سوره صافات/متن و ترجمه: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(صفحه‌ای جدید حاوی '__بی‌فهرست__ __بی‌بخش__ {{متن و ترجمه سوره|نام=صافات}} <center>'''سورة الصافات'''</center> <...' ایجاد کرد)
 
 
(۱۴ نسخه‌ٔ میانی ویرایش شده توسط ۷ کاربر نشان داده نشده)
سطر ۱: سطر ۱:
 
__بی‌فهرست__
 
__بی‌فهرست__
 
__بی‌بخش__
 
__بی‌بخش__
{{متن و ترجمه سوره|نام=صافات}}
+
{{متن و ترجمه سوره|نام=صافات|شماره=37|کد صوت=<AudioTag url="
 +
https://wiki.ahlolbait.com/audios/full/037.mp3
  
<center>'''سورة الصافات'''</center>
+
"></AudioTag>  
 +
|توصیف= پخش و دانلود ترتیل سوره (پرهیزگار)
 +
|لینک پی دی اف = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-saffat-37.pdf
 +
|لینک پاورپوینت = http://cdn.ahlolbait.com/files/696/download/quran-saffat-37.rar
 +
}}
  
<center>(ترجمه آیتی)</center>  
+
<center>'''سورة صافات'''</center>
  
{{متن قرآن|بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ}}
+
<center>(ترجمه حسین انصاریان)</center>
 
 
به نام خدای بخشاینده مهربان
 
  
 +
{{کلیک آیه}}
 
==1==
 
==1==
{{متن قرآن|وَالصَّافَّاتِ صَفًّا }}
+
<span style="font-family:me_quran,Scheherazade,mry_KacstQurn,Tahoma; font-size:11pt; color: #2039C7; word-spacing:4px">بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ</span><p></P>
 
+
<span style="font-family:me_quran,Scheherazade,mry_KacstQurn,Tahoma; font-size:11pt; color: #2039C7; word-spacing:4px">[[آیه 1 سوره صافات|وَالصَّافَّاتِ صَفًّا]]<span font-size:14pt>﴿١﴾</span></span>
سوگند به آن فرشتگان که برای نیایش صف، بسته اند،
+
<p></P>
 +
به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی
 +
سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته‌اند، (۱)<p></P>
 
==2==
 
==2==
{{متن قرآن|فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|2|﴿٢﴾}}<p></P>
 
+
و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می‌دارند، (۲)<p></P>
سوگند به آن فرشتگان که ابرها را می رانند،
 
 
==3==
 
==3==
{{متن قرآن|فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|3|﴿٣﴾}}<p></P>
 
+
و به تلاوت کنندگان وحی، (۳)<p></P>
سوگند به آن فرشتگان که ذکر خدا را می خوانند،
 
 
==4==
 
==4==
{{متن قرآن|إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|4|﴿٤﴾}}<p></P>
 
+
که بی‌تردید معبود شما یگانه است، (۴)<p></P>
که خدای شما خدایی یکتاست
 
 
==5==
 
==5==
{{متن قرآن|رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|5|﴿٥﴾}}<p></P>
 
+
پروردگار آسمان‌‌‌‌‌ها  وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق‌‌‌‌‌ها (۵)<p></P>
پروردگار آسمانها و زمین است و هر چه در میان آنهاست و پروردگار مشرقهاست
 
 
==6==
 
==6==
{{متن قرآن|إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|6|﴿٦﴾}}<p></P>
 
+
همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم، (۶)<p></P>
ما آسمان فرودین را به زینت ستارگان بیاراستیم
 
 
==7==
 
==7==
{{متن قرآن|وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|7|﴿٧﴾}}<p></P>
 
+
و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم، (۷)<p></P>
و از هر شیطان نافرمان نگه داشتیم
 
 
==8==
 
==8==
{{متن قرآن|لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|8|﴿٨﴾}}<p></P>
 
+
آنان نمی‌توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می‌شود، (۸)<p></P>
تا سخن ساکنان عالم بالا را نشنوند و از هر سوی رانده شوند
 
 
==9==
 
==9==
{{متن قرآن|دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|9|﴿٩﴾}}<p></P>
 
+
تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است، (۹)<p></P>
تا دور، گردند و برای آنهاست عذابی دایم
 
 
==10==
 
==10==
{{متن قرآن|إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|10|﴿١٠﴾}}<p></P>
 
+
مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله‌‌‌ای آتشین و شکافنده او را دنبال می‌کند. (۱۰)<p></P>
مگر آن شیطان که ناگهان چیزی برباید و ناگهان شهابی ثاقب دنبالش کند
 
 
==11==
 
==11==
{{متن قرآن|فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|11|﴿١١﴾}}<p></P>
 
+
پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان‌‌‌‌‌ها ، زمین، کوه‌‌‌‌‌ها  و...] آفریده‌‌ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده‌‌ایم، (۱۱)<p></P>
پس ، از کافران بپرس که آیا آفرینش آنها دشوارتر است یا آنچه ما آفریده ایم ما آنها را از گلی چسبنده آفریده ایم
 
 
==12==
 
==12==
{{متن قرآن|بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|12|﴿١٢﴾}}<p></P>
 
+
بلکه [تو از انکارشان] تعجب می‌کنی و آنان مسخره می‌کنند، (۱۲)<p></P>
تو در شگفت شدی و آنها مسخره می کنند
 
 
==13==
 
==13==
{{متن قرآن|وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|13|﴿١٣﴾}}<p></P>
 
+
و هنگامی که به آنان تذکر، می‌دهند متذکّر نمی‌شوند؛ (۱۳)<p></P>
و چون پندشان دهی ، پند نمی پذیرند
 
 
==14==
 
==14==
{{متن قرآن|وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|14|﴿١٤﴾}}<p></P>
 
+
و چون معجزه‌‌‌ای را می‌بینند به شدت مسخره می‌کنند [و دیگران را هم به مسخره وا می‌دارند،] (۱۴)<p></P>
و چون آیه ای ببینند، از یکدیگر می خواهند تا به ریشخندش گیرند
 
 
==15==
 
==15==
{{متن قرآن|وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|15|﴿١٥﴾}}<p></P>
 
+
و می‌گویند: این جز جادویی آشکار نیست. (۱۵)<p></P>
و می گویند: این چیزی جز جادویی آشکار نیست ،
 
 
==16==
 
==16==
{{متن قرآن|أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|16|﴿١٦﴾}}<p></P>
 
+
[می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می‌شویم؟ (۱۶)<p></P>
آیا وقتی که ما مردیم و خاک و استخوان شدیم ما را زنده می کنند ?
 
 
==17==
 
==17==
{{متن قرآن|أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|17|﴿١٧﴾}}<p></P>
 
+
و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می‌شوند؟] (۱۷)<p></P>
، یا نیاکان مارا ?
 
 
==18==
 
==18==
{{متن قرآن|قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|18|﴿١٨﴾}}<p></P>
 
+
بگو: آری، [برانگیخته می‌شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید. (۱۸)<p></P>
بگو: بلی ، و شما خوار و بیچاره می شوید
 
 
==19==
 
==19==
{{متن قرآن|فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|19|﴿١٩﴾}}<p></P>
 
+
جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می‌شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می‌نگرند، (۱۹)<p></P>
و آنان خود خواهند دید که به یک فرمان همه را زنده می کنند
 
 
==20==
 
==20==
{{متن قرآن|وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|20|﴿٢٠﴾}}<p></P>
 
+
و می‌گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست! (۲۰)<p></P>
می گویند: وای بر ما، این همان روز جزاست
 
 
==21==
 
==21==
{{متن قرآن|هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|21|﴿٢١﴾}}<p></P>
 
+
[آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می‌کردید. (۲۱)<p></P>
این همان روز داوری است که دروغش می پنداشتید
 
 
==22==
 
==22==
{{متن قرآن|احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|22|﴿٢٢﴾}}<p></P>
 
+
[آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می‌پرستیدند، گردآورید. (۲۲)<p></P>
آنان را که ستم می کردند و همپایگانشان و آنهایی را که به جای خدای یکتامی پرستیدند گرد آورید
 
 
==23==
 
==23==
{{متن قرآن|مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|23|﴿٢٣﴾}}<p></P>
 
+
پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید. (۲۳)<p></P>
همه را به راه جهنم راه بنمایید
 
 
==24==
 
==24==
{{متن قرآن|وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|24|﴿٢٤﴾}}<p></P>
 
+
آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می‌گیرند. (۲۴)<p></P>
و نگه داریدشان ، باید بازخواست شوند
 
 
==25==
 
==25==
{{متن قرآن|مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|25|﴿٢٥﴾}}<p></P>
 
+
[به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی‌دهید؟ (۲۵)<p></P>
چرا یکدیگر را یاری نمی کنید ?
 
