متین اصفهانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی '{{مدخل دائرة المعارف|اثر آفرینان}} '''''متین اصفهانی، عبدالرضا''''' قرن: 12 (1175-1103ق...' ایجاد کرد)
 
سطر ۷: سطر ۷:
 
(1175-1103ق)
 
(1175-1103ق)
  
شاعر، متخلص به متین. نسبش به مالك اشتر نخعى مى‌رسد. پدرش اهل نجف بود، مدتى در اصفهان اقامت گزید و متین در این شهر به دنیا آمد. او از شعراى دوره‌ى زندیه بود. در بیست سالگى پس از فراگیرى فنون شعر در اصفهان در زمان شاه عالم بهادر (1124-1119 ق) به هندوستان رفت و ملازمت برهان‌الملك سعادتعلى‌خان نیشابورى، ناظم ناحیه‌ى اوده را اختیار نمود.
+
شاعر، [[تخلص|متخلص]] به متین. نسبش به مالك اشتر نخعى مى‌ رسد. پدرش اهل نجف بود، مدتى در اصفهان اقامت گزید و متین در این شهر به دنیا آمد. او از شعراى دوره‌ ى زندیه بود. در بیست سالگى پس از فراگیرى فنون شعر در اصفهان در زمان شاه عالم بهادر (1124-1119 ق) به هندوستان رفت و ملازمت برهان ‌الملك سعادتعلى‌ خان نیشابورى، ناظم ناحیه‌ ى اوده را اختیار نمود.
  
بعد از او به ملازمت ابومنصورخان صفدر جنگ نیشابورى، جانشین برهان‌الملك رسید. متین در اكثر اشعارش از محمدعلى حزین پیروى مى‌كرد و در فن معما نیز مهارت داشت. وى در 1175 ق به بنگاله رفت و در آنجا درگذشت. صاحب «نتایج الافكار» سال [[مرگ]] وى را 1075 ق ذكر كرده است و همچنین پاره اى از منابع نام او را عبدالرزاق آورده‌اند. از آثارش: «دیوان» شعر، حدود دوازده هزار بیت.
+
بعد از او به ملازمت ابومنصورخان صفدر جنگ نیشابورى، جانشین برهان‌ الملك رسید. متین در اكثر اشعارش از محمدعلى حزین پیروى مى‌ كرد و در فن معما نیز مهارت داشت. وى در 1175 ق به بنگاله رفت و در آنجا درگذشت. صاحب «نتایج الافكار» سال [[مرگ]] وى را 1075 ق ذكر كرده است و همچنین پاره اى از منابع نام او را عبدالرزاق آورده‌ اند. از آثارش: [[دیوان]]  شعر، حدود دوازده هزار [[بیت]].
  
 
==منابع==
 
==منابع==
 
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج5، ص124.
 
* [[انجمن مفاخر فرهنگی]]، [[اثرآفرینان]]، ج5، ص124.
  
[[رده:شعرا]]
+
{{شعر فارسی}}
 +
[[رده:شعرای پارسی گو]]
 +
[[رده:شعرای پارسی گوی قرن دوازدهم]]

نسخهٔ ‏۲۳ اکتبر ۲۰۱۳، ساعت ۰۷:۵۳

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


متین اصفهانی، عبدالرضا

قرن: 12

(1175-1103ق)

شاعر، متخلص به متین. نسبش به مالك اشتر نخعى مى‌ رسد. پدرش اهل نجف بود، مدتى در اصفهان اقامت گزید و متین در این شهر به دنیا آمد. او از شعراى دوره‌ ى زندیه بود. در بیست سالگى پس از فراگیرى فنون شعر در اصفهان در زمان شاه عالم بهادر (1124-1119 ق) به هندوستان رفت و ملازمت برهان ‌الملك سعادتعلى‌ خان نیشابورى، ناظم ناحیه‌ ى اوده را اختیار نمود.

بعد از او به ملازمت ابومنصورخان صفدر جنگ نیشابورى، جانشین برهان‌ الملك رسید. متین در اكثر اشعارش از محمدعلى حزین پیروى مى‌ كرد و در فن معما نیز مهارت داشت. وى در 1175 ق به بنگاله رفت و در آنجا درگذشت. صاحب «نتایج الافكار» سال مرگ وى را 1075 ق ذكر كرده است و همچنین پاره اى از منابع نام او را عبدالرزاق آورده‌ اند. از آثارش: دیوان شعر، حدود دوازده هزار بیت.

منابع

شعر فارسی
Poetry1.jpg
شعرشناسی * شعر * علم عروض * قافیه * تخلص * دیوان * مصراع * بیت * مقفا * قالب * مطلع * تغزل * بحور شعری
قالب‌های شعر *مثنوی * قصیده * غزل * مسمط * مستزاد * ترجیع‌بند * ترکیب‌بند * قطعه * رباعی
سبک‌های شعر فارسی * سبک خراسانی * سبک عراقی * سبک هندی * سبک بازگشت ادبی * شعر نو
شاعران پارسی گو: همه*قرن 4 * قرن 5 * قرن 6 * قرن 7 * قرن 8 * قرن 9 * قرن 10 * قرن 11 * قرن 12 * قرن 13 * قرن 14