منابع و پی نوشتهای متوسط
جامعیت مقاله رعایت نشده است
کیفیت پژوهش متوسط است
مقاله مورد سنجش قرار گرفته است

قسم خوردن: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جز (ویرایش Aghajani (بحث) به آخرین تغییری که سید مهدی خدایی انجام داده بود واگردانده شد)
(برچسب: واگردانی)
سطر ۱۴: سطر ۱۴:
  
 
*لغت نامه دهخدا
 
*لغت نامه دهخدا
−
*محمدحسين بيگدلو، یمین، [http://www.pajoohe.ir  دانشنامه پژوهه]، بازیابی: ؟
+
*[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30347 محمدحسين بيگدلو، یمین، سایت پژوهه]
 
*[http://www.hadithcity.com/Question.aspx?ID=133 قسم خوردن، سایت شهر حدیث]
 
*[http://www.hadithcity.com/Question.aspx?ID=133 قسم خوردن، سایت شهر حدیث]
  

نسخهٔ ‏۲۶ فوریهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۵:۵۴

قسم یا سوگند در لغت اقرار و اعترافی که شخص از روی شرف و ناموس خود می کند و خدا یا بزرگی را شاهد می گیرد.[۱] و در اصطلاح فقهی قسم خوردن به ذات خدا یا اسماء خاص خداوند است مثل والله، بالله.[۲] ذات خدا یعنی بدون این که قسم به اسمی از اسماء خدا باشد عباراتی می‌آورد که دلالت بر ذات خدا می‌کند مثل والذی نفسی بیده: قسم به آن کسی که جانم در دست اوست.

در روایات از قسم دروغ خوردن نهی اکید شده است و برای آن عواقب بسیار بد فردی و اجتماعی ذکر گردیده است. در روایتی از امام صادق علیه السلام آمده است: لا تَحْلِفوا باللّه صادِقینَ ولاکاذِبینَ ؛ فإنّهُ عزوجل یقولُ: «ولاتَجْعَلوا اللّه‌َ عُرْضَةً لأیمانِکم»؛ راست یا دروغ به خدا سوگند مخورید؛ زیرا خداوند عزوجل مى‌فرماید: «و خدا را وسیله سوگندهاى خود قرار مدهید».[۳]

جایگاه بحث قسم در فقه

قسم بیشتر با عنوان یمین در فقه مطرح است و از آن در جمیع ابواب منازعات و در کتاب قضاء و شهادات و همچنین در کتاب أیمان در مورد کسی که چیزی را به واسطه قسم خوردن بر خود واجب یا حرام می‌کند از آن بحث می‌شود.

پانویس

  1. ↑ لغت نامه دهخدا، ذیل واژه سوگند.
  2. ↑ شهید ثانی، الروضه البهیه، ج ۱، ص ۲۳۴، مصحح: مرکز نشر مکتب اعلام اسلامی، ناشر: مکتب اعلام اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۶۵.
  3. ↑ الکافی:۷/۴۳۴/۱ منتخب میزان الحکمة: ۱۶۴.

منابع



مسابقه از خطبه ۸۳ نهج البلاغه