 
==26==
 
==26==
{{متن قرآن|بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|26|﴿٢٦﴾}}<p></P>
 
+
[نه اینکه نمی‌توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند، (۲۶)<p></P>
نه ، امروز همه تسلیم شوندگانند،
 
 
==27==
 
==27==
{{متن قرآن|وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|27|﴿٢٧﴾}}<p></P>
 
+
به یکدیگر رو کرده از هم می‌پرسند: [این چه وضعی است؟] (۲۷)<p></P>
و آنگاه روی به یکدیگر کنند و بپرسند
 
 
==28==
 
==28==
{{متن قرآن|قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|28|﴿٢٨﴾}}<p></P>
 
+
[پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می‌گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می‌آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!] (۲۸)<p></P>
گویند: شما بودید که از در نیکخواهی بر ما در می آمدید
 
 
==29==
 
==29==
{{متن قرآن|قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|29|﴿٢٩﴾}}<p></P>
 
+
می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید، (۲۹)<p></P>
گویند: نه ، شما ایمان نیاورده بودید
 
 
==30==
 
==30==
{{متن قرآن|وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|30|﴿٣٠﴾}}<p></P>
 
+
و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید. (۳۰)<p></P>
ما را بر شما هیچ تسلطی نبود شما خود مردمانی نافرمان بودید
 
 
==31==
 
==31==
{{متن قرآن|فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا إِنَّا لَذَائِقُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|31|﴿٣١﴾}}<p></P>
 
+
اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود. (۳۱)<p></P>
گفته پروردگارمان بر ما ثابت شد اکنون باید بچشیم
 
 
==32==
 
==32==
{{متن قرآن|فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|32|﴿٣٢﴾}}<p></P>
 
+
[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم، (۳۲)<p></P>
ما شما را گمراه کردیم و خود نیز گمراه بودیم
 
 
==33==
 
==33==
{{متن قرآن|فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|33|﴿٣٣﴾}}<p></P>
 
+
پس بی‌تردید همه آنان در آن روز در عذاب شریک‌اند، (۳۳)<p></P>
در آن روز، همه در عذاب شریکند
 
 
==34==
 
==34==
{{متن قرآن|إِنَّا كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|34|﴿٣٤﴾}}<p></P>
 
+
ما با مجرمان این گونه رفتار می‌کنیم؛ (۳۴)<p></P>
ما با مجرمان چنین می کنیم
 
 
==35==
 
==35==
{{متن قرآن|إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|35|﴿٣٥﴾}}<p></P>
 
+
زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می‌گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می‌کردند، (۳۵)<p></P>
، چون به آنان گفته می شد که جز خدای یکتا خدایی نیست تکبر می کردند،
 
 
==36==
 
==36==
{{متن قرآن|وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|36|﴿٣٦﴾}}<p></P>
 
+
و [همواره] می‌گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم؟! (۳۶)<p></P>
و می گفتند: آیا به خاطر شاعر دیوانه ای خدایانمان را ترک گوییم ?
 
 
==37==
 
==37==
{{متن قرآن|بَلْ جَاء بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|37|﴿٣٧﴾}}<p></P>
 
+
[چنین نیست که می‌پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است. (۳۷)<p></P>
نه ، آن پیامبر حق را آورد و پیامبران پیشین را تصدیق کرد
 
 
==38==
 
==38==
{{متن قرآن|إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|38|﴿٣٨﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید، (۳۸)<p></P>
شما عذاب دردآور را خواهید چشید
 
 
==39==
 
==39==
{{متن قرآن|وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|39|﴿٣٩﴾}}<p></P>
 
+
و جز آنچه که همواره انجام می‌دادید، پاداش داده نمی‌شوید، (۳۹)<p></P>
جز در برابر اعمالتان کیفر نخواهید دید
 
 
==40==
 
==40==
{{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|40|﴿٤٠﴾}}<p></P>
 
+
جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] (۴۰)<p></P>
مگر بندگان مخلص خدا،
 
 
==41==
 
==41==
{{متن قرآن|أُوْلَئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|41|﴿٤١﴾}}<p></P>
 
+
برای آنان رزق و روزی معین و ویژه‌‌‌ای است، (۴۱)<p></P>
که آنها راست رزقی معین ،
 
 
==42==
 
==42==
{{متن قرآن|فَوَاكِهُ وَهُم مُّكْرَمُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|42|﴿٤٢﴾}}<p></P>
 
+
میوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود، (۴۲)<p></P>
از میوه ها، و گرامی داشتگانند،
 
 
==43==
 
==43==
{{متن قرآن|فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|43|﴿٤٣﴾}}<p></P>
 
+
در بهشت‌‌های پر نعمت، (۴۳)<p></P>
در بهشتهای پر نعمت ،
 
 
==44==
 
==44==
{{متن قرآن|عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|44|﴿٤٤﴾}}<p></P>
 
+
در حالی که بر تخت‌‌‌‌‌هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده‌اند،] (۴۴)<p></P>
بر، تختهایی که رو به روی هم اند
 
 
==45==
 
==45==
{{متن قرآن|يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِن مَّعِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|45|﴿٤٥﴾}}<p></P>
 
+
جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می‌گردانند، (۴۵)<p></P>
و جامی از چشمه خوشگوار میانشان به گردش در آید،
 
 
==46==
 
==46==
{{متن قرآن|بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|46|﴿٤٦﴾}}<p></P>
 
+
[نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان، (۴۶)<p></P>
سفید است و نوشندگانش را لذت بخش ،
 
 
==47==
 
==47==
{{متن قرآن|لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|47|﴿٤٧﴾}}<p></P>
 
+
نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می‌شوند، (۴۷)<p></P>
نه عقل از آن تباهی گیرد و نه نوشنده مست شود
 
 
==48==
 
==48==
{{متن قرآن|وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|48|﴿٤٨﴾}}<p></P>
 
+
و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می‌ورزند. (۴۸)<p></P>
زنانی درشت چشم که تنها به شوهران خود نظر دارند، همدم آنهایند
 
 
==49==
 
==49==
{{متن قرآن|كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|49|﴿٤٩﴾}}<p></P>
 
+
گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده‌اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.] (۴۹)<p></P>
همانند تخم مرغهایی دور از دسترس
 
 
==50==
 
==50==
{{متن قرآن|فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|50|﴿٥٠﴾}}<p></P>
 
+
پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می‌پرسند. (۵۰)<p></P>
رو به یکدیگر کنند و به گفت و گو پردازند
 
 
==51==
 
==51==
{{متن قرآن|قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|51|﴿٥١﴾}}<p></P>
 
+
گوینده‌‌‌ای از آنان می‌گوید: همانا من [در دنیا] هم‌نشینی داشتم. (۵۱)<p></P>
یکی از آنها گوید: مرا همنشینی بود،
 
 
==52==
 
==52==
{{متن قرآن|يَقُولُ أَئِنَّكَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|52|﴿٥٢﴾}}<p></P>
 
+
[که همواره از روی تعجب به من] می‌گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟ (۵۲)<p></P>
که می گفت : آیا تو از آنها هستی که تصدیق می کنند ?
 
 
==53==
 
==53==
{{متن قرآن|أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِينُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|53|﴿٥٣﴾}}<p></P>
 
+
آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می‌شویم و] پاداشمان می‌دهند؟ (۵۳)<p></P>
آیا آنگاه که، مردیم و خاک و استخوان شدیم ، کیفرمان می دهند ?
 
 
==54==
 
==54==
{{متن قرآن|قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|54|﴿٥٤﴾}}<p></P>
 
+
[سپس به دوستان بهشتی خود] می‌گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می‌کشید [تا از هم‌نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟] (۵۴)<p></P>
گوید: می توانید از بالا بنگرید ?
 
 
==55==
 
==55==
{{متن قرآن|فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاء الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|55|﴿٥٥﴾}}<p></P>
 
+
پس خود او به دوزخ سر می‌کشد و هم‌نشینش را وسط دوزخ می‌بیند. (۵۵)<p></P>
از بالا بنگرد و او را در میان آتش دوزخ بیند
 
 
==56==
 
==56==
{{متن قرآن|قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدتَّ لَتُرْدِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|56|﴿٥٦﴾}}<p></P>
 
+
[به او] می‌گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی. (۵۶)<p></P>
گویدش : به خدا سوگند، نزدیک بود که مرا به هلاکت افکنی
 
 
==57==
 
==57==
{{متن قرآن|وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|57|﴿٥٧﴾}}<p></P>
 
+
و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم. (۵۷)<p></P>
و اگر موهبت پروردگارم نبود، من نیز همراه تو می بودم
 
 
==58==
 
==58==
{{متن قرآن|أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|58|﴿٥٨﴾}}<p></P>
 
+
[آن گاه به دوستان بهشتی خود می‌گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی‌میریم؟ (۵۸)<p></P>
آیا ما را مرگی نیست ،
 
 
==59==
 
==59==
{{متن قرآن|إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|59|﴿٥٩﴾}}<p></P>
 
+
[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!] (۵۹)<p></P>
جز آن مرگ نخستین ? و دیگر عذابمان نمی کنند ?
 
 
==60==
 
==60==
{{متن قرآن|إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|60|﴿٦٠﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید این همان کامیابی بزرگ است. (۶۰)<p></P>
هر آینه این است کامیابی بزرگ
 
 
==61==
 
==61==
{{متن قرآن|لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|61|﴿٦١﴾}}<p></P>
 
+
پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند. (۶۱)<p></P>
عمل کنندگان باید برای چنین پاداشی عمل کنند
 
 
==62==
 
==62==
{{متن قرآن|أَذَلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|62|﴿٦٢﴾}}<p></P>
 
+
آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟ (۶۲)<p></P>
آیا خورش را این بهتر، یا درخت زقوم ?
 
 
==63==
 
==63==
{{متن قرآن|إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|63|﴿٦٣﴾}}<p></P>
 
+
ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده‌‌ایم. (۶۳)<p></P>
ما آن درخت را برای ابتلای ستمکاران پدید آورده ایم
 
 
==64==
 
==64==
{{متن قرآن|إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|64|﴿٦٤﴾}}<p></P>
 
+
آن درختی است که در قعر دوزخ می‌روید، (۶۴)<p></P>
درختی است که از اعماق جهنم می روید،
 
 
==65==
 
==65==
{{متن قرآن|طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّيَاطِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|65|﴿٦٥﴾}}<p></P>
 
+
شکوفه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها‎‎یش ‎مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است. (۶۵)<p></P>
میوه اش همانند سر شیاطین است ،
 
 
==66==
 
==66==
{{متن قرآن|فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|66|﴿٦٦﴾}}<p></P>
 
+
پس این منکران لجوج حتماً از آن می‌خورند و شکم‌‌‌‌‌ها  را از آن پر می‌کنند. (۶۶)<p></P>
دوزخیان از آن می خورند و شکم انباشته می سازند،
 
 
==67==
 
==67==
{{متن قرآن|ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|67|﴿٦٧﴾}}<p></P>
 
+
آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود! (۶۷)<p></P>
و بر سر آن آمیزه ای از آب سوزان می نوشند
 
 
==68==
 
==68==
{{متن قرآن|ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|68|﴿٦٨﴾}}<p></P>
 
+
سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است. (۶۸)<p></P>
سپس بازگشتشان به همان جهنم است
 
 
==69==
 
==69==
{{متن قرآن|إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءهُمْ ضَالِّينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|69|﴿٦٩﴾}}<p></P>
 
