سمیح القاسم: تفاوت بین نسخهها
(←منابع) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است) | |||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | + | '''«سمیح القاسم»''' از جمله شاعران معاصر [[فلسطین|فلسطینی]] است که [[شعر]] «مقاومت فلسطین» را بنیان گذارد. وی شاعری بود که به مقاومت و پایداری ملت فلسطین، با تمام غم و دردها، چشم امید بسته بود و همه چیز را روشن و امیدوار کننده میدید و با سرودههای خود، خوشبینی و امید را به خوانندگان خویش القا میکرد. پایداری قدرتمندانه در برابر سختیها، هنرپردازی و زیبایی آفرینی در شعر مقاومت، تعمیمپذیری شعر مقاومت، خوشبینی و امید، تعهّد به آرمان و مسئوولیت انسانی، از جمله سببهای ماندگاری شعر او هستند. | |
| + | [[پرونده:Samih.jpg|230px|بندانگشتی|سمیح القاسم]] | ||
| − | == | + | ==زندگینامه== |
| − | + | سمیح القاسم در سال ۱۹۳۹ از خانوادهای دروزی در شهر زرقاء [[اردن]] به دنیا آمد. او در شهرهای رامه و ناصره به تحصیل پرداخت. سمیح مدتها رئیس اتحادیه نویسندگان عرب در [[فلسطین]] بوده است. | |
| − | + | نام سمیح با نام [[محمود درویش]] پیوند خورده است و این دو دوستانی یگانه به شمار میآیند. اما زمانی که درویش از [[فلسطین]] خارج گردید، رابطهی سمیح با او به تیرگی گرایید و مشاجرهی آنها به مطبوعات جهان عرب کشیده شد. این دو علیه یکدیگر نامههای مفصلی نوشتند که اکنون به صورت کتابی مستقل منتشر شده است. منتقدان برای این نامهها ارزش ادبی و تاریخی فراوانی قائل هستند. | |
| − | + | القاسم که نامش با [[شعر]] مقاومت و مبارزه پیوند خورده، به همراه محمود درویش و معین بسیسو، مثلث شعر مقاومت را تشکیل می دهند. | |
| − | + | '''وفات:''' | |
| − | + | سمیح القاسم، پس از سالها مبارزه با سرطان در ۲۰۱۶ میلادی در ۷۵ سالگی درگذشت. به دنبال درگذشت سمیح القاسم، محمود عباس -رییس تشکیلات خودگردان فلسطین - با ابراز تأسف گفت: «او صدای بلند مردم فلسطین بود که در طول حیاتش آوازهای زیبایی را به فلسطینیها هدیه کرد و تمامی زندگیاش بر مبنای حمایت از [[حق]]، [[عدالت]] و حمایت از سرزمین مادری استوار بود». | |
| − | + | ==آثار و اشعار== | |
| − | + | سمیح القاسم شاعری بسیارگو به شمار میآید، به طوری که در سی سالگی شش مجموعه [[شعر]] منتشر کرده بود. آواز کوچهها، خونم بر کف دستم است، دود آتشفشانها، سقوط نقابها، مرگ بزرگ، مرثیههای سمیح القاسم، تو را دوست دارم آنگونه که مرگ میپسندد، عنصر نامطلوب. | |
| − | سمیح | + | سمیح القاسم بیش از ۷۰ اثر در شعر و نثر و نمایشنامه از خود به جای گذاشته است. او علاوه بر شعر، چند رمان و مقالات ادبی فراوانی نوشته است. نخستین کتاب شعر او با عنوان کاروانهای خورشید در سال ۱۹۵۸ منتشر شد و آخرین آن هفت کتاب نام دارد. |
| − | + | شعر های القاسم به زبانهای مختلفی چون انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی، فرانسوی و... ترجمه و منتشر شده است. | |
| − | سمیح القاسم | + | سمیح القاسم جوائز، نشانها و تقدیرنامههای بسیاری را در حوزه شعر کسب کرده است که از جمله مهمترین آنها میتوان به جایزه «صلح» فلسطین، جایزه ادبی «نجیب محفوظ» از [[مصر]] و جایزه «شعر» فلسطین و دو جایزه ادبی از فرانسه اشاره کرد. همچنین او دوبار موفق به دریافت «نشان فرهنگی قدس» شد. |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | + | *"سمیح القاسم"، بابک شاکر، در دسترس در [http://poets.ir/?p=10999 خانه شاعران جهان]، بازیابی: ۲۲/۷/۱۳۹۲. | |
| − | * بابک شاکر، | + | *"موسی بیدج"، کتاب «باد خانهی من است، گنجشک بهانه»، تهران، ۱۳۸۱، [http://ayat.ir/2009-02-04-15-01-37/96-2009-05-15-09-33-08 درباره سمیح القاسم، آیات]، بازیابی: ۲۲/۷/۱۳۹۲. |
| − | * موسی | + | *سایت خبری بولتن نیوز. |
[[رده: شعرای عرب]] | [[رده: شعرای عرب]] | ||
[[رده: شعرای انتفاضه فلسطین]] | [[رده: شعرای انتفاضه فلسطین]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱ ژوئن ۲۰۲۶، ساعت ۱۴:۴۷
«سمیح القاسم» از جمله شاعران معاصر فلسطینی است که شعر «مقاومت فلسطین» را بنیان گذارد. وی شاعری بود که به مقاومت و پایداری ملت فلسطین، با تمام غم و دردها، چشم امید بسته بود و همه چیز را روشن و امیدوار کننده میدید و با سرودههای خود، خوشبینی و امید را به خوانندگان خویش القا میکرد. پایداری قدرتمندانه در برابر سختیها، هنرپردازی و زیبایی آفرینی در شعر مقاومت، تعمیمپذیری شعر مقاومت، خوشبینی و امید، تعهّد به آرمان و مسئوولیت انسانی، از جمله سببهای ماندگاری شعر او هستند.
زندگینامه
سمیح القاسم در سال ۱۹۳۹ از خانوادهای دروزی در شهر زرقاء اردن به دنیا آمد. او در شهرهای رامه و ناصره به تحصیل پرداخت. سمیح مدتها رئیس اتحادیه نویسندگان عرب در فلسطین بوده است.
نام سمیح با نام محمود درویش پیوند خورده است و این دو دوستانی یگانه به شمار میآیند. اما زمانی که درویش از فلسطین خارج گردید، رابطهی سمیح با او به تیرگی گرایید و مشاجرهی آنها به مطبوعات جهان عرب کشیده شد. این دو علیه یکدیگر نامههای مفصلی نوشتند که اکنون به صورت کتابی مستقل منتشر شده است. منتقدان برای این نامهها ارزش ادبی و تاریخی فراوانی قائل هستند.
القاسم که نامش با شعر مقاومت و مبارزه پیوند خورده، به همراه محمود درویش و معین بسیسو، مثلث شعر مقاومت را تشکیل می دهند.
وفات:
سمیح القاسم، پس از سالها مبارزه با سرطان در ۲۰۱۶ میلادی در ۷۵ سالگی درگذشت. به دنبال درگذشت سمیح القاسم، محمود عباس -رییس تشکیلات خودگردان فلسطین - با ابراز تأسف گفت: «او صدای بلند مردم فلسطین بود که در طول حیاتش آوازهای زیبایی را به فلسطینیها هدیه کرد و تمامی زندگیاش بر مبنای حمایت از حق، عدالت و حمایت از سرزمین مادری استوار بود».
آثار و اشعار
سمیح القاسم شاعری بسیارگو به شمار میآید، به طوری که در سی سالگی شش مجموعه شعر منتشر کرده بود. آواز کوچهها، خونم بر کف دستم است، دود آتشفشانها، سقوط نقابها، مرگ بزرگ، مرثیههای سمیح القاسم، تو را دوست دارم آنگونه که مرگ میپسندد، عنصر نامطلوب.
سمیح القاسم بیش از ۷۰ اثر در شعر و نثر و نمایشنامه از خود به جای گذاشته است. او علاوه بر شعر، چند رمان و مقالات ادبی فراوانی نوشته است. نخستین کتاب شعر او با عنوان کاروانهای خورشید در سال ۱۹۵۸ منتشر شد و آخرین آن هفت کتاب نام دارد.
شعر های القاسم به زبانهای مختلفی چون انگلیسی، آلمانی، ایتالیایی، ژاپنی، فرانسوی و... ترجمه و منتشر شده است.
سمیح القاسم جوائز، نشانها و تقدیرنامههای بسیاری را در حوزه شعر کسب کرده است که از جمله مهمترین آنها میتوان به جایزه «صلح» فلسطین، جایزه ادبی «نجیب محفوظ» از مصر و جایزه «شعر» فلسطین و دو جایزه ادبی از فرانسه اشاره کرد. همچنین او دوبار موفق به دریافت «نشان فرهنگی قدس» شد.
منابع
- "سمیح القاسم"، بابک شاکر، در دسترس در خانه شاعران جهان، بازیابی: ۲۲/۷/۱۳۹۲.
- "موسی بیدج"، کتاب «باد خانهی من است، گنجشک بهانه»، تهران، ۱۳۸۱، درباره سمیح القاسم، آیات، بازیابی: ۲۲/۷/۱۳۹۲.
- سایت خبری بولتن نیوز.
