حلال

از دانشنامه‌ی اسلامی
نسخهٔ تاریخ ‏۲۶ ژانویهٔ ۲۰۱۳، ساعت ۱۰:۳۹ توسط Saeed zamani (بحث | مشارکت‌ها)
پرش به ناوبری پرش به جستجو


حلال،این عنوان در مقابل حرام وبه معنای انچه که از لحاظ شرعی جایز است.

تعریف حلال

حلال عبارت است از آنچه که از نظر شرع وعقل روا و جایز است؛ خواه عملی قلبی باشد، همچون اعتقادات، یا بدنی و زبانی.

اقسام حلال

فقها حلال را به دو قسم تقسیم کرده‌اند: ۱. فعلی که عاری از هر مصلحت و مفسده‌ای باشد، مانند برخی حرکات بدنی و یا برخی گفتارها. ۲. فعلی کهمصلحت ملزمه با مفسده ملزمه، یا مصلحت غیر ملزمه با مفسده غیر ملزمه در آن جمع باشد؛ به گونه‌ای که هیچ کدام بر دیگری ترجیح نداشته باشد. قسم اوّل را حلال لااقتضایی (حلال بدون اقتضا) و قسم دوم را حلال اقتضایی گویند.

اصل شرعی در حلیت یا حرمت

هر فعل یا قولی که از جانب شارع، دلیلی بر حرمت یا وجوب آن وارد نشده باشد، حلال واقعی است. چنان که در موارد شک در حلیت فعل یا قولی- به جهت عدم وصول دلیل بر حرمت یا حلیت آن یا اجمال دلیل و یا تعارض دو دلیل- اصل در آن، حلیتظاهری است. [۱]

پانویس

  1. مصطلحات الفقه، ص۲۱۶


منابع