+
[سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند، (۶۹)<p></P>
آنها پدران خود را پیش از خود گمراه یافتند،
 
 
==70==
 
==70==
{{متن قرآن|فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|70|﴿٧٠﴾}}<p></P>
 
+
و [با اینکه می‌دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می‌رفتند! (۷۰)<p></P>
و بر پی ایشان شتابان، می روند
 
 
==71==
 
==71==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|71|﴿٧١﴾}}<p></P>
 
+
و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند، (۷۱)<p></P>
و پیش از آنها بیشتر پیشینیان گمراه شدند
 
 
==72==
 
==72==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|72|﴿٧٢﴾}}<p></P>
 
+
و بی‌تردید ما در میان آنان بیم‌دهندگانی فرستادیم. (۷۲)<p></P>
و ما بیم دهندگانی به میانشان فرستادیم
 
 
==73==
 
==73==
{{متن قرآن|فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|73|﴿٧٣﴾}}<p></P>
 
+
پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟ (۷۳)<p></P>
پس بنگر که سرانجام آن بیم یافتگان چگونه بود
 
 
==74==
 
==74==
{{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|74|﴿٧٤﴾}}<p></P>
 
+
[همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا، (۷۴)<p></P>
جز بندگان مخلص خدا
 
 
==75==
 
==75==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|75|﴿٧٥﴾}}<p></P>
 
+
و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده‌‌‌ای هستیم، (۷۵)<p></P>
نوح ما را ندا داد و ما چه نیک پاسخ دهنده ای بودیم
 
 
==76==
 
==76==
{{متن قرآن|وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|76|﴿٧٦﴾}}<p></P>
 
+
و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم. (۷۶)<p></P>
او و کسانش را از اندوه بزرگ رهانیدیم
 
 
==77==
 
==77==
{{متن قرآن|وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمْ الْبَاقِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|77|﴿٧٧﴾}}<p></P>
 
+
و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم، (۷۷)<p></P>
و فرزندانش را باقی گذاشتیم
 
 
==78==
 
==78==
{{متن قرآن|وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|78|﴿٧٨﴾}}<p></P>
 
+
و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛ (۷۸)<p></P>
و نام نیک او را در نسلهای بعد باقی، نهادیم
 
 
==79==
 
==79==
{{متن قرآن|سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|79|﴿٧٩﴾}}<p></P>
 
+
سلام بر نوح در میان جهانیان. (۷۹)<p></P>
سلام بر نوح باد، در سراسر جهان
 
 
==80==
 
==80==
{{متن قرآن|إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|80|﴿٨٠﴾}}<p></P>
 
+
به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۸۰)<p></P>
ما نیکوکاران را چنین پاداش می دهیم
 
 
==81==
 
==81==
{{متن قرآن|إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|81|﴿٨١﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود. (۸۱)<p></P>
او از بندگان مؤمن ما بود
 
 
==82==
 
==82==
{{متن قرآن|ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|82|﴿٨٢﴾}}<p></P>
 
+
سپس دیگران را غرق کردیم؛ (۸۲)<p></P>
سپس دیگران را غرقه ساختیم
 
 
==83==
 
==83==
{{متن قرآن|وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|83|﴿٨٣﴾}}<p></P>
 
+
و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود، (۸۳)<p></P>
ابراهیم از پیروان او بود
 
 
==84==
 
==84==
{{متن قرآن|إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|84|﴿٨٤﴾}}<p></P>
 
+
هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد. (۸۴)<p></P>
آنگاه که با دلی رسته از تردید روی به پروردگارش آورد
 
 
==85==
 
==85==
{{متن قرآن|إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|85|﴿٨٥﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می‌پرستید؟ (۸۵)<p></P>
به پدرش و قومش گفت : چه می پرستید ?
 
 
==86==
 
==86==
{{متن قرآن|أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|86|﴿٨٦﴾}}<p></P>
 
+
آیا به جای خدا معبودان دروغین را می‌خواهید. (۸۶)<p></P>
آیا به جای خدای یکتا، خدایان دروغین را می خواهید ?
 
 
==87==
 
==87==
{{متن قرآن|فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|87|﴿٨٧﴾}}<p></P>
 
+
پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می‌پرستید،] (۸۷)<p></P>
به پروردگار، جهانیان چه گمان دارید ?
 
 
==88==
 
==88==
{{متن قرآن|فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|88|﴿٨٨﴾}}<p></P>
 
+
[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت، (۸۸)<p></P>
نگاهی به ستارگان کرد،
 
 
==89==
 
==89==
{{متن قرآن|فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|89|﴿٨٩﴾}}<p></P>
 
+
و گفت: به راستی من بیمارم. (۸۹)<p></P>
و گفت : من بیمارم
 
 
==90==
 
==90==
{{متن قرآن|فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|90|﴿٩٠﴾}}<p></P>
 
+
پس پشت کنان از او روی گرداندند. (۹۰)<p></P>
از او رویگردان شدند و بازگشتند
 
 
==91==
 
==91==
{{متن قرآن|فَرَاغَ إِلَى آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|91|﴿٩١﴾}}<p></P>
 
+
او هم مخفیانه به سوی بت‌‌‌‌‌هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی‌خورید؟ (۹۱)<p></P>
پنهانی نزد خدایانشان آمد و گفت : چیزی نمی خورید ?
 
 
==92==
 
==92==
{{متن قرآن|مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|92|﴿٩٢﴾}}<p></P>
 
+
شما را چه شده که سخن نمی‌گویید؟ (۹۲)<p></P>
چرا سخن نمی گویید ?
 
 
==93==
 
==93==
{{متن قرآن|فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|93|﴿٩٣﴾}}<p></P>
 
+
پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه‌‌‌ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.] (۹۳)<p></P>
و در نهان ، دستی به قوت بر آنها زد
 
 
==94==
 
==94==
{{متن قرآن|فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|94|﴿٩٤﴾}}<p></P>
 
+
مردم با شتاب به سوی او آمدند. (۹۴)<p></P>
قومش شتابان نزدش آمدند
 
 
==95==
 
==95==
{{متن قرآن|قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|95|﴿٩٥﴾}}<p></P>
 
+
[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می‌تراشید، می‌پرستید؟! (۹۵)<p></P>
گفت : آیا چیزهایی را که خود می تراشید می پرستید ?
 
 
==96==
 
==96==
{{متن قرآن|وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|96|﴿٩٦﴾}}<p></P>
 
+
در حالی که خدا شما را و آنچه را می‌سازید، آفریده است. (۹۶)<p></P>
خدای یکتاست که شما و هر کاری را که می کنید آفریده است
 
 
==97==
 
==97==
{{متن قرآن|قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|97|﴿٩٧﴾}}<p></P>
 
+
گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعله‌ور بیندازید. (۹۷)<p></P>
گفتند: برایش بنایی برآورید و در آتشش اندازید
 
 
==98==
 
==98==
{{متن قرآن|فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|98|﴿٩٨﴾}}<p></P>
 
+
پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم. (۹۸)<p></P>
خواستند تا بد، اندیشی کنند، ما نیز آنها را زیر دست گردانیدیم
 
 
==99==
 
==99==
{{متن قرآن|وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيَهْدِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|99|﴿٩٩﴾}}<p></P>
 
+
و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می‌روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد. (۹۹)<p></P>
گفت : من به سوی پروردگارم می روم ، او مرا راهنمایی خواهد کرد،
 
 
==100==
 
==100==
{{متن قرآن|رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|100|﴿١٠٠﴾}}<p></P>
 
+
پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن. (۱۰۰)<p></P>
ای پروردگار من ، مرا فرزندی صالح عطا کن
 
 
==101==
 
==101==
{{متن قرآن|فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|101|﴿١٠١﴾}}<p></P>
 
+
پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم. (۱۰۱)<p></P>
پس او را به پسری بردبار مژده دادیم
 
 
==102==
 
==102==
{{متن قرآن|فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|102|﴿١٠٢﴾}}<p></P>
 
+
هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می‌بینم که تو را ذبح می‌کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده‌‌‌ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت. (۱۰۲)<p></P>
چون با پدر به جایی رسید که باید به کار بپردازند، گفت : ای پسرکم ، در خواب دیده ام که تو را ذبح می کنم بنگر که چه می اندیشی گفت : ای پدر، به هر چه مامور شده ای عمل کن ، که اگر خدا بخواهد مرا از صابران خواهی یافت
 
 
==103==
 
==103==
{{متن قرآن|فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|103|﴿١٠٣﴾}}<p></P>
 
+
پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند] (۱۰۳)<p></P>
چون هر دو تسلیم شدند و او را به پیشانی افکند،
 
 
==104==
 
==104==
{{متن قرآن|وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|104|﴿١٠٤﴾}}<p></P>
 
+
و او را ندا دادیم که‌‌‌ای ابراهیم! (۱۰۴)<p></P>
ما ندایش دادیم،: ای ابراهیم ،
 
 
==105==
 
==105==
{{متن قرآن|قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|105|﴿١٠٥﴾}}<p></P>
 
+
خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می‌پذیریم.] (۱۰۵)<p></P>
خوابت را به حقیقت پیوستی و ما نیکوکاران را چنین پاداش می دهیم
 
 
==106==
 
==106==
{{متن قرآن|إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاء الْمُبِينُ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|106|﴿١٠٦﴾}}<p></P>
 
+
به یقین این همان آزمایش روشن بود. (۱۰۶)<p></P>
این آزمایشی آشکارا بود
 
 
==107==
 
==107==
{{متن قرآن|وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|107|﴿١٠٧﴾}}<p></P>
 
+
و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم، (۱۰۷)<p></P>
و او را به گوسفندی بزرگ باز خریدیم
 
 
==108==
 
==108==
{{متن قرآن|وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|108|﴿١٠٨﴾}}<p></P>
 
+
و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم. (۱۰۸)<p></P>
و نام نیک او را در نسلهای بعد باقی گذاشتیم
 
 
==109==
 
==109==
{{متن قرآن|سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|109|﴿١٠٩﴾}}<p></P>
 
+
سلام بر ابراهیم. (۱۰۹)<p></P>
سلام بر ابراهیم
 
 
==110==
 
==110==
{{متن قرآن|كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|110|﴿١١٠﴾}}<p></P>
 
+
[ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۱۰)<p></P>
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می دهیم
 
 
==111==
 
==111==
{{متن قرآن|إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|111|﴿١١١﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود، (۱۱۱)<p></P>
او از بندگان مؤمن ما بود
 
 
==112==
 
==112==
{{متن قرآن|وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|112|﴿١١٢﴾}}<p></P>
 
+
و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم، (۱۱۲)<p></P>
او را به اسحاق ، پیامبری شایسته ، مژده دادیم
 
 
==113==
 
==113==
{{متن قرآن|وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَى إِسْحَقَ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|113|﴿١١٣﴾}}<p></P>
 
+
و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند، (۱۱۳)<p></P>
او و اسحاق را، برکت دادیم و از فرزندانشان بعضی نیکوکار هستند و بعضی به آشکارا بر خود ستمکار
 
 
==114==
 
==114==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|114|﴿١١٤﴾}}<p></P>
 
+
و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم، (۱۱۴)<p></P>
ما به موسی و هارون نعمت دادیم
 
 
==115==
 
==115==
{{متن قرآن|وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|115|﴿١١٥﴾}}<p></P>
 
+
و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم، (۱۱۵)<p></P>
آن دو و مردمشان را از رنجی بزرگ نجات بخشیدیم
 
 
==116==
 
==116==
{{متن قرآن|وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|116|﴿١١٦﴾}}<p></P>
 
+
و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند، (۱۱۶)<p></P>
آنان را یاری دادیم تا پیروز شدند
 
 
==117==
 
==117==
{{متن قرآن|وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|117|﴿١١٧﴾}}<p></P>
 
+
و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم، (۱۱۷)<p></P>
و کتابی روشنگرشان دادیم
 
 
==118==
 
==118==
{{متن قرآن|وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|118|﴿١١٨﴾}}<p></P>
 
+
وبه راه راست هدایتشان نمودیم، (۱۱۸)<p></P>
و به راه راست هدایتشان کردیم
 
 
==119==
 
==119==
{{متن قرآن|وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|119|﴿١١٩﴾}}<p></P>
 
+
و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم. (۱۱۹)<p></P>
و نام نیکشان را در نسلهای بعد باقی گذاشتیم
 
 
==120==
 
==120==
{{متن قرآن|سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|120|﴿١٢٠﴾}}<p></P>
 
+
سلام بر موسی و هارون. (۱۲۰)<p></P>
سلام بر موسی و هارون،
 
 
==121==
 
==121==
{{متن قرآن|إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|121|﴿١٢١﴾}}<p></P>
 
+
ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۲۱)<p></P>
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می دهیم
 
 
==122==
 
==122==
{{متن قرآن|إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|122|﴿١٢٢﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند، (۱۲۲)<p></P>
آن دو از بندگان مؤمن ما بودند
 
 
==123==
 
==123==
{{متن قرآن|وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|123|﴿١٢٣﴾}}<p></P>
 
+
و بی‌تردید الیاس از پیامبران بود. (۱۲۳)<p></P>
و الیاس از پیامبران بود
 
 
==124==
 
==124==
{{متن قرآن|إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|124|﴿١٢٤﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی‌پرهیزید؟ (۱۲۴)<p></P>
به مردم خود گفت : آیا پروا نمی کنید ?
 
 
==125==
 
==125==
{{متن قرآن|أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|125|﴿١٢٥﴾}}<p></P>
 
+
آیا بت «بعل» را می‌پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟! (۱۲۵)<p></P>
آیا بعل را به خدایی می خوانید، و آن بهترین آفرینندگان را وامی گذارید?
 
 
==126==
 
==126==
{{متن قرآن|وَاللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|126|﴿١٢٦﴾}}<p></P>
 
+
خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست. (۱۲۶)<p></P>
پروردگار شما و پروردگار نیاکانتان ، خدای یکتاست
 
 
==127==
 
==127==
{{متن قرآن|فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|127|﴿١٢٧﴾}}<p></P>
 
+
پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود، (۱۲۷)<p></P>
پس تکذیبش کردند و آنان از احضار شدگانند
 
 
==128==
 
==128==
{{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|128|﴿١٢٨﴾}}<p></P>
 
+
جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] (۱۲۸)<p></P>
مگر بندگان مخلص خدا،
 
 
==129==
 
==129==
{{متن قرآن|وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|129|﴿١٢٩﴾}}<p></P>
 
+
و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم. (۱۲۹)<p></P>
و نام نیک او را در نسلهای بعد باقی گذاشتیم
 
 
==130==
 
==130==
{{متن قرآن|سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|130|﴿١٣٠﴾}}<p></P>
 
+
سلام بر آل یاسین. (۱۳۰)<p></P>
سلام بر خاندان الیاس
 
 
==131==
 
==131==
{{متن قرآن|إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|131|﴿١٣١﴾}}<p></P>
 
+
ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۳۱)<p></P>
ما نیکوکاران را اینچنین پاداش می دهیم
 
 
==132==
 
==132==
{{متن قرآن|إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|132|﴿١٣٢﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود. (۱۳۲)<p></P>
او از بندگان مؤمن ما بود
 
 
==133==
 
==133==
{{متن قرآن|وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|133|﴿١٣٣﴾}}<p></P>
 
+
و بی‌تردید لوط از پیامبران بود. (۱۳۳)<p></P>
و لوط از پپامبران بود
 
 
==134==
 
==134==
{{متن قرآن|إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|134|﴿١٣٤﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم، (۱۳۴)<p></P>
او و همه کسانش را نجات دادیم
 
 
==135==
 
==135==
{{متن قرآن|إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|135|﴿١٣٥﴾}}<p></P>
 
+
مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود. (۱۳۵)<p></P>
مگر پیرزنی که با مردم شهر بماند
 
 
==136==
 
==136==
{{متن قرآن|ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|136|﴿١٣٦﴾}}<p></P>
 
+
سپس دیگران را هلاک کردیم، (۱۳۶)<p></P>
سپس دیگران را هلاک کردیم
 
 
==137==
 
==137==
{{متن قرآن|وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|137|﴿١٣٧﴾}}<p></P>
 
+
و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه‌‌‌‌‌های شهر] آنان گذر می‌کنید، (۱۳۷)<p></P>
شما بر آنها می گذرید، بامدادان ،
 
 
==138==
 
==138==
{{متن قرآن|وَبِاللَّيْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|138|﴿١٣٨﴾}}<p></P>
 
+
و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی‌کنید؟ (۱۳۸)<p></P>
و شامگاهان آیا تعقل نمی، کنید ?
 
 
==139==
 
==139==
{{متن قرآن|وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|139|﴿١٣٩﴾}}<p></P>
 
+
و یونس از پیامبران بود. (۱۳۹)<p></P>
و یونس از پیامبران بود
 
 
==140==
 
==140==
{{متن قرآن|إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|140|﴿١٤٠﴾}}<p></P>
 
+
[یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت، (۱۴۰)<p></P>
چون به آن کشتی پر از مردم گریخت ،
 
 
==141==
 
==141==
{{متن قرآن|فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنْ الْمُدْحَضِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|141|﴿١٤١﴾}}<p></P>
 
+
و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.] (۱۴۱)<p></P>
قرعه زدند و او در قرعه مغلوب شد
 
 
==142==
 
==142==
{{متن قرآن|فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|142|﴿١٤٢﴾}}<p></P>
 
+
پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود. (۱۴۲)<p></P>
ماهی ببلعیدش و او در خور سرزنش بود
 
 
==143==
 
==143==
{{متن قرآن|فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنْ الْمُسَبِّحِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|143|﴿١٤٣﴾}}<p></P>
 
+
[و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود، (۱۴۳)<p></P>
پس اگر نه از تسبیح گویان می بود،
 
 
==144==
 
==144==
{{متن قرآن|لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|144|﴿١٤٤﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید تا روزی که مردم برانگیخته می‌شوند در شکم ماهی می‌ماند. (۱۴۴)<p></P>
تا روز قیامت در شکم ماهی می ماند
 
 
==145==
 
==145==
{{متن قرآن|فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاء وَهُوَ سَقِيمٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|145|﴿١٤٥﴾}}<p></P>
 
+
پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی‌گیاه افکندیم. (۱۴۵)<p></P>
پس او را که بیمار بود به خشکی افکندیم ،
 
 
==146==
 
==146==
{{متن قرآن|وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|146|﴿١٤٦﴾}}<p></P>
 
+
و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم، (۱۴۶)<p></P>
و بر فراز سرش بوته کدویی رویانیدیم
 
 
==147==
 
==147==
{{متن قرآن|وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَى مِئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|147|﴿١٤٧﴾}}<p></P>
 
+
و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم. (۱۴۷)<p></P>
و او را به رسالت بر صد هزار، کس و بیشتر فرستادیم
 
 
==148==
 
==148==
{{متن قرآن|فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|148|﴿١٤٨﴾}}<p></P>
 
+
پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت‌‌‌‌‌ها  و مواهب خود] بهره مند کردیم. (۱۴۸)<p></P>
آنها ایمان آوردند و تا زنده بودند، برخورداریشان دادیم
 
 
==149==
 
==149==
{{متن قرآن|فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|149|﴿١٤٩﴾}}<p></P>
 
+
[مشرکان سبک مغز می‌گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟! (۱۴۹)<p></P>
از ایشان بپرس : آیا دختران از آن پروردگار تو باشند و پسران از آن ایشان ?
 
 
==150==
 
==150==
{{متن قرآن|أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|150|﴿١٥٠﴾}}<p></P>
 
+
یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟! (۱۵۰)<p></P>
آیا وقتی که ما ملائکه را زن می آفریدیم آنها می دیدند ?
 
 
==151==
 
==151==
{{متن قرآن|أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|151|﴿١٥١﴾}}<p></P>
 
+
آگاه باش! که آنان از بافته‌‌‌‌‌های دروغ خود می‌گویند (۱۵۱)<p></P>
آگاه باش که از دروغگوییشان است که می گویند:
 
 
==152==
 
==152==
{{متن قرآن|وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|152|﴿١٥٢﴾}}<p></P>
 
+
که خدا فرزند آورده! و بی‌تردید آنان دروغگویند. (۱۵۲)<p></P>
خدا صاحب فرزند است دروغ می گویند
 
 
==153==
 
==153==
{{متن قرآن|أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|153|﴿١٥٣﴾}}<p></P>
 
+
آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟ (۱۵۳)<p></P>
آیا خدا دختران را بر پسران برتری داد ?
 
