ذکر مصیبت: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه‌ی اسلامی
پرش به ناوبری پرش به جستجو
(تعیین رده)
سطر ۱: سطر ۱:
{{بخشی از یک کتاب}}
+
{{مدخل دائره المعارف|کتاب [[فرهنگ عاشورا(کتاب)|فرهنگ عاشورا]]}}
  
 
سنتى در جهت احياى ياد و نام ائمه و مطرح نگه داشتن حادثه [[عاشورا]]. در اين برنامه، چه به صورت مقطع پايانى سخنرانى و موعظه و چه به صورت مستقل، حوادث [[كربلا]] و كيفيت‌ شهادت [[امام حسين‌]] علیه السلام و ياران او و نيز امامان ديگر به صورتى سوزناك نقل مى‌شود كه سبب تحريك عواطف و گريستن بر [[سیدالشهدا]] مى‌گردد.
 
سنتى در جهت احياى ياد و نام ائمه و مطرح نگه داشتن حادثه [[عاشورا]]. در اين برنامه، چه به صورت مقطع پايانى سخنرانى و موعظه و چه به صورت مستقل، حوادث [[كربلا]] و كيفيت‌ شهادت [[امام حسين‌]] علیه السلام و ياران او و نيز امامان ديگر به صورتى سوزناك نقل مى‌شود كه سبب تحريك عواطف و گريستن بر [[سیدالشهدا]] مى‌گردد.

نسخهٔ ‏۳۰ اکتبر ۲۰۱۲، ساعت ۰۹:۳۱

Icon-encycolopedia.jpg

این صفحه مدخلی از کتاب فرهنگ عاشورا است

(احتمالا تصرف اندکی صورت گرفته است)


سنتى در جهت احياى ياد و نام ائمه و مطرح نگه داشتن حادثه عاشورا. در اين برنامه، چه به صورت مقطع پايانى سخنرانى و موعظه و چه به صورت مستقل، حوادث كربلا و كيفيت‌ شهادت امام حسين‌ علیه السلام و ياران او و نيز امامان ديگر به صورتى سوزناك نقل مى‌شود كه سبب تحريك عواطف و گريستن بر سیدالشهدا مى‌گردد.

نقل حوادث بر اساس مقتل ها انجام مى‌گيرد و شايسته است كه از منابع معتبر و شعرهاى خوب استفاده مى‌شود تا موجب وهن به مقام معصومين و خاندان عصمت نگردد.

امام سجاد علیه السلام كه بيست‌ سال به ياد عاشورا مى‌گريست، مى‌فرمود: ياد شهادت فرزندان‌ فاطمه چشمانم را پر اشك مى‌كند: «انى لم اذكر مصرع بنى فاطمة الا خنقتنى لذلك‌ عبرة‌»[۱] با اين حساب، ياد حادثه و يادآورى آن مظلوميت ها خودش كافى است تا مستمعان‌ را بگرياند و نيازى به آميختن دروغ يا نقل حرف هاى بى‌اساس در ذكر مصيبت و مرثيه‌خوانى نيست.

ذكر مصيبت، سبب تعميق نهضت‌ حسينى و پيوند عاطفى و قلبى شيعه با سيدالشهداست و نقشه دشمنان اهل بيت را كه كوشش در محو جنايات خويش داشتند، نقش بر آب مى‌كند و جامعه را هوادار اهل بيت و خصم ظالمان مى‌پرورد.[۲]

البته بايد ذاكران و مرثيه خوانان، هم شايستگى اين منصب حساس را داشته باشند و هم در محتواى مرثيه‌خوانى خود دقت داشته باشند و نصايح بزرگان را در آداب آن به كار بندند.

پانویس

  1. بحارالانوار، ج 45، ص 109.
  2. ر.ك: «نقش انقلابى ياد و يادآوران‌»، شريعتى. بحارالانوار، ج 44، ص 278، احاديث گريستن و عزادارى بر سيدالشهداء را آورده است.

 

منابع

جواد محدثی، فرهنگ عاشورا، نشر معروف.