سریه قرطاء: تفاوت بین نسخهها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
{{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال ۶ هجری قمری}} | {{تقویم|روز= 10 محرم|سال= سال ۶ هجری قمری}} | ||
| − | «قرطاء»، نام تیرهای از قبیله "بنیبکر بن کلاب" بود که نسبت به مسلمانان [[مدینه]] و شخص [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه | + | «قرطاء»، نام تیرهای از قبیله "بنیبکر بن کلاب" بود که نسبت به مسلمانان [[مدینه]] و شخص [[پیامبر اسلام|پیامبر اکرم]] صلی الله علیه وآله سر ستیز داشته و همیشه با آنان دشمنی میکردند و مخالفان و دشمنان [[اسلام]] را تقویت و همراهی مینمودند. |
| − | پیامبر اکرم صلی الله علیه | + | پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای خاموش کردن [[فتنه]] قرطاء و زمینگیر کردن گردنکشان این طایفه، محمد بن مسلمه را در رأس [[سریه|سریهای]] با سی رزمنده مسلمان به سوی آنان اعزام کرد. محمد بن مسلمه در دهم [[ماه محرم|محرم]] سال ششم قمری از [[مدینه]] خارج گردید و رفت و برگشت او به مدت نوزده روز ادامه یافت و یک روز مانده به آخر ماه محرم به مدینه بازگشت نمود. |
| − | وی، به فرمان [[رسول خدا]] صلی الله علیه | + | وی، به فرمان [[رسول خدا]] صلی الله علیه وآله شبها را راه میپیمود و روزها را در استتار کامل به استراحت میپرداخت. تا این که پس از چند روز راهپیمایی به گروهی از قبیله "مُحارب" رسید که آنان نیز در دشمنی با اسلام، همدست مخالفان بودند. سپاهیان اسلام، آنان را غافلگیر کرده و با کشتن یک تن از آنان، شتران و گوسفندان آنان را به غنیمت گرفتند و سایر افراد دشمن تاب مقاومت نیاورده و ناچار راه گریز در پیش گرفتند. |
| − | محمد بن مسلمه، پس از آن به منطقهای رسید که مشرف به طایفه بنیبکر بود. وی، در آن مکان بر آنان شبیخون زد و با کشتن ده نفر از افراد بنیبکر، شتران و گوسفندان زیادی از آنان به غنیمت گرفت و از این راه، دشمن را از جهت نیروی انسانی و اقتصادی در فشار قرار داد و توان تهاجمهای بعدی را از آنان سلب نمود. محمد بن مسلمه در این نبرد، در حدود یکصد و پنجاه شتر و سه هزار رأس بز و گوسفند از بنیبکر و بنیمحارب به غنیمت گرفت و همه آنها را به مدینه منتقل کرد.<ref> | + | محمد بن مسلمه، پس از آن به منطقهای رسید که مشرف به طایفه بنیبکر بود. وی، در آن مکان بر آنان شبیخون زد و با کشتن ده نفر از افراد بنیبکر، شتران و گوسفندان زیادی از آنان به غنیمت گرفت و از این راه، دشمن را از جهت نیروی انسانی و اقتصادی در فشار قرار داد و توان تهاجمهای بعدی را از آنان سلب نمود. محمد بن مسلمه در این نبرد، در حدود یکصد و پنجاه شتر و سه هزار رأس بز و گوسفند از بنیبکر و بنیمحارب به غنیمت گرفت و همه آنها را به مدینه منتقل کرد.<ref> المغازی، واقدی، ج ۱، ص ۵۳۴.</ref> |
==پانویس== | ==پانویس== | ||
<references /> | <references /> | ||
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * سید تقى واردى، | + | * روزشمار تاریخ اسلام، سید تقى واردى، جلد اول، ماه محرم. |
| − | [[رده:وقایع ماه محرم]] | + | [[رده:وقایع ماه محرم]][[رده:سال ۶ هجری قمری]][[رده:سریه های پیامبر اکرم]][[رده:تاریخ صدر اسلام]][[رده:جنگ های صدر اسلام]] |
| − | [[رده:سال ۶ هجری قمری]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۲۶ مهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۲۵
|
تقویم هجری قمری |
| روز واقعه:10 محرم |
| سال ۶ هجری قمری |
«قرطاء»، نام تیرهای از قبیله "بنیبکر بن کلاب" بود که نسبت به مسلمانان مدینه و شخص پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله سر ستیز داشته و همیشه با آنان دشمنی میکردند و مخالفان و دشمنان اسلام را تقویت و همراهی مینمودند.
پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله برای خاموش کردن فتنه قرطاء و زمینگیر کردن گردنکشان این طایفه، محمد بن مسلمه را در رأس سریهای با سی رزمنده مسلمان به سوی آنان اعزام کرد. محمد بن مسلمه در دهم محرم سال ششم قمری از مدینه خارج گردید و رفت و برگشت او به مدت نوزده روز ادامه یافت و یک روز مانده به آخر ماه محرم به مدینه بازگشت نمود.
وی، به فرمان رسول خدا صلی الله علیه وآله شبها را راه میپیمود و روزها را در استتار کامل به استراحت میپرداخت. تا این که پس از چند روز راهپیمایی به گروهی از قبیله "مُحارب" رسید که آنان نیز در دشمنی با اسلام، همدست مخالفان بودند. سپاهیان اسلام، آنان را غافلگیر کرده و با کشتن یک تن از آنان، شتران و گوسفندان آنان را به غنیمت گرفتند و سایر افراد دشمن تاب مقاومت نیاورده و ناچار راه گریز در پیش گرفتند.
محمد بن مسلمه، پس از آن به منطقهای رسید که مشرف به طایفه بنیبکر بود. وی، در آن مکان بر آنان شبیخون زد و با کشتن ده نفر از افراد بنیبکر، شتران و گوسفندان زیادی از آنان به غنیمت گرفت و از این راه، دشمن را از جهت نیروی انسانی و اقتصادی در فشار قرار داد و توان تهاجمهای بعدی را از آنان سلب نمود. محمد بن مسلمه در این نبرد، در حدود یکصد و پنجاه شتر و سه هزار رأس بز و گوسفند از بنیبکر و بنیمحارب به غنیمت گرفت و همه آنها را به مدینه منتقل کرد.[۱]
پانویس
- ↑ المغازی، واقدی، ج ۱، ص ۵۳۴.
منابع
- روزشمار تاریخ اسلام، سید تقى واردى، جلد اول، ماه محرم.