 
==154==
 
==154==
{{متن قرآن|مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|154|﴿١٥٤﴾}}<p></P>
 
+
شما را چه شده، چگونه حکم می‌کنید؟ (۱۵۴)<p></P>
شما را چه می شود ? چگونه قضاوت می کنید ?
 
 
==155==
 
==155==
{{متن قرآن|أَفَلَا تَذَكَّرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|155|﴿١٥٥﴾}}<p></P>
 
+
پس آیا متذکّر [حقایق] نمی‌شوید؟ (۱۵۵)<p></P>
آیا نمی اندیشید ?،
 
 
==156==
 
==156==
{{متن قرآن|أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُّبِينٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|156|﴿١٥٦﴾}}<p></P>
 
+
یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟ (۱۵۶)<p></P>
یا بر ادعای خود دلیل روشنی دارید ?
 
 
==157==
 
==157==
{{متن قرآن|فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|157|﴿١٥٧﴾}}<p></P>
 
+
پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می‌گویید، به میان] آورید. (۱۵۷)<p></P>
اگر راست می گویید کتابتان را بیاورید
 
 
==158==
 
==158==
{{متن قرآن|وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|158|﴿١٥٨﴾}}<p></P>
 
+
میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می‌دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد. (۱۵۸)<p></P>
میان خدا و جنیان خویشاوندی قائل شدند و جنیان می دانند که احضار شدگان به آتشند
 
 
==159==
 
==159==
{{متن قرآن|سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|159|﴿١٥٩﴾}}<p></P>
 
+
خدا از آنچه او را به آن توصیف می‌کنند، منزّه است. (۱۵۹)<p></P>
از آن وصف که می آورند خدا منزه است
 
 
==160==
 
==160==
{{متن قرآن|إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|160|﴿١٦٠﴾}}<p></P>
 
+
مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می‌کنند شایسته مقام قدس اوست.] (۱۶۰)<p></P>
مگر بندگان مخلص خدا
 
 
==161==
 
==161==
{{متن قرآن|فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|161|﴿١٦١﴾}}<p></P>
 
+
و بی‌تردید شما و آنچه را می‌پرستید، (۱۶۱)<p></P>
شما و بتانی که می پرستید،
 
 
==162==
 
==162==
{{متن قرآن|مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|162|﴿١٦٢﴾}}<p></P>
 
+
نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید. (۱۶۲)<p></P>
نتوانستید مفتون بتان کنید،
 
 
==163==
 
==163==
{{متن قرآن|إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|163|﴿١٦٣﴾}}<p></P>
 
+
مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند، (۱۶۳)<p></P>
مگر آن کس را که راهی جهنم باشد
 
 
==164==
 
==164==
{{متن قرآن|وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|164|﴿١٦٤﴾}}<p></P>
 
+
و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است. (۱۶۴)<p></P>
و هیچ کس از ما نیست مگر آنکه جایی معین دارد
 
 
==165==
 
==165==
{{متن قرآن|وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|165|﴿١٦٥﴾}}<p></P>
 
+
و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم. (۱۶۵)<p></P>
هر آینه ما صف، زدگانیم
 
 
==166==
 
==166==
{{متن قرآن|وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|166|﴿١٦٦﴾}}<p></P>
 
+
و ما خود تسبیح کنندگانیم. (۱۶۶)<p></P>
و هر آینه ما تسبیح گویندگانیم
 
 
==167==
 
==167==
{{متن قرآن|وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|167|﴿١٦٧﴾}}<p></P>
 
+
و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می‌گفتند: (۱۶۷)<p></P>
اگر چه می گویند:
 
 
==168==
 
==168==
{{متن قرآن|لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنْ الْأَوَّلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|168|﴿١٦٨﴾}}<p></P>
 
+
اگر نزد ما کتابی چون کتاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های‎ آسمانی پیامبران پیشین بود، (۱۶۸)<p></P>
اگر از پیشینیان نزد ما کتابی مانده بود،
 
 
==169==
 
==169==
{{متن قرآن|لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|169|﴿١٦٩﴾}}<p></P>
 
+
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید از بندگان خالص شده خدا می‌شدیم. (۱۶۹)<p></P>
ما از بندگان مخلص خدا می بودیم
 
 
==170==
 
==170==
{{متن قرآن|فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|170|﴿١٧٠﴾}}<p></P>
 
+
ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست. (۱۷۰)<p></P>
آنها به آن کتاب کافر شدند، و زودا که خواهند فهمید
 
 
==171==
 
==171==
{{متن قرآن|وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|171|﴿١٧١﴾}}<p></P>
 
+
و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است، (۱۷۱)<p></P>
ما در باره بندگانمان که به رسالت می فرستیم از پیش تصمیم گرفته ایم ،
 
 
==172==
 
==172==
{{متن قرآن|إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|172|﴿١٧٢﴾}}<p></P>
 
+
که بی‌تردید آنان [در همه زمینه‌‌‌‌‌ها ] یاری شدگانند، (۱۷۲)<p></P>
که هر آینه آنان خود پیروزند
 
 
==173==
 
==173==
{{متن قرآن|وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|173|﴿١٧٣﴾}}<p></P>
 
+
و مسلماً سپاه ما پیروزند. (۱۷۳)<p></P>
و لشکر ما خود غالبند
 
 
==174==
 
==174==
{{متن قرآن|فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|174|﴿١٧٤﴾}}<p></P>
 
+
پس تا مدتی از آنان روی بگردان. (۱۷۴)<p></P>
پس تا مدتی از آنها روی بگردان
 
 
==175==
 
==175==
{{متن قرآن|وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|175|﴿١٧٥﴾}}<p></P>
 
+
و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. (۱۷۵)<p></P>
عاقبتشان را ببین ، آنها نیز خواهند دید
 
 
==176==
 
==176==
{{متن قرآن|أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|176|﴿١٧٦﴾}}<p></P>
 
+
آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می‌خواهند؟! (۱۷۶)<p></P>
آیا عذاب ما را به شتاب، می طلبند ?
 
 
==177==
 
==177==
{{متن قرآن|فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|177|﴿١٧٧﴾}}<p></P>
 
+
پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه‌‌‌‌‌هایشان نازل شود، بیم‌شدگان روزگار بدی خواهند داشت، (۱۷۷)<p></P>
چون عذاب به ساحتشان فراز آید، این بیم داده شدگان چه بامداد بدی خواهند داشت
 
 
==178==
 
==178==
{{متن قرآن|وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|178|﴿١٧٨﴾}}<p></P>
 
+
و تا مدتی از آنان روی بگردان، (۱۷۸)<p></P>
از آنها تا چندی روی بگردان
 
 
==179==
 
==179==
{{متن قرآن|وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|179|﴿١٧٩﴾}}<p></P>
 
+
و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. (۱۷۹)<p></P>
پس عاقبتشان را ببین ، آنها نیز خواهند دید
 
 
==180==
 
==180==
{{متن قرآن|سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|180|﴿١٨٠﴾}}<p></P>
 
+
پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می‌کنند، منزّه است. (۱۸۰)<p></P>
منزه است پروردگار تو آن پروردگار پیروزمند از هر چه به وصف او می گویند
 
 
==181==
 
==181==
{{متن قرآن|وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|181|﴿١٨١﴾}}<p></P>
 
+
و سلام بر پیامبران (۱۸۱)<p></P>
سلام بر پیامبران ،
 
 
==182==
 
==182==
{{متن قرآن|وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ }}
+
{{متن قرآن/در سوره|صافات|37|182|﴿١٨٢﴾}}<p></P>
 
+
و همه ستایش‌‌‌‌‌ها  ویژه خداست که پروردگار جهانیان است. (۱۸۲)<p></P>
و حمد از آن پروردگار جهانیان است
+
{{فهرست متن سوره‌‌‌‌‌های قرآن
 
+
|سوره=۳۷.[[سوره صافات/متن و ترجمه|الصافات]]
 +
|قبلی=۳۶.[[سوره یس/متن و ترجمه|يس]]
 +
|بعدی=۳۸.[[سوره ص/متن و ترجمه|ص]]
 +
}}
 
[[رده:قرآن دانشنامه اسلامی]]
 
[[رده:قرآن دانشنامه اسلامی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۲۰ فوریهٔ ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۳۷


Quran1.jpg
درباره سوره صافات (37)
آیات سوره صافات
فهرست قرآن
پخش و دانلود ترتیل سوره (پرهیزگار)


دانلود پی دی اف


دانلود پاورپوینت

سورة صافات
(ترجمه حسین انصاریان)

برای مشاهده ترجمه ها و تفسیرهای هر آیه روی آن کلیک کنید.

1

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ

وَالصَّافَّاتِ صَفًّا﴿١﴾

به نام خدا که رحمتش بی‌اندازه است و مهربانی‌اش همیشگی

سوگند به صف بستگان [مانند فرشتگان، نمازگزاران و جهادگران] که صفی [منظم و استوار] بسته‌اند، (۱)

2

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿٢﴾

و به بازدارندگان که [انسان را از گناهان] به شدت باز می‌دارند، (۲)

3

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ﴿٣﴾

و به تلاوت کنندگان وحی، (۳)

4

إِنَّ إِلَٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ ﴿٤﴾

که بی‌تردید معبود شما یگانه است، (۴)

5

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿٥﴾

پروردگار آسمان‌‌‌‌‌ها وزمین وآنچه میان آنهاست، و پروردگار مشرق‌‌‌‌‌ها (۵)

6

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿٦﴾

همانا ما آسمان دنیا را به زیور ستارگان آراستیم، (۶)

7

وَحِفْظًا مِنْ كُلِّ شَيْطَانٍ مَارِدٍ ﴿٧﴾

و آن را از هر شیطان سرکشی حفظ کردیم، (۷)

8

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِنْ كُلِّ جَانِبٍ ﴿٨﴾

آنان نمی‌توانند به سخنان فرشتگان بسیار مکرم و شریف گوش فرا دهند، و [هرگاه به گوش دادن برخیزند] از هر سو [شهاب] به سویشان پرتاب می‌شود، (۸)

9

دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿٩﴾

تا با خفت وخواری رانده شوند، وبرای آنان عذابی همیشگی است، (۹)

10

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿١٠﴾

مگر آنکه شیطانی خبری را [دزدانه و] با سرعت برباید [و فرار کند] که در این صورت گلوله‌‌‌ای آتشین و شکافنده او را دنبال می‌کند. (۱۰)

11

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمْ مَنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِنْ طِينٍ لَازِبٍ ﴿١١﴾

پس از منکران معاد بپرس: آیا آفرینش آنان سخت تر و دشوارتر است یا آنچه [مانند فرشتگان، آسمان‌‌‌‌‌ها ، زمین، کوه‌‌‌‌‌ها و...] آفریده‌‌ایم؟ [به یقین آفرینش آنان کاری ناچیز است چون] ما آنان را از گِلی چسبنده آفریده‌‌ایم، (۱۱)

12

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿١٢﴾

بلکه [تو از انکارشان] تعجب می‌کنی و آنان مسخره می‌کنند، (۱۲)

13

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ﴿١٣﴾

و هنگامی که به آنان تذکر، می‌دهند متذکّر نمی‌شوند؛ (۱۳)

14

وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿١٤﴾

و چون معجزه‌‌‌ای را می‌بینند به شدت مسخره می‌کنند [و دیگران را هم به مسخره وا می‌دارند،] (۱۴)

15

وَقَالُوا إِنْ هَٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُبِينٌ ﴿١٥﴾

و می‌گویند: این جز جادویی آشکار نیست. (۱۵)

16

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿١٦﴾

[می گویند:] آیا زمانی که ما مُردیم و خاک و استخوان شدیم، حتماً برانگیخته می‌شویم؟ (۱۶)

17

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿١٧﴾

و آیا پدران پیشین ما [هم برانگیخته می‌شوند؟] (۱۷)

18

قُلْ نَعَمْ وَأَنْتُمْ دَاخِرُونَ ﴿١٨﴾

بگو: آری، [برانگیخته می‌شوید] در حالی که خوار و ناچیز هستید. (۱۸)

19

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنْظُرُونَ ﴿١٩﴾

جز این نیست که آن یک فریاد عظیم است که [وقتی واقع شود] ناگاه [همه زنده می‌شوند و حیرت زده منظره قیامت را] می‌نگرند، (۱۹)

20

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَٰذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿٢٠﴾

و می‌گویند: ای وای بر ما! این روز جزاست! (۲۰)

21

هَٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنْتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿٢١﴾

[آری] این همان روز جدایی [میان حق و باطل] است که همواره آن را انکار می‌کردید. (۲۱)

22

احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿٢٢﴾

[آن گاه ندا رسد:] ستمکاران و هم ردیفان آنان و معبودهایی را که همواره به جای خدا می‌پرستیدند، گردآورید. (۲۲)

23

مِنْ دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿٢٣﴾

پس همه را به سوی راه دوزخ راهنمایی کنید. (۲۳)

24

وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُمْ مَسْئُولُونَ ﴿٢٤﴾

آنان را نگه دارید که حتماً مورد بازپرسی قرار می‌گیرند. (۲۴)

25

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿٢٥﴾

[به آنان گویند:] شما را چه شده که یکدیگر را [برای رهایی از عذاب] یاری نمی‌دهید؟ (۲۵)

26

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿٢٦﴾

[نه اینکه نمی‌توانند یکدیگر را یاری دهند] بلکه آنان امروز فروتنانه تسلیم [قدرت حق] هستند، (۲۶)

27

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿٢٧﴾

به یکدیگر رو کرده از هم می‌پرسند: [این چه وضعی است؟] (۲۷)

28

قَالُوا إِنَّكُمْ كُنْتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ﴿٢٨﴾

[پس پیروان گمراه به پیشوایان گمراه کننده] می‌گویند: همانا شما از راه خیرخواهی به سوی ما می‌آمدید، [ولی کارتان جز فریب و نیرنگ نبود!] (۲۸)

29

قَالُوا بَلْ لَمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿٢٩﴾

می گویند: [ما را تقصیری نیست] بلکه خود شما اهل ایمان نبودید، (۲۹)

30

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُمْ مِنْ سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنْتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ﴿٣٠﴾

و ما را بر شما هیچ تسلطی نبود، بلکه شما مردمی طغیان گر و سرکش بودید. (۳۰)

31

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿٣١﴾

اکنون فرمان عذاب پروردگارمان بر ما محقق و ثابت شد که همه ما چشندگان عذاب خواهیم بود. (۳۱)

32

فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ ﴿٣٢﴾

[سبک مغزی و تعصّب شما زمینه گمراهی شما شد] پس ما شما را گمراه کردیم؛ زیرا خودمان گمراه بودیم، (۳۲)

33

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿٣٣﴾

پس بی‌تردید همه آنان در آن روز در عذاب شریک‌اند، (۳۳)

34

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿٣٤﴾

ما با مجرمان این گونه رفتار می‌کنیم؛ (۳۴)

35

إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿٣٥﴾

زیرا آنان چنین بودند که هر زمان به آنان می‌گفتند: معبودی جز خدا نیست، تکبّر می‌کردند، (۳۵)

36

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَجْنُونٍ ﴿٣٦﴾

و [همواره] می‌گفتند: آیا باید به خاطر شاعری دیوانه معبودان خود را رها کنیم؟! (۳۶)

37

بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ﴿٣٧﴾

[چنین نیست که می‌پندارید] بلکه او حق را آورده و پیامبران را تصدیق کرده است. (۳۷)

38

إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ ﴿٣٨﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید شما [کوردلان] عذاب دردناک را خواهید چشید، (۳۸)

39

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿٣٩﴾

و جز آنچه که همواره انجام می‌دادید، پاداش داده نمی‌شوید، (۳۹)

40

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿٤٠﴾

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] (۴۰)

41

أُولَٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَعْلُومٌ ﴿٤١﴾

برای آنان رزق و روزی معین و ویژه‌‌‌ای است، (۴۱)

42

فَوَاكِهُ ۖ وَهُمْ مُكْرَمُونَ ﴿٤٢﴾

میوه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌هایی [گوناگون] در حالی که مورد اکرام خواهند بود، (۴۲)

43

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿٤٣﴾

در بهشت‌‌های پر نعمت، (۴۳)

44

عَلَىٰ سُرُرٍ مُتَقَابِلِينَ ﴿٤٤﴾

در حالی که بر تخت‌‌‌‌‌هایی روبه روی یکدیگر [تکیه زده‌اند،] (۴۴)

45

يُطَافُ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ ﴿٤٥﴾

جامی از نوشیدنی زلال و پاک گرداگردشان می‌گردانند، (۴۵)

46

بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ ﴿٤٦﴾

[نوشیدنی] سپید [و درخشنده] و لذت بخش برای نوشندگان، (۴۶)

47

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنْزَفُونَ ﴿٤٧﴾

نه در آن مایه فساد [جسم و عقل] است، و نه از آن مست و بیهوش می‌شوند، (۴۷)

48

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ ﴿٤٨﴾

و در کنارشان زنانی هستند که فقط به شوهرانشان عشق می‌ورزند. (۴۸)

49

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَكْنُونٌ ﴿٤٩﴾

گویا آنان [از سپیدی] تخم شترمرغی هستند که [زیر پر و بال] پوشیده شده‌اند [و هرگز دست کسی به آنان نرسیده است.] (۴۹)

50

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ ﴿٥٠﴾

پس برخی از آنان به برخی دیگر رو کرده از [حال] یکدیگر می‌پرسند. (۵۰)

51

قَالَ قَائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ﴿٥١﴾

گوینده‌‌‌ای از آنان می‌گوید: همانا من [در دنیا] هم‌نشینی داشتم. (۵۱)

52

يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ ﴿٥٢﴾

[که همواره از روی تعجب به من] می‌گفت: آیا تو از باور دارندگان [رستاخیز و زنده شدن مردگان] هستی؟ (۵۲)

53

أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿٥٣﴾

آیا زمانی که ما مردیم و خاک استخوان شدیم، حتماً [زنده می‌شویم و] پاداشمان می‌دهند؟ (۵۳)

54

قَالَ هَلْ أَنْتُمْ مُطَّلِعُونَ ﴿٥٤﴾

[سپس به دوستان بهشتی خود] می‌گوید: آیا شما با من به دوزخ سر می‌کشید [تا از هم‌نشینم خبری بگیرید که در کجا و در چه حالی است؟] (۵۴)

55

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ ﴿٥٥﴾

پس خود او به دوزخ سر می‌کشد و هم‌نشینش را وسط دوزخ می‌بیند. (۵۵)

56

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدْتَ لَتُرْدِينِ ﴿٥٦﴾

[به او] می‌گوید: به خدا سوگند نزدیک بود، مرا به هلاکت بیندازی. (۵۶)

57

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنْتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ﴿٥٧﴾

و اگر توفیق و رحمت پروردگارم نبود، حتماً از احضارشدگان [در دوزخ] بودم. (۵۷)

58

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿٥٨﴾

[آن گاه به دوستان بهشتی خود می‌گوید:] آیا ما [برای همیشه در بهشتیم و] هرگز نمی‌میریم؟ (۵۸)

59

إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿٥٩﴾

[و] جز همان مرگ نخستین [که در دنیا سراغمان آمد مرگی دیگر به سراغمان نخواهد آمد] و ما هرگز عذاب نخواهیم شد؟ [شگفتا! چه لطف خاصی از سوی خدا به ما شده است!] (۵۹)

60

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿٦٠﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید این همان کامیابی بزرگ است. (۶۰)

61

لِمِثْلِ هَٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ ﴿٦١﴾

پس باید برای چنین پاداشی عمل کنندگان عمل کنند. (۶۱)

62

أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ﴿٦٢﴾

آیا این [بهشت جاودان پر نعمت] برای پذیرایی بهتر است یا درخت زقّوم؟ (۶۲)

