عَجَب (اسامی و اوصاف قرآن)

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو

این مدخل از دانشنامه هنوز نوشته نشده است.

Icon-computer.png
محتوای فعلی مقاله یکی از پایگاه های معتبر متناسب با عنوان است.

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


یکی از اوصاف قرآن

«عَجَب» مصدر و به معنای عجیب و شگفت‌آور است. راغب می‌گوید: چیزی را که نظیر آن معروف نباشد، عجیب نامند.

«عَجَب» از نام‌ها و صفات قرآن و برگرفته از آیه اول سوره جن است: «قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِّنَ الْجِنِّ فَقَالُوا إِنَّا سَمِعْنَا قُرْآنًا عَجَبًا»؛ بگو به من وحی فرستاده شده است که گروهی از جنّ (به قرآن) گوش سپردند، سپس گفته‌اند ما قرآن شگفتی را شنیده‌ایم.

قرآن کلامی است متفاوت با هر سخن دیگر؛ زیرا هم لحن و آهنگ آن و هم نفوذ و جاذبه و هم محتوا و تأثیرش بی‌مانند است؛ به‌ ویژه آن که آورنده آن، درس‌نخوانده و اُمّی بود و این امری عجیب است.

منابع