شیخ حسین آل عصفور: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(اصلاح الگو)
جز (مهدی موسوی صفحهٔ شيخ حسين آل عصفور را به شیخ حسین آل عصفور منتقل کرد)
 
(۳ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{عدم احراز اعتبار منبع|ماخذ=سایت}}
+
'''حسین بن محمد بن احمد بن ابراهیم''' (م، ۱۲۱۶ ق) معروف به «شهید آل عصفور» یکی از علمای بزرگ قرن دوازدهم و سیزدهم هجری بود. شیخ حسین، [[فقیه|فقیهی]] متبحر، [[محدث|محدثی]] ثقه و دانشمندی متفکر، با استعداد و پر حافظه بود.  
حسين بن محمد بن احمد بن ابراهيم معروف به شهيد آل عصفور یکی از علمای بزرگ قرن دوازدهم و سيزدهم هجری بود. شيخ حسين فقيهی متبحر، محدثی ثقه و دانشمندی متفکر، با استعداد و پر حافظه بود. معظم له برادر زادۀ شيخ یوسف بحرينی و دخترزادۀ شيخ سليمان ماخوری است. خاندان اين شهيد به آل عصفور در بحرين و بلاد آنجا معروف بودند و همگان از جد و پدر و اولاد و احفاد (اعمام و بنی اعمام) در رديف اعلام بزرگ بحرين به شمار می روند. شيخ حسين از شاگردان پدر بزرگوارش شيخ محمد و عمويش شيخ یوسف و عموی ديگرش شيخ عبد العلی بود که به علت استعداد و حافظه قوی خود در سايه مطالعه و تحقيق به زودی در رديف اعلام بحرين در آمد و عده ای از فضلا از محضرش به مقام اجتهاد رسيدند. شيخ حسين شهيد تأليفات متعددی دارد که دلالت بر احاطه دانش های فراوان اوست از آن جمله: رواشح پنج مجلد در اصول، سوائح دو مجلد در شرح بدايه، حقايق فاخره در فقه، براهين در فقه، انوار لامع در شرح شرايع، تبيان در تفسير، محاسن اعتقاد، احکام تقيه، نفخه قدسيه، منظومه ای در اصول، منظومه ای در فقه، منظومه ای در نحو، منظومه ای در مراثی ائمه عليه السلام، مفاتيح و شرح دعای کميل و چند جلد کتاب ديگر. مرحوم علامه امينی در شهداء الفضيله شرح مفصلی از مراتب علمی و اخلاقی او بيان می دارد و نام یکایک تمام خاندان آل عصفور (جد اعلای شيخ یوسف) را متذکر است. علامه اضافه می کند: سالی در مسافرت به قطيف در منزل عالم جليل سيد محمد قطيفی کتاب ارزنده ای در علم حديث خيلی مورد توجه اين شهيد بزرگوار قرار می گيرد، از سيد محمد خواست چند هفته ای به او امانت دهد، چون نسخه آن منحصر به فرد بود و خودش بدان احتياج داشت نپذيرفت. مدتی را که در قطيف اقامت داشت. کتاب مذکور را مطالعه نمود و عازم سفر حج شد و سپس مطالعات خود را در سفر به روی کاغذ برد، در مراجعت از مکه معظمه وارد قطيف شد و کتاب را مقابل دوستش سيد محمد قرار داد، او گمان کرد نسخه ای از اين کتاب کمياب را به دست آورده است و با کتاب خويش آن را مطابق یافت. شهيد اظهار داشت اين کتاب را خودم در سفر تدوين نمودم. علمای قطيف از هوش و استعداد و حافظه او انگشت تعجب به دندان گزيدند و آيه فتبارک الله احسن الخالقين را به مصداقش رسيدند. اما افسوس که علامه امينی می نويسد تبهکاری از دشمنان دين در شب 21 شوال 1216 با ضربه ای که ناگهان بر پشت او وارد ساخت به شهادت رسيد و در قريه شاخوره مدفون شد.
+
 
 +
== معرفی اجمالی ==
 +
خاندان این شهید به «آل عصفور» در [[بحرین|بحرین]] و بلاد آنجا معروف بودند و همگان از جد و پدر و اولاد و احفاد (اعمام و بنی اعمام)، در ردیف اعلام بزرگ بحرین به شمار می روند. معظم له برادر زادۀ [[شیخ یوسف بحرانی|شیخ یوسف بحرینی]] و دخترزادۀ شیخ سلیمان ماحوزی است.
 +
 
 +
شیخ حسین از شاگردان پدر بزرگوارش شیخ محمد و عمویش شیخ یوسف و عموی دیگرش شیخ عبد العلی بود که به علت استعداد و حافظه قوی خود، در سایه مطالعه و تحقیق به زودی در ردیف اعلام بحرین در آمد و عده ای از فضلا از محضرش به مقام [[اجتهاد]] رسیدند.  
 +
 
 +
مرحوم [[علامه امینی|علامه امینی]] در [[شهداء الفضيلة (کتاب)|شهداء الفضیله]] شرح مفصلی از مراتب علمی و [[اخلاق|اخلاقی]] او بیان می دارد و نام یکایک تمام خاندان آل عصفور (جد اعلای شیخ یوسف) را متذکر است. علامه اضافه می کند: «سالی در مسافرت به قطیف در منزل عالم جلیل سید محمد قطیفی، کتاب ارزنده ای در علم [[حدیث|حدیث]] خیلی مورد توجه این شهید بزرگوار قرار می گیرد، از سید محمد خواست چند هفته ای به او امانت دهد، چون نسخه آن منحصر به فرد بود و خودش بدان احتیاج داشت، نپذیرفت. مدتی را که در قطیف اقامت داشت، کتاب مذکور را مطالعه نمود و عازم سفر [[حج]] شد و سپس مطالعات خود را در سفر به روی کاغذ برد. در مراجعت از [[مکه|مکه]] معظمه وارد قطیف شد و کتاب را مقابل دوستش سید محمد قرار داد، او گمان کرد نسخه ای از این کتاب کمیاب را به دست آورده است و با کتاب خویش آن را مطابق یافت. شهید اظهار داشت این کتاب را خودم در سفر تدوین نمودم. علمای قطیف از هوش و استعداد و حافظه او انگشت تعجب به دندان گزیدند و [[آیه|آیه]] «فتبارک الله احسن الخالقین» را به مصداقش رسیدند».
 +
 
 +
صاحب «الانوار» نیز درباره ایشان می نویسد: «شیخ حسین بن عصفور از علمای خدا ترس و از فضلای محقق و [[حدیث]] دانان زبردست و از رجال بزرگ دوره اخیر بود. در قدرت حافظه ضرب المثل بود و همواره به تدریس و تألیف و مطالعه اشتغال داشت».
 +
== آثار و تألیفات ==
 +
شیخ حسین شهید، تألیفات متعددی دارد که دلالت بر احاطه دانش های فراوان اوست از آن جمله:
 +
 
 +
* رواشح پنج مجلد در [[اصول فقه‌‌‌‌|اصول]]،
 +
* سوائح دو مجلد در شرح بدایه،
 +
* حقایق فاخره در [[فقه]]،
 +
* براهین در فقه،
 +
* انوار لامع در شرح [[شرایع الاسلام (کتاب)|شرایع]]،
 +
* تبیان در [[تفسیر قرآن|تفسیر]]،
 +
* محاسن اعتقاد،
 +
* احکام [[تقیه|تقیه]]،
 +
* نفخه قدسیه،
 +
* منظومه ای در اصول،
 +
* منظومه ای در [[فقه]]،
 +
* منظومه ای در [[علم نحو|نحو]]،
 +
* منظومه ای در [[مرثیه|مراثی]] [[ائمه اطهار|ائمه]] علیهم السلام،
 +
* مفاتیح و شرح [[دعای کمیل|دعای کمیل]] و چند جلد کتاب دیگر.
 +
 
 +
== شهادت ==
 +
[[علامه امینی]] نحوه [[شهادت در راه خدا|شهادت]] آن عالم جلیل القدر را این گونه می نویسد: شیخ حسین در جریان حوادثی که در [[ماه شوال|شوال]] ۱۲۱۶ قمری در [[بحرین]] اتفاق افتاد کشته شد. شنیدم که تبهکاری از دشمنان [[دین]] ضربه ای بر پشت پایش وارد ساخت که بر اثر آن شهید گشت. آرامگاهش در دهکده محل سکونتش شاخوره و مزاری معروف است.
 +
 
 +
==منابع==
 +
 
 +
* پایگاه شعائر
  
== منبع ==
 
پایگاه شعائر
 
 
[[رده:علمای قرن دوازدهم]]
 
[[رده:علمای قرن دوازدهم]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ ژوئیهٔ ۲۰۲۰، ساعت ۱۱:۰۵

حسین بن محمد بن احمد بن ابراهیم (م، ۱۲۱۶ ق) معروف به «شهید آل عصفور» یکی از علمای بزرگ قرن دوازدهم و سیزدهم هجری بود. شیخ حسین، فقیهی متبحر، محدثی ثقه و دانشمندی متفکر، با استعداد و پر حافظه بود.

معرفی اجمالی

خاندان این شهید به «آل عصفور» در بحرین و بلاد آنجا معروف بودند و همگان از جد و پدر و اولاد و احفاد (اعمام و بنی اعمام)، در ردیف اعلام بزرگ بحرین به شمار می روند. معظم له برادر زادۀ شیخ یوسف بحرینی و دخترزادۀ شیخ سلیمان ماحوزی است.

شیخ حسین از شاگردان پدر بزرگوارش شیخ محمد و عمویش شیخ یوسف و عموی دیگرش شیخ عبد العلی بود که به علت استعداد و حافظه قوی خود، در سایه مطالعه و تحقیق به زودی در ردیف اعلام بحرین در آمد و عده ای از فضلا از محضرش به مقام اجتهاد رسیدند.

مرحوم علامه امینی در شهداء الفضیله شرح مفصلی از مراتب علمی و اخلاقی او بیان می دارد و نام یکایک تمام خاندان آل عصفور (جد اعلای شیخ یوسف) را متذکر است. علامه اضافه می کند: «سالی در مسافرت به قطیف در منزل عالم جلیل سید محمد قطیفی، کتاب ارزنده ای در علم حدیث خیلی مورد توجه این شهید بزرگوار قرار می گیرد، از سید محمد خواست چند هفته ای به او امانت دهد، چون نسخه آن منحصر به فرد بود و خودش بدان احتیاج داشت، نپذیرفت. مدتی را که در قطیف اقامت داشت، کتاب مذکور را مطالعه نمود و عازم سفر حج شد و سپس مطالعات خود را در سفر به روی کاغذ برد. در مراجعت از مکه معظمه وارد قطیف شد و کتاب را مقابل دوستش سید محمد قرار داد، او گمان کرد نسخه ای از این کتاب کمیاب را به دست آورده است و با کتاب خویش آن را مطابق یافت. شهید اظهار داشت این کتاب را خودم در سفر تدوین نمودم. علمای قطیف از هوش و استعداد و حافظه او انگشت تعجب به دندان گزیدند و آیه «فتبارک الله احسن الخالقین» را به مصداقش رسیدند».

صاحب «الانوار» نیز درباره ایشان می نویسد: «شیخ حسین بن عصفور از علمای خدا ترس و از فضلای محقق و حدیث دانان زبردست و از رجال بزرگ دوره اخیر بود. در قدرت حافظه ضرب المثل بود و همواره به تدریس و تألیف و مطالعه اشتغال داشت».

آثار و تألیفات

شیخ حسین شهید، تألیفات متعددی دارد که دلالت بر احاطه دانش های فراوان اوست از آن جمله:

  • رواشح پنج مجلد در اصول،
  • سوائح دو مجلد در شرح بدایه،
  • حقایق فاخره در فقه،
  • براهین در فقه،
  • انوار لامع در شرح شرایع،
  • تبیان در تفسیر،
  • محاسن اعتقاد،
  • احکام تقیه،
  • نفخه قدسیه،
  • منظومه ای در اصول،
  • منظومه ای در فقه،
  • منظومه ای در نحو،
  • منظومه ای در مراثی ائمه علیهم السلام،
  • مفاتیح و شرح دعای کمیل و چند جلد کتاب دیگر.

شهادت

علامه امینی نحوه شهادت آن عالم جلیل القدر را این گونه می نویسد: شیخ حسین در جریان حوادثی که در شوال ۱۲۱۶ قمری در بحرین اتفاق افتاد کشته شد. شنیدم که تبهکاری از دشمنان دین ضربه ای بر پشت پایش وارد ساخت که بر اثر آن شهید گشت. آرامگاهش در دهکده محل سکونتش شاخوره و مزاری معروف است.

منابع

  • پایگاه شعائر