ابوغالب زراری
«احمد بن محمد ابوغالب زرارى» (۲۸۵-۳۶۸ ق)، محدث و فقیه امامی در قرن سوم و چهارم
ولادت
در ۲۷ ربیع الثانى سال ۲۸۵ هجرى در کوفه به دنیا آمد.
نام وى «احمد بن محمد بن محمد بن سلیمان بن حسن بن جهم بن بُکیر بن أعین شیبانى کوفى بغدادى» است.
او از شخصیت‌هاى بزرگ شیعه در قرن چهارم هجرى و از روات حدیث و استاد برخى فقهاى بزرگ شیعه مانند شیخ مفید و از اصحاب ائمه(ع) در دوران غیبت صغرى مى‌باشد.
ابوغالب در پنج سالگى پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستى پدربزرگ دانشمند خود محمد بن سلیمان قرار گرفت. در دوازده سالگى از دانشمند و راوى بزرگ شیعه «حِمیرى» روایت شنید. در پانزده سالگى پدر بزرگ و سرپرست خود را از دست داد. بیست‌وهشت ساله بود که در حادثه‌اى ناگوار تمام اموال خود را از دست داد. در شصت‌وپنج سالگى به حج خانه خدا مشرف شد و یک سال در جوار بیت‌الله الحرام ماند.
سید بحر العلوم در مورد خاندان او چنین مى‌گوید: «آل أعین از بزرگ‌ترین خاندان‌هاى کوفه و از شیعیان اهل‌بیت(ع) مى‌باشند. آنان از مقام و منزلتى بس والا برخوردارند و شخصیت‌هایى برجسته در میان خود داشته‌اند و در دوران‌هاى طولانى از دوران امام سجاد(ع) و امام باقر(ع) و امام صادق(ع) تا دوران غیبت صغرى از اصحاب نزدیک ائمه(ع) به شمار مى‌آمده‌اند. در میان این خاندان چهره‌هاى دانشمند و فقیه و قارى قرآن و ادیب و راوى حدیث بس فراوان دیده مى‌شود.
ابوغالب داراى فرزندى بود به نام عبیدالله که در سال ۳۱۳ق به دنیا آمد ولى بر خلاف میل پدر علاقه به علم و دانش از خود نشان نداد، اما او داراى فرزندى شد به نام محمد که علاقه‌مند به راه پدر بزرگ خود شد و ابوغالب رساله خود درباره خاندان آل اعین را براى او نگاشته است.
از دیگر فضایل ابوغالب زرارى مکاتبه با امام زمان(عج) از طریق نواب خاص آن حضرت مى‌باشد که او به این افتخار بزرگ نایل آمده است.
شیخ طوسى درباره او مى‌گوید: «او شخصیتى جلیل القدر و داراى روایات فراوان و شیخ شیعه در زمان خود بوده و شخصیت مورد اطمینان فقهاى شیعه مى‌باشد.»
علامه مجلسى و سید بحر العلوم نیز کلامى مشابه کلام شیخ طوسى گفته‌اند.
اساتید او از شخصیت‌هاى بزرگ شیعه در دوران خود بهره برده است. شخصیت‌هایى مانند:
پدر بزرگ خود محمد بن سلیمان، على بن حسین سعد آبادى، عبدالله بن جعفر حمیرى، محمد بن حسن بن على بن مهزیار اهوازى، محمد بن همام اسکافى و محمد بن یعقوب کلینى.
شاگردان چهره‌هاى فراوانى نیز از محضر درس او بهره‌مند گشته‌اند از جمله: شیخ مفید، هارون بن موسى تلعکبرى، حسین بن عبیدالله غضائرى، احمد بن عبدالواحد مشهور به ابن عبدون و ابوالعباس احمد بن على بن عباس سیرافى.
وفات عالم بزرگوار، ابوغالب زرارى در سال ۳۶۸ هجرى در حالى که به سن هشتادوسه سالگى رسیده بود در شهر بغداد چشم از این دنیا فرو بست و در کاظمین به خاک سپرده شد.
آثار او داراى تألیفات ارزشمندى در موضوعات مختلف است مانند:
رسالة أبى غالب الزرارى کتاب الادعیة الافضال التاریخ دعاء السفر دعاء السر مناسک الحج جزء فى خطبة الغدیر اخبار تهامة اخبار مجموعه
