جنگ قادسیه: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
سطر ۱: سطر ۱:
−
{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
+
'''«جنگ قادسیه»''' از مهمترین جنگ‌هایی است که بین اعراب مسلمان و سپاه ساسانی [[ایران]] در زمان [[عمر بن خطاب|خلیفه دوم]] در نزدیکی «قادسیه» اتفاق افتاد، و سرانجام این منطقه به تصرف مسلمین‌ درآمد.
  
−
قادسیه نام محلى نرسیده به [[كوفه|کوفه]] (در ۱۵ فرسخى کوفه و ۶۱ فرسخى [[بغداد]]) است. در همین محل‌ میان سپاه [[اسلام]] و [[ایران]] در زمان [[عمر بن خطاب|خلیفه دوم]] نبرد درگرفت و این منطقه به تصرف مسلمین‌ درآمد.
+
==قادسیه==
 +
«قادسیه» نام محلى در ۱۵ فرسخى<ref>حدود ۹۰ کیلومتر.</ref> [[كوفه|کوفه]] است که در سال ۱۴ هجری در نزدیکی آن، میان سپاه اعراب مسلمان و حکومت ساسانی [[ایران]] در زمان [[عمر بن خطاب|خلیفه دوم]] جنگی درگرفت. [[یاقوت حموی]] می‌نویسد: قادسیه جایی است که تا کوفه پانزده فرسنگ و تا غریب چهل میل فاصله دارد.<ref>حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۲، ص۶۹۰.</ref>
  
−
و در همین مکان بود که [[حصین بن نمیر|حصین بن نمیر تمیمى]] (رئیس شرطه‌هاى آن منطقه) و نیروهاى گشتى [[عبیدالله بن زیاد|ابن زیاد]]، پیک [[امام حسین علیه السلام|حسین بن على‌]] علیه السلام ([[قیس بن مسهر صیداوی|قیس بن مسهر صیداوى]]) را دستگیر کردند و نزد ابن زیاد فرستادند. قیس، حامل نامه‌اى از امام به سوى مردم کوفه بود و همانجا نامه را با دندانهایش پاره کرد تا اسامى مخاطبان بدست نیروهاى دشمن نیفتد.<ref>الحسين فى طريقه الى الشهاده، ص 49.</ref>
+
در همین مکان و در سال ۶۰ هجری بود که [[حصین بن نمیر|حصین بن نُمیر]] و نیروهاى گشتى [[عبیدالله بن زیاد]]، پیک [[امام حسین]] علیه‌السلام یعنی [[قیس بن مسهر صیداوی]] را دستگیر کردند. قیس، حامل نامه‌اى از امام به سوى مردم کوفه بود و همانجا نامه را با دندانهایش پاره کرد تا اسامى مخاطبان بدست نیروهاى دشمن نیفتد.<ref>الحسين فى طريقه الى الشهاده، ص ۴۹.</ref>
  
