شرح نهج البلاغه عبده (کتاب): تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(ویرایش)
 
(یک نسخهٔ میانیِ همین کاربر نمایش داده نشده است)
سطر ۱: سطر ۱:
 
{{مشخصات کتاب
 
{{مشخصات کتاب
|عنوان= شرح نهج البلاغه (محمد عبده)
+
|عنوان= شرح نهج‌البلاغه
 
|تصویر=[[پرونده:Nahjolbalagheh1.jpg|230px]]
 
|تصویر=[[پرونده:Nahjolbalagheh1.jpg|230px]]
 
|نویسنده= محمد عبده
 
|نویسنده= محمد عبده
|موضوع=شرح نهج البلاغه
+
|موضوع=شرح نهج‌البلاغه
 
|زبان=عربی
 
|زبان=عربی
|تعداد جلد=1
+
|تعداد جلد=۳
 
|عنوان افزوده1=
 
|عنوان افزوده1=
 
|افزوده1=
 
|افزوده1=
 
|عنوان افزوده2=
 
|عنوان افزوده2=
 
|افزوده2=
 
|افزوده2=
|لینک=[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/84466/ شرح نهج البلاغه عبده]
+
|لینک=[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/84466/ شرح نهج‌البلاغه عبده]
 
}}
 
}}
'''«شرح نهج البلاغه»''' اثر [[محمد عبده|شیخ محمد عبده]]، [[فقیه]]، حقوق دان، اصلاح گر دینی، مفتی اسبق [[مصر]] و از شاگردان [[سید جمال الدین اسد آبادی]] است. این کتاب که بیشتر حاوی الفاظ مشکل و واژگان غریب [[نهج البلاغة|نهج البلاغه]] است، در دنیای عرب شهرت بسزائی دارد و بارها در [[مصر]]، [[لبنان]] و [[ایران]] چاپ شده است. شرح‌ شیخ‌ محمد‌ عبده، از بهترین شرحهای‌ نهج‌ البلاغه است که با کمی حجمش بر بیشتر آن‌چه در شرحهای طولانی آمده، مشتمل‌ است و از نظر ادبى خدمت به سزائى به «نهج البلاغه» نموده است.
+
'''«شرح نهج‌البلاغه»''' تألیف [[محمد عبده|شیخ محمد عبدُه]] (متوفای ۱۳۲۳ ق)، اصلاحگر دینی و مفتی [[اهل سنت]] در [[مصر]] است. این کتاب بیشتر به جنبه‌هاى ادبى «[[نهج البلاغة|نهج‌البلاغه]]» پرداخته و حاوی الفاظ مشکل و واژگان غریب آن است. «شرح نهج‌البلاغه» نشانه‌اى از تساهل مذهبى نویسنده و دلبستگى او به وحدت مسلمانان است.
 
 
 
==مؤلف==
 
==مؤلف==
عبده در سال ۱۸۴۹/ ۱۲۶۶ قمری در بحیره، در مصب رود نیل زاده شد. وی در سن سیزده سالگی به اجبار پدرش به «جامع احمدی» در طنطا رفت که پس از «جامع الازهر» در آن زمان معتبرترین مرکز تعلیم معارف اسلامی در [[مصر]] به شمار می رفت.
+
[[محمد عبده]] (۱۲۶۶-۱۳۲۳ ق)، [[فقیه]]، مفسر، حقوق‌دان، اصلاح‌گر دینی، مفتی اسبق [[مصر]] در قرن ۱۴ قمری و از شاگردان [[سید جمال الدین اسد آبادی|سيد جمال‌الدين اسدآبادى]] است.  
  
هیچ کس به اندازه سیدجمال الدین اسدآبادی در تحول روحی عبده مؤثر نبود. محمد عبده نامورترین مرید [[سید جمال الدین اسد آبادی|سید جمال الدین]] بود، ولی ارج و آوازه ی او نزد [[اهل سنت]] از آن رو بلند است که نه تنها در احیای فکر [[دین|دینی]] و انطباق آن با مبانی عقلی کوشید، بلکه از تجددخواهی دینی برای اصلاح پاره ای از وجوه زندگی اجتماعی مصر بهره جست.
+
وی در احیای فکر [[دین|دینی]] و انطباق آن با مبانی عقلی کوشید، و از تجددخواهی دینی برای اصلاح برخی از وجوه زندگی اجتماعی مصر بهره جست و بیشتر زندگی خود را صرف سازمان‌های دینی و فعالیتهای خیریه نمود.  
  
 
محمد عبده شاگردان زیادی را تربیت نمود که از آن جمله می‌توان به محمد رشید رضا، سعد زغلول، احمد امین، طه حسین، عبدالغادر مغربی، مصطفی عبدالرازق اشاره کرد.  
 
محمد عبده شاگردان زیادی را تربیت نمود که از آن جمله می‌توان به محمد رشید رضا، سعد زغلول، احمد امین، طه حسین، عبدالغادر مغربی، مصطفی عبدالرازق اشاره کرد.  
  
علاوه بر شرح نهج البلاغه، از جمله آثار مشهور دیگر عبده، الاسلام الرد علی منتقدیه و [[تفسیر المنار]] می باشد.  
+
برخی از آثار علمی او عبارتند از: [[تفسیر المنار (کتاب)|تفسیر المنار]]، [[شرح نهج البلاغه عبده (کتاب)|شرح نهج‌البلاغه]]، الاسلام الردّ علی منتقدیه، اصلاح المحاکم الشرعیه، رسالة التوحید، الاسلام و النصرانیة بین العلم والمدنیة.
  
او بیشتر زندگی خود را صرف اصلاح فکر دینی و سازمان‌های دینی و فعالیتهای خیریه نمود و سرانجام در سال ۱۳۲۳ ه.ق. به علت بیماری در گذشت.
 
 
==نهج‌البلاغه در نظر عبده==
 
==نهج‌البلاغه در نظر عبده==
شیخ محمد عبده در باره آشنائیش با [[نهج البلاغة|نهج البلاغه]] می نویسد: «بر حسب تقدیر و بطور تصادف با کتاب «نهج البلاغه» آشنا شدم. این برخورد و تصادف در وقتى بود که دچار دگرگونى و تشویش خاطر و افسردگى شده و از کارهایم بازمانده بودم.
+
[[محمد عبده|شیخ محمد عبده]] در پى آشنايى با «[[نهج البلاغة|نهج‌البلاغه]]» توسط [[سید جمال الدین اسد آبادی|سيد جمال‌الدين اسدآبادى]]، و به ترغيب او، با تأمل در مضامين و معارف آن، كوشيد تا اين كتاب را به جامعه [[مصر]] معرفى كند. عبده درباره آشنائی اش با «نهج‌البلاغه» می نویسد: «بر حسب تقدیر و بطور تصادف با کتاب «نهج البلاغه» آشنا شدم. این برخورد و تصادف در وقتى بود که دچار دگرگونى و تشویش خاطر و افسردگى شده و از کارهایم بازمانده بودم. از این رو کتاب مستطاب «نهج البلاغه» را وسیله‌اى براى تسلیت روح و چاره‌اى براى برطرف ساختن اندوه‌هاى خویش یافتم، بدین گونه بعضى از صفحات آن را تصفح نمودم و جمله‌هائى چند از عبارات آن را از قسمتهاى مختلف و موارد پراکنده، مورد دقت و تأمل قرار دادم».<ref>گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج البلاغه، پایگاه امام علی</ref>
از این رو کتاب مستطاب «نهج البلاغه» را وسیله‌اى براى تسلیت روح و چاره‌اى براى برطرف ساختن اندوه‌هاى خویش یافتم، بدین گونه بعضى از صفحات آن را تصفح نمودم و جمله‌هائى چند از عبارات آن را از قسمتهاى مختلف و موارد پراکنده، مورد دقت و تأمل قرار دادم».<ref>گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج البلاغه، پایگاه امام علی</ref>
 
 
      
 
      
عبده پس از تأمل در محتواى نهج‌البلاغه، شکوه [[بلاغت]] و صولت فصاحت را در آن مى‌بیند و احساس مى‌کند که چگونه با فصاحت و بلاغتى بى‌مانند و با استدلال‌هاى منطقى و قاطع، با اوهام و تردیدها به نبرد برخاسته است. وى پس از ذکر مطالبى در همین زمینه، مى‌گوید: «این کتاب گران‌قدر، همان چیزى است که [[سید رضی|سید شریف رضى]] که خداوند او را رحمت کناد، از سخنان سید و سرور ما، امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|على بن ابی‌طالب]](ع) که خداوند راه او را گرامى دارد، برگزیده و پراکنده‌هاى آن را گردآورده و به این نام (نهج‌البلاغه) نامیده است. من هیچ اسمى را برازنده‌تر از این اسم سراغ ندارم که بدین گونه بر محتواى کتاب دلالت کند».<ref>شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور</ref>
+
محمد عبده پس از تأمل در محتواى نهج‌البلاغه، شکوه [[بلاغت]] و فصاحت را در آن مى‌بیند و احساس مى‌کند که چگونه با فصاحت و بلاغتى بى‌مانند و با استدلال‌هاى منطقى و قاطع، با اوهام و تردیدها به نبرد برخاسته است. وى پس از ذکر مطالبى در همین زمینه، مى‌گوید: «این کتاب گران‌قدر، همان چیزى است که [[سید رضی|سید شریف رضى]] رحمه الله، از سخنان سید و سرور ما، امیرالمؤمنین [[امام علی علیه السلام|على بن ابی‌طالب]](ع) كرّم‌الله وجهه، برگزیده و پراکنده‌هاى آن را گردآورده و به این نام (نهج‌البلاغه) نامیده است. من هیچ اسمى را برازنده‌تر از این اسم سراغ ندارم که بدین گونه بر محتواى کتاب دلالت کند».<ref>شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور</ref>
  
 
همچنین محمد عبده در مقدمه کتاب مى‌گوید: «از مطالعه نهج‌البلاغه، دولت فصاحت و صولت بلاغت، در نظرم مجسم گشت و به یقین دانستم که مدیر این دولت و قهرمان این صولت و پرچمدار پیروزمندش [[امام علی علیه السلام|على بن ابى‌طالب]](ع) است، و افکار واهى کسانى که در [انتساب نهج‌البلاغه به على ‌علیه‌السلام] شک و شبهه کرده‌اند، در نظرم دریده گشت و خیالات باطل و افکار فاسد آن‌ها نابود شد».<ref>شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور</ref>  
 
همچنین محمد عبده در مقدمه کتاب مى‌گوید: «از مطالعه نهج‌البلاغه، دولت فصاحت و صولت بلاغت، در نظرم مجسم گشت و به یقین دانستم که مدیر این دولت و قهرمان این صولت و پرچمدار پیروزمندش [[امام علی علیه السلام|على بن ابى‌طالب]](ع) است، و افکار واهى کسانى که در [انتساب نهج‌البلاغه به على ‌علیه‌السلام] شک و شبهه کرده‌اند، در نظرم دریده گشت و خیالات باطل و افکار فاسد آن‌ها نابود شد».<ref>شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور</ref>  
  
عبده از جمله کسانی بود که به شرح و تبلیغ نهج‌البلاغه در میان جوانان مصری پرداخت. وی در مقدمه شرح خود گفته است: «در همهٔ مردم عرب‌زبان، یک نفر نیست مگر آنکه معتقد است سخن [[امام علی علیه السلام|علی]](ع) بعد از [[قرآن]] و کلام نبوی شریف‌ترین و بلیغ‌ترین و پرمعنی‌ترین و جامع‌ترین سخنان است.»<ref>محمد عبده، ویکی پدیا</ref>
+
وی در مقدمه شرح خود گفته است: «در همهٔ مردم عرب‌زبان، یک نفر نیست مگر آنکه معتقد است سخن [[امام علی علیه السلام|علی]](ع) بعد از [[قرآن]] و کلام نبوی شریف‌ترین و بلیغ‌ترین و پرمعنی‌ترین و جامع‌ترین سخنان است و از نظر مواد و ريشه‌هاى كلام عربى پربار و از جهت اسلوب و روش و از لحاظ معانى بلند، بالاترين و جامع‌ترين كلام است.» عبده از جمله کسانی بود که به شرح و تبلیغ نهج‌البلاغه در میان جوانان مصری پرداخت.
==ساختار و محتوای کتاب==
+
 
این کتاب، همچون [[نهج البلاغة|نهج‌البلاغه]] در سه جزء تدوین شده است، با این اختلاف که در جزء اول تا خطبه ۱۱۷ و در جزء دوم مابقى خطبه‌ها آمده است. بخش نامه‌ها و حکمت‌ها نیز یک جا در جزء سوم شرح شده است. شرح مطالب جداى از متن و با ذکر شماره در پاورقى آمده است.
+
==معرفی کتاب==
 +
کتاب «شرح نهج البلاغه» [[محمد عبده]]، همچون «[[نهج البلاغة|نهج‌البلاغه]]» در سه جزء تدوین شده است، با این اختلاف که در جزء اول تا خطبه ۱۱۷ و در جزء دوم مابقى خطبه‌ها آمده است. بخش نامه‌ها و حکمت‌ها نیز یک جا در جزء سوم شرح شده است. شرح مطالب جداى از متن و با ذکر شماره در پاورقى آمده است.
 +
 
 +
شرح شيخ محمد عبده، بيشتر حاوى الفاظ مشكل و واژگان غريب «نهج‌البلاغه» است. او در بیان این که چرا به شرح کتاب شریف «نهج‌البلاغه» پرداخته، گفته است: «باید دانست که به علت دور بودن زمان ایراد آن کلمات نسبت به زمان ما و جداشدن و بیگانه گردیدن مردم هم عصر ما از زبان اصیل عربى، گاهى الفاظى در نهج‌البلاغه مى‌یابیم که به نظرمان غریب و نادر مى‌آید، نه وحشى و گریزان از ذهن؛ و نیز ترکیبى غلیظ و محکم، اما نه همراه با تعقید و پیچیدگى. این امر موجب شد که براى پاره‌اى از مفردات آن شرحى به عنوان تعلیقه و [[حاشیه]] بنویسم و بعضى از جمله‌ها را تفسیر نمایم و قسمت‌هایى از اشارات آن را باز نمایم و به همان اندازه که مورد احتیاج است، بسنده کنم و تا جایى که ممکن است در بیان خود ایجاز به کار برم».<ref>علی اصغر فقیهی، شیخ محمد عبده و شرح نهج البلاغه، مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸، شماره ۲۵ و ۲۶، صفحه ۱۰۳.</ref>
  
شیخ محمد در بیان این که چرا به شرح کتاب شریف نهج‌البلاغه پرداخته، گفته است: «باید دانست که به علت دور بودن زمان ایراد آن کلمات نسبت به زمان ما و جداشدن و بیگانه گردیدن مردم هم عصر ما از زبان اصیل عربى، گاهى الفاظى در نهج‌البلاغه مى‌یابیم که به نظرمان غریب و نادر مى‌آید، نه وحشى و گریزان از ذهن؛ و نیز ترکیبى غلیظ و محکم، اما نه همراه با تعقید و پیچیدگى. این امر موجب شد که براى پاره‌اى از مفردات آن شرحى به عنوان تعلیقه و حاشیه بنویسم و بعضى از جمله‌ها را تفسیر نمایم و قسمت‌هایى از اشارات آن را باز نمایم و به همان اندازه که مورد احتیاج است، بسنده کنم و تا جایى که ممکن است در بیان خود ایجاز به کار برم».<ref>علی اصغر فقیهی، شیخ محمد عبده و شرح نهج البلاغه، مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸ - شماره ۲۵ و ۲۶، صفحه ۱۰۳
+
محمد عبده می گوید: «من تعليقه خود را شرحی در شمار شرح‌ها به حساب نمى‌آورم و آن را كتابى در ميان كتاب‌ها نياورده‌ام. جز اين نيست كه آن حاشيه‌اى است، بر «نهج‌البلاغه» و نشانه و نقشى در اطراف و صفحات آن است.»
</ref>
 
  
 +
«شرح نهج‌البلاغه» عبده را می توان گفت از جمله بهترين شرح‌هاست؛ زيرا روان و سهل‌الوصول است و تقريباً حشو و زوائد ندارد و با کمی حجمش بر بیشتر آن‌چه در شرحهای طولانی آمده، مشتمل‌ است و از نظر ادبى خدمت به سزائى به «نهج البلاغه» نموده است. همچنین كمتر گرد [[تعصب]] گشته است، حتى در [[خطبه شقشقیه]] هيچ اظهار نظرى نكرده است. این کتاب در دنیای عرب شهرت بسزائی دارد و بارها در [[مصر]]، [[لبنان]] و [[ایران]] چاپ شده است.
 
==پانویس==
 
==پانویس==
 
<references />
 
<references />
 
 
==منابع==
 
==منابع==
 
+
*"گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج‌البلاغه"،[http://www.imamalinet.net/fa/Book/View/45497/154070/%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%8A%D8%AE-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85%D9%87-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87- پایگاه امام علی(ع)].
*شرح نهج‌البلاغه (محمد عبده)، [http://wikinoor.ir/%D8%B4%D8%B1%D8%AD_%D9%86%D9%87%D8%AC%E2%80%8C%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D8%A9_(%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF_%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87) ویکی نور]، بازیابی: خرداد ۹۷.
+
*"شیخ محمد عبده و شرح نهج‌البلاغه"، علی‌اصغر فقیهی، مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸، شماره ۲۵ و ۲۶، [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/280154/%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87، مجلات تخصصی نور]، بازیابی: خرداد ۹۷.
*گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج البلاغه،[http://www.imamalinet.net/fa/Book/View/45497/154070/%DA%AF%D9%81%D8%AA%D8%A7%D8%B1-%D8%B4%D9%8A%D8%AE-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%AF%D9%85%D9%87-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87- پایگاه امام علی(ع)].
+
*"نگاهی به شرح‌های نهج‌البلاغه"، مصطفی بروجردی، در دسترس در:[https://hawzah.net/fa/Article/View/61903/ سایت حوزه] بازیابی: ۱۸ فروردین ۹۷.
*علی اصغر فقیهی، شیخ محمد عبده و شرح نهج البلاغه،مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸، شماره ۲۵ و ۲۶ از صفحه ۱۰۳ تا ۱۰۵ در دسترس: [https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/280154/%D8%B4%DB%8C%D8%AE-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B9%D8%A8%D8%AF%D9%87-%D9%88-%D8%B4%D8%B1%D8%AD-%D9%86%D9%87%D8%AC-%D8%A7%D9%84%D8%A8%D9%84%D8%A7%D8%BA%D9%87،مجلات تخصصی نور]، بازیابی: خرداد ۹۷.
+
*[[نرم افزار دانشنامه علوی]]، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
*محمد عبده، [https://fa.wikipedia.org/wiki/%D۹%۸۵%D۸%AD%D۹%۸۵%D۸%AF_%D۸%B۹%D۸%A۸%D۸%AF%D۹%۸۷ ویکی پدیا].
 
*شیخ محمد عبده، [http://rasekhoon.net/article/4388/page1/ راسخون]، بازیابی: خرداد ۹۷.
 
*مصطفی بروجردی، نگاهی به شرح های نهج البلاغه، در دسترس در:[https://hawzah.net/fa/Article/View/61903/سایت حوزه] بازیابی:۱۸ فروردین ۹۷.
 
==متن کتاب==
 
[http://lib.ahlolbait.com/parvan/resource/84466/ '''شرح نهج البلاغه محمد عبده''']
 
 
{{نهج البلاغه}}
 
{{نهج البلاغه}}
 
+
[[رده:نهج البلاغه]][[رده:شروح نهج البلاغه]]
[[رده:شروح نهج البلاغه]]
+
[[رده:کتابهای با موضوع نهج البلاغه]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ مارس ۲۰۲۶، ساعت ۱۲:۲۷

Nahjolbalagheh1.jpg
نویسنده محمد عبده
موضوع شرح نهج‌البلاغه
زبان عربی
تعداد جلد ۳

شرح نهج‌البلاغه عبده

«شرح نهج‌البلاغه» تألیف شیخ محمد عبدُه (متوفای ۱۳۲۳ ق)، اصلاحگر دینی و مفتی اهل سنت در مصر است. این کتاب بیشتر به جنبه‌هاى ادبى «نهج‌البلاغه» پرداخته و حاوی الفاظ مشکل و واژگان غریب آن است. «شرح نهج‌البلاغه» نشانه‌اى از تساهل مذهبى نویسنده و دلبستگى او به وحدت مسلمانان است.

مؤلف

محمد عبده (۱۲۶۶-۱۳۲۳ ق)، فقیه، مفسر، حقوق‌دان، اصلاح‌گر دینی، مفتی اسبق مصر در قرن ۱۴ قمری و از شاگردان سيد جمال‌الدين اسدآبادى است.

وی در احیای فکر دینی و انطباق آن با مبانی عقلی کوشید، و از تجددخواهی دینی برای اصلاح برخی از وجوه زندگی اجتماعی مصر بهره جست و بیشتر زندگی خود را صرف سازمان‌های دینی و فعالیتهای خیریه نمود.

محمد عبده شاگردان زیادی را تربیت نمود که از آن جمله می‌توان به محمد رشید رضا، سعد زغلول، احمد امین، طه حسین، عبدالغادر مغربی، مصطفی عبدالرازق اشاره کرد.

برخی از آثار علمی او عبارتند از: تفسیر المنار، شرح نهج‌البلاغه، الاسلام الردّ علی منتقدیه، اصلاح المحاکم الشرعیه، رسالة التوحید، الاسلام و النصرانیة بین العلم والمدنیة.

نهج‌البلاغه در نظر عبده

شیخ محمد عبده در پى آشنايى با «نهج‌البلاغه» توسط سيد جمال‌الدين اسدآبادى، و به ترغيب او، با تأمل در مضامين و معارف آن، كوشيد تا اين كتاب را به جامعه مصر معرفى كند. عبده درباره آشنائی اش با «نهج‌البلاغه» می نویسد: «بر حسب تقدیر و بطور تصادف با کتاب «نهج البلاغه» آشنا شدم. این برخورد و تصادف در وقتى بود که دچار دگرگونى و تشویش خاطر و افسردگى شده و از کارهایم بازمانده بودم. از این رو کتاب مستطاب «نهج البلاغه» را وسیله‌اى براى تسلیت روح و چاره‌اى براى برطرف ساختن اندوه‌هاى خویش یافتم، بدین گونه بعضى از صفحات آن را تصفح نمودم و جمله‌هائى چند از عبارات آن را از قسمتهاى مختلف و موارد پراکنده، مورد دقت و تأمل قرار دادم».[۱]

محمد عبده پس از تأمل در محتواى نهج‌البلاغه، شکوه بلاغت و فصاحت را در آن مى‌بیند و احساس مى‌کند که چگونه با فصاحت و بلاغتى بى‌مانند و با استدلال‌هاى منطقى و قاطع، با اوهام و تردیدها به نبرد برخاسته است. وى پس از ذکر مطالبى در همین زمینه، مى‌گوید: «این کتاب گران‌قدر، همان چیزى است که سید شریف رضى رحمه الله، از سخنان سید و سرور ما، امیرالمؤمنین على بن ابی‌طالب(ع) كرّم‌الله وجهه، برگزیده و پراکنده‌هاى آن را گردآورده و به این نام (نهج‌البلاغه) نامیده است. من هیچ اسمى را برازنده‌تر از این اسم سراغ ندارم که بدین گونه بر محتواى کتاب دلالت کند».[۲]

همچنین محمد عبده در مقدمه کتاب مى‌گوید: «از مطالعه نهج‌البلاغه، دولت فصاحت و صولت بلاغت، در نظرم مجسم گشت و به یقین دانستم که مدیر این دولت و قهرمان این صولت و پرچمدار پیروزمندش على بن ابى‌طالب(ع) است، و افکار واهى کسانى که در [انتساب نهج‌البلاغه به على ‌علیه‌السلام] شک و شبهه کرده‌اند، در نظرم دریده گشت و خیالات باطل و افکار فاسد آن‌ها نابود شد».[۳]

وی در مقدمه شرح خود گفته است: «در همهٔ مردم عرب‌زبان، یک نفر نیست مگر آنکه معتقد است سخن علی(ع) بعد از قرآن و کلام نبوی شریف‌ترین و بلیغ‌ترین و پرمعنی‌ترین و جامع‌ترین سخنان است و از نظر مواد و ريشه‌هاى كلام عربى پربار و از جهت اسلوب و روش و از لحاظ معانى بلند، بالاترين و جامع‌ترين كلام است.» عبده از جمله کسانی بود که به شرح و تبلیغ نهج‌البلاغه در میان جوانان مصری پرداخت.

