دعای پیامبر اکرم (ص) در شب پانزدهم ماه رمضان: تفاوت بین نسخهها
Saeed zamani (بحث | مشارکتها) (ایجاد) |
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) |
||
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشده) | |||
سطر ۱: | سطر ۱: | ||
− | حضرت رسول صلى الله عليه و آله در شب پانزدهم ماه رمضان این دعا را مى خواندند: | + | [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] صلى الله عليه و آله در شب پانزدهم ماه [[رمضان]] این [[دعا]] را مى خواندند: |
− | |||
− | + | '''''اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ مَعْصِيَتِكَ وَ مِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ رِضْوَانَكَ''''' '''''وَ مِنَ الْيَقِينِ مَا يَهُونُ عَلَيْنَا بِهِ مُصِيبَاتُ الدُّنْيَا''''' | |
− | + | بار خدايا نصيب ما فرماى از ترست آنچه حايل باشد ميان ما و گناه و معصيت تو و از طاعت و فرمانبرداريت آنچه ما را به رضوانت رساند. و از يقين به اندازه اى كه آسان كند بر ما مصيبت هاى دنيا را، | |
− | + | '''''اللَّهُمَّ أَمْتِعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَ أَبْصَارِنَا وَ قُوَّتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا''''' | |
− | |||
− | اللَّهُمَّ أَمْتِعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَ أَبْصَارِنَا وَ قُوَّتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا | ||
بار خدايا ما را بهرمند گردان به گوش هايمان و ديده هايمان و نيرويمان چندان كه زنده داريمان و آن را به وارث ما بده | بار خدايا ما را بهرمند گردان به گوش هايمان و ديده هايمان و نيرويمان چندان كه زنده داريمان و آن را به وارث ما بده | ||
− | + | '''''وَاجْعَلْ ثَارَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا''''' | |
و خون ما را به گردن كسى نه كه ستم مان كرده و پيروز كن ما را بر آن كه با ما دشمنى كرده | و خون ما را به گردن كسى نه كه ستم مان كرده و پيروز كن ما را بر آن كه با ما دشمنى كرده | ||
− | وَ | + | '''''وَ لاَتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا وَلاَ تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَلاَ مَبْلَغَ عِلْمِنَا''''' |
و قرار مده مصيبت ما را در دين ما و دنيا را بزرگتر همت ما قرار مده و نه آخر دسترس دانش و علم ما | و قرار مده مصيبت ما را در دين ما و دنيا را بزرگتر همت ما قرار مده و نه آخر دسترس دانش و علم ما | ||
− | وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لاَ يَرْحَمُنَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ | + | '''''وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لاَ يَرْحَمُنَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ''''' |
و چيره مكن بر ما كسى كه رحم نكند بر ما به رحمت تو اى ارحم الراحمين. | و چيره مكن بر ما كسى كه رحم نكند بر ما به رحمت تو اى ارحم الراحمين. | ||
− | |||
+ | و اين دعاى جامع كاملى است و خواندن آن در اوقات ديگر نيز غنيمت است و از [[عوالى اللئالى (کتاب)|عوالى اللئالى]] نقل شده كه [[پیامبر اسلام|حضرت رسول]] صلى الله عليه و آله هميشه اين دعا را مى خواندند. | ||
+ | |||
+ | ==منابع== | ||
− | + | *[[مفاتيح الجنان]]، [[شیخ عباس قمی]]، انتشارات اسوه، [[قم]]، ص 167. | |
− | مفاتيح | ||
[[رده:اعمال ماه رمضان]] | [[رده:اعمال ماه رمضان]] |
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۰۷:۳۲
حضرت رسول صلى الله عليه و آله در شب پانزدهم ماه رمضان این دعا را مى خواندند:
اللَّهُمَّ اقْسِمْ لَنَا مِنْ خَشْيَتِكَ مَا يَحُولُ بَيْنَنَا وَ بَيْنَ مَعْصِيَتِكَ وَ مِنْ طَاعَتِكَ مَا تُبَلِّغُنَا بِهِ رِضْوَانَكَ وَ مِنَ الْيَقِينِ مَا يَهُونُ عَلَيْنَا بِهِ مُصِيبَاتُ الدُّنْيَا
بار خدايا نصيب ما فرماى از ترست آنچه حايل باشد ميان ما و گناه و معصيت تو و از طاعت و فرمانبرداريت آنچه ما را به رضوانت رساند. و از يقين به اندازه اى كه آسان كند بر ما مصيبت هاى دنيا را،
اللَّهُمَّ أَمْتِعْنَا بِأَسْمَاعِنَا وَ أَبْصَارِنَا وَ قُوَّتِنَا مَا أَحْيَيْتَنَا وَاجْعَلْهُ الْوَارِثَ مِنَّا
بار خدايا ما را بهرمند گردان به گوش هايمان و ديده هايمان و نيرويمان چندان كه زنده داريمان و آن را به وارث ما بده
وَاجْعَلْ ثَارَنَا عَلَى مَنْ ظَلَمَنَا وَانْصُرْنَا عَلَى مَنْ عَادَانَا
و خون ما را به گردن كسى نه كه ستم مان كرده و پيروز كن ما را بر آن كه با ما دشمنى كرده
وَ لاَتَجْعَلْ مُصِيبَتَنَا فِي دِينِنَا وَلاَ تَجْعَلِ الدُّنْيَا أَكْبَرَ هَمِّنَا وَلاَ مَبْلَغَ عِلْمِنَا
و قرار مده مصيبت ما را در دين ما و دنيا را بزرگتر همت ما قرار مده و نه آخر دسترس دانش و علم ما
وَ لاَ تُسَلِّطْ عَلَيْنَا مَنْ لاَ يَرْحَمُنَا بِرَحْمَتِكَ يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ
و چيره مكن بر ما كسى كه رحم نكند بر ما به رحمت تو اى ارحم الراحمين.
و اين دعاى جامع كاملى است و خواندن آن در اوقات ديگر نيز غنيمت است و از عوالى اللئالى نقل شده كه حضرت رسول صلى الله عليه و آله هميشه اين دعا را مى خواندند.
منابع
- مفاتيح الجنان، شیخ عباس قمی، انتشارات اسوه، قم، ص 167.