رهائی حضرت یونس علیه السلام از شکم ماهی

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تقویم هجری قمری

روز واقعه:9 محرم

حضرت یونس علیه‌السلام سال‌ها در میان قومش (در سرزمین نینوا در عراق) به دعوت و تبلیغ مشغول بود ولى هر چه کوشش کرد، ارشادهایش در دل آن‌ها مؤثر نیفتاد. او سرانجام خشمگین شد و آن محل را ترک کرد و به سوى دریا رفت. در آنجا بر کشتى سوار شد. در میان راه، دریا متلاطم گشت، چیزى نمانده بود که همه اهل کشتى غرق شوند.

ناخداى کشتى گفت: من فکر مى‌کنم در میان شما بنده فرارى وجود دارد که باید به دریا افکنده شود (و یا گفت: کشتى زیاد سنگین است و باید یک نفر را به قید قرعه به دریا بیفکنیم) چند بار قرعه کشیدند و در هر بار به نام حضرت یونس درآمد! او فهمید در این کار سرّى نهفته است و تسلیم حوادث شد.

هنگامى که حضرت یونس را به دریا افکندند، نهنگ عظیمى او را در کام خود فرو برد و خدا او را به صورت اعجازآمیزی زنده نگه داشت. سرانجام او متوجه شد، ترک اولائى انجام داده، پس به درگاه خدا روى آورد و به تقصیر خود اعتراف نمود. خدا نیز دعاى او را استجابت فرمود و از آن تنگنا نجاتش داد.

این ماجرا در قرآن کریم به اجمال مطرح شده، از جمله: «وَذَا النُّونِ إِذْ ذَهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ أَنْ لَنْ نَقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادَىٰ فِي الظُّلُمَاتِ أَنْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحَانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ * فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ». (سوره انبیاء، ۸۸-۸۷)

منابع

  • تفسیر نمونه، آیت‌الله مکارم شیرازی، ذیل آیه ۸۷ سوره انبياء.
مسابقه از خطبه ۱۹۰ نهج البلاغه