63

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِلظَّالِمِينَ ﴿٦٣﴾

ما آن را برای ستمکاران مایه شکنجه و عذاب قرار داده‌‌ایم. (۶۳)

64

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ﴿٦٤﴾

آن درختی است که در قعر دوزخ می‌روید، (۶۴)

65

طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ ﴿٦٥﴾

شکوفه‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ها‎‎یش ‎مانند سرهای شیاطین [بسیار بدنما و زشت] است. (۶۵)

66

فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿٦٦﴾

پس این منکران لجوج حتماً از آن می‌خورند و شکم‌‌‌‌‌ها را از آن پر می‌کنند. (۶۶)

67

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِنْ حَمِيمٍ ﴿٦٧﴾

آن گاه به ناچار روی آن [به عنوان نوشیدنی] مخلوطی از آب بسیار داغ و متعفّن برای آنان خواهد بود! (۶۷)

68

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ﴿٦٨﴾

سپس بازگشتشان حتماً به سوی دوزخ است. (۶۸)

69

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ ﴿٦٩﴾

[سزاوار بودنشان در قیامت به این همه عذاب به سبب این است که] آنان پدرانشان را گمراه یافتند، (۶۹)

70

فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿٧٠﴾

و [با اینکه می‌دانستند گمراهند بدون اندیشه و تأمل] عجولانه از پی آنان می‌رفتند! (۷۰)

71

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ ﴿٧١﴾

و به راستی پیش از اینان بیشتر پیشینیان گمراه شدند، (۷۱)

72

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِمْ مُنْذِرِينَ ﴿٧٢﴾

و بی‌تردید ما در میان آنان بیم‌دهندگانی فرستادیم. (۷۲)

73

فَانْظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنْذَرِينَ ﴿٧٣﴾

پس با تأمل بنگر سرانجام بیم داده شدگان چگونه بود؟ (۷۳)

74

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿٧٤﴾

[همه هلاک شدند] جز بندگان خالص شده خدا، (۷۴)

75

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ﴿٧٥﴾

و نوح ما را ندا کرد [و ما ندایش را اجابت کردیم] پس ما به راستی نیکو اجابت کننده‌‌‌ای هستیم، (۷۵)

76

وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿٧٦﴾

و او و خاندانش را از آن اندوه بزرگ نجادت دادیم. (۷۶)

77

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ ﴿٧٧﴾

و تنها ذریه او را [در زمین] باقی گذاشتیم، (۷۷)

78

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿٧٨﴾

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم؛ (۷۸)

79

سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ ﴿٧٩﴾

سلام بر نوح در میان جهانیان. (۷۹)

80

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿٨٠﴾

به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۸۰)

81

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿٨١﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود. (۸۱)

82

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ﴿٨٢﴾

سپس دیگران را غرق کردیم؛ (۸۲)

83

وَإِنَّ مِنْ شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ ﴿٨٣﴾

و به راستی ابراهیم از پیروان نوح بود، (۸۳)

84

إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿٨٤﴾

هنگامی که با دلی پاک به سوی پروردگارش آمد. (۸۴)

85

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿٨٥﴾

[یاد کن] هنگامی را که به پدر و قومش گفت: چیست آنچه می‌پرستید؟ (۸۵)

86

أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿٨٦﴾

آیا به جای خدا معبودان دروغین را می‌خواهید. (۸۶)

87

فَمَا ظَنُّكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿٨٧﴾

پس گمانتان به پروردگار جهانیان چیست؟ [که غیر او را می‌پرستید،] (۸۷)

88

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿٨٨﴾

[چون از او دعوت کردند که شبانه به مراسم عیدشان برود] نگاهی به ستارگان انداخت، (۸۸)

89

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿٨٩﴾

و گفت: به راستی من بیمارم. (۸۹)

90

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿٩٠﴾

پس پشت کنان از او روی گرداندند. (۹۰)

91

فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿٩١﴾

او هم مخفیانه به سوی بت‌‌‌‌‌هایشان رفت و [از روی ریشخند] گفت: آیا غذا نمی‌خورید؟ (۹۱)

92

مَا لَكُمْ لَا تَنْطِقُونَ ﴿٩٢﴾

شما را چه شده که سخن نمی‌گویید؟ (۹۲)

93

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ ﴿٩٣﴾

پس [به آنها روی آورد و] با دست راست ضربه‌‌‌ای کاری بر آنها کوبید [و خردشان کرد.] (۹۳)

94

فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿٩٤﴾

مردم با شتاب به سوی او آمدند. (۹۴)

95

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿٩٥﴾

[به آنان] گفت: آیا آنچه را [با دست خود] می‌تراشید، می‌پرستید؟! (۹۵)

96

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿٩٦﴾

در حالی که خدا شما را و آنچه را می‌سازید، آفریده است. (۹۶)

97

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ ﴿٩٧﴾

گفتند: برای او بنایی بسازید [که گنجایش آتش فراوانی داشته باشد] پس او را در آتش شعله‌ور بیندازید. (۹۷)

98

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ ﴿٩٨﴾

پس خواستند به او نیرنگی زنند، ولی ما آنان را پست و شکست خورده کردیم. (۹۸)

99

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿٩٩﴾

و [وقتی از این مهلکه جان سالم به در برد] گفت: به راستی من به سوی پروردگارم می‌روم، و [او] به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد. (۹۹)

100

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿١٠٠﴾

پروردگارا! مرا فرزندی که از صالحان باشد عطا کن. (۱۰۰)

101

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ ﴿١٠١﴾

پس ما او را به پسری بردبار مژده دادیم. (۱۰۱)

102

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِنْ شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ﴿١٠٢﴾

هنگامی که با او به [مقام] سعی رسید، گفت: پسرکم! همانا من در خواب می‌بینم که تو را ذبح می‌کنم، پس با تأمل بنگر رأی تو چیست؟ گفت: پدرم آنچه به آن مأمور شده‌‌‌ای انجام ده اگر خدا بخواهد مرا از شکیبایان خواهی یافت. (۱۰۲)

103

فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿١٠٣﴾

پس هنگامی که آن دو تسلیم [خواسته خدا] شدند و ابراهیم، جبین او را به زمین نهاد [تا ذبحش کند] (۱۰۳)

104

وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿١٠٤﴾

و او را ندا دادیم که‌‌‌ای ابراهیم! (۱۰۴)

105

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿١٠٥﴾

خوابت را تحقق دادی [و فرمان پروردگارت را اجرا کردی]، به راستی ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم [که نیّت پاک و خالصشان را به جای عمل می‌پذیریم.] (۱۰۵)

106

إِنَّ هَٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ ﴿١٠٦﴾

به یقین این همان آزمایش روشن بود. (۱۰۶)

107

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿١٠٧﴾

و ما اسماعیل را در برابر قربانی بزرگی [از ذبح شدن] رهانیدیم، (۱۰۷)

108

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿١٠٨﴾

و در میان آیندگان برای او [نام نیک] به جا گذاشتیم. (۱۰۸)

109

سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ ﴿١٠٩﴾

سلام بر ابراهیم. (۱۰۹)

110

كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿١١٠﴾

[ما] نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۱۰)

111

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿١١١﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود، (۱۱۱)

112

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿١١٢﴾

و ما او را به اسحاق که پیامبری از شایستگان بود مژده دادیم، (۱۱۲)

113

وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِنْ ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ ﴿١١٣﴾

و بر او و بر اسحاق برکت دادیم، و از دودمان آن دو برخی نیکوکارند و برخی آشکارا ستمکار بر خویشند، (۱۱۳)

114

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿١١٤﴾

و به راستی ما به موسی و هارون نعمت دادیم، (۱۱۴)

115

وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿١١٥﴾

و آن دو نفر و قومشان را از اندوه بزرگ نجات بخشیدیم، (۱۱۵)

116

وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿١١٦﴾

و آنان را یاری دادیم در نتیجه پیروز شدند، (۱۱۶)

117

وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ ﴿١١٧﴾

و هر دو را کتاب بسیار روشنگر عطا کردیم، (۱۱۷)

118

وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿١١٨﴾

وبه راه راست هدایتشان نمودیم، (۱۱۸)

119

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ﴿١١٩﴾

و در میان آیندگان برای هر دو نفر نام نیک به جا گذاشتیم. (۱۱۹)

120

سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ ﴿١٢٠﴾

سلام بر موسی و هارون. (۱۲۰)

121

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿١٢١﴾

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۲۱)

122

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿١٢٢﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید هر دو از بندگان مؤمن ما بودند، (۱۲۲)

123

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٢٣﴾

و بی‌تردید الیاس از پیامبران بود. (۱۲۳)

124

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿١٢٤﴾

[یاد کن] هنگامی را که به قومش گفت: آیا [از شرک وطغیان] نمی‌پرهیزید؟ (۱۲۴)

125

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ﴿١٢٥﴾

آیا بت «بعل» را می‌پرستید و بهترین آفرینندگان را رها می‌کنید؟! (۱۲۵)

126

اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿١٢٦﴾

خدا را که پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شماست. (۱۲۶)

127

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٢٧﴾

پس او را انکار کردند، یقیناً آنان از احضار شدگان [در عذاب] خواهند بود، (۱۲۷)

128

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿١٢٨﴾

جز بندگان خالص شده خدا [که از هر کیفری در امانند،] (۱۲۸)

129

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿١٢٩﴾

و در میان آیندگان برای او نام نیک به جا گذاشتیم. (۱۲۹)

130

سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ ﴿١٣٠﴾

سلام بر آل یاسین. (۱۳۰)

131

إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿١٣١﴾

ما نیکوکاران را این گونه پاداش می‌دهیم. (۱۳۱)

132

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿١٣٢﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید او از بندگان مؤمن ما بود. (۱۳۲)

133

وَإِنَّ لُوطًا لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٣﴾

و بی‌تردید لوط از پیامبران بود. (۱۳۳)

134

إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿١٣٤﴾

[یاد کن] هنگامی را که او و همه اهلش را نجات دادیم، (۱۳۴)

135

إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿١٣٥﴾

مگر پیرزنی را که در میان باقی ماندگان [در شهر] بود. (۱۳۵)

136

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ﴿١٣٦﴾

سپس دیگران را هلاک کردیم، (۱۳۶)

137

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِمْ مُصْبِحِينَ ﴿١٣٧﴾

و شما همواره صبحگاهان [در مسیر سفرهایتان از کنار ویرانه‌‌‌‌‌های شهر] آنان گذر می‌کنید، (۱۳۷)

138

وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿١٣٨﴾

و نیز شبانگاهان، آیا تعقّل نمی‌کنید؟ (۱۳۸)

139

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿١٣٩﴾

و یونس از پیامبران بود. (۱۳۹)

140

إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿١٤٠﴾

[یاد کن] هنگامی را که به سوی آن کشتی پر [از جمعیت و بار] گریخت، (۱۴۰)

141

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ ﴿١٤١﴾

و با سرنشینان کشتی قرعه انداخت [و قرعه به نامش افتاد] و از مغلوب شدگان شد [و او را به دریا انداختند.] (۱۴۱)

142

فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿١٤٢﴾

پس آن ماهی بزرگ او را بلعید، در حالی که سزاوار سرزنش بود. (۱۴۲)

143

فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ ﴿١٤٣﴾

[و در شکم ماهی به تسبیح خدا مشغول شد که] اگر او از تسبیح کنندگان نبود، (۱۴۳)

144

لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿١٤٤﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید تا روزی که مردم برانگیخته می‌شوند در شکم ماهی می‌ماند. (۱۴۴)

145

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿١٤٥﴾

پس او را در حالی که بیمار بود به زمینی خشک و بی‌گیاه افکندیم. (۱۴۵)

146

وَأَنْبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِنْ يَقْطِينٍ ﴿١٤٦﴾

و بر او گیاهی از نوعی کدو رویاندیم، (۱۴۶)

147

وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿١٤٧﴾

و او را به سوی [قومی] یکصد هزار نفر [ی] یا بیشتر فرستادیم. (۱۴۷)

148

فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ ﴿١٤٨﴾

پس ایمان آوردند در نتیجه آنان را تا پایان عمرشان [از نعمت‌‌‌‌‌ها و مواهب خود] بهره مند کردیم. (۱۴۸)

149

فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿١٤٩﴾

[مشرکان سبک مغز می‌گویند: فرشتگان، دختران خدایند] پس از آنان بپرس که آیا دختران برای پروردگار تو هستند و پسران برای ایشان؟! (۱۴۹)

150

أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿١٥٠﴾

یا اینکه ما فرشتگان را دختر آفریدیم و آنان شاهد بودند؟! (۱۵۰)

151

أَلَا إِنَّهُمْ مِنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿١٥١﴾

آگاه باش! که آنان از بافته‌‌‌‌‌های دروغ خود می‌گویند (۱۵۱)

152

وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿١٥٢﴾

که خدا فرزند آورده! و بی‌تردید آنان دروغگویند. (۱۵۲)

153

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ ﴿١٥٣﴾

آیا دختران را بر پسران ترجیح داده است؟ (۱۵۳)

154

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿١٥٤﴾

شما را چه شده، چگونه حکم می‌کنید؟ (۱۵۴)

155

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿١٥٥﴾

پس آیا متذکّر [حقایق] نمی‌شوید؟ (۱۵۵)

156

أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُبِينٌ ﴿١٥٦﴾

یا شما [بر این ادعای خود] دلیل روشنی دارید؟ (۱۵۶)

157

فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ﴿١٥٧﴾

پس اگر راستگویید، کتابتان را [که این سخنان را با تکیه بر آن می‌گویید، به میان] آورید. (۱۵۷)

158

وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿١٥٨﴾

میان خدا و جن، نسب و خویشی قرار دادند، در صورتی که جنیان به خوبی می‌دانند که [روز قیامت برای حساب و پاداش] احضار خواهند شد. (۱۵۸)

159

سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٥٩﴾

خدا از آنچه او را به آن توصیف می‌کنند، منزّه است. (۱۵۹)

160

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٠﴾

مگر بندگان خالص شده خدا [که او را به آنچه توصیف می‌کنند شایسته مقام قدس اوست.] (۱۶۰)

161

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿١٦١﴾

و بی‌تردید شما و آنچه را می‌پرستید، (۱۶۱)

162

مَا أَنْتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ ﴿١٦٢﴾

نمی توانید [مردم را] بر ضد خدا گمراه کنید. (۱۶۲)

163

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ ﴿١٦٣﴾

مگر کسانی را که [به اختیار خود به خاطر پذیرفتن وسوسه و اغواگری شما] به دوزخ درآیند، (۱۶۳)

164

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَعْلُومٌ ﴿١٦٤﴾

و هیچ یک از ما فرشتگان نیست مگر اینکه برای او مقامی معین است. (۱۶۴)

165

وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿١٦٥﴾

و همانا ما [برای اجرای فرمان خدا] صف بستگانیم. (۱۶۵)

166

وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ﴿١٦٦﴾

و ما خود تسبیح کنندگانیم. (۱۶۶)

167

وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ ﴿١٦٧﴾

و مشرکان [پیش از بعثت پیامبر] قاطعانه می‌گفتند: (۱۶۷)

168

لَوْ أَنَّ عِنْدَنَا ذِكْرًا مِنَ الْأَوَّلِينَ ﴿١٦٨﴾

اگر نزد ما کتابی چون کتاب‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های‎ آسمانی پیامبران پیشین بود، (۱۶۸)

169

لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿١٦٩﴾

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌بی‌‎تردید از بندگان خالص شده خدا می‌شدیم. (۱۶۹)

170

فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿١٧٠﴾

ولی [هنگامی که قرآن را برای هدایت آنان نازل کردیم] به آن کافر شدند و به زودی [و زر و وبال کفرشان را] خواهند دانست. (۱۷۰)

171

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ ﴿١٧١﴾

و وعده قطعی ما درباره بندگان به رسالت فرستاده شده، از پیش محقق و ثابت گشته است، (۱۷۱)

172

إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنْصُورُونَ ﴿١٧٢﴾

که بی‌تردید آنان [در همه زمینه‌‌‌‌‌ها ] یاری شدگانند، (۱۷۲)

173

وَإِنَّ جُنْدَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ﴿١٧٣﴾

و مسلماً سپاه ما پیروزند. (۱۷۳)

174

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٤﴾

پس تا مدتی از آنان روی بگردان. (۱۷۴)

175

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٥﴾

و آنان را بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. (۱۷۵)

176

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿١٧٦﴾

آیا شتاب در آمدن عذاب ما را می‌خواهند؟! (۱۷۶)

177

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنْذَرِينَ ﴿١٧٧﴾

پس هنگامی که [عذاب ما] به آستانه خانه‌‌‌‌‌هایشان نازل شود، بیم‌شدگان روزگار بدی خواهند داشت، (۱۷۷)

178

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ ﴿١٧٨﴾

و تا مدتی از آنان روی بگردان، (۱۷۸)

179

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿١٧٩﴾

و [آنان را] بنگر که به زودی [و زر و وبال گناهانشان را] خواهند دید. (۱۷۹)

180

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿١٨٠﴾

پروردگارت که دارای عزت است از آنچه او را به آن توصیف می‌کنند، منزّه است. (۱۸۰)

181

وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ﴿١٨١﴾

و سلام بر پیامبران (۱۸۱)

182

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿١٨٢﴾

و همه ستایش‌‌‌‌‌ها ویژه خداست که پروردگار جهانیان است. (۱۸۲)

سوره قبلی:

۳۶.يس

۳۷.الصافات سوره بعدی:

۳۸.ص

۱.الفاتحة ۲.البقرة ۳.آل عمران ۴.النساء ۵.المائدة ۶.الأنعام ۷.الأعراف ۸.الأنفال ۹.التوبة ۱۰.يونس ۱۱.هود ۱۲.يوسف ۱۳.الرعد ۱۴.ابراهيم ۱۵.الحجر ۱۶.النحل ۱۷.الإسراء ۱۸.الكهف ۱۹.مريم ۲۰.طه ۲۱.الأنبياء ۲۲.الحج ۲۳.المؤمنون ۲۴.النور ۲۵.الفرقان ۲۶.الشعراء ۲۷.النمل ۲۸.القصص ۲۹.العنكبوت ۳۰.الروم ۳۱.لقمان ۳۲.السجدة ۳۳.الأحزاب ۳۴.سبإ ۳۵.الفاطر ۳۶.يس ۳۷.الصافات ۳۸.ص ۳۹.الزمر ۴۰.غافر ۴۱.فصلت ۴۲.الشورى ۴۳.الزخرف ۴۴.الدخان ۴۵.الجاثية ۴۶.الأحقاف ۴۷.محمد ۴۸.الفتح ۴۹.الحجرات ۵۰.ق ۵۱.الذاريات ۵۲.الطور ۵۳.النجم ۵۴.القمر ۵۵.الرحمن ۵۶.الواقعة ۵۷.الحديد ۵۸.المجادلة ۵۹.الحشر ۶۰.الممتحنة ۶۱.الصف ۶۲.الجمعة ۶۳.المنافقون ۶۴.التغابن ۶۵.الطلاق ۶۶.التحريم ۶۷.الملك ۶۸.القلم ۶۹.الحاقة ۷۰.المعارج ۷۱.نوح ۷۲.الجن ۷۳.المزمل ۷۴.المدثر ۷۵.القيامة ۷۶.الانسان ۷۷.المرسلات ۷۸.النبإ ۷۹.النازعات ۸۰.عبس ۸۱.التكوير ۸۲.الإنفطار ۸۳.المطففين ۸۴.الإنشقاق ۸۵.البروج ۸۶.الطارق ۸۷.الأعلى ۸۸.الغاشية ۸۹.الفجر ۹۰.البلد ۹۱.الشمس ۹۲.الليل ۹۳.الضحى ۹۴.الشرح ۹۵.التين ۹۶.العلق ۹۷.القدر ۹۸.البينة ۹۹.الزلزلة ۱۰۰.العاديات ۱۰۱.القارعة ۱۰۲.التكاثر ۱۰۳.العصر ۱۰۴.الهمزة ۱۰۵.الفيل ۱۰۶.قريش ۱۰۷.الماعون ۱۰۸.الكوثر ۱۰۹.الكافرون ۱۱۰.النصر ۱۱۱.المسد ۱۱۲.الإخلاص ۱۱۳.الفلق ۱۱۴.الناس