نظیری نیشابوری: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''نظیری نیشابوری، محمدحسین''' قرن: 10 (وف 1023-1...' ایجاد کرد)
 
سطر ۵: سطر ۵:
 
قرن: 10
 
قرن: 10
  
(وف 1023-1021)، شاعر متخلص به نظیرى. اصل وى را از جوین مى‌دانند. اهل نیشابور بود. او از ابتداى جوانى به كسب علم و ادب پرداخت و به شاعرى روى آورد و زبان عربى را نزد شیخ غوثى مندوى، مؤلف «گلزار ادب» آموخت و [[حدیث]] و تفسیر را از مولانا حسین جوهرى فراگرفت.
+
(وف 1023-1021)، شاعر [[تخلص|متخلص]] به نظیرى. اصل وى را از جوین مى‌دانند. اهل نیشابور بود. او از ابتداى جوانى به كسب علم و ادب پرداخت و به شاعرى روى آورد و زبان عربى را نزد شیخ غوثى مندوى، مؤلف «گلزار ادب» آموخت و [[حدیث]] و تفسیر را از مولانا حسین جوهرى فراگرفت.
  
 
وى به شغل بازرگانى مى‌پرداخت و از همان جوانى به قصد تجارت از [[خراسان]] بیرون آمد. در 992 ق به كاشان رفت و در آنجا با بزرگان همچون تقى‌الدین اوحدى، مولانا حاتم، فهمى و مقصود خرده آشنا شد و در مجالس مشاعره آنها شركت كرد. به [[عراق]] و آذربایجان نیز سفر نمود.
 
وى به شغل بازرگانى مى‌پرداخت و از همان جوانى به قصد تجارت از [[خراسان]] بیرون آمد. در 992 ق به كاشان رفت و در آنجا با بزرگان همچون تقى‌الدین اوحدى، مولانا حاتم، فهمى و مقصود خرده آشنا شد و در مجالس مشاعره آنها شركت كرد. به [[عراق]] و آذربایجان نیز سفر نمود.
  
وى سپس به هند رفت و در آگره به خدمت میرزا عبدالرحیم خان، خان خانان (م 1063 ق) پیوست و در ملازمت او قرار گرفت و به مدحش پرداخت. بعد از این تاریخ با معرفى خان خانان به دربار اكبرشاه راه یافت و مداح او شد. در 1001 ق از هند قصیده‌اى براى صاحب «خلاصة الاشعار» و بعدها «دیوان» شعرش را نیز كه مشتمل بر اقسام شعر نزدیك به چهار هزار بیت بود، براى وى فرستاد.
+
وى سپس به هند رفت و در آگره به خدمت میرزا عبدالرحیم خان، خان خانان (م 1063 ق) پیوست و در ملازمت او قرار گرفت و به مدحش پرداخت. بعد از این تاریخ با معرفى خان خانان به دربار اكبرشاه راه یافت و مداح او شد. در 1001 ق از هند قصیده ‌اى براى صاحب «خلاصة الاشعار» و بعدها [[دیوان (شعر)]] را نیز كه مشتمل بر اقسام شعر نزدیك به چهار هزار بیت بود، براى وى فرستاد.
  
 
در 1002 ق به [[مكه]] معظمه مشرف شد و در بازگشت به احمدآباد گجرات رفت و در آنجا ساكن گردید. وى در زمان سكونت در گجرات به مدح شاهزاده مراد پرداخت. بعد از اكبرشاه به دربار جهانگیرشاه (1037-1014 ق) رفت. نظیرى در مدت زندگى خود هیچ‌گاه از دو پیشه اصلى خود، بازرگانى و مدیحه‌سرایى فارغ نشد.
 
در 1002 ق به [[مكه]] معظمه مشرف شد و در بازگشت به احمدآباد گجرات رفت و در آنجا ساكن گردید. وى در زمان سكونت در گجرات به مدح شاهزاده مراد پرداخت. بعد از اكبرشاه به دربار جهانگیرشاه (1037-1014 ق) رفت. نظیرى در مدت زندگى خود هیچ‌گاه از دو پیشه اصلى خود، بازرگانى و مدیحه‌سرایى فارغ نشد.
سطر ۱۵: سطر ۱۵:
 
او بر مذهب دوازده امامى بود او با ثنایى مشهدى و شكیبى اصفهانى دوستى داشت و با امین احمد رازى معاصر بود و شاعرانى چون ظهورى، ملك قمى و عرفى با وى نزاع داشتند. وى در احمدآباد گجرات درگذشت و در محله‌ى تاجپوره‌ى آنجا به خاك سپرده شد. بنا به آورده‌ى مؤلف «تاریخ ادبیات در ایران» با توجه به ماده تاریخ‌هایى كه در زمینه فوت نظیرى گفته شده است، 1021 ق سندیت بیشترى دارد.
 
او بر مذهب دوازده امامى بود او با ثنایى مشهدى و شكیبى اصفهانى دوستى داشت و با امین احمد رازى معاصر بود و شاعرانى چون ظهورى، ملك قمى و عرفى با وى نزاع داشتند. وى در احمدآباد گجرات درگذشت و در محله‌ى تاجپوره‌ى آنجا به خاك سپرده شد. بنا به آورده‌ى مؤلف «تاریخ ادبیات در ایران» با توجه به ماده تاریخ‌هایى كه در زمینه فوت نظیرى گفته شده است، 1021 ق سندیت بیشترى دارد.
  
برخى از تذكره‌ها نظیرى را با نظیر مشهدى و نظیرى، صاحب «بهمن‌نامه‌ى آذرى» درآمیخته‌اند. از آثار وى «دیوان» شعر است كه خود در 1020 ق به كتابخانه‌ى خان خانان تقدیم كرده و شامل قصیده، تركیب بند، غزل، قطعه و رباعى مى‌باشد كه مجموع ابیات آن به ده هزار بیت مى‌رسد.
+
برخى از تذكره‌ها نظیرى را با نظیر مشهدى و نظیرى، صاحب «بهمن‌ نامه ‌ى آذرى» درآمیخته‌ اند. از آثار وى [[دیوان (شعر)]] است كه خود در 1020 ق به كتابخانه‌ى خان خانان تقدیم كرده و شامل [[قصیده]]، [[تركیب بند]]، [[غزل]]، [[قطعه]] و [[رباعى]] مى‌باشد كه مجموع ابیات آن به ده هزار [[بیت]] مى‌رسد.
  
 
==منابع==
 
==منابع==
 
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج6، ص57.
 
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج6، ص57.
  
[[رده:شعرا]]
+
{{شعر فارسی}}
 +
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 +
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دهم]]

نسخهٔ ‏۲۷ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۶:۵۷

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


نظیری نیشابوری، محمدحسین

قرن: 10

(وف 1023-1021)، شاعر متخلص به نظیرى. اصل وى را از جوین مى‌دانند. اهل نیشابور بود. او از ابتداى جوانى به كسب علم و ادب پرداخت و به شاعرى روى آورد و زبان عربى را نزد شیخ غوثى مندوى، مؤلف «گلزار ادب» آموخت و حدیث و تفسیر را از مولانا حسین جوهرى فراگرفت.

وى به شغل بازرگانى مى‌پرداخت و از همان جوانى به قصد تجارت از خراسان بیرون آمد. در 992 ق به كاشان رفت و در آنجا با بزرگان همچون تقى‌الدین اوحدى، مولانا حاتم، فهمى و مقصود خرده آشنا شد و در مجالس مشاعره آنها شركت كرد. به عراق و آذربایجان نیز سفر نمود.

وى سپس به هند رفت و در آگره به خدمت میرزا عبدالرحیم خان، خان خانان (م 1063 ق) پیوست و در ملازمت او قرار گرفت و به مدحش پرداخت. بعد از این تاریخ با معرفى خان خانان به دربار اكبرشاه راه یافت و مداح او شد. در 1001 ق از هند قصیده ‌اى براى صاحب «خلاصة الاشعار» و بعدها دیوان (شعر) را نیز كه مشتمل بر اقسام شعر نزدیك به چهار هزار بیت بود، براى وى فرستاد.

در 1002 ق به مكه معظمه مشرف شد و در بازگشت به احمدآباد گجرات رفت و در آنجا ساكن گردید. وى در زمان سكونت در گجرات به مدح شاهزاده مراد پرداخت. بعد از اكبرشاه به دربار جهانگیرشاه (1037-1014 ق) رفت. نظیرى در مدت زندگى خود هیچ‌گاه از دو پیشه اصلى خود، بازرگانى و مدیحه‌سرایى فارغ نشد.

او بر مذهب دوازده امامى بود او با ثنایى مشهدى و شكیبى اصفهانى دوستى داشت و با امین احمد رازى معاصر بود و شاعرانى چون ظهورى، ملك قمى و عرفى با وى نزاع داشتند. وى در احمدآباد گجرات درگذشت و در محله‌ى تاجپوره‌ى آنجا به خاك سپرده شد. بنا به آورده‌ى مؤلف «تاریخ ادبیات در ایران» با توجه به ماده تاریخ‌هایى كه در زمینه فوت نظیرى گفته شده است، 1021 ق سندیت بیشترى دارد.

برخى از تذكره‌ها نظیرى را با نظیر مشهدى و نظیرى، صاحب «بهمن‌ نامه ‌ى آذرى» درآمیخته‌ اند. از آثار وى دیوان (شعر) است كه خود در 1020 ق به كتابخانه‌ى خان خانان تقدیم كرده و شامل قصیده، تركیب بند، غزل، قطعه و رباعى مى‌باشد كه مجموع ابیات آن به ده هزار بیت مى‌رسد.

منابع

شعر فارسی
Poetry1.jpg
شعرشناسی * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
قالب‌های شعر *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
سبک‌های شعر فارسی * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
شاعران پارسی گو: همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14