ولادت حضرت موسى علیه السلام

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تاریخ دقیق ولادت حضرت موسی (علیه‌السّلام) گزارشی در منابع معتبر بیان نشده، اما برخی سن ایشان را هنگام خروج از مصر هشتاد سال دانسته و ۳۸۴۰ سال بعد از هبوط حضرت آدم (علیه‌السّلام) ذکر کرده‌اند.[۱] در نتیجه می‌توان گفت که ایشان ۳۷۶۰ سال بعد از هبوط آدم (علیه‌السّلام) به دنیا آمد.

برخی دیگر از منابع می‌گویند حضرت موسی ۵۰۰ سال[۲] و یا ۵۰۵ سال[۳] بعد از حضرت ابراهیم (علیه‌السّلام) به دنیا آمده است. مسعودی در «اثبات الوصیة»، فاصله میان موسی و ابراهیم(ع) را ۴۶۸ سال گفته است.[۴]

قابوس یا ولید بن مصعب -معروف به فرعون-، از انعقاد نطفه در میان بنى‌اسرائیل جلوگیرى مى‌کرد، تا آنجا که حتى مردان را از زنان جدا و از شهر خارج نمود و هر بچه‌اى از زنان بنى‌اسرائیل به دنیا مى‌آمد به وسیله مأمورانش اطلاع یافته با دست نظامیان کشته مى‌شد. ولى چون خواست خدا این بود که موسى بن عمران علیه‌السلام به دنیا بیاید، در شبى که منجمان پیش‌بینى کرده بودند، خداى متعال یوخابه همسر عمران را به کاخ فرعون به سوى شوهر خویش رهسپار کرد، چرا که عمران نگهبان قصر فرعون بود؛ در همان شب نطفه موسی منعقد شد، ولى کسى باخبر نشد.

منجمین با استفاده از علم نجوم به فرعون خبر دادند که نطفۀ همان بچه منعقد شده، فرعون خشمگین شد و دستور داد هر جا زن حامله‌اى دیدند، شکمش را بدرند. اما قدرت خدا بود که بعد از شش ماه و دو روز، موسى علیه‌السلام -در روز نهم ماه محرم- به دنیا آمد و خداوند در میان آن محیط وحشتناک او را نگه داشت.

مادر موسى علیه‌السلام به الهام پروردگار او را در صندوق نهاده و به رود نیل انداخت، دخترى او را دید و کودک را پیش فرعون و آسیه برد، آسیه بچه را گرفت و بعد از گفتگوى زیاد قرار شد او را به فرزندى انتخاب کنند.

از طرف آسیه اعلام شد، زنان شیرده به دربار بیایند. موسى علیه‌السلام شیر هیچکدام را نخورد، در نهایت مادر موسى علیه‌السلام را آوردند و موسى شیر او را خورد، آسیه با حقوق کافى او را براى شیر دادن نزد خود برد و بدین طریق موسى در دامان مادر خویش بزرگ شد.

منابع

  • حوادث الایام، سيد مهدى مرعشى نجفى، صفحه ۲۵.
  • "زندگی‌نامه حضرت موسی"، ویکی پرسش.
  • ↑ عبد‌الرحمن ابن جوزی، المنتظم، ج۱، ص۳۴۸.
  • ↑ علی بن ابراهیم قمی، تفسیر القمی، ج۲، ص۲۷۰.
  • ↑ عبد‌الرحمن ابن جوزی، المنتظم، ج‌۱، ص۳۴۸.
  • ↑ مسعودی، اثبات الوصیة، نشر انصاریان، ج۱ ص۶۴.
  • مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه