حرکت امام علی علیه السلام به سوی صفین: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
سطر ۳: سطر ۳:
  
 
تمامی حاکمان و عاملان منصوب [[عثمان بن عفان|عثمان]]ِ مقتول، در برابر اقدامات حضرت علی علیه‌السلام ناچار به تسلیم و یا فرار از محل حکومت خود شدند و حضرت علی علیه‌السلام به جای آنان افراد صالح، کاردان و دلسوزی منصوب کرد؛ ولی [[معاویه|معاویة بن ابی‌سفیان]] -حاکم [[شام]]- از تبعیت امام علی علیه‌السلام سر باز زد و در صدد کارشکنی و افساد و [[فتنه|فتنه‌]]<nowiki/>جویی برآمد.
 
تمامی حاکمان و عاملان منصوب [[عثمان بن عفان|عثمان]]ِ مقتول، در برابر اقدامات حضرت علی علیه‌السلام ناچار به تسلیم و یا فرار از محل حکومت خود شدند و حضرت علی علیه‌السلام به جای آنان افراد صالح، کاردان و دلسوزی منصوب کرد؛ ولی [[معاویه|معاویة بن ابی‌سفیان]] -حاکم [[شام]]- از تبعیت امام علی علیه‌السلام سر باز زد و در صدد کارشکنی و افساد و [[فتنه|فتنه‌]]<nowiki/>جویی برآمد.
 
 
  
 
معاویه که از زمان خلافت [[عمر بن خطاب]] به حکومت [[شام]] منصوب و در خلافت [[عثمان]] نیز پایه‌های حکومت خویش را تقویت کرده بود، در برابر رأی مردم و انتخاب حضرت علی علیه‌السلام گردنکشی و یاغی‌گری نمود و با بهانه قرار دادن قتل عثمان بن عفان در صدد سرپیچی از فرمان حضرت علی علیه‌السلام برآمد.<ref> أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، (احمد بن یحیی بلاذری)، ص ۱۲۱.</ref>
 
معاویه که از زمان خلافت [[عمر بن خطاب]] به حکومت [[شام]] منصوب و در خلافت [[عثمان]] نیز پایه‌های حکومت خویش را تقویت کرده بود، در برابر رأی مردم و انتخاب حضرت علی علیه‌السلام گردنکشی و یاغی‌گری نمود و با بهانه قرار دادن قتل عثمان بن عفان در صدد سرپیچی از فرمان حضرت علی علیه‌السلام برآمد.<ref> أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، (احمد بن یحیی بلاذری)، ص ۱۲۱.</ref>
  
آن حضرت نامه‌هایی برای وی ارسال نمود و او نیز پاسخ‌هایی برای [[امام علی]] علیه‌السلام فرستاد، ولی عاقبت بر [[لجاجت]] خویش باقی ماند و برای مخالفت و دشمنی آشکارتر با امام علی علیه‌السلام به سوی [[عراق]] هجوم آورد. امام علی علیه‌السلام نیز در روز پنجم [[شوال]] سال ۳۶ قمری یاران و سپاهیان خویش را از [[کوفه]] به سوی سرحدات شام گسیل نمود.<ref> مروج الذهب (مسعودی)، ج ۲، ص ۳۸۴؛ وقعه صفین (نصر بن مزاحم)، ص ۱۳۱؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۶۹.</ref>
+
[[امام علی]] علیه‌السلام نامه‌هایی برای معاویه ارسال نمود و او نیز پاسخ‌هایی برای آن حضرت فرستاد، ولی عاقبت بر [[لجاجت]] خویش باقی ماند و برای مخالفت و دشمنی آشکارتر با امام علی علیه‌السلام به سوی [[عراق]] هجوم آورد. امام علی علیه‌السلام نیز در روز پنجم [[شوال]] سال ۳۶ قمری یاران و سپاهیان خویش را از [[کوفه]] به سوی سرحدات [[شام]] گسیل نمود.<ref> مروج الذهب (مسعودی)، ج ۲، ص ۳۸۴؛ وقعه صفین (نصر بن مزاحم)، ص ۱۳۱؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۶۹.</ref>
  
 
امام علی علیه‌السلام در کوفه، ابومسعود عقبة بن عامر انصاری را جانشین خویش قرار داد و به همراه لشکریان رزمنده و خداجوی خویش از کوفه خارج شد. آن حضرت از کوفه به "[[مداین|مدائن]]"، پس از آن به "أنبار" و آنگاه به "رقّه" رفت و در میان راه، سپاهیان جدیدی به وی پیوستند.
 
امام علی علیه‌السلام در کوفه، ابومسعود عقبة بن عامر انصاری را جانشین خویش قرار داد و به همراه لشکریان رزمنده و خداجوی خویش از کوفه خارج شد. آن حضرت از کوفه به "[[مداین|مدائن]]"، پس از آن به "أنبار" و آنگاه به "رقّه" رفت و در میان راه، سپاهیان جدیدی به وی پیوستند.
  
اهالی "رقه" به دستور [[مالک اشتر نخعی|مالک اشتر نخعی]]، پل بزرگی بر روی رودخانه [[فرات]] در محل "منبج" احداث نمودند و سپاهیان حضرت علی علیه‌السلام از آن پل عبور کرده و در سرزمین "صفین" در برابر سپاهیان معاویة بن ابی‌سفیان قرار گرفتند و سرانجام، نبرد سنگین و بزرگ [[جنگ صفین|صفین]] در نخستین روزهای ماه [[صفر]] سال ۳۷ قمری میان طرفین آغاز گردید.<ref> أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، ص ۲۰۲؛ تاریخ ابن خلدون (ترجمه عبدالمحمد آیتی)، ج ۱، ص ۵۹۸.</ref>
+
اهالی "رقّه" به دستور [[مالک اشتر نخعی|مالک اشتر نخعی]]، پل بزرگی بر روی رودخانه [[فرات]] در محل "منبج" احداث نمودند و سپاهیان حضرت علی علیه‌السلام از آن پل عبور کرده و در سرزمین "صفین" در برابر سپاهیان معاویة بن ابی‌سفیان قرار گرفتند و سرانجام، نبرد سنگین و بزرگ [[جنگ صفین|صفین]] در نخستین روزهای ماه [[صفر]] سال ۳۷ قمری میان طرفین آغاز گردید.<ref> أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، ص ۲۰۲؛ تاریخ ابن خلدون (ترجمه عبدالمحمد آیتی)، ج ۱، ص ۵۹۸.</ref>
  
 
==پانویس==
 
==پانویس==
سطر ۲۵: سطر ۲۳:
  
 
*[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/#!page=34 وقايع الايام، شيخ عباس قمی، ۵ شوال].
 
*[http://lib.ahlolbait.ir/parvan/resource/31855/%D9%81%D9%8A%D8%B6-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%84%D8%A7%D9%85-%D9%81%D9%8A-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A7%D9%84%D8%B4%D9%87%D9%88%D8%B1-%D9%88-%D9%88%D9%82%D8%A7%D9%8A%D8%B9-%D8%A7%D9%84%D8%A7%D9%8A%D8%A7%D9%85/preview/31084/%D9%85%D8%AD%D8%AA%D9%88%D8%A7%D9%8A-%D8%AF%D9%8A%D8%AC%D9%8A%D8%AA%D8%A7%D9%84%D9%8A/#!page=34 وقايع الايام، شيخ عباس قمی، ۵ شوال].
 +
 +
== مطالب مرتبط ==
 +
 +
* [[جنگ صفین]]
  
 
[[رده:وقایع ماه شوال]]
 
[[رده:وقایع ماه شوال]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ سپتامبر ۲۰۲۶، ساعت ۰۸:۰۶

تقویم هجری قمری

روز واقعه:5 شوال
سال ۳۶ هجری قمری

حضرت امام علی علیه‌السلام پس از بیعت مسلمانان با ایشان و رسیدن به خلافت اسلامی، در صدد برآوردن انتظارات و درخواست‌های به حق مردم در اجرای عدالت الهی برآمد و در این راه همت فزاینده‌ای گماشت. نخستین اقدامات آن حضرت، عزل عاملان و حاکمان غیرصالح از حکومت و نصب افراد شایسته به جای آنان بود.

تمامی حاکمان و عاملان منصوب عثمانِ مقتول، در برابر اقدامات حضرت علی علیه‌السلام ناچار به تسلیم و یا فرار از محل حکومت خود شدند و حضرت علی علیه‌السلام به جای آنان افراد صالح، کاردان و دلسوزی منصوب کرد؛ ولی معاویة بن ابی‌سفیان -حاکم شام- از تبعیت امام علی علیه‌السلام سر باز زد و در صدد کارشکنی و افساد و فتنه‌جویی برآمد.

معاویه که از زمان خلافت عمر بن خطاب به حکومت شام منصوب و در خلافت عثمان نیز پایه‌های حکومت خویش را تقویت کرده بود، در برابر رأی مردم و انتخاب حضرت علی علیه‌السلام گردنکشی و یاغی‌گری نمود و با بهانه قرار دادن قتل عثمان بن عفان در صدد سرپیچی از فرمان حضرت علی علیه‌السلام برآمد.[۱]

امام علی علیه‌السلام نامه‌هایی برای معاویه ارسال نمود و او نیز پاسخ‌هایی برای آن حضرت فرستاد، ولی عاقبت بر لجاجت خویش باقی ماند و برای مخالفت و دشمنی آشکارتر با امام علی علیه‌السلام به سوی عراق هجوم آورد. امام علی علیه‌السلام نیز در روز پنجم شوال سال ۳۶ قمری یاران و سپاهیان خویش را از کوفه به سوی سرحدات شام گسیل نمود.[۲]

امام علی علیه‌السلام در کوفه، ابومسعود عقبة بن عامر انصاری را جانشین خویش قرار داد و به همراه لشکریان رزمنده و خداجوی خویش از کوفه خارج شد. آن حضرت از کوفه به "مدائن"، پس از آن به "أنبار" و آنگاه به "رقّه" رفت و در میان راه، سپاهیان جدیدی به وی پیوستند.

اهالی "رقّه" به دستور مالک اشتر نخعی، پل بزرگی بر روی رودخانه فرات در محل "منبج" احداث نمودند و سپاهیان حضرت علی علیه‌السلام از آن پل عبور کرده و در سرزمین "صفین" در برابر سپاهیان معاویة بن ابی‌سفیان قرار گرفتند و سرانجام، نبرد سنگین و بزرگ صفین در نخستین روزهای ماه صفر سال ۳۷ قمری میان طرفین آغاز گردید.[۳]

پانویس

  1. أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، (احمد بن یحیی بلاذری)، ص ۱۲۱.
  2. مروج الذهب (مسعودی)، ج ۲، ص ۳۸۴؛ وقعه صفین (نصر بن مزاحم)، ص ۱۳۱؛ وقایع الایام (شیخ عباس قمی)، ص ۶۹.
  3. أنساب الاشراف، ترجمه امیرالمؤمنین، ص ۲۰۲؛ تاریخ ابن خلدون (ترجمه عبدالمحمد آیتی)، ج ۱، ص ۵۹۸.

منابع

  • نرم‌افزار دایرة‌المعارف چهارده معصوم علیهم‌السلام، مؤسسه تبیان.

منابع برای مطالعه بیشتر:

مطالب مرتبط

مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه