شیخ لطف الله عاملی اصفهانی: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
 
(۸ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۵ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{نیازمند ویرایش فنی}}
+
'''شیخ لطف الله میسی عاملی''' (م، ۱۰۳۵ ق) از فقهای [[شیعه]] در قرن یازدهم قمری و از شاگردان [[ملا عبدالله شوشتری]] است. او از جمله علمای جبل عامل [[لبنان]] است که در زمان [[صفویه]] به [[ایران]] مهاجرت نمود. به دستور شاه عباس صفوی در میدان نقش جهان [[اصفهان]]، «[[مسجد شیخ لطف الله]]» به عنوان محل تدریس و [[نماز جماعت]] شیخ ساخته شد.
 +
{{شناسنامه عالم
 +
|نام شخصیت =
 +
|نام کامل = شیخ لطف الله میسی عاملی
 +
|زادروز =
 +
|زادگاه = میس، [[لبنان]]
 +
|وفات = ۱۰۳۵ قمری
 +
|مدفن = [[کربلا]]
 +
|اساتید = [[ملا عبدالله شوشتری]]
 +
|شاگردان=
 +
|آثار = حاشیه بر بعضی از کتب فقه، رسائلی بر رد فتاوی دینی معاصرین،...
 +
}}
  
{{شناسنامه شخصیت ها
+
==زندگی‌نامه==
 +
شیخ لطف الله بن عبدالکریم بن ابراهیم از نوادگان [[محقق ميسی عاملی|علی بن عبدالعالی میسی]]، اصلاً از مَیس [[لبنان]] است. خاندان او اکثر از فقهای [[امامیه]] بوده اند که در جبل عامل زندگی می کردند و چون پادشاهان [[صفویه|صفوی]] در ترویج مذهب [[تشیع]] و اکرام و اعظام [[فقیه|فقها]] و دانشمندان [[شیعه]] سعی بلیغ روا می داشتند، عده ای از علمای [[بحرین]] و جبل عامل را به [[ایران]] دعوت نمودند.
  
|نام= شیخ لطف ا...
+
از جمله آنها شیخ حسین بن عبدالصمد حارثی، پدر [[شیخ بهایی|شیخ بهائی]] و دیگری شیخ لطف الله عاملی است که ابتدا در [[مشهد]] مقدس مقیم شد و از محضر بزرگانی مانند [[ملا عبدالله شوشتری]] استفاده نمود و از جانب شاه عباس کبیر به خدمت [[آستان قدس رضوی]] انتخاب گردید و تا [[فتنه]] ازبکان در آن شهر مقیم بود. آنگاه به قزوین رفت و به تدریس اشتغال یافت و شاه عباس چون بزرگی و مقام علمی او را بدید به [[اصفهان]] دعوتش نمود.<ref>سید محمدباقر کتابی/ رجال اصفهان (در علم، عرفان، ادب و هنر)/ سازمان چاپ و انتشارات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول ۱۳۷۵/ صص ۹ و۸.</ref>
  
|نام پدر= عبدالکریم
+
مؤلف «عالم آرای عباسی» نیز این مطلب را چنین می نویسد: "شیخ لطف الله میسی، مشهور از محال مقدس نبیره ی شیخ ابراهیم طیسی است که از فضلای متبحر و فقهای عصر بود. مولد شریفش موضع میس جبل عامل است. در اوایل سن شباب احرام [[زیارت]] [[امام رضا|امام ثامن]] علیه التحیه والثناء بسته، مدتی مدید در آن آستان ملایک آشیان به تحصیل علوم روزگار گذرانیده، از برکات صحبت مولانا عبدالله شوشتری و سایر علمای [[مشهد]] مقدس بهره کامل در علم [[فقه]] یافته و در زمره مدرسین سرکار فیض آثار انتظام یافت و در زمان حضرت اعلی شاهی ظل الهی منصب والای خادمی نیز علاوه ی تدریس گشته از آن سرکار موهبت آثار موظف بود. در فترت اوزبکیه از آسیب آن طایفه نجات یافته به درگاه معلی آمده مدتی در قزوین به درس و افاده مشغول بوده حسب الامر الاعلی از آنجا بدار السلطنه اصفهان نقل نمود...". <ref>اسکندر بیک ترکان/ تاریخ عالم آرامی عباسی، (شامل جلد ۱ و نیمی از جلد ۲)/ مؤسسه انتشارات امیرکبیر تهران، چاپ سوم، ۱۳۸۲/ ص ۱۵۷.</ref>
  
|ولادت=
+
شاه عباس صفوی در سال ۱۰۱۱ قمری در جنب میدان نقش جهان مدرسه و [[مسجد|مسجدی]] را که هنوز هم به نام او  شهرت دارد برای محل تدریس و اقامت و امامت او پی نهاد و انجام این کار تا ۱۰۲۸ قمری طول کشید و در حین اتمام همین ساختمان بود که شاه عباس در قسمت جنوبی میدان شاه، طرح انشاء مسجد جامع عباسی یعنی [[مسجد امام اصفهان|مسجد شاه]] را ریخت. بعد از آن که مدرسه و [[مسجد شیخ لطف الله]] برای تدریس و نمازگزاری شیخ مهیا گردید شاه برای وجه معاش او وظیفه ای معین و مقرر داشت.<ref>لطف اللّه هنر فر/گنجینه های آثار تاریخی اصفهان/ اصفهان، کتابفروشی سقفی، چاپ دوم، ۱۳۵۰/ ص ۴۰۴.</ref>
  
|محل ولادت= میس لبنان
+
او [[نماز جمعه]] را [[واجب]] عینی می دانست و مرتباً در مسجد خود اقامه می نمود. شیخ لطف الله با علامه ثانی [[شیخ بهایی]] معاصر بود و شیخ از وی تجلیل و احترام می نمود. شیخ بهایی مردم را جهت استفاده از حضورش تحریض می نمود.<ref>م – جرفادقانی/ علمای بزرگ شیعه از کلینی تا خمینی/ انتشارات معارف اسلامی، قم، خیابان دوم پاساژ قدس، چاپ اول مهرماه ۱۳۶۴/ ص ۱۲۸.</ref>
  
|وفات= سال 1305
+
==آثار و تألیفات==
  
|مدفن= کربلا
+
آثار شیخ لطف الله بیشتر [[حاشیه|حواشی]] و تعلیقاتی است که بر بعضی از کتب [[فقه]] نوشته است.<ref>کتابی، همان، ص ۱۰.</ref> و نیز رسائلی که بر رد [[فتوا|فتاوی]] دینی معاصرین به رشته نگارش درآورده است.<ref>هنر فر، همان، ص ۴۰۵.</ref>
  
}}
+
==وفات==
  
 +
وفات شیخ لطف الله عاملی سرانجام به سال ۱۰۳۵ قمری در [[اصفهان]] رخ داد<ref>جرفادقانی، همان، ص ۱۲۸.</ref> و پیکر مطهر او را برای تدفین به [[کربلا]] حمل نمودند.<ref>کتابی، همان، ص ۱۰.</ref>
 +
==پانویس==
 +
<references />
 +
==پیوندها==
 +
*[[مسجد شیخ لطف الله|'''مسجد شیخ لطف الله''']]
  
 
+
[[رده:علمای قرن یازدهم]]
__Toc__
+
[[رده:فقیهان]]
 
 
== شرح حال ==
 
 
شیخ لطف ا... بن عبدالکریم بن ابراهیم بن علی بن عبدالعال ، اصلاً از میس لبنان است . خاندان او اکثراز فقهای امامیه بوده اند که در جبل عامل زندگی می کردند و چون پادشاهان صفوی در ترویج مذهب تشیع و اکرام و اعظام فقها و دانشمندان شیعه سعی بلیغ روا می داشتند عده ای از علمای بحرین و جبل عامل را به ایران دعوت نمودند . از جمله آن ها شیخ حسین بن عبدالصمد حارثی ، پدر شیخ بهائی  و دیگر شیخ لطف ا... عاملی است که ابتدا در مشهد مقدس مقیم شد و از محضر بزرگانی مانند ملا عبدا... شوشتری استفاده نمود و از جانب شاه عباس کبیر به خدمت آستان قدس رضوی انتخاب گردید و تا فتنه ی ازبکان درآن شهر مقیم بود . آن گاه به قزوین رفت و به تدریس اشتغال یافت و شاه عباس چون بزرگی و مقام علمی او را بدید به اصفهان دعوتش نمود .-<ref>کتابی – سید محمد باقر / رجال اصفهان ( در علم ، عرفان ، ادب و هنر ) / سازمان چاپ و انتشارات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ، چاپ اول 1375 / صص 9 و8 </ref>
 
 
 
مؤلف عالم آرامی عباسی نیز این مطلب را چنین می نویسد : " شیخ لطف ا... میسی ، مشهور از محال مقدس نبیره ی شیخ ابراهیم طیسی است که از فضلای متبحر و فقهای عصر بود . مولد شریفش موضع تیس جبل عامل است . در اوایل سن شباب احرام زیارت امام ثامن علیه التحیه و الثناء بسته مدتی مدید در آن آستان ملایک آشیان به تحصیل علوم روزگار گذرانیده از برکات صحبت مولانا عبدا... شوشتری و سایر علمای مشهد مقدس بهره کامل در علم فقه یافته و در زمره مدرسین سرکار فیض آثار انتظام یافت و در زمان حضرت اعلی شاهی ظل الهی منصب والای خادمی نیز علاوه ی تدریس گشته از آن سرکار موهبت آثار موظف بود. در فترت او زبکیه از آسیب آن طایفه نجات یافته بدرگاه معلی آمده مدتی در قزوین بدرس وافاده مشغول بوده حسب الامر الاعلی از آن جا بدار السلطنه اصفهان نقل نمود ... " <ref>ترکان – اسکندر بیک / تاریخ عالم آرامی عباسی ،( شامل جلد 1 و نیمی از جلد 2 ) / مؤسسه انتشارات امیرکبیر تهران ،چاپ سوم ، 1382 / ص 157 .</ref>
 
 
 
شاه عباس در سال 1011 در جنب میدان نقش جهان مدرسه و مسجدی را که هنوز هم به نام او  شهرت دارد برای محل تدریس و اقامت و امامت او پی نهاد و انجام این کارتا 1028 طول کشید و در حین اتمام همین ساختمان بود که شاه عباس در قسمت جنوبی میدان شاه طرح انشاء مسجد جامع عباسی یعنی مسجد شاه را ریخت . بعد از آنکه مدرسه و مسجد شیخ لطف ا... برای تدریس و نمازگزاری شیخ مهیا گردید و شاه برای وجه معاش او وظیفه ای معین و مقرر داشت .-<ref>هنر فر – لطف ا... / گنجینه های آثار تاریخی اصفهان / اصفهان ، کتابفروشی سقفی ، چاپ دوم ، 1350 / ص 404 </ref>
 
 
 
او نماز جمعه را واجب عینی می دانست و مرتباً در مسجد خود اقامه می نمود . شیخ لطف ا... با علامه ثانی شیخ بهایی معاصر بود و شیخ از وی تجلیل و احترام می نمود . شیخ بهایی مردم را جهت استفاده از حضورش تخریص می نمود .-<ref>م – جرفادقانی / علمای بزرگ شیعه از کلینی تا خمینی / انتشارات معارف اسلامی ، قم ، خیابان دوم پاساژ قدس ، چاپ اول مهرماه 1364 / ص 128 </ref>
 
 
 
== آثار ==
 
 
 
آثار او بیشتر حواشی و تعلیقاتی است که بر بعضی از کتب فقه نوشته است .-<ref>کتابی / همو / ص 10 </ref>و رسائلی که بر رد فتاوی دینی معاصرین به رشته نگارش درآورده است .-<ref>هنر فر / همو / ص 405 </ref>
 
 
 
== عروج به ملکوت اعلی ==
 
 
وفات شیخ سرانجام به سال 1035 در اصفهان رخ داد-<ref>جرفادقانی / همو / ص 128 </ref>و جنازه ی او را به کربلا حمل نمودند .-<ref>کتابی / همو / ص 10</ref>
 
 
 
== مسجد شیخ لطف ا... ==
 
 
 
مسجد شیخ لطف ا... که از آثار تاریخی اصفهان است بیش از مقام علمی خودش در دنیا شهرت دارد .در این جا برای زینت بخشیدن به این مطلب مختصری از ویژگی های این مسجد آورده می شود : " این بنا در ضلع شرقی میدان نقش جهان و مقابل عمارت عالی قاپو واقع گردیده است و به جهت ویژگی های خاص معماری و تزیینات فوق العاده از شاهکارهای برجسته ی معماری دوره ی صفوی به شمار می آید . ساختمان این مسجد بین سال های 1011 تا 1028 ه . ق به فرمان شاه عباس اول برای نماز جماعت وتدریس شیخ لطف ا... بن عبدالکریم بن ابراهیم – از علمای مهاجر جبل عامل لبنان که نام مسجد نیز برگرفته از نام اوست و ظاهراً به معماری محمدرضا بن استاد حسین ، بنا اصفهانی ساخته و پرداخته شده است . ساختمان مسجد دارای طرح ساده ، کوچک و در عین حال بسیار با شکوه و استادانه است و مشتمل بر شبستان زمستانی ، گنبد ، راهرو ، سردرورودی و تزئینات غنی کاشیکاری است و بر خلاف دیگر مساجد معتبر این دوره ، فاقد صحن ، ایوان و مناره است ." -<ref>پژوهشگاه فرهنگ و هنر اسلامی / دائرة المعارف بناهای تاریخی ( در دوره ی اسلامی (مساجد )) / ویرایش ادبی : محمد مهدی عقابی / مؤسسه انتشارات سوره ، چاپ اول 1378 / ص 86 .</ref>
 
 
 
== پانویس ==
 
<references/>
 

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ اوت ۲۰۲۲، ساعت ۱۱:۴۸

شیخ لطف الله میسی عاملی (م، ۱۰۳۵ ق) از فقهای شیعه در قرن یازدهم قمری و از شاگردان ملا عبدالله شوشتری است. او از جمله علمای جبل عامل لبنان است که در زمان صفویه به ایران مهاجرت نمود. به دستور شاه عباس صفوی در میدان نقش جهان اصفهان، «مسجد شیخ لطف الله» به عنوان محل تدریس و نماز جماعت شیخ ساخته شد.

نام کامل شیخ لطف الله میسی عاملی
زادگاه میس، لبنان
وفات ۱۰۳۵ قمری
مدفن کربلا

Line.png

اساتید

ملا عبدالله شوشتری


آثار

حاشیه بر بعضی از کتب فقه، رسائلی بر رد فتاوی دینی معاصرین،...


زندگی‌نامه

شیخ لطف الله بن عبدالکریم بن ابراهیم از نوادگان علی بن عبدالعالی میسی، اصلاً از مَیس لبنان است. خاندان او اکثر از فقهای امامیه بوده اند که در جبل عامل زندگی می کردند و چون پادشاهان صفوی در ترویج مذهب تشیع و اکرام و اعظام فقها و دانشمندان شیعه سعی بلیغ روا می داشتند، عده ای از علمای بحرین و جبل عامل را به ایران دعوت نمودند.

از جمله آنها شیخ حسین بن عبدالصمد حارثی، پدر شیخ بهائی و دیگری شیخ لطف الله عاملی است که ابتدا در مشهد مقدس مقیم شد و از محضر بزرگانی مانند ملا عبدالله شوشتری استفاده نمود و از جانب شاه عباس کبیر به خدمت آستان قدس رضوی انتخاب گردید و تا فتنه ازبکان در آن شهر مقیم بود. آنگاه به قزوین رفت و به تدریس اشتغال یافت و شاه عباس چون بزرگی و مقام علمی او را بدید به اصفهان دعوتش نمود.[۱]

مؤلف «عالم آرای عباسی» نیز این مطلب را چنین می نویسد: "شیخ لطف الله میسی، مشهور از محال مقدس نبیره ی شیخ ابراهیم طیسی است که از فضلای متبحر و فقهای عصر بود. مولد شریفش موضع میس جبل عامل است. در اوایل سن شباب احرام زیارت امام ثامن علیه التحیه والثناء بسته، مدتی مدید در آن آستان ملایک آشیان به تحصیل علوم روزگار گذرانیده، از برکات صحبت مولانا عبدالله شوشتری و سایر علمای مشهد مقدس بهره کامل در علم فقه یافته و در زمره مدرسین سرکار فیض آثار انتظام یافت و در زمان حضرت اعلی شاهی ظل الهی منصب والای خادمی نیز علاوه ی تدریس گشته از آن سرکار موهبت آثار موظف بود. در فترت اوزبکیه از آسیب آن طایفه نجات یافته به درگاه معلی آمده مدتی در قزوین به درس و افاده مشغول بوده حسب الامر الاعلی از آنجا بدار السلطنه اصفهان نقل نمود...". [۲]

شاه عباس صفوی در سال ۱۰۱۱ قمری در جنب میدان نقش جهان مدرسه و مسجدی را که هنوز هم به نام او شهرت دارد برای محل تدریس و اقامت و امامت او پی نهاد و انجام این کار تا ۱۰۲۸ قمری طول کشید و در حین اتمام همین ساختمان بود که شاه عباس در قسمت جنوبی میدان شاه، طرح انشاء مسجد جامع عباسی یعنی مسجد شاه را ریخت. بعد از آن که مدرسه و مسجد شیخ لطف الله برای تدریس و نمازگزاری شیخ مهیا گردید شاه برای وجه معاش او وظیفه ای معین و مقرر داشت.[۳]

او نماز جمعه را واجب عینی می دانست و مرتباً در مسجد خود اقامه می نمود. شیخ لطف الله با علامه ثانی شیخ بهایی معاصر بود و شیخ از وی تجلیل و احترام می نمود. شیخ بهایی مردم را جهت استفاده از حضورش تحریض می نمود.[۴]

آثار و تألیفات

آثار شیخ لطف الله بیشتر حواشی و تعلیقاتی است که بر بعضی از کتب فقه نوشته است.[۵] و نیز رسائلی که بر رد فتاوی دینی معاصرین به رشته نگارش درآورده است.[۶]

وفات

وفات شیخ لطف الله عاملی سرانجام به سال ۱۰۳۵ قمری در اصفهان رخ داد[۷] و پیکر مطهر او را برای تدفین به کربلا حمل نمودند.[۸]

پانویس

  1. سید محمدباقر کتابی/ رجال اصفهان (در علم، عرفان، ادب و هنر)/ سازمان چاپ و انتشارات و وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، چاپ اول ۱۳۷۵/ صص ۹ و۸.
  2. اسکندر بیک ترکان/ تاریخ عالم آرامی عباسی، (شامل جلد ۱ و نیمی از جلد ۲)/ مؤسسه انتشارات امیرکبیر تهران، چاپ سوم، ۱۳۸۲/ ص ۱۵۷.
  3. لطف اللّه هنر فر/گنجینه های آثار تاریخی اصفهان/ اصفهان، کتابفروشی سقفی، چاپ دوم، ۱۳۵۰/ ص ۴۰۴.
  4. م – جرفادقانی/ علمای بزرگ شیعه از کلینی تا خمینی/ انتشارات معارف اسلامی، قم، خیابان دوم پاساژ قدس، چاپ اول مهرماه ۱۳۶۴/ ص ۱۲۸.
  5. کتابی، همان، ص ۱۰.
  6. هنر فر، همان، ص ۴۰۵.
  7. جرفادقانی، همان، ص ۱۲۸.
  8. کتابی، همان، ص ۱۰.

پیوندها