۳۶۷) شدند و ایشان بلافاصله توانست تحرک چشمگیری ایجاد کند به طوری که لشکر انصارالحسین (علیه السلام) همزمان در جنوب در منطقه شلمچه خط عملیاتی داشت و هم در شمال غرب کشور در عملیات نصر ۴ و ماووت عراق شرکت کرد. این عملیات که در تاریخ ۳۱ خرداد ماه ۱۳۶۶ در منطقه ماووت عراق صورت گرفت در واقع ادامه عملیات کربلای ۱۰ بود که با طراحی و فرماندهی سپاه در ۴ محور به اجرا گذاشته شد.

شهید شادمانی پس از دفاع مقدس

در سال ۱۳۶۸ شمسی، وی در دوره دافوس ارتش شرکت کرد و در میان ۷۰ نفر از ارتش و ۶ نفر از سپاه، به عنوان نابغه معرفی شد.

پس از جنگ ایران و عراق، علی شادمانی در مسئولیت‌های کلان نظامی فعالیت کرد؛ از جمله معاون عملیات نیروی زمینی سپاه، فرمانده لشکر ۳ نیروی مخصوص حمزه سیدالشهدا، فرمانده قرارگاه نجف اشرف، رئیس اداره عملیات ستاد کل نیرو‌های مسلح و معاون عملیات ستاد کل نیرو‌های مسلح بود. او پیش از شهادت، معاون هماهنگ‌کننده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء بود و پس از شهادت سپهبد غلامعلی رشید در ۲۳ خرداد ۱۴۰۴، با حکم مقام معظم رهبری، فرماندهی این قرارگاه را بر عهده گرفت. در بخشی از این حکم آمده بود: «امید است با اتکال به خداوند متعال، همت بلند و انگیزه انقلابی، در انجام مأموریت‌های خطیر قرارگاه در هماهنگی نیروهای مسلح و تحقق راهبردهای کلان کشور موفق باشید.».

سمت ها

• معاون عملیات نیروی زمینی سپاه از سال 1367 تا 1375
• فرمانده لشکر 3 نیروی مخصوص حمزه سیدالشهدا از سال 1375 تا 1380
• فرماندهی قرارگاه نجف اشرف و لشکر ۴ بعثت از سال 1380 تا 1382
• فرمانده دانشکده علوم و فنون پیاده از سال ۱۳۸۴–۱۳۸۲
• ریاست اداره عملیات ستاد کل نیروهای مسلح از سال 1384 تا 1391
• معاونت عملیات ستاد کل نیروهای مسلح از سال 1391 تا 1395
• معاون هماهنگ‌کننده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء از سال ۱۴۰۴–۱۳۹۵
• فرمانده قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء سال ۱۴۰۴

نظرات سیاسی، دفاعی

• انقلاب اسلامی با استکبار سر سازش ندارد و برای تحقق اهدافش بسیار قاطع است. «تهدید در برابر تهدید» یعنی نه گفتن به تسلیم شدن. قرار نیست ما در برابر دشمن تسلیم شویم.
• تمایل اصلی ما، «بومی سازی محصولات دفاعی» است.
• حتی از شنیدن و مطرح شدن بازدید از مراکز نظامی متنفریم، قدرت غربی‌ها اصلا نزد ما پشیزی نیست که بخواهند مجموعه پادگان‌های نظامی ما را ببینند. چون در سینه ما یک غضب مقدس به جهت ماهیتی که از آنها سراغ داریم، است.
• آشکارا اعلام می‌کنیم که از مقاومت یمن مثل فلسطین، لبنان، عراق و افغانستان حمایت کرده و به آنها کمک خواهیم کرد.
• گاهی اغماض، سهل‌انگاری و کم توجهی شده و نوع نگاه‌ها با هم متفاوت است اما باید به دشمن یک نگاه همگانی داشته باشیم. با او دست ندهیم، نخندیم، باج ندهیم. در این صورت این اتفاق‌ها نمی‌افتد ولی اگر به دنبال دوست شدن با دشمن باشیم تا دنیا به این واسطه ما را قبول کند، اینها قابل قبول نیست.

شهادت

سردار سرلشکر شهید شادمانی تنها چهار روز پس از انتصاب به عنوان فرماندهی قرارگاه مرکزی خاتم‌الانبیاء صلی الله علیه و آله، در ۲۷ خرداد ۱۴۰۴ بر اثر اصابت موشک رزیم صهیونیستی زخمی شده و در تاریخ ۴ تير ۱۴۰۴ به شهادت رسید. سردار نجات، جانشین قرارگاه امنیتی ثارالله در جواب خبرنگاری پیرامون نحوه شهادت ایشان، گفت: شهید شادمانی اصلاً در تهران تعقیب و گریز نشد. ایشان از یک مقر به مقر دیگر منتقل شده بودند و از طریق همین جمع‌آوری‌های فنی شناسایی و ترور شدند. مقر ایشان با موشک هدف قرار گرفت؛ موشک هواپایه، که یا از هواپیما یا از پهپاد شلیک شده بود.

پیکر شهید شادمانی پس از تشییع در تهران، از میدان شهدای همدان به‌سمت گلزار شهدای آن شهر، منتقل شده و در جوار سرلشگر شهید حاج حسین همدانی و هم رزمان شهید خود آرام گرفت. پس از شهادت او در تاریخ ۶ آبان ۱۴۰۴ش، علی عبداللهی، با حضور در منزل علی شادمانی، درجه سِپَهبُدی او را به خانواده‌اش تقدیم کرد.