 +
==نبرد قادسیه==
 +
 +
[[محمد بن جریر طبری|طبری]] تاریخ وقوع جنگ قادسیه را سال ۱۴ هجری<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۱۷۱۳.</ref> و [[بلاذری، احمد بن یحیی|بلاذری]] ۱۶ هجری<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۱۴. </ref> را ذکر کرده‌اند. مورخان محل جنگ را جایی در پنجاه مایلی کوفه نزدیکی قادسیه به نام «غریب» ذکر کرده‌اند.
 +
 +
[[ابوحنیفه دینوری]] در مورد علت وقوع این جنگ آورده است: «چون یزدگرد پادشاه شد مردم را از هر سو فرا خواند و سپاهی فراهم ساخت و رستم، پیر هرمز را بر آنان فرماندهی داد. رستم به سوی قادسیه حرکت کرد، چون این خبر به جریر بن عبدالله و مثنی بن حارثه رسید، برای [[عمر بن خطاب|عمر]] نامه نوشتند و او را آگاه ساختند. عمر مردم را فرا خواند و آماده ساخت. حدود ۲۰ هزار نفر جمع شدند سپس [[سعد بن ابی وقاص]] را به فرماندهی ایشان گماشت. سعد با سپاهیانش حرکت کرد و به قادسیه رسید. سپاهیان عراق نیز به او پیوستند.»<ref>دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ج۱، ص۱۱۹.</ref> دینوری می‌افزاید: «عمر به [[ابوموسی اشعری]] و [[ابوعبیده جراح]] جداگانه نامه نوشته و از اهالی [[مدینه]] و [[شام]] خواستند که گروهی را به یاری سعد بن ابی‌وقاص بفرستند.»<ref>دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ج۱، ص۱۲۰.</ref> رستم و نیروهای او پیشنهاد پذیرفتن [[اسلام]] و یا پرداخت [[جزیه]] را رد کردند و تنها راه سوم یعنی جنگ را پذیرفتند.<ref>ابن اعثم کوفی، احمد بن محمد، الفتوح، ج۱، ص۱۵۷.</ref>
 +
 +
بیشتر مورخان تعداد نیروهای ایران را ۱۲۰ هزار نفر نوشته‌اند.<ref>بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۱۴.</ref> طبری می‌نویسد: «ایرانیان ۱۲۰ هزار نفر بودند و ۳۰ فیل نیز به همراه داشتند.»<ref>طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۱۷۱۱.</ref> مقدسی تعداد نیروهای سپاه ایران را ۶۰ هزار نفر ذکر کرده و می‌نویسد: «این نیروها همگی زره‌پوش بودند و جنگ افزارهای زیادی به همراه داشتند.»<ref>مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۷۱.</ref>
 +
[[مسعودی]] شمار مسلمانان را ۸۸ هزار نفر و شمار مشرکان (ساسانیان) را ۶۰ هزار نفر نوشته است.<ref>مسعودی، مروج الذهب، ترجمه ابوالقاسم پاینده، ج۱، ص۶۶۹.</ref>
 +
 +
این جنگ که در چهار روز به طول انجامید، سرانجام با پیروزی مسلمانان و فتح و دستیابی به سراسر سواد ([[عراق]]) به جز [[مدائن]] به پایان رسید. پیروزی در این جنگ موجبات دست‌یابی اعراب را به تیسفون، پایتخت زمستانی ساسانیان فراهم آورد و پس از مدتی تمامی مدائن به تصرف مسلمانان درآمد.
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
<references />
 
<references />
−
 
 
==منابع==
 
==منابع==
 +
*"جنگ قادسیه"، سایت پژوهه.
 +
*[[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]، جواد محدثی، نشر معروف.
  
−
* جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.
+
[[رده:تاریخ اسلام]]
−
 
+
[[رده:جنگ های صدر اسلام]]
−
[[رده:اماکن عراق]]
 

نسخهٔ ‏۱۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۷

«جنگ قادسیه» از مهمترین جنگ‌هایی است که بین اعراب مسلمان و سپاه ساسانی ایران در زمان خلیفه دوم در نزدیکی «قادسیه» اتفاق افتاد، و سرانجام این منطقه به تصرف مسلمین‌ درآمد.

قادسیه

«قادسیه» نام محلى در ۱۵ فرسخى[۱] کوفه است که در سال ۱۴ هجری در نزدیکی آن، میان سپاه اعراب مسلمان و حکومت ساسانی ایران در زمان خلیفه دوم جنگی درگرفت. یاقوت حموی می‌نویسد: قادسیه جایی است که تا کوفه پانزده فرسنگ و تا غریب چهل میل فاصله دارد.[۲]

در همین مکان و در سال ۶۰ هجری بود که حصین بن نُمیر و نیروهاى گشتى عبیدالله بن زیاد، پیک امام حسین علیه‌السلام یعنی قیس بن مسهر صیداوی را دستگیر کردند. قیس، حامل نامه‌اى از امام به سوى مردم کوفه بود و همانجا نامه را با دندانهایش پاره کرد تا اسامى مخاطبان بدست نیروهاى دشمن نیفتد.[۳]

نبرد قادسیه

طبری تاریخ وقوع جنگ قادسیه را سال ۱۴ هجری[۴] و بلاذری ۱۶ هجری[۵] را ذکر کرده‌اند. مورخان محل جنگ را جایی در پنجاه مایلی کوفه نزدیکی قادسیه به نام «غریب» ذکر کرده‌اند.

ابوحنیفه دینوری در مورد علت وقوع این جنگ آورده است: «چون یزدگرد پادشاه شد مردم را از هر سو فرا خواند و سپاهی فراهم ساخت و رستم، پیر هرمز را بر آنان فرماندهی داد. رستم به سوی قادسیه حرکت کرد، چون این خبر به جریر بن عبدالله و مثنی بن حارثه رسید، برای عمر نامه نوشتند و او را آگاه ساختند. عمر مردم را فرا خواند و آماده ساخت. حدود ۲۰ هزار نفر جمع شدند سپس سعد بن ابی وقاص را به فرماندهی ایشان گماشت. سعد با سپاهیانش حرکت کرد و به قادسیه رسید. سپاهیان عراق نیز به او پیوستند.»[۶] دینوری می‌افزاید: «عمر به ابوموسی اشعری و ابوعبیده جراح جداگانه نامه نوشته و از اهالی مدینه و شام خواستند که گروهی را به یاری سعد بن ابی‌وقاص بفرستند.»[۷] رستم و نیروهای او پیشنهاد پذیرفتن اسلام و یا پرداخت جزیه را رد کردند و تنها راه سوم یعنی جنگ را پذیرفتند.[۸]

بیشتر مورخان تعداد نیروهای ایران را ۱۲۰ هزار نفر نوشته‌اند.[۹] طبری می‌نویسد: «ایرانیان ۱۲۰ هزار نفر بودند و ۳۰ فیل نیز به همراه داشتند.»[۱۰] مقدسی تعداد نیروهای سپاه ایران را ۶۰ هزار نفر ذکر کرده و می‌نویسد: «این نیروها همگی زره‌پوش بودند و جنگ افزارهای زیادی به همراه داشتند.»[۱۱] مسعودی شمار مسلمانان را ۸۸ هزار نفر و شمار مشرکان (ساسانیان) را ۶۰ هزار نفر نوشته است.[۱۲]

این جنگ که در چهار روز به طول انجامید، سرانجام با پیروزی مسلمانان و فتح و دستیابی به سراسر سواد (عراق) به جز مدائن به پایان رسید. پیروزی در این جنگ موجبات دست‌یابی اعراب را به تیسفون، پایتخت زمستانی ساسانیان فراهم آورد و پس از مدتی تمامی مدائن به تصرف مسلمانان درآمد.

پانویس

  1. ↑ حدود ۹۰ کیلومتر.
  2. ↑ حموی، یاقوت، معجم البلدان، ج۲، ص۶۹۰.
  3. ↑ الحسين فى طريقه الى الشهاده، ص ۴۹.
  4. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۱۷۱۳.
  5. ↑ بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۱۴.
  6. ↑ دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ج۱، ص۱۱۹.
  7. ↑ دینوری، احمد بن داود، اخبار الطوال، ج۱، ص۱۲۰.
  8. ↑ ابن اعثم کوفی، احمد بن محمد، الفتوح، ج۱، ص۱۵۷.
  9. ↑ بلاذری، احمد بن یحیی، فتوح البلدان، ج۲، ص۳۱۴.
  10. ↑ طبری، محمد بن جریر، تاریخ طبری، ج۵، ص۱۷۱۱.
  11. ↑ مقدسی، مطهر بن طاهر، البدء و التاریخ، ج۵، ص۱۷۱.
  12. ↑ مسعودی، مروج الذهب، ترجمه ابوالقاسم پاینده، ج۱، ص۶۶۹.

منابع

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه