قسم خوردن: تفاوت بین نسخه‌ها
مهدی موسوی (بحث | مشارکتها) (ویرایش) |
|||
| سطر ۱: | سطر ۱: | ||
| − | قسم یا سوگند در لغت اقرار و اعترافی که شخص از روی شرف و ناموس خود می کند و خدا یا بزرگی را شاهد می گیرد.<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه سوگند.</ref> و در اصطلاح | + | قسم یا سوگند در لغت اقرار و اعترافی که شخص از روی شرف و ناموس خود می کند و [[خدا]] یا بزرگی را شاهد می گیرد.<ref>لغت نامه دهخدا، ذیل واژه سوگند.</ref> و در اصطلاح [[فقه|فقهی]] قسم خوردن به ذات خدا یا اسماء خاص خداوند است مثل والله، بالله.<ref>شهید ثانی، الروضه البهیه، ج ۱، ص ۲۳۴، مصحح: مرکز نشر مکتب اعلام اسلامی، ناشر: مکتب اعلام اسلامی، چاپ دوم، ۱۳۶۵.</ref> ذات خدا یعنی بدون این که قسم به اسمی از اسماء خدا باشد عباراتی می‌آورد که دلالت بر ذات خدا می‌کند مثل والذی نفسی بیده: قسم به آن کسی که جانم در دست اوست. |
| − | + | در روایات از [[قسم دروغ خوردن]] نهی اکید شده است و برای آن عواقب بسیار بد فردی و اجتماعی ذکر گردیده است. در روایتی از [[امام صادق]] علیه السلام آمده است: لا تَحْلِفوا باللّه صادِقینَ ولاکاذِبینَ ؛ فإنّهُ عزوجل یقولُ: «ولاتَجْعَلوا اللّه‌َ عُرْضَةً لأیمانِکم»؛ راست یا [[دروغ]] به خدا سوگند مخورید؛ زیرا خداوند عزوجل مى‌فرماید: «و خدا را وسیله سوگندهاى خود قرار مدهید».<ref>الکافی:۷/۴۳۴/۱ منتخب میزان الحکمة: ۱۶۴.</ref> | |
| − | در | + | ==جایگاه بحث قسم در فقه== |
| − | + | قسم بیشتر با عنوان [[یمین]] در [[فقه]] مطرح است و از آن در جمیع ابواب منازعات و در کتاب قضاء و شهادات و همچنین در کتاب أیمان در مورد کسی که چیزی را به واسطه قسم خوردن بر خود [[واجب]] یا [[حرام]] می‌کند از آن بحث می‌شود. | |
| − | |||
| − | |||
| − | |||
| − | قسم بیشتر با عنوان [[یمین]] در [[فقه]] مطرح است و از آن در | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| − | <references/> | + | <references /> |
==منابع== | ==منابع== | ||
| − | * لغت نامه دهخدا | + | |
| − | * [http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30347 محمدحسين بيگدلو، یمین، سایت پژوهه] | + | *لغت نامه دهخدا |
| − | * [http://www.hadithcity.com/Question.aspx?ID=133 قسم خوردن، سایت شهر حدیث] | + | *[http://www.pajoohe.com/fa/index.php?Page=definition&UID=30347 محمدحسين بيگدلو، یمین، سایت پژوهه] |
| + | *[http://www.hadithcity.com/Question.aspx?ID=133 قسم خوردن، سایت شهر حدیث] | ||
[[رده:احکام عبادی]] | [[رده:احکام عبادی]] | ||
نسخهٔ ۲ نوامبر ۲۰۱۹، ساعت ۰۸:۴۹
قسم یا سوگند در لغت اقرار و اعترافی که شخص از روی شرف و ناموس خود می کند و خدا یا بزرگی را شاهد می گیرد.[۱] و در اصطلاح فقهی قسم خوردن به ذات خدا یا اسماء خاص خداوند است مثل والله، بالله.[۲] ذات خدا یعنی بدون این که قسم به اسمی از اسماء خدا باشد عباراتی می‌آورد که دلالت بر ذات خدا می‌کند مثل والذی نفسی بیده: قسم به آن کسی که جانم در دست اوست.
در روایات از قسم دروغ خوردن نهی اکید شده است و برای آن عواقب بسیار بد فردی و اجتماعی ذکر گردیده است. در روایتی از امام صادق علیه السلام آمده است: لا تَحْلِفوا باللّه صادِقینَ ولاکاذِبینَ ؛ فإنّهُ عزوجل یقولُ: «ولاتَجْعَلوا اللّه‌َ عُرْضَةً لأیمانِکم»؛ راست یا دروغ به خدا سوگند مخورید؛ زیرا خداوند عزوجل مى‌فرماید: «و خدا را وسیله سوگندهاى خود قرار مدهید».[۳]
جایگاه بحث قسم در فقه
قسم بیشتر با عنوان یمین در فقه مطرح است و از آن در جمیع ابواب منازعات و در کتاب قضاء و شهادات و همچنین در کتاب أیمان در مورد کسی که چیزی را به واسطه قسم خوردن بر خود واجب یا حرام می‌کند از آن بحث می‌شود.
پانویس
منابع
- لغت نامه دهخدا
- محمدحسين بيگدلو، یمین، سایت پژوهه
- قسم خوردن، سایت شهر حدیث
