سید ماجد بحرانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(اضافه کردن رده)
 
(۶ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۴ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{<I>منبع اين نوشتار يک سايت است. آن را با نوشته خودتان جايگزين کنيد.</I>}
+
'''«سید ماجد بن هاشم حسینی بحرانی»''' (متوفی ۱۰۲۸ ق)، از علماى بزرگ [[شیعه]] در قرن یازدهم هجرى و از شاگردان [[شیخ بهایی|شیخ بهایى]] است. او [[فقیه|فقیهى]] محقق و دانشمندى فصیح و خوش‌بیان و شاعرى ادیب بود. [[فیض کاشانی|ملامحسن فیض کاشانی]] از شاگردان اوست.
 +
{{شناسنامه عالم
 +
||نام کامل = سید ماجد حسینی بحرانی
 +
||تصویر=
 +
||زادروز =
 +
|زادگاه = [[بحرین]]
 +
|وفات =  ۱۰۲۸ قمری
 +
|مدفن = [[شیراز]]، [[احمد بن موسی بن جعفر|شاه‌چراغ]]
 +
|اساتید =  [[شیخ بهایی|شیخ بهایى]]، محمد بن احمد بن خاتون،...
 +
|شاگردان = [[فیض کاشانی|ملامحسن فیض کاشانى]]، محمد بن حسن بحرانی، محمد بن علی مقشاعی،...
 +
|آثار = رساله یوسفیه، سلاسل حدید، وجیزه بدیعیه، حاشیه [[شرایع الاسلام (کتاب)|شرایع الاسلام]]، حاشیه [[معالم الدین و ملاذ المجتهدین (کتاب)|معالم الدین]]، حاشیه [[تهذیب الأحکام (کتاب)|تهذیب الأحکام]]،...  
 +
}}
  
سيـد ماجــد
+
==ولادت==
 +
سید جمال‌الدین ماجد بن هاشم بن علی حسینی بحرینى، در روستای در جدِّ حَفص [[بحرین]] در اواسط قرن دهم قمری به دنیا آمد. وی در کودکی یک چشم خود را از دست داد.
  
ابو علی حسينی فرزند سيد هاشم بحرينی معروف به سيد ماجد یکی از علمای بزرگ اوايل قرن یازدهم هجری است سيد فقيهی محقق و دانشمندی فصيح و خوش بيان و شاعری اديب بود سيد بيشتر سنوات عمرش در شيراز گذشت و سرانجام به کناره شاه چراغ مدفون شد. سيد از معاصرين با شيخ بهائی بود و از او استفاده نموده و اجازه روايت دارد. سيد علی خان مدنی در سلافه می نويسد: سيد ماجد بزرگتر و عالی مقام تر از آن است که نيازمند به توصيف باشد. درياها از توصيف و تمجيد او شرمنده اند. سيد دانشمند پاک طينتی است که هميشه آرامش و وقار را توأم با علم و ادب دارا بود. او در سال 1028 در شيراز وفات نمود. سيد از اساتيد محسن فيض رحمة الله عليه بود و مرحوم فيض در آغاز کتاب وافی به ذکر استاد و اوصاف وی اشاره نموده است. صاحب روضات می نويسد: اين بزرگوار سيدی محقق و مدقق و سرايندۀ اديب بود در تأليف سليقۀ ارزنده و بی مانند مخصوص به خود داشت گفتار عالمانه خود را در کمال فصاحت و بلاغت و با دقت نظر ايراد می نمود به خود داشت گفتار عالمانه خود را در کمال فصاحت و بلاغت و با دقت نظر ايراد می نمود او به هنگام خطبه سرائی در آغاز نماز جمعه بر اثر شيوائی و فصاحتی که داشت برای شنيدن آن گوشها از هم سبقت می گرفتند و مجذوب او می شدند. از آثار اوست سلاسل حديد، رساله یوسفيه، وجيزه بديعيه، حاشيه شرايع، حاشيه اثنی عشريه، حواشی او بر معالم و تهذيب شيخ و رسالۀ در مقدمه واجب صاحب روضات در اواخر ترجمه جلد هفتم می نويسد: روزی در اصفهان سيد به ملاقات شيخ آمد ضمن مذاکرات آنگاه که سخن از همه جا به ميان آمد شيخ بهائی تسبيح تربتی در دست داشت و آن را حرکت می داد طولی نکشيد سيد ماجد ديد آبی از تسبيح سرازير شد شيخ به سيد گفت وضو گرفتن با چنين آبی جايز است سيد جواب داد خير زيرا اين آب خيالی است و حقيقتی ندارد شيخ جواب او را پسنديد.
+
==استادان و شاگردان==
 +
سید ماجد بحرانی در [[بحرین]] به تحصیل علوم دینی پرداخت‌ و در تحصیل چنان کوششی از خود نشان داد که برخی از منابع او را در مذاهب مختلف [[فقه|فقهی]] مجتهد دانسته‌اند.
 +
 