معرفی کتاب

کتاب «شرح نهج البلاغه» محمد عبده، همچون «نهج‌البلاغه» در سه جزء تدوین شده است، با این اختلاف که در جزء اول تا خطبه ۱۱۷ و در جزء دوم مابقى خطبه‌ها آمده است. بخش نامه‌ها و حکمت‌ها نیز یک جا در جزء سوم شرح شده است. شرح مطالب جداى از متن و با ذکر شماره در پاورقى آمده است.

شرح شيخ محمد عبده، بيشتر حاوى الفاظ مشكل و واژگان غريب «نهج‌البلاغه» است. او در بیان این که چرا به شرح کتاب شریف «نهج‌البلاغه» پرداخته، گفته است: «باید دانست که به علت دور بودن زمان ایراد آن کلمات نسبت به زمان ما و جداشدن و بیگانه گردیدن مردم هم عصر ما از زبان اصیل عربى، گاهى الفاظى در نهج‌البلاغه مى‌یابیم که به نظرمان غریب و نادر مى‌آید، نه وحشى و گریزان از ذهن؛ و نیز ترکیبى غلیظ و محکم، اما نه همراه با تعقید و پیچیدگى. این امر موجب شد که براى پاره‌اى از مفردات آن شرحى به عنوان تعلیقه و حاشیه بنویسم و بعضى از جمله‌ها را تفسیر نمایم و قسمت‌هایى از اشارات آن را باز نمایم و به همان اندازه که مورد احتیاج است، بسنده کنم و تا جایى که ممکن است در بیان خود ایجاز به کار برم».[۴]

محمد عبده می گوید: «من تعليقه خود را شرحی در شمار شرح‌ها به حساب نمى‌آورم و آن را كتابى در ميان كتاب‌ها نياورده‌ام. جز اين نيست كه آن حاشيه‌اى است، بر «نهج‌البلاغه» و نشانه و نقشى در اطراف و صفحات آن است.»

«شرح نهج‌البلاغه» عبده را می توان گفت از جمله بهترين شرح‌هاست؛ زيرا روان و سهل‌الوصول است و تقريباً حشو و زوائد ندارد و با کمی حجمش بر بیشتر آن‌چه در شرحهای طولانی آمده، مشتمل‌ است و از نظر ادبى خدمت به سزائى به «نهج البلاغه» نموده است. همچنین كمتر گرد تعصب گشته است، حتى در خطبه شقشقیه هيچ اظهار نظرى نكرده است. این کتاب در دنیای عرب شهرت بسزائی دارد و بارها در مصر، لبنان و ایران چاپ شده است.

پانویس

  1. گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج البلاغه، پایگاه امام علی
  2. شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور
  3. شرح نهج البلاغه (محمد عبده)، ویکی نور
  4. علی اصغر فقیهی، شیخ محمد عبده و شرح نهج البلاغه، مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸، شماره ۲۵ و ۲۶، صفحه ۱۰۳.

منابع

  • "گفتار شیخ محمد عبده در مقدمه شرح نهج‌البلاغه"،پایگاه امام علی(ع).
  • "شیخ محمد عبده و شرح نهج‌البلاغه"، علی‌اصغر فقیهی، مجله وقف میراث جاویدان، بهار و تابستان ۱۳۷۸، شماره ۲۵ و ۲۶، مجلات تخصصی نور، بازیابی: خرداد ۹۷.
  • "نگاهی به شرح‌های نهج‌البلاغه"، مصطفی بروجردی، در دسترس در:سایت حوزه بازیابی: ۱۸ فروردین ۹۷.
  • نرم افزار دانشنامه علوی، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی.
مسابقه از خطبه ۱۳۳ و ۱۳۳ و ۱۶۷ نهج البلاغه