 +
سید بحرانی، از معاصرین [[شیخ بهایی|شیخ بهایى]] بود و از او استفاده نمود و [[اجازه (علم الحدیث)|اجازه روایت]] داشت. از دیگر استادان او می‌توان به محمد بن احمد بن خاتون (متوفی ۱۰۳۸ ق‌‌) اشاره کرد.
 +
 
 +
سید ماجد، خمود از اساتید [[فیض کاشانی|ملامحسن فیض کاشانى]] بود و مرحوم فیض در آغاز کتاب «[[الوافى (کتاب)|الوافى]]» به ذکر استاد و اوصاف وى اشاره نموده است. برخی دیگر از شاگردان او عبارتند از: محمد بن حسن بحرانی، محمد بن علی مقشاعی، احمد بن عبدالسلام بحرانی، جمال‌الدین فسایی و... .
 +
 
 +
==آثار و تألیفات==
 +
 
 +
*رساله یوسفیه، درباره [[عقاید|اعتقادات]] [[شیعه]] و نیز [[احکام]] [[نماز]]،
 +
*سلاسل حدید،
 +
*وجیزه بدیعیه،
 +
*حاشیه بر «[[شرایع الاسلام (کتاب)|شرایع الاسلام]]»،
 +
*حواشى بر «[[معالم الدین و ملاذ المجتهدین (کتاب)|معالم الدین]]»،
 +
*حواشى بر «[[تهذیب الأحکام (کتاب)|تهذیب الاحکام]]» [[شیخ طوسی|شیخ طوسی]]،
 +
*حاشیه اثنی‌عشریه،
 +
*رساله در مقدمه واجب،
 +
*[[دیوان (تشکیلات اداری)|دیوان]] بزرگ شعر.
 +
 
 +
==فعالیت‌های اجتماعی==
 +
سید ماجد بحرانی مدتی منصب [[امام جمعه|امامت جمعه]] در [[بحرین]] را عهده‌دار شد و به علاوه متولی امور [[قضاوت]] آنجا گردید.
 +
 
 +
او سپس راهی [[شیراز]] شد و آن شهر را که تا آن زمان کمتر مورد توجه طلاب علوم دینی بود، حوزه درس و بحث خویش قرار داد و به عنوان [[شیخ الاسلام|شیخ‌الاسلام]] شیراز شناخته شد. بحرانی همچنین امامت جمعه و نیز منصب قضاوت شیراز را عهده‌دار شد و تا پایان عمر در آنجا ماند.
 +
 
 +
==در نظر عالمان==
 +
 
 +
*[[سید علی خان مدنی|سید‌ ‎على خان مدنى]]، در کتاب «سلافة العصر» مى‌نویسد: سید‌ ‎ماجد، بزرگ‌تر و عالى‌مقام‌تر از آن است که نیازمند به توصیف باشد. دریاها از توصیف و تمجید او شرمنده‌اند. سید، دانشمند پاک‌طینتى است که همیشه آرامش و وقار را توأم با علم و ادب دارا بود.
 +
*[[صاحب روضات]] در وصف او مى‌گوید: این بزرگوار، سیدى محقق و مدقق و سراینده‌اى ادیب بود. در تألیف ،سلیقه‌اى ارزنده و بى‌مانند و مخصوص به خود داشت؛ گفتار عالمانه خود را در کمال فصاحت و [[بلاغت]] و بادقت نظر ایراد مى‌نمود. او، به هنگام [[خطبه]] ‌سرایى در آغاز [[نماز جمعه]] بر اثر شیوایى و فصاحتى که داشت، براى شنیدن آن، گوش‌ها از هم سبقت مى‌گرفتند و مجذوب او مى‌شدند.
 +
 
 +
==وفات==
 +
سید ماجد بحرانی، سرانجام در شب ۲۱ ماه [[ماه رمضان|رمضان]] ۱۰۲۸ قمری درگذشت و در جوار امام‌زاده [[احمد بن موسی بن جعفر|شاه‌چراغ]] در [[شیراز|شیراز]] به خاک سپرده شد.
 +
 
 +
==منابع==
 +
 
 +
*"سید ماجد بحرانی"، پایگاه شعائر.
 +
*"بحرانی، ماجد بن هاشم"، ویکی نور.
  
منبع:پایگاه شعائر
 
 
[[رده:علمای قرن یازدهم]]
 
[[رده:علمای قرن یازدهم]]
 +
[[رده:علماء شیعه]]
 +
[[رده:فقیهان]]
 +
[[رده:شعرای عرب]]
 +
[[رده:ائمه جمعه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳ ژوئیهٔ ۲۰۲۶، ساعت ۱۷:۱۱

«سید ماجد بن هاشم حسینی بحرانی» (متوفی ۱۰۲۸ ق)، از علماى بزرگ شیعه در قرن یازدهم هجرى و از شاگردان شیخ بهایى است. او فقیهى محقق و دانشمندى فصیح و خوش‌بیان و شاعرى ادیب بود. ملامحسن فیض کاشانی از شاگردان اوست.

نام کامل سید ماجد حسینی بحرانی
زادگاه بحرین
وفات ۱۰۲۸ قمری
مدفن شیراز، شاه‌چراغ

Line.png

اساتید

شیخ بهایى، محمد بن احمد بن خاتون،...

شاگردان

ملامحسن فیض کاشانى، محمد بن حسن بحرانی، محمد بن علی مقشاعی،...

آثار

رساله یوسفیه، سلاسل حدید، وجیزه بدیعیه، حاشیه شرایع الاسلام، حاشیه معالم الدین، حاشیه تهذیب الأحکام،...


ولادت

سید جمال‌الدین ماجد بن هاشم بن علی حسینی بحرینى، در روستای در جدِّ حَفص بحرین در اواسط قرن دهم قمری به دنیا آمد. وی در کودکی یک چشم خود را از دست داد.

استادان و شاگردان

سید ماجد بحرانی در بحرین به تحصیل علوم دینی پرداخت‌ و در تحصیل چنان کوششی از خود نشان داد که برخی از منابع او را در مذاهب مختلف فقهی مجتهد دانسته‌اند.

سید بحرانی، از معاصرین شیخ بهایى بود و از او استفاده نمود و اجازه روایت داشت. از دیگر استادان او می‌توان به محمد بن احمد بن خاتون (متوفی ۱۰۳۸ ق‌‌) اشاره کرد.

سید ماجد، خمود از اساتید ملامحسن فیض کاشانى بود و مرحوم فیض در آغاز کتاب «الوافى» به ذکر استاد و اوصاف وى اشاره نموده است. برخی دیگر از شاگردان او عبارتند از: محمد بن حسن بحرانی، محمد بن علی مقشاعی، احمد بن عبدالسلام بحرانی، جمال‌الدین فسایی و... .

آثار و تألیفات

فعالیت‌های اجتماعی

سید ماجد بحرانی مدتی منصب امامت جمعه در بحرین را عهده‌دار شد و به علاوه متولی امور قضاوت آنجا گردید.

او سپس راهی شیراز شد و آن شهر را که تا آن زمان کمتر مورد توجه طلاب علوم دینی بود، حوزه درس و بحث خویش قرار داد و به عنوان شیخ‌الاسلام شیراز شناخته شد. بحرانی همچنین امامت جمعه و نیز منصب قضاوت شیراز را عهده‌دار شد و تا پایان عمر در آنجا ماند.

در نظر عالمان

  • سید‌ ‎على خان مدنى، در کتاب «سلافة العصر» مى‌نویسد: سید‌ ‎ماجد، بزرگ‌تر و عالى‌مقام‌تر از آن است که نیازمند به توصیف باشد. دریاها از توصیف و تمجید او شرمنده‌اند. سید، دانشمند پاک‌طینتى است که همیشه آرامش و وقار را توأم با علم و ادب دارا بود.
  • صاحب روضات در وصف او مى‌گوید: این بزرگوار، سیدى محقق و مدقق و سراینده‌اى ادیب بود. در تألیف ،سلیقه‌اى ارزنده و بى‌مانند و مخصوص به خود داشت؛ گفتار عالمانه خود را در کمال فصاحت و بلاغت و بادقت نظر ایراد مى‌نمود. او، به هنگام خطبه ‌سرایى در آغاز نماز جمعه بر اثر شیوایى و فصاحتى که داشت، براى شنیدن آن، گوش‌ها از هم سبقت مى‌گرفتند و مجذوب او مى‌شدند.

وفات

سید ماجد بحرانی، سرانجام در شب ۲۱ ماه رمضان ۱۰۲۸ قمری درگذشت و در جوار امام‌زاده شاه‌چراغ در شیراز به خاک سپرده شد.

منابع

  • "سید ماجد بحرانی"، پایگاه شعائر.
  • "بحرانی، ماجد بن هاشم"، ویکی نور.
مسابقه از خطبه ۱۱۴ نهج